Σελίδα 1 από 1

O Γέροντας Ιωσήφ "χαμογέλασε" μετά το θάνατό του

Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 06, 2009 10:00 am
από efthumhs
Διαβάστε παρακάτω και δείτε τις φωτογραφίες "πριν" και "μετά" το χαμόγελο του γέροντα Ιωσήφ και θαυμαστε το σημείο του Θεού. Εκπληκτικό και αυτό!!!

http://vatopaidi.wordpress.com/2009/07/ ... more-10671

Re: O Γέροντας Ιωσήφ "χαμογέλασε" μετά το θανατό του

Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιούλ 06, 2009 2:16 pm
από aposal
Πράγματι, μοιάζει να χαμογελάει ο μακαριστός Γέροντας!
Δόξα σοι ο Θεός!

Re: O Γέροντας Ιωσήφ "χαμογέλασε" μετά το θανατό του

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 23, 2009 11:12 pm
από Teri
Θάνατε, που είναι το κεντρί σου;

http://www.impantokratoros.gr/6F691B04.el.aspx

Re: O Γέροντας Ιωσήφ "χαμογέλασε" μετά το θάνατό του

Δημοσιεύτηκε: Παρ Αύγ 14, 2009 5:34 am
από Dimitris39
Μελοποιημένο βιογραφικό ποίημα για τον Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό
Εικόνα
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ

Ο Γέροντάς μας Ιωσήφ, —Βατοπαιδίου κλέος—,

υπήρξε γόνος εκλεκτός, ησυχαστή σπουδαίος.

Η Κύπρος τον εγέννησε, η νήσος των αγίων,

στο Σταυροβούνι νεαρός να ζήσει «θείον βίον»,

προσέρχεται ως ζηλωτής των νοητών αστέρων

να γίνει μιμητής καλός των βίων των πατέρων.

Πατέρες ευλαβείς πολλούς και αρετής ταμεία,

γεμάτη ήταν η μονή, τί θεία ευωδία!

Η θεία Πρόνοια σοφά στου Αθωνα τα μέρη

τον πάει για να καταστεί, της νηπτικής αστέρι,

παρά τους πόδας μέγιστου και έμπειρου αγίου,

που καρδιακά την προσευχή την είχε διά βίου.

Με βία και ασκήσεις και αγώνες νικηφόρους,

τα πάθη κατετρόπωσε, μα και εχθρούς πυρφόρους.

Η Παναγιά του έστειλε για τις συκοφαντίες,

που θα ’ρχονταν αμέτρητες, απ’ τις αντιζηλίες,

εικόνα χαριτόβρυτη, που θα ’χε για ελπίδα·

Παντάνασσα την κάλεσε, παρηγοριάς αχτίδα.

Τριγύρω του μαζεύτηκαν ελάφια που διψούσαν

και κείνος τα επότιζε με νέκταρ, που μπορούσαν,

τα άμαθα τα χείλη τους, με πόθο να ρουφήξουν

και στων Πατέρων την γραμμή να μπούν και να τραβήξουν.

Στο Βατοπαίδι τελικά, η Παναγιά τον φέρνει

για να στηρίξει την μονή, που ως ηγέτης παίρνει.

Οι δυσκολίες και εδώ, δεν παύουν απ’ τον φθόνο,

που οδηγεί τους ατελείς και φέρνει τόσο πόνο.

Ημέρες έζησε πολλές και φώτισε τα πλήθη,

με λόγους παραινετικούς, τους ύψωσε τα ήθη.

Πατέρα μας αξέχαστε, που όλους συγχωρούσες,

μη μας ξεχνάς τα τέκνα σου, που τόσο αγαπούσες!