Ψυχοφελή μηνύματα...

Καθημερινά πνευματικά μηνύματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 14578
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Ο Σταυρός δεν λείπει. Γιατί; Γιατί εφ’ όσον κι ο αρχηγός μας ανέβηκε στο Σταυρό, κι εμείς θ’ ανεβούμε, να πούμε. Αλλά απ’ τη μια πλευρά είναι γλυκύς και ελαφρός, απ’ την άλλη μεριά είναι πικρός και βαρύς. Κατά την προαίρεσή μας. Αν πάρεις με αγάπη τον Σταυρό του Χριστού, είναι πολύ ελαφρός, είναι σφουγγάρι, φελλός. Αν το πάρεις, δηλαδή, απ΄την άλλη πλευρά, τότες είναι βαρύς και ασήκωτος.
Γι’ αυτό, και μένα η πείρα αυτό με δίδαξε. Το θέλημα του Θεού να γίνει. Ήταν απ’ το Θεό έτσι. Και ειρηνεύεις, να πούμε. Αν πεις μα γιατί ετούτο, εκείνο, δεν ειρηνεύεις, δεν ειρηνεύεις. Δεν ήταν το θέλημα του Θεού να φύγω την Κυριακή, ήταν τη Δευτέρα· δεν ήθελε ο Θεός την Τρίτη, ήθελε να φύγω την Τετάρτη· ε, ο Θεός έτσι τά ‘φερε. Αν τα πάρεις απ’ την άλλη πλευρά με την κρίση τη δική σου, θα σφάλεις και μισθόν δεν έχεις. Μισθόν δεν έχεις!
Εσύ να αρματωθείς στην υπομονή. Ο δρόμος ο του Σταυρού αυτός είναι.
Θα κάνεις υπομονή στα δικά σου τα πάθη, θα κάνεις και στα δικά μου. Έτσι θα γίνεις άγιος.
Γι’ αυτό καλά είναι οι θλίψεις, καλά είναι τα βάσανα, καλά είναι οι στενοχώριες, ξέρει ο Θεός γιατί τις δίνει. Γιατί έτσι περισσότερο πλησιάζουμε στον Θεό, με τις θλίψεις, με τα βάσανα. «Κύριε, εν θλίψει εμνήσθημέν Σου», λέει (Ησ. 26,16). Με τις θλίψεις πλησιάζουμε. Ο Θεός μας αφαιρεί τις θλίψεις; «Ο φεύγων πειρασμόν επωφελή, φεύγει ζωήν αιώνιον», λέει. Έτσι είναι.
Γι’ αυτό ο άνθρωπος να μην απελπίζεται, να μην έρχεται σε απόγνωση για τη μια αποτυχία. Διότι δεν γνωρίζεις ποιο είναι το θέλημα του Θεού. Όταν το γνωρίσεις το θέλημα του Θεού, κάνεις υπομονή, αλλά το θέλημα του Θεού δεν είναι πάντοτε γλυκό, είναι και πικρό, είναι και πικρό! «Το ποτήριον, ου μη πίω αυτό;» λέει. «Δεν θα το πιω το ποτήρι, Πέτρο;» λέει. «Θα το πιω το ποτήρι», και τον ονόμασε και σατανά, «ύπαγε οπίσω μου, σατανά, το ποτήριον ο δέδωκε ο Πατήρ, ου μη πίω αυτό;» (Ιω. 18,11). Έτσι είναι. Ναι, αλλά διά μέσου του Σταυρού ήρθε η Ανάστασις. «Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω»· διά μέσου του Σταυρού.
Και ο άγιος Χρυσόστομος επαινεί τον Ιώβ όχι στον πρότερό του βίο, που ήταν ελεήμων. οικτίρμων, που ήταν φιλόξενος, που ήταν της προσευχής άνθρωπος, όχι. Την υπομονή που έκανε στη μεγάλη δοκιμασία που του παρεχώρησε ο Θεός, στον πειρασμό, στην ασθένειά του. Η ασθένεια αυτή έκζεμα ήταν, όλο το σώμα του τό ‘ξυνε κι έβγαζε ιχώρα, πύον έβγαζε. Εκεί επαινεί περισσότερο ο άγιος Χρυσόστομος τον Ιώβ. Αλλά «την υπομονήν Ιώβ ηκούσατε» (Ιακ. 5,11).
Εγώ σας έχω πει ότι κάποτε με πλησίασε μια Γερόντισσα εκεί και λέει:
-Θέλω να εξομολογηθώ.
-Μα εγώ δεν εξομολογώ τους καλογήρους, θα εξομολογήσω καλογριές;
-Όχι, θέλω να πω τον λογισμό μου, λέει.
-Ε, πες τον λογισμό σου.
Αφού είπε κι εκείνη τα βάσανά της -γιατί πάντα βάσανα θα σου πει, δεν θα σου πει χαρές- λέει: «Είδα σαν ένα όραμα, ότι πάνω σ’ ένα βουναλάκι καθόντουσαν οι Πατριάρχαι Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ. Και λέω:
-Οι Πατριάρχαι είσαστε;
-Ναι, λένε, Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ.
-Νά ‘ρθω κι εγώ εκεί;
-Έλα.
-Από πού νά ‘ρθω;
-Να, από ΄κει, απ’ τον δρόμο.
-Δεν βλέπω κανέναν δρόμο.
-Εκεί είναι, ψάξε να τον βρεις.
-Μα, δεν βλέπω δρόμο.
-Ψάξε, βρε ευλογημένη, ψάξε και θα τον βρεις.
-Μα, αυτός ο δρόμος είναι δεκαπέντε πόντους, πώς θα περάσω; Όλο αγριοπούρναρα και αγκάθια. Θα σχίσω τα φορέματά μου, θα ματώσω τα ποδάρια μου.
-Α, κι εμείς από ‘κει περάσαμε και ήρθαμε εδώ πάνω.»
Το πράγμα θέλει να πει ότι διά μέσου των θλίψεων, δια μέσου των στενοχωριών, διά μέσου του αίματος, ο άνθρωπος θ’ ανέβει στον ουρανό. Με αμεριμνία και με άνεση, με αυτοκίνητο δεν πάμε, πάτερ, στον Παράδεισο. Θα δώσεις αίμα, να πάρεις πνεύμα.

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 14578
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Κανείς δε μπορεί να πει ότι δεν έχει κάποιο χάρισμα, κάποιο δώρο από τον Θεό. Πριν καν γεννηθούμε, υπάρχουμε στο σχέδιο του Θεού. Η ζωή μας δεν είναι τυχαία. Μπορεί να υπάρχουν τυχαίοι γονείς, αλλά ποτέ τυχαία παιδιά. Γι’ αυτό ένα από τα μεγαλύτερα δώρα, είναι το δώρο της ύπαρξης, διότι ο Θεός είχε αποφασίσει πριν την δημιουργία του κόσμου να μας φέρει στην ζωή. Η εκ του μη είναι εις του είναι δημιουργία μας, από το Θεό είναι ένα μέγιστο θαύμα και δώρο που κάθε μέρα πρέπει να μας απασχολεί δοξολογικά και ευχαριστιακά.

Σύμφωνα λοιπόν με τα λόγια του Αποστόλου Πέτρου, « Ο Θεός σάς εμπιστεύτηκε τη χάρη του με ποικίλους τρόπους. Ο καθένας σας, λοιπόν, σαν καλός διαχειριστής της θείας χάριτος, ας χρησιμοποιεί το χάρισμά του για να υπηρετεί τους άλλους…» Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 4:10, κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν έχει κάποιο χάρισμα ή χαρίσματα που του δόθηκαν από το Θεό πάντα για ένα λόγο και σκοπό. Και στο χωρίο του αποστόλου αντιλαμβανόμαστε τα εξής όσον αφορά τα χαρίσματα του Θεού:
1. Όλοι έχουμε χαρίσματα.
2. Είμαστε διαχειριστές του χαρίσματος και όχι ιδιοκτήτες. Το χάρισμα είναι δώρο του Θεού και όχι δικό μας κατόρθωμα.
3. Έχουμε την ευθύνη να το διαχειριστούμε.
4. Το χάρισμα δεν μας δόθηκε για να κτίσουμε τον ατομικό μας μύθο ή για να έχουμε ατομικά οφέλη αλλά για να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας, την εκκλησία, την ανθρωπότητα ολάκερη.
5. Ο σκοπός ενός χαρίσματος δεν είναι ατομικός αλλά πάντα κοινωνικός. Αυτή είναι η Χριστιανική αντίληψη και πνευματικότητα. Δεν υπάρχει Χριστιανική πνευματικότητα που να είναι κλειστή, αυτιστική και αυτοαναφορική.
6. Καμία αρετή και χάρισμα δεν δίδεται από τον Θεό για να το κλείσουμε στα χέρια μας, αλλά για να το δώσουμε στους άλλους. Έτσι γεμίζουμε Πνεύμα Άγιο εμείς, πλατύνεται η καρδιά μας, και χαίρονται τα αδέλφια μας.
Χάρισε λοιπόν τα χαμόγελο σου και θα είσαι χαρούμενος.
Χάρισε και μοιράσου τα πλούτη σου, θα είσαι πάντα πλούσιος.
Χάρισε την σοφία σου, θα είσαι πάντα γεμάτος Πνεύμα.
Χάρισε την προσευχή σου, δεν θα σε αφήσει ποτέ η Χάρις.
Χάρισε το χρόνο σου, και θα έχεις πάντα χρόνο πλούσιο και ευλογημένο.
Χάρισε και μοιράσου τις εμπειρίες, τα πάθη και αδυναμίες σου, και θα νιώσεις ότι βοηθάς και βοηθιέσαι σε.
Χάρισε το φως και το σκοτάδι δεν θα μπορεί να σε σκεπάσει.
Χάρισε αγάπη και θα λάβεις αγάπη.
Χάρισε την ψυχή σου και θα την βρεις.
Χάρισε τον Χριστό κι αυτός θα γίνει μόνιμος σύντροφος και Κύριος της ζωής σου.
Μην ξεχάσεις ποτέ, Το χάρισμα όσο το σκορπάς αυξάνει, όσο το κλείνεις χάνεται…..

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 14578
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Νηστεία, η βασίλισσα των αρετών (π. Δημητρίου Μπόκου)

Νηστεία σήμερα; Στην εποχή μας; Μα πού βρισκόμαστε;
Σε δεύτερη μοίρα δυστυχώς έχει υποβαθμισθεί στη συνείδηση πολλών Χριστιανών το σπουδαιότατο θέμα της νηστείας. Δίνοντας δήθεν σημασία σε πιο «πνευματικά» θέματα, και στο ελαφρά τη καρδία διατυμπανιζόμενο, ότι δεν βλάπτουν τα εισερχόμενα από το στόμα, αλλά τα εξερχόμενα από την καρδιά, κάποιοι καταργούν εντελώς τη νηστεία ή της δίνουν ελάχιστη σημασία. Ακόμη και ιερείς και θεολόγοι καταθέτουν δυστυχώς παρόμοιες απόψεις. Κάποιοι, παρεξηγώντας τον διαχωρισμό μεταξύ αληθούς και ανωφελούς νηστείας, στον οποίο επιμένουν ιδιαίτερα οι αγιογραφικές και πατερικές παραινέσεις, περιφρονούν τη νηστεία απερίφραστα και την εξοβελίζουν εντελώς από τη ζωή τους.

Αναδιφώντας όμως στον ιερό λειμώνα του Τριωδίου, ανακαλύπτουμε πολύ νωρίς το πόσο εξαίρεται η αρετή της νηστείας. Ήδη στο θαυμάσιο δοξαστικό των Αίνων της Κυριακής της Απόκρεω γίνεται θερμή προτροπή να νηστέψουμε. «Προκαθάρωμεν εαυτούς, αδελφοί, τη βασιλίδι των αρετών· ιδού γαρ παραγέγονε, πλούτον ημίν αγαθών κομίζουσα, των παθών κατευνάζει τα οιδήματα, και τω Δεσπότῃ καταλλάττει τους πταίσαντας».

Όχι μόνο δεν περιθωριοποιείται η νηστεία, αλλά ούτε λίγο ούτε πολύ ονομάζεται βασίλισσα των αρετών. Μήπως όμως φαντάζει λίγο υπερβολικό αυτό; Συνήθως ο τίτλος αυτός διεκδικείται από πολλές άλλες σπουδαίες αρετές. Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος π.χ. αναγορεύει την προσευχή σε βασίλισσα των αρετών. Ο Χρυσόστομος εκθειάζει την ελεημοσύνη: «Πολλή χρησώμεθα τη ελεημοσύνη. Αύτη γάρ έστιν η βασίλισσα των αρετών». Ο άγιος Αντώνιος και άλλοι ονομάζουν βασίλισσα και αρετή των αρετών τη διάκριση. Ο δε Παύλος στεφανώνει πάνω από όλα την αγάπη (βλ. και άρθρο μας: Η αδελφή της νηστείας, Σαρακοστή 2019).

Και ότι ταύτα ούτως έχουν, ουδείς αντιλέγει. Πώς λοιπόν και η εγκράτεια αποκαλείται βασιλίδα των αρετών; Επειδή ακριβώς κομίζει «πλούτον ημίν αγαθών». Αυτή μας εισάγει στις άλλες αρετές. Είναι η αρχή των πάντων. Όλα τα πνευματικά επιτεύγματα των αγίων έχουν αφετηρία τους τη νηστεία. Ο Μωυσής «θεόπτης εχρημάτισε» και «τω Κτίστη συνόμιλος» και «θεατής των αρρήτων», αφού πρώτα καθάρισε τα μάτια της ψυχής του με τη νηστεία. Ο Ηλίας «τη νηστεία λαμπρυνθείς ανεφέρετο επί το ύψος το ουράνιον… Άρμα πυρός έλαβεν Ηλίαν τον θαυμαστόν νηστεία οπλισάμενον». Οι άγιοι Τρεις Παίδες έσβησαν τη φλόγα της καμίνου «νηστείας πυρί στομωθέντες», επειδή η ψυχή τους είχε γίνει κοφτερή (ακονίσθηκε) με τη φωτιά της νηστείας. Η νηστεία τους «έσβεσε δύναμιν πυρός». Η νηστεία του Δανιήλ «έφραξε στόματα λεόντων». Η νηστεία ανέδειξε τον Παύλο «φρικτόν ουρανοδρόμον». Όλοι οι άγιοι, «αναζωσάμενοι τον καλόν της νηστείας αγώνα», πέτυχαν θαυμαστά κατορθώματα.

Αναφερόμαστε βέβαια πάντοτε όχι στη νηστεία που μισεί και αποστρέφεται ο Θεός, αλλά στη συνολική εγκράτεια που ασκεί ο «μη μόνον γαστρός, αλλά και των άλλων εισόδων της αμαρτίας κρατών». «Αληθής νηστεία η των κακών αλλοτρίωσις». Μόνο αυτή η νηστεία είναι προϋπόθεση, αναγκαία και σημαντική, των άλλων αρετών. Οι αναφορές του Κατανυκτικού Τριωδίου σ’ αυτήν είναι τόσο έντονες, που εκπλήττουν ευχάριστα. Έτσι, η εγκράτεια οδηγεί:
Εις «παγκαρπίαν των θείων εντολών του Χριστού».
Μας εισάγει στον Παράδεισο. «Ποθήσωμεν εγκράτειαν, ίνα μη έξω θρηνήσωμεν του Παραδείσου, αλλ' εις αυτόν ελευσώμεθα».
Κατευνάζει τα πάθη μας. «Νηστεύοντες, τας καμίνους πάντων παθών κατασβέσωμεν».
Είναι μάχαιρα, «ήτις εκτέμνει από καρδίας πάσαν κακίαν».
Είναι «η των πνευματικών αγώνων αρχή, η κατά των δαιμόνων νίκη, η πάνοπλος εγκράτεια, η των Αγγέλων ευπρέπεια, η προς Θεόν παρρησία».
«Ο Κύριος εν νηστεία είλε (=νίκησε) τον εχθρόν, εν τούτω (με τη νηστεία) και ημείς θραύσωμεν αυτού τα βέλη και ένεδρα».
Η είσοδος της νηστείας είναι «ημέρα σωτήριος».
«Υπερευλογημένη και πολύφωτος χάρις» είναι η νηστεία και αναλάμπει «ηλίου φαιδρότερον».
Αποτελεί «στερρόν» και «θαυμαστόν όπλον».
Αποκαλείται «άμωμος, πάνσεπτος, σωτήριος», και είναι «των ψυχών σωτηρία, μήτηρ της σωφροσύνης, κατήγορος της αμαρτίας και συνήγορος της μετανοίας, πολιτεία των αγγέλων, φαιδροτέρα των αρετών, συμπολίτις των ουρανών».

Θαυμαστοί όντως χαρακτηρισμοί για τη νηστεία και την εγκράτεια! Παντού ονομάζεται «τρυφή» και «φαιδρότης», δηλαδή απόλαυση και όχι ταλαιπωρία. Είναι αυτή που μας ξανακάνει οικήτορες του Παραδείσου, από όπου μας είχε εξώσει η ακρασία του Αδάμ. Ο ίδιος ο Κύριος υπέδειξε να νικήσουμε «διά νηστείας» τον διάβολο, ενδυόμενοι «τον φωτεινόν της νηστείας χιτώνα», αντί να θεοποιούμε την γαστέρα.

Πώς τα καταφέρνει τόσο όμορφα, τόσο αποτελεσματικά η νηστεία;
Απλούστατα, επειδή οδηγεί άμεσα στη βάση της όλης πνευματικής ζωής, την ταπείνωση. Λέγει στο Γεροντικό: «Η οδός της ταπεινώσεώς έστιν οι κόποι οι σωματικοί εν γνώσει» και το να βάζεις τον εαυτό σου κάτω από όλους και το να προσεύχεσαι αδιάλειπτα στον Θεό. Η σωματική άσκηση, η νηστεία, η εγκράτεια, ανήκουν στους σωματικούς κόπους. Σκληραγωγούν το σώμα. Γιατί όμως λέγει ότι οι σωματικοί κόποι (όταν φυσικά γίνονται με σωστό φρόνημα, «εν γνώσει») προξενούν την ταπεινοφροσύνη; Πώς σχετίζεται ο σωματικός κόπος με την ψυχική διάθεση; Μας το εξηγεί θαυμάσια ο αββάς Δωρόθεος.
«Μετά την πτώση του ανθρώπου η ψυχή αιχμαλωτίσθηκε στη φιληδονία και εγκλωβίστηκε στην ψεύτικη αυτονομία της. Αγάπησε τα σωματικά πάθη. Έγινε ολόκληρη σάρκα. Ας θυμηθούμε τί λέγει ο Θεός για τους προ του κατακλυσμού ανθρώπους: Δεν θα παραμείνει το πνεύμα μου στους ανθρώπους αυτούς, «διά το είναι αυτούς σάρκας» (Γεν. 6, 3). Έτσι λοιπόν η ψυχή έφτασε να συμπάσχει με το σώμα και να ταυτίζεται με τη δική του διάθεση. Και πράγματι, άλλη διάθεση έχει η ψυχή του υγιούς και άλλη του αρρώστου. Άλλη του πεινασμένου και άλλη του χορτάτου. Άλλιώς αισθάνεται αυτός που είναι καβαλάρης σε άλογο, αλλιώς αυτός που είναι σε γαϊδουράκι. Αλλιώς αυτός που κάθεται σε θρόνο, αλλιώς αυτός που κάθεται χάμω. Αλλιώς αυτός που φοράει καλά και ακριβά ρούχα, αλλιώς αυτός που ντύνεται με κουρέλια».

Όταν λοιπόν για κάποιο λόγο ταπεινώνεται το σώμα, συνταπεινώνεται και η ψυχή. Και ο κόπος είναι μια απ’ τις αιτίες που ταπεινώνουν το σώμα Πολύ σωστά λοιπόν διδάσκουν οι άγιοι, ότι οι σωματικοί κόποι οδηγούν στην ταπείνωση. Και η νηστεία (η εγκράτεια γενικά) είναι άριστη σωματική άσκηση, κακοπάθεια, κόπος. Άρα και άριστος τρόπος για να καλλιεργεί ο άνθρωπος το «μη υψηλοφρονείν παρ’ ο δει φρονείν». Η νηστεία δηλαδή γίνεται είσοδος και πύλη για όλο το πνευματικό μας οικοδόμημα, αφού το να μη φρονούμε τα υψηλά είναι το θεμέλιο της πνευματικής ζωής. Το πόσο σημαντικό είναι αυτό, φαίνεται από τα τραγικά αποτελέσματα της υψηλοφροσύνης, η οποία φτάνει στο να περιφρονεί και να απορρίπτει όχι μόνο τους ανθρώπους, αλλά ακόμα και τον Θεό. Ο αββάς Δωρόθεος πάλι μας δίνει ένα παράδειγμα.
- Είδα κάποτε, λέγει, κάποιον που έφτασε σ’ αυτή την ελεεινή κατάσταση. Όταν του έλεγε κανένας κάτι, αυτός τον έφτυνε, δηλαδή τον περιφρονούσε και έλεγε: «Σιγά και κάτι μας είπες τώρα! Ποιος είσαι συ; Δεν αξίζει κανένας, παρά μόνο ο Ζωσιμάς και οι μαθητές του». Μετά άρχισε να τούς περιφρονεί και αυτούς λέγοντας: «Κανένας δεν αξίζει, παρά μόνο ο Μακάριος». Μετά από λίγο: «Και τί είναι ο Μακάριος; Ένα τίποτε. Μόνο ο Βασίλειος και ο Γρηγόριος αξίζουν». Κατόπιν άρχισε να τους περιφρονεί και αυτούς λέγοντας: «Και τί είναι ο Βασίλειος και ο Γρηγόριος; Κανένας άλλος δεν αξίζει, παρά μόνο ο Πέτρος και ο Παύλος». Του λέω λοιπόν: «Σίγουρα, αδελφέ, θα τους περιφρονήσεις κι αυτούς». Ε, πιστέψτε με, μετά από λίγο καιρό άρχισε να λέει: «Και τί είναι ο Πέτρος και ο Παύλος; Κανένας δεν αξίζει, παρά μόνο η Αγία Τριάδα». Ύστερα όμως περηφανεύθηκε και εναντίον του ίδιου του Θεού και τρελλάθηκε τελείως (Αββά Δωροθέου, Διδασκαλία Β΄, Περί ταπεινοφροσύνης).

Και να, που μόλις πρόσφατα γίναμε δυστυχώς μάρτυρες τέτοιων τραγικών καταστάσεων. Είδαμε τον άνθρωπο να ορθώνει ιταμό το ανάστημά του μπρος στον Θεό με υπερφίαλο παραλήρημα. Στις 8 Μαρτίου 2021 στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων υπέρ διαβόητου τρομοκράτη, νεαροί διαδηλωτές, με προεξάρχουσα καθηγήτρια Πανεπιστημίου, έσκισαν με αλαζονικούς καγχασμούς εικόνα της Παναγίας, ποδοπατώντας την μαζί με τον Σταυρό στο έδαφος. Πώς πρόλαβε να αλαζονευτεί τόσο πολύ ο νέος άνθρωπος, να γίνει αυτοείδωλο και να υψώνεται υπεράνω του Θεού;

Να, από τι φοβερά πράγματα μας προφυλάττει η ταπείνωση. Και να, γιατί η νηστεία, επειδή ακριβώς μας οδηγεί στην ταπείνωση, τιτλοφορείται επάξια βασίλισσα των αρετών.

Με αδιάπτωτη λοιπόν την ψυχική μας εγρήγορση, ας διαπλεύσουμε το μέγα πέλαγος της πνευματικής μας βιοτής, ευθυδρομώντας στα κύματα των πολλών μας παθών με το πηδάλιο των σωτηρίων προσταγμάτων του ιερού Τριωδίου: «Εγκρατεία την σάρκα ταπεινώσαι πάντες σπουδάσωμεν, το θείον υπερχόμενοι στάδιον της αμώμου νηστείας. …Σταυρώσωμεν τα μέλη δι’ εγκρατείας. …Εγκρατεία τα πάθη νεκρώσωμεν, τη νηστεία το πνεύμα πτερώσωμεν προς ουρανόν».

Σαρακοστή 2021

Α ν τ ι ύ λ η
Ι. Ναός Αγ. Βασιλείου, 481 00 Πρέβεζα

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 14578
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

«Χαίρε σιγής δεομένων πίστις»

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια απέναντι στο υπέρλαμπρο πρόσωπο της Παναγίας. Ξέρει Εκείνη να διαβάζει, να ακούει και να καταλαβαίνει όλα εκείνα που δεν λέμε αλλά ζούμε βαθιά μέσα μας. Δεν είναι όλη η αλήθεια μας στις λέξεις μας, είναι και κάτι αλήθειες που ζουν βαθιά στα ανείπωτα της καρδιάς μας. Εκεί που μόνο ο Θεός μπορεί να μπει, στο ανέγγιχτο σιωπηλό σημείο της ύπαρξης μας.
Όταν αγαπάς δεν μιλάς, κοιτάς, βλέπεις, αγγίζεις, αισθάνεσαι, και όλα έχουν ειπωθεί στην σιωπή. Η παρουσία είναι πιο δυνατή και βαθιά από την ανάλυση. Όταν είσαι εδώ, παρόν, ολάκερος και ολόκληρη δεν χρειάζεται και δεν θέλω να μου εξηγήσεις τίποτα. Όταν αρχίζεις να μου εξηγείς σημαίνει ότι ήδη έχεις αρχίσει να φεύγεις.

Ο πιο δυνατός λόγος είναι η σιωπή, άλλοτε σε ραγίζει και άλλοτε σε ενώνει. Πόσα σ αγαπώ ειπώθηκαν δίχως λέξεις και πόσα αντίο χαράχτηκαν ως βαθιά τραύματα και μνήμες απώλειας σε ανατριχιαστικές σιωπές. Δεν τα εξηγεί πάντα όλα ο λόγος. Υπάρχουν κι άλλοι βαθύτεροι τρόποι να κοινωνήσεις μια αλήθεια, να γευθείς μια παρουσία.
Πολλές φορές τα λόγια είναι γι αυτούς που είναι ακόμη μακριά, ακόμη ξένοι. Η σιωπή είναι η γλώσσα της βαθιάς αγάπης και γνωριμίας. Είναι η γλώσσα της αλήθειας που δεν χρειάζεται φλύαρες δικαιολογίες.
Πάντα μια αγκαλιά είναι πιο δυνατή από χιλιάδες σ αγαπώ. Κι η αγκαλιά της Παναγίας είναι σιωπηλή αλλά θερμή, γεμάτη Παρουσία.

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 14578
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Ένας Βασιλιάς είχε πολλούς υπηκόους, τους οποίους υπεραγαπούσε. Μία ημέρα, έκανε σ’ όλους από ένα δώρο. Τους έδωσε από ένα πουγκί γεμάτο χρυσά νομίσματα. Το πήραν το άνοιξαν και άρχισαν να μετράνε τα νομίσματα. Μετρούσαν, μετρούσαν... Όλοι ευρήκαν το ίδιο ποσό. Μέσα σε κάθε πουγκί υπήρχαν 8.760 χρυσά νομίσματα! Μεγάλο το ποσό!
Ο Βασιλιάς έκανε αυτή την προσφορά από καλωσύνη, ώστε οι άνθρωποι να χρησιμοποιήσουν τα νομίσματα γιά το δικό τους καλό και των άλλων.
Αλλά αυτοί, τί έκαναν;
Αντί με αυτά να βοηθήσουν το σπίτι τους και την Κοινωνία τους, πήγαν στο ποτάμι, άνοιξαν τα πουγκιά και άρχισαν να πετάνε ένα-ένα τα χρυσά νομίσματα μέσα στο νερό…!
Αν ήταν κάποιος εκεί και τους έβλεπε, τί θα έλεγε; Ότι αυτοί τρελλάθηκαν...
Αυτή είναι η παραβολή, αγαπητοί μου. Ποιός είναι ο Βασιλιάς;
Είναι ο Θεός!!!
Ποιοί είναι οι άμυαλοι υπήκοοι;;
Εμείς… Και ποιός είναι αυτός ο αριθμός 8.760;; Είναι οι ώρες που έχει όλος ο χρόνος, από την 1η Ιανουαρίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου!
Αξιοποιήσαμε κάποιες ώρες, με μελέτη της Αγίας Γραφής, με προσευχή, με νηστεία, με μετάνοια και εξομολόγηση, με Εκκλησιασμό και Θεία Κοινωνία;;
Ή μοιάζουμε μ' αυτούς που πέταξαν στο ποτάμι, όλα τα χρυσά νομίσματα;; Κάντε μία έρευνα στον εαυτό σας, έναν υπολογισμό...
Αν μπορούσαμε, ν' ακούσουμε, τί ζητούν οι κολασμένοι στον Άδη, ξέρετε τί θέλουν;;
Μιά στιγμή, ένα δευτερόλεπτο, να ξαναγύριζαν στη ζωή, γιά να πουν: «Ήμαρτον» και «Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη Βασιλεία Σου»!!!
Γι' αυτό, εμείς Ας συναισθανθούμε, ας μετανοήσουμε, ας κλάψουμε!! η ζωή μας να είναι κοντά στο Θεό, κοντά στους Αγγέλους, κοντά στην Παναγιά, γιά να έχουμε την ευλογία του Χριστού εις Αιώνας Αιώνων αμήν!! >>!!!

Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 14578
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

"Τώρα που ήλθαν πολλές θλίψεις πάνω σου, μην αποκάμεις, μην ολιγοψυχήσεις, μην απελπίζεσαι, αλλά σήκω επάνω, ανορθώσου, και προπαντός ήλπισε, γιατί στον καιρό του πόνου η προσευχή σου γίνεται περισσότερο αγία, και η ευλογία του Θεού μεγαλύτερη".
~Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 14578
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

"Ο Θεός δεν χρειάζεται την προσευχή μας, εμείς τη χρειαζόμαστε.Οταν προσευχόμαστε στον Θεό, μιλάμε στην πραγματικότητα, σ' Εκείνον, οπως ακριβώς μιλάμε ο ένας στον άλλο.Ο Θεός είναι ο Πατέρας μας.Δεν έχουμε συγγενή ή φίλο εδώ στη γή που να μας καταλαβαίνει και να μας αγαπά οπως ο Κύριος.Η αγάπη Του δεν μπορεί να χωρέσει σε λέξεις είναι ακατανόητη και αφάνταστη.Είμαστε πολύ μικροί για να κατανοήσουμε τα βάθη της θείας αγάπης.Τα ελέη Του είναι απερίγραπτα.Μας παρέχει τον εαυτό Του αφειδώλευτα κι εμείς δεν μπορούμε κάν να αρχίσουμε να το κατανοούμε αυτό!"

~Γέροντας Θαδαίος της Βιτόβνιτσα.

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 14578
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Αν αγαπάμε μόνο αυτούς που μας αγαπάνε,
είμαστε έμποροι και κάνουμε ανταλλαγές.
Αν κάνουμε το καλό μόνο στους ευεργέτες μας,
είμαστε οφειλέτες και επιστρέφουμε το χρέος μας.
Η ευσπλαχνία δεν είναι κάποια αρετή
που απλά αποπληρώνει τις οφειλές της,
αλλά που πάντα δανείζει.
Η αγάπη είναι αρετή που δανείζει συνέχεια
χωρίς να ελπίζει σε επιστροφή της οφειλής.

~ Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 14578
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Κοι­νω­νά­με αλ­λά δεν κοι­νω­νά­με!

Μιά δαι­μο­νι­σμέ­νη ο­μο­λο­γού­σε: “Ό­ταν ή­μουν 13 χρο­νών, έ­βο­σκα τα γε­λά­δια σε μιά ρε­μα­τιά και ε­κεί βλαστή­μη­σα τον Χρι­στό και τον αν­τί­χρι­στο και δαι­μο­νί­στη­κα, μπή­κε μέ­σα μου δαί­μο­νας. Α­πό τό­τε δεν είμαι κα­λά. Παν­τρεύ­τη­κα και με πή­γε ο άν­τρας μου στην Αγ­γλί­α, στην Γερ­μα­νί­α, σε ό­λους τους για­τρούς. Οι για­τροί δεν βρή­καν τί­πο­τα. Δεν ξέ­ρουν ό­τι έ­χω δαί­μο­να. Τώ­ρα, με έ­φε­ρε και σε σέ­να”. Τούς εί­πα, “ε­ξο­μο­λό­γη­ση και θεί­α Κοι­νω­νί­α” και φώ­να­ξε το δαι­μό­νιο: “Ε­σύ δεν τα λές κα­λά! Ε­κεί­νος ο άλ­λος ο πα­πάς (έ­νας άλ­λος Ι­ε­ρέ­ας εξ εγ­γά­μων που εί­χαν πά­ει πρω­τύ­τε­ρα) τα λέ­ει κα­λύ­τε­ρα. Μό­νο μεταλα­βιά (θεί­α Κοι­νω­νί­α), δεν χρει­ά­ζον­ται δι­α­βά­σμα­τα (ε­ξο­μο­λό­γη­ση)".Εί­δα­τε, α­δελ­φοί μου, πως δεν την θέ­λει την ε­ξο­μο­λό­γη­ση ο δι­ά­βο­λος και ό­τι η θεί­α Κοι­νω­νί­α δί­χως ε­ξομο­λό­γη­ση δεν ω­φε­λεί σε τί­πο­τα».

Μιά κυ­ρί­α α­πό έ­να χω­ριό, ήρ­θε πρίν με­ρι­κά χρόνια να με δή. Μου εί­πε ό­τι ήρ­θε στις Ρο­βι­ές στο πανηγύρι και κα­τά το έ­θος κοι­νώ­νη­σε. Όμως, ε­νώ κα­τά­πι­ε το “ζμί” (ζουμί–αί­μα Κυ­ρί­ου), το “κοψί­δι” (ψίχα–σώ­μα Κυ­ρί­ου) έ­μει­νε κά­τω α­πό την γλώσσα και δεν μπο­ρού­σε να το κα­τα­πι­ή. Πή­γα­νε σε έ­να σπίτι, τους κέ­ρα­σαν κα­φέ και πα­ξι­μά­δι, τα έ­φα­γε, αλ­λά το κομ­μα­τά­κι δεν κα­τέ­βαι­νε. Το εί­πε στην γειτόνισ­σα και την πα­ρα­κά­λε­σε να το σκουν­τή­ση με το χέ­ρι της. Φύ­γα­νε α­πό τις Ρο­βι­ές. Στον δρό­μο είχα­νε ψω­μί και τυ­ρί και φά­γα­νε σε μιά πη­γή που στα­μα­τή­σα­νε. Αι­σθάν­θη­κε ό­τι εί­ναι α­κό­μα ε­κεί το ψιχου­λά­κι και αι­σθα­νό­ταν ό­τι μο­σχο­βο­λά­ει. Έ­βα­λε το δά­κτυ­λο και το σκουν­τού­σε και αυ­τό έ­βγαι­νε έ­ξω πά­λι στην γλώσ­σα της. Τι ή­ταν αυ­τό, π. Ι­ά­κω­βε; με ρώ­τη­σε.
Μή­πως εί­χες κα­νέ­να α­μάρ­τη­μα και πή­γες να κοι­νω­νή­σης και δεν ή­σουν ά­ξια και ι­κα­νή να πάς να κοινω­νή­σης; Μή­πως με καμ­μιά σου γει­τό­νισ­σα τα εί­χες χα­λά­σει; Ναί, πα­πά μου! Ήρ­θε η κότ­τα της γει­τό­νισσας στην αυ­λή μου και την έ­δι­ω­ξα λέ­γον­τας “ί­σου! να φάς την νοι­κο­κυ­ρά σου, να ψο­φή­ση η νοι­κο­κυ­ρά σου!”. Και ύ­στε­ρα σαν να με φώ­τι­σε ο Θε­ός το βράδυ και μου εί­πε: “Δέν πάς να πά­ρης συγ­χώ­ρη­ση α­πό την γει­τό­νισ­σα;”. “Νά πά­ω”, εί­πα. Στον δρό­μο ό­μως που πή­γαι­να, μου εί­πε ο λο­γι­σμός: “Έ! δεν εί­ναι τί­πο­τα. Και η δι­κή μου πά­ει σε αυ­τήν και αυ­τής έρ­χε­ται σε μέ­να”. "Βλέ­πε­τε τι της εί­πε ο δι­ά­βο­λος; Και ε­νώ πή­γε να κοι­νω­νή­ση, δεν κοι­νώ­νη­σε, δι­ό­τι εί­χε κα­τα­ρα­στή την γει­τό­νισ­σά της". «Καί μιά άλ­λη φο­ρά, έ­να παλ­λη­κά­ρι ήρ­θε να κοι­νω­νή­ση και δί­στα­ζα λί­γο μέ­σα μου να το κοι­νω­νή­σω. Φαί­νε­ται θα εί­χε κά­ποι­ο πνευ­μα­τι­κό κώ­λυμα. Ό­ταν, λοι­πόν, το κοι­νω­νού­σα, έ­νας πα­ρευ­ρι­σκό­με­νος μονα­χός, α­ρε­τής άν­θρω­πος, εί­δε να φεύ­γη από την α­γί­α Λα­βί­δα μιά χρυ­σή λάμ­ψη, να περ­νά πά­νω α­πό το κε­φά­λι μου και να πά­η πά­νω στην α­γί­α Τράπε­ζα και κά­θησε ε­κεί. Με­τά την α­κο­λου­θί­α, μου το εί­πε ο μο­να­χός και μου εί­πε ό­τι το έ­βλε­πε (τό παλ­λη­κά­ρι) μαύ­ρο στο πρό­σω­πο.» Βλέ­πε­τε; Κοι­νω­νά­με αλ­λά δεν κοι­νω­νά­με! Γι᾽ αυ­τό και οι μά­γοι και οι αι­ρε­τι­κοί με­ρι­κές φο­ρές συ­νι­στούν και θεί­α Κοι­νω­νί­α, αλ­λά φρον­τί­ζουν να μην (μάς αφήσουν νά) σκε­φτού­με (γιά) να προ­ε­τοι­μα­στού­με σωστά».

http://www.inagiounikolaoutouneou.gr/

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 14578
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Αντιμετώπιση του χλευασμού από τους ανθρώπους (Αββάς Μάρκος)

Ο χλευασμός από ανθρώπους φέρνει λύπη στην καρδιά, γίνεται όμως αιτία εξαγνισμού σε όποιον τον υπομένει. Αν θέλεις να σε επαινούν οι άνθρωποι χωρίς αυτό να σε καταδικάζει, αγάπησε πρώτα το να σε ελέγχουν για τα αμαρτήματά σου. Όση ντροπή δεχτεί κανείς για την αλήθεια του Χριστού, εκατό φορές περισσότερο θα δοξαστεί από πολλούς. Το καλύτερο όμως είναι να κάνει κάποιος το κάθε καλό για χάρη των μελλοντικών αγαθών.

Όταν δεις έναν λογισμό να σε παρακινεί σε ανθρώπινη δόξα, να ξέρεις καλά ότι σου ετοιμάζει ντροπή. Ρίζα της αισχρής επιθυμίας είναι ο ανθρώπινος έπαινος, όπως ακριβώς ρίζα της σωφροσύνης είναι ο έλεγχος της κακίας και όχι όταν τα ακούμε, αλλά όταν τα δεχόμαστε.

Όταν κάποιος σε βλάψει ή σε προσβάλλει ή σε κατατρέξει, εσύ να μη σκέφτεσαι το παρόν, αλλά να περιμένεις το μέλλον και θα διαπιστώσεις ότι σου έγινε πρόξενος πολλών καλών, όχι μόνο σε αυτή τη ζωή, αλλά και στη μέλλουσα.

Αν δεις κάποιον να σε επαινεί υποκριτικά, να περιμένεις από αυτόν κατηγορία σε κατάλληλη στιγμή.

Όταν πάθεις κάτι προσβλητικό από ανθρώπους, αμέσως να σκεφθείς ότι θα σου έρθει δόξα από τον Θεό. Έτσι και στην προσβολή θα μείνεις χωρίς λύπη και ταραχή, και στη δόξα, όταν έρθει, θα βρεθείς έμπιστος και ακατάκριτος.

Όταν ευδοκήσει ο Θεός να σε επαινούν πολλοί, μην ανακατώσεις τίποτε το επιδεικτικό σε αυτό που οικονόμησε ο Θεός, για να μην αλλάξουν πάλι τα πράγματα(*) και πέσεις στον αντίθετο.

Όταν δεις κάποιον να υποφέρει από πολλές προσβολές, να ξέρεις ότι επειδή είχε γεμίσει για τα καλά από τον λογισμό της κενοδοξίας, θερίζει με αηδία τους καρπούς αυτών που έσπειρε στην καρδιά του.

Εκείνος που αγαπά την ηδονή λυπάται, όταν τον κατηγορούν και όταν κακοπαθαίνει, ενώ αυτός που αγαπά τον Θεό λυπάται, όταν τον επαινούν και όταν όλα του έρχονται βολικά.

Υποσημειώσεις:
(*) Στο κείμενο: εκκατταβαλείς. Διόρθωση: εκ μεταβολής (Περί των οιομένων… παράγραφος ξθ’ Φιλοκαλία Α’, σ’. 113).

Από το βιβλίο: Ευεργετινός: «Ήτοι Συναγωγή των θεοφθόγγων ρημάτων και διδασκαλιών των θεοφόρων και αγίων πατέρων, από πάσης γραφής θεοπνεύστου συναθροισθείσα», Τόμος 2ος, Νεοελληνική απόδοση: Δ. Χρισταφακόπουλος, Εκδόσεις: “Το Περιβόλι της Παναγίας”, 2001.

Πηγή ψηφ. κειμένου: orp.gr, Επιμέλεια: Σοφία Μερκούρη
https://alopsis.gr/

Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Μηνύματα”