Οι παλιοί μας φίλοι
Συντονιστής: Συντονιστές
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Στάθη μου, πόσο με αναπαύει να μην χρειάζομαι σ' αυτό το τόπικ, εξ' αιτίας σου....

Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- stathis73
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 6472
- Εγγραφή: Δευ Απρ 19, 2010 8:44 am
- Τοποθεσία: Ευστάθιος-Λευκός Πύργος της Μακεδονίας.
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
panagiotisspy έγραψε:Στάθη μου, πόσο με αναπαύει να μην χρειάζομαι σ' αυτό το τόπικ, εξ' αιτίας σου....
Παναγιώτη ολοι χρειάζονται γιατί όση αγάπη και να εισπράξει κανείς ποτέ δεν ειναι αρκετή. ,
Να πω μια καλημέρα για τους παλιούς μας φίλους, για τους επισκέπτες, για τα μέλη που διαβάζουν μόνο ( εχθες ήρθε απο το μαγαζί ο Γιώργος ο defender και μας στέλνει πολλούς χαιρετισμούς) και σε οσα παιδιά δεν εισέρχονται ενεργά ο καθένας για τον δικό του λόγο.
Εχω να πώ οτι πρέπει ολοι μας να είμαστε και κατα πράξη Χριστιανοί και αυτό γίνεται μόνο μέσω της αγάπης προς τον πλησίον, τα αλλα ολα ειναι υπεκφυγές και δικαιολογίες, ας διαβάζουμε λίγο απο τους ψαλμούς του Βασιλέως Δαυίδ και ποσο θα αναπαυτούμε και θα αγιάσουμε την ψυχή μας δεν λέγεται.
Ψαλμός Α΄. 1
Μακάριος ανήρ, ός ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών και εν οδώ αμαρτωλών ουκ έστη και επί καθέδρα λοιμών ουκ εκάθισεν. Αλλ΄ ή εν τω νόμω Κυρίου το θέλημα αυτού και εν τω νόμω αυτού μελετήσει ημέρας και νυκτός. Και έσται ως το ξύλον το πεφυτευμένον παρά τας διεξόδους των υδάτων, ό τον καρπόν αυτού δώσει εν καιρώ αυτού και το φύλλον αυτού ουκ απορρυήσεται και πάντα, όσα αν ποιεί, κατευοδωθήσεται. Ούχ ούτως οι ασεβείς, ούχ ούτως• αλλ΄ ή ωσεί χνούς, όν εκρίπτει ο άνεμος από προσώπου της γης. Δια τούτο ουκ αναστήσονται ασεβείς εν κρίσει, ουδέ αμαρτωλοί εν βουλή δικαίων. Ότι γινώσκει Κύριος οδόν δικαίων και οδός ασεβών απολείται.
Ψαλμός Β΄.2
Ινατί εφρύαξαν έθνη και λαοί εμελέτησαν κενά; Παρέστησαν οι βασιλείς της γης και οι άρχοντες συνήχθησαν επι το αυτό κατά του Κυρίου και κατά του χριστού αυτού. Διαρρήξωμεν τους δεσμούς αυτών και απορρίψωμεν αφ΄ ημών τον ζυγόν αυτών. Ο κατοικών εν ουρανοίς εκγελάσεται αυτούς και ο Κύριος εκμυκτηριεί αυτούς. Τότε λαλήσει προς αυτούς εν οργή αυτού και εν τω θυμώ αυτού ταράξει αυτούς. Εγώ δε κατεστάθην βασιλεύς υπ΄ αυτού επί Σιών όρος το άγιον αυτού, διαγγέλλων το πρόσταγμα Κυρίου. Κύριος είπε προς με• υιός μου εί συ. Εγώ σήμερον γεγέννηκα σε. Αίτησαι παρ΄ εμού και δώσω σοι έθνη την κληρονομίαν σου και την κατάσχεσιν σου τα πέρατα της γης. Ποιμανείς αυτούς εν ράβδω σιδηρά, ως σκεύη κεραμέως συντρίψεις αυτούς. Και νυν, βασιλείς, σύνετε• παιδεύθητε, πάντες οι κρίνοντες την γην. Δουλεύσατε τω Κυρίω εν φόβω και αγαλλιάσθε αυτώ εν τρόμω. Δράξασθε παιδείας, μήποτε οργισθή Κύριος και απολείσθε εξ οδού δικαίας, όταν εκκαυθή εν τάχει ο θυμός αυτού, μακάριοι πάντες οι πεποιθότες επ΄ αυτώ.
Ψαλμός Γ΄. 3
Κύριε, τί επληθύνθησαν οι θλίβοντες με; πολλοί επανίστανται επ΄ εμέ. Πολλοί λέγουσι τη ψυχή μου• ουκ έστι σωτηρία αυτώ εν τω Θεώ αυτού. Συ δε, Κύριε, αντιλήπτωρ μου εί, δόξα μου και υψών την κεφαλήν μου. Φωνή μου προς Κύριον εκέκραξα και επήκουσε μου εξ όρους αγίου αυτού. Εγώ εκοιμήθην και ύπνωσα• εξηγέρθην, ότι Κύριος αντιλήψεται μου. Ού φοβηθήσομαι από μυριάδων λαού των κύκλω συνεπιτιθεμένων μοι. Ανάστα, Κύριε, σώσον με ο Θεός μου• ότι συ επάταξας πάντας τους εχθραίνοντας μοι ματαίως, οδόντας αμαρτωλών συνέτριψας. Του Κυρίου η σωτηρία και επί τον λαόν σου η ευλογία σου.

Παναγιώτη ολοι χρειάζονται γιατί όση αγάπη και να εισπράξει κανείς ποτέ δεν ειναι αρκετή. ,
Να πω μια καλημέρα για τους παλιούς μας φίλους, για τους επισκέπτες, για τα μέλη που διαβάζουν μόνο ( εχθες ήρθε απο το μαγαζί ο Γιώργος ο defender και μας στέλνει πολλούς χαιρετισμούς) και σε οσα παιδιά δεν εισέρχονται ενεργά ο καθένας για τον δικό του λόγο.
Εχω να πώ οτι πρέπει ολοι μας να είμαστε και κατα πράξη Χριστιανοί και αυτό γίνεται μόνο μέσω της αγάπης προς τον πλησίον, τα αλλα ολα ειναι υπεκφυγές και δικαιολογίες, ας διαβάζουμε λίγο απο τους ψαλμούς του Βασιλέως Δαυίδ και ποσο θα αναπαυτούμε και θα αγιάσουμε την ψυχή μας δεν λέγεται.
Ψαλμός Α΄. 1
Μακάριος ανήρ, ός ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών και εν οδώ αμαρτωλών ουκ έστη και επί καθέδρα λοιμών ουκ εκάθισεν. Αλλ΄ ή εν τω νόμω Κυρίου το θέλημα αυτού και εν τω νόμω αυτού μελετήσει ημέρας και νυκτός. Και έσται ως το ξύλον το πεφυτευμένον παρά τας διεξόδους των υδάτων, ό τον καρπόν αυτού δώσει εν καιρώ αυτού και το φύλλον αυτού ουκ απορρυήσεται και πάντα, όσα αν ποιεί, κατευοδωθήσεται. Ούχ ούτως οι ασεβείς, ούχ ούτως• αλλ΄ ή ωσεί χνούς, όν εκρίπτει ο άνεμος από προσώπου της γης. Δια τούτο ουκ αναστήσονται ασεβείς εν κρίσει, ουδέ αμαρτωλοί εν βουλή δικαίων. Ότι γινώσκει Κύριος οδόν δικαίων και οδός ασεβών απολείται.
Ψαλμός Β΄.2
Ινατί εφρύαξαν έθνη και λαοί εμελέτησαν κενά; Παρέστησαν οι βασιλείς της γης και οι άρχοντες συνήχθησαν επι το αυτό κατά του Κυρίου και κατά του χριστού αυτού. Διαρρήξωμεν τους δεσμούς αυτών και απορρίψωμεν αφ΄ ημών τον ζυγόν αυτών. Ο κατοικών εν ουρανοίς εκγελάσεται αυτούς και ο Κύριος εκμυκτηριεί αυτούς. Τότε λαλήσει προς αυτούς εν οργή αυτού και εν τω θυμώ αυτού ταράξει αυτούς. Εγώ δε κατεστάθην βασιλεύς υπ΄ αυτού επί Σιών όρος το άγιον αυτού, διαγγέλλων το πρόσταγμα Κυρίου. Κύριος είπε προς με• υιός μου εί συ. Εγώ σήμερον γεγέννηκα σε. Αίτησαι παρ΄ εμού και δώσω σοι έθνη την κληρονομίαν σου και την κατάσχεσιν σου τα πέρατα της γης. Ποιμανείς αυτούς εν ράβδω σιδηρά, ως σκεύη κεραμέως συντρίψεις αυτούς. Και νυν, βασιλείς, σύνετε• παιδεύθητε, πάντες οι κρίνοντες την γην. Δουλεύσατε τω Κυρίω εν φόβω και αγαλλιάσθε αυτώ εν τρόμω. Δράξασθε παιδείας, μήποτε οργισθή Κύριος και απολείσθε εξ οδού δικαίας, όταν εκκαυθή εν τάχει ο θυμός αυτού, μακάριοι πάντες οι πεποιθότες επ΄ αυτώ.
Ψαλμός Γ΄. 3
Κύριε, τί επληθύνθησαν οι θλίβοντες με; πολλοί επανίστανται επ΄ εμέ. Πολλοί λέγουσι τη ψυχή μου• ουκ έστι σωτηρία αυτώ εν τω Θεώ αυτού. Συ δε, Κύριε, αντιλήπτωρ μου εί, δόξα μου και υψών την κεφαλήν μου. Φωνή μου προς Κύριον εκέκραξα και επήκουσε μου εξ όρους αγίου αυτού. Εγώ εκοιμήθην και ύπνωσα• εξηγέρθην, ότι Κύριος αντιλήψεται μου. Ού φοβηθήσομαι από μυριάδων λαού των κύκλω συνεπιτιθεμένων μοι. Ανάστα, Κύριε, σώσον με ο Θεός μου• ότι συ επάταξας πάντας τους εχθραίνοντας μοι ματαίως, οδόντας αμαρτωλών συνέτριψας. Του Κυρίου η σωτηρία και επί τον λαόν σου η ευλογία σου.
Τις θεός Μέγας ως ο Θεός ημών.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Στάθη μου αυτό είναι πολύ σωστό..stathis73 έγραψε:Παναγιώτη ολοι χρειάζονται γιατί όση αγάπη και να εισπράξει κανείς ποτέ δεν ειναι αρκετή.
Αλλά για να ισχύει για κάποιον, πρέπει να εισπράξει πρώτα μιά σταγόνα Αγάπης, που θα του δοθεί.. Να μην Την αρνηθεί..
Και να πει με ειλικρίνεια και ταπεινότητα, ότι ακόμα και μια σταγόνα είναι αρκετή..
Και όταν το πει και το νιώσει, τότε ανοίγει αέναα ο κρουνός του ωκεανού της Αγάπης..
Και τότε πιά ο άνθρωπος, πλημμυρίζει και διαχέει την Αγάπη παντού..
Προς Δόξαν Θεού και προς Ευδοκίαν ανθρώπων....
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Καλημέρα αδέρφια....
Αυτός που κρέμασε τον ήλιο....
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Χρήστος Τσιαμούλης
Αυτός που κρέμασε τον ήλιο
στο μεσοδόκι τ' ουρανού
κρέμεται σήμερα στο ξύλο
ίλεως, Κύριε, γενού.
Και στ' ασπαλάθια της ερήμου
μια μάνα φώναξε, παιδί μου.
Με τ' Απριλιού τ' αρχαία μάγια
με των δαιμόνων το φιλί
μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια
μπήκε κοράκι στην αυλή
κι όλα τ' αγρίμια στο λαγκάδι
πήραν το δρόμο για τον Άδη.
Θα ξανασπείρει καλοκαίρια
στην άγρια παγωνιά του νου
Αυτός που κάρφωσε τ' αστέρια
στην Άγια σκέπη τ' ουρανού
κι εγώ κι εσύ, και εμείς κι οι άλλοι
θα γεννηθούμε τότε πάλι....
Αυτός που κρέμασε τον ήλιο....
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Χρήστος Τσιαμούλης
Αυτός που κρέμασε τον ήλιο
στο μεσοδόκι τ' ουρανού
κρέμεται σήμερα στο ξύλο
ίλεως, Κύριε, γενού.
Και στ' ασπαλάθια της ερήμου
μια μάνα φώναξε, παιδί μου.
Με τ' Απριλιού τ' αρχαία μάγια
με των δαιμόνων το φιλί
μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια
μπήκε κοράκι στην αυλή
κι όλα τ' αγρίμια στο λαγκάδι
πήραν το δρόμο για τον Άδη.
Θα ξανασπείρει καλοκαίρια
στην άγρια παγωνιά του νου
Αυτός που κάρφωσε τ' αστέρια
στην Άγια σκέπη τ' ουρανού
κι εγώ κι εσύ, και εμείς κι οι άλλοι
θα γεννηθούμε τότε πάλι....
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- stathis73
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 6472
- Εγγραφή: Δευ Απρ 19, 2010 8:44 am
- Τοποθεσία: Ευστάθιος-Λευκός Πύργος της Μακεδονίας.
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Eνα αγαπημένο απο τον Goran bregovic με αγάπη για τους παλιούς μας φίλους
Τις θεός Μέγας ως ο Θεός ημών.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Μιάς και έγινε πολύς λόγος και για τους Ρώσους τελευταία,
ας ακούσουμε την περίφημη "Κατιούσα"..
Ένα αθάνατο τραγούδι, πανέμορφο, πραγματικό αριστούργημα..
Πολλοί μπερδεύουν ίσως την "Κατιούσα", με τραγούδι τάχα "κόκκινης" πολιτικής απόχρωσης..
Μα αυτό είναι μεγάλο λάθος, ίσως προερχόμενο από την "εμβέλεια" του τραγουδιού, η οποία είναι λογική για ένα τόσο ωραίο τραγούδι..
Για του λόγου το αληθές, διαβάστε τους στίχους όσοι ξέρετε Εγγλέζικα....
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα απλό λαϊκό Ρωσικό τραγούδι, που μιλάει για ένα κορίτσι, την Κατιούσα..
Κατιούσα λένε οι Ρώσοι χαϊδευτικά την Αικατερίνη, δηλαδή "Κατερινούλα" ας πούμε..
Αφιερωμένο στους παλιόφιλους, αλλά και σε όλες τις Κατερίνες μας, (που είσαι βρε Teri..) και βέβαια στην Κατερίνα σου Στάθη....
Katyusha....
Apple trees and pear trees were a flower,
River mist was rising all around.
Young Katusha went strolling by the hour
On the steep banks,
O'er the rocky ground.
By the river's bank she sang a love song
Of her hero in a distant land.
Of the one she'd dearly loved for so long,
Holding tight his letters in her hand.
Oh, my song, song of a maiden's true love,
To my dear one travel with the sun.
To the one with whom Katusha knew love,
Bring my greetings to him, one by one.
Let him know that I am true and faithful,
Let him hear the love song that I send.
Tell him as he defends our home that grateful,
True Katusha our love will defend....
ας ακούσουμε την περίφημη "Κατιούσα"..
Ένα αθάνατο τραγούδι, πανέμορφο, πραγματικό αριστούργημα..
Πολλοί μπερδεύουν ίσως την "Κατιούσα", με τραγούδι τάχα "κόκκινης" πολιτικής απόχρωσης..
Μα αυτό είναι μεγάλο λάθος, ίσως προερχόμενο από την "εμβέλεια" του τραγουδιού, η οποία είναι λογική για ένα τόσο ωραίο τραγούδι..
Για του λόγου το αληθές, διαβάστε τους στίχους όσοι ξέρετε Εγγλέζικα....
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα απλό λαϊκό Ρωσικό τραγούδι, που μιλάει για ένα κορίτσι, την Κατιούσα..
Κατιούσα λένε οι Ρώσοι χαϊδευτικά την Αικατερίνη, δηλαδή "Κατερινούλα" ας πούμε..
Αφιερωμένο στους παλιόφιλους, αλλά και σε όλες τις Κατερίνες μας, (που είσαι βρε Teri..) και βέβαια στην Κατερίνα σου Στάθη....
Katyusha....
Apple trees and pear trees were a flower,
River mist was rising all around.
Young Katusha went strolling by the hour
On the steep banks,
O'er the rocky ground.
By the river's bank she sang a love song
Of her hero in a distant land.
Of the one she'd dearly loved for so long,
Holding tight his letters in her hand.
Oh, my song, song of a maiden's true love,
To my dear one travel with the sun.
To the one with whom Katusha knew love,
Bring my greetings to him, one by one.
Let him know that I am true and faithful,
Let him hear the love song that I send.
Tell him as he defends our home that grateful,
True Katusha our love will defend....
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- stathis73
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 6472
- Εγγραφή: Δευ Απρ 19, 2010 8:44 am
- Τοποθεσία: Ευστάθιος-Λευκός Πύργος της Μακεδονίας.
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
[quote="panagiotisspy"]Μιάς και έγινε πολύς λόγος και για τους Ρώσους τελευταία,
ας ακούσουμε την περίφημη "Κατιούσα"..
Ένα αθάνατο τραγούδι, πανέμορφο, πραγματικό αριστούργημα..
Πολλοί μπερδεύουν ίσως την "Κατιούσα", με τραγούδι τάχα "κόκκινης" πολιτικής απόχρωσης..
Μα αυτό είναι μεγάλο λάθος, ίσως προερχόμενο από την "εμβέλεια" του τραγουδιού, η οποία είναι λογική για ένα τόσο ωραίο τραγούδι..
Για του λόγου το αληθές, διαβάστε τους στίχους όσοι ξέρετε Εγγλέζικα....
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα απλό λαϊκό Ρωσικό τραγούδι, που μιλάει για ένα κορίτσι, την Κατιούσα..
Κατιούσα λένε οι Ρώσοι χαϊδευτικά την Αικατερίνη, δηλαδή "Κατερινούλα" ας πούμε..
Αφιερωμένο στους παλιόφιλους, αλλά και σε όλες τις Κατερίνες μας, (που είσαι βρε Teri..) και βέβαια στην Κατερίνα σου Στάθη....
Παναγιώτη ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση εκ μερους της και να της αφιερώσω και εγω ενα τραγουδάκι.
ας ακούσουμε την περίφημη "Κατιούσα"..
Ένα αθάνατο τραγούδι, πανέμορφο, πραγματικό αριστούργημα..
Πολλοί μπερδεύουν ίσως την "Κατιούσα", με τραγούδι τάχα "κόκκινης" πολιτικής απόχρωσης..
Μα αυτό είναι μεγάλο λάθος, ίσως προερχόμενο από την "εμβέλεια" του τραγουδιού, η οποία είναι λογική για ένα τόσο ωραίο τραγούδι..
Για του λόγου το αληθές, διαβάστε τους στίχους όσοι ξέρετε Εγγλέζικα....
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα απλό λαϊκό Ρωσικό τραγούδι, που μιλάει για ένα κορίτσι, την Κατιούσα..
Κατιούσα λένε οι Ρώσοι χαϊδευτικά την Αικατερίνη, δηλαδή "Κατερινούλα" ας πούμε..
Αφιερωμένο στους παλιόφιλους, αλλά και σε όλες τις Κατερίνες μας, (που είσαι βρε Teri..) και βέβαια στην Κατερίνα σου Στάθη....
Παναγιώτη ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση εκ μερους της και να της αφιερώσω και εγω ενα τραγουδάκι.
Τις θεός Μέγας ως ο Θεός ημών.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Καλημέρα φίλοι παλιοί κι' επισκέπτες μας....
Βρέχει πάλι σήμερα....
Βρέχει στη φτωχογειτονιά....
Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Μικρά κι ανήλιαγα στενά
και σπίτια χαμηλά μου
βρέχει στη φτωχογειτονιά
βρέχει και στην καρδιά μου
Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
που άναψες τον καημό μου
είσαι μικρός και δε χωράς
τον αναστεναγμό μου
Οι συμφορές αμέτρητες
δεν έχει ο κόσμος άλλες
φεύγουν οι μέρες μου βαριά
σαν της βροχής τις στάλες
Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
που άναψες τον καημό μου
είσαι μικρός και δε χωράς
τον αναστεναγμό μου....
Βρέχει πάλι σήμερα....
Βρέχει στη φτωχογειτονιά....
Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Μικρά κι ανήλιαγα στενά
και σπίτια χαμηλά μου
βρέχει στη φτωχογειτονιά
βρέχει και στην καρδιά μου
Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
που άναψες τον καημό μου
είσαι μικρός και δε χωράς
τον αναστεναγμό μου
Οι συμφορές αμέτρητες
δεν έχει ο κόσμος άλλες
φεύγουν οι μέρες μου βαριά
σαν της βροχής τις στάλες
Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
που άναψες τον καημό μου
είσαι μικρός και δε χωράς
τον αναστεναγμό μου....
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 26106
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Καλημέρα σε όλους τους παλαιούς μας φίλους, που δεν είναι πια μαζί μας, ή έρχονται αραιά και πού. Στα δύσκολα χρόνια που θα έρθουν, νομίζω ότι, θέλουμε δεν θέλουμε, θα ξανασμίξουμε σε κοινούς αγώνες!
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.