Η χαραμάδα και ο παράδεισος.
Μεσημερι. Ρουτινα.
Μια απλη καθημερινη. Τα σπουδαια συμβαινουν αλλου, οχι εδω.
Σ'ενα συνηθισμενο σπιτι, μιας συνηθισμενης οικογενειας, σε μια συνηθισμενη ζωη.
Τιποτα το ιδιαιτερο. Τιποτα το αξιοπροσεκτο.
Ησυχο το σπιτι, η μητερα κατακοπη με τις δουλειες, με το βλεμμα ανησυχο, με την προσμονη μιας αναπαυσης, να ειναι μακρια απο την δικαιωση της.
Νεα στο σωμα, γρια σχεδον στην ψυχη.
Το παιδι, με το προσωπο του αγγελου, μπροστα στα εικονισματα, με το κανδηλι να αντιφεγγιζει στα ματια του, εκανε προσευχη, για το φαγητο.
Τον αγώνα τον καλόν ηγώνισμαι.
Αγουρο ακομα το ξημερωμα.
Σχεδον στο τελος του ορθρου, αναμενοντας με οδυνη και ελπιδα, την αρρητη Θεια Μυσταγωγια, που ανακαινιζει και αφθαρτοποιει τον γηρασμενο κοσμο, τον δυσκολεμενο, και τον μπερδεμενο, το νεο Καλογερι, ανεβηκε ασθμαινοντας, τις πολυκαιρισμενες ξυλινες σκαλες, που ετριζαν απο το βαρος του χρονου, του πονου και του κοπου, των ανθρωπων που κληθηκαν να διακονουν, τοσο κατα την αισθητη, οσο και κατα την νοητη τους αναβαση.
Ιωσήφ ειπέ ημίν..
"Ἰωσήφ, εἰπὲ ἡμῖν, πῶς ἐκ τὼν ἁγίων ἣν παρέλαβες Κόρην, ἔγκυον φέρεις ἐν Βηθλεέμ;
Ἐγὼ φησι, τοὺς Προφήτας ἐρευνήσας, καὶ χρηματισθεὶς ὑπὸ Ἀγγέλου, πέπεισμαι, ὅτι Θεὸν γεννήσει ἡ Μαρία ἀνερμηνεύτως· οὗ εἰς προσκύνησιν,
Μάγοι ἐξ Ἀνατολῶν ἥξουσι, σὺν δώροις τιμίοις λατρεύοντες.
Ὁ σαρκωθεὶς δι' ἡμᾶς, Κύριε, δόξα σοι.."
Τροπάριο τῆς Γ΄ Ὥρας τῶν Χριστουγέννων, ἦχος γ΄.
Αναμνησεις ενος Εφημεριου.
Δειλινο. Υπερκοσμια ησυχια επικρατει μεσα στο Ιερο.
Μια ελαχιστη ποσοτητα θυμιαματος περιφερεται ακομη, και καθαγιαζει τον αερα, ο οποιος σιωπα, συγκλονισμενος, απο τα φρικτα μυστηρια που εζησε στην πρωϊνη λειτουργια, αυτοπτης και αψευδης μαρτυρας, της σφαγης του Αμνου, υπερ αφεσεως αμαρτιων και ζωης αιωνιου, απαντων ημων.
Μαυροπούλι ερημικό
Απομεσημερο Σαββατου, η μηπως.. Κυριακης;
Τι σημασια εχει; Ποιος θα μετρησει, ποιος θα νοιαστει;
Οι μερες, οι ωρες, οι εποχες, τα χρονια, το πριν, και το μετα, εχουν χαθει μεσα σε ενα ιερο, μυσταγωγικο θαμπος της μνημης, ενα θαμπος μονιμα παρον, αλλοκοτο, εξαγνιστικο, που περιθαλπει την αναχωρητικη ψυχη, την σκεπαζει με ενα παραμυθητικο κουκουλι, και την αφηνει ξενοιαστη, να ενδοσκοπει εντος της.
Περισσότερα Άρθρα...
