Ψυχοφελή μηνύματα...

Καθημερινά πνευματικά μηνύματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19311
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Ὅποιος δέν γνωρίζει τίς ἀδυναμίες του, στερεῖται τήν τελειότητα
Κανείς δέν μπορεῖ νά γνωρίσει τήν ἀδυναμία του, ἄν δέν πέσει σέ ψυχικούς καί σωματικούς πειρασμούς. Τότε προσεύχεται καί συντρίβεται καί ταπεινώνεται.
Ψυχικοί πειρασμοί εἶναι·
α) ἀπιστίας,
β) βλασφημίας,
γ) ὑπερηφανείας,
δ) φανεροῦ πολέμου τοῦ διαβόλου,
ε) θυμοῦ καί ὀργῆς.
Σωματικοί εἶναι·
α) οἱ σωματικές ἀσθένειες, καί
β) οἱ γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ κακοπάθειες!...
Ὁ Θεός ἀγαπᾶ τόσο πολύ τούς ταπεινούς, ὅπως τά Σεραφείμ!...
Ὅταν ταπεινωθεῖ ἡ καρδιά, τήν περικυκλώνει τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί πληροῦται χαρᾶς καί εὐφροσύνης. Τότε δέν προσεύχεται μέ βία, ἀλλά μέ χαρά!...
Ὅσο μέ πόθο πλησιάζουμε τό Θεό 😊 Θεία Κοινωνία) τόσο κι ὁ Θεός πλησιάζει σ᾿ ἐμᾶς μέ τά χαρίσματά Του, καί δέν ἀφαιρεῖ ποτέ ἀπό μᾶς τή χάρη Του, ὅταν εἴμαστε ταπεινοί!...
Ὅποιος δέν γνωρίζει τίς ἀδυναμίες του, στερεῖται τήν τελειότητα. Ὁ στερημένος τῆς τελειότητος, εἶναι πάντοτε περίφοβος, διότι δέν στηρίζεται στό Θεό. Γιά τό καλό μας λοιπόν ἐπιτρέπει ὁ Θεός τούς πειρασμούς!...
Ὁ ἀμέριμνος καί ἀφιερωμένος στό Θεό ἄνθρωπος, ἐλπίζει καλῶς καί σοφῶς στό Θεό!...
Ὅποιος περνάει τή ζωή του ἐν ἁμαρτίαις, δέν ἔχει δικαίωμα νά ἐλπίζει στή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ὅταν ἔλθει σέ κάποια ἀνάγκη, πρίν νά μετανοήσει εἰλικρινά!

Ἀπό τίς ἁγιοπνευματικές ἐμπειρίες
τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19311
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Περί θλίψεως «Μετά τή συννεφιά συνήθως ἡ λιακάδα εἶναι πιό γλυκιά»
τοῦ Μοναχοῦ Μωϋσέως Ἁγιορείτου

Ἐπικρατεῖ μία συννεφιά στόν τόπο μας. Πρόσωπα σκυθρωπά, ἀγέλαστα, θλιμμένα. Δέν ὑπάρχει ἄνθρωπος πού νά μήν πέρασε θλίψη. Διάφορες εἶναι οἱ πηγές τῆς θλίψεως. Κουράζουν τό σῶμα καί τήν ψυχή.
Οἱ θλίψεις μποροῦν νά ἀρρωστήσουν τόν ἄνθρωπο, ἀλλά μποροῦν καί νά τόν ὡριμάσουν καί νά τόν καλλιεργήσουν. Νά τόν κάνουν νά δεῖ τόν συνάνθρωπό του μέ μεγαλύτερη ἐπιείκεια, κατανόηση καί συμπάθεια.
Ἡ ὑπομονή καί ἡ ἐλπίδα στίς θλίψεις ἀνακουφίζουν. Μπορεῖ οἱ θλίψεις νά ὁδηγήσουν σέ καλό, σέ μετάνοια. Δέν εἶναι κανείς πού νά μήν πέρασε θλίψεις, πόνους, πειρασμούς καί δοκιμασίες.
Σάν σαράκι ἡ θλίψη κατατρώει τόν ἔσω ἄνθρωπο. Ὁ σκοπός τῶν θλίψεων στή ζωή μας δέν εἶναι ὅτι ὁ Θεός ἀρέσκεται νά τιμωρεῖ καί νά βασανίζει τούς ἀνθρώπους σάν ἕνας σαδιστής πατέρας, ἀλλά ἡ διόρθωσή μας, ἡ βελτίωσή μας, ἡ κατεύθυνσή μας στά ἄνω.
Οἱ θλίψεις μποροῦν νά γίνουν ἕνας δρόμος πρός συνάντησή μας μέ τόν ζῶντα Θεό. Οἱ ἄνθρωποι ἀγάπησαν τό σκοτάδι καί ὄχι τό φῶς, καί γι’ αὐτό θλίβονται.
Μερικές φορές οἱ θλίψεις διώχνουν τήν ὀκνηρία, τή νωχέλεια καί τήν ἀδιαφορία. Μποροῦν νά συγκεντρώσουν τόν ἄνθρωπο στόν ἑαυτό του, νά γίνει ἀφορμή περισυλλογῆς, ἐνδοσκαφῆς, αὐτοανάκρισης, αὐτογνωσίας καί αὐτομεμψίας.
Οἱ πολλές καί διάφορες ἀνέσεις μποροῦν νά κάνουν τόν ἄνθρωπο πιό ράθυμο, χλιαρό καί χαλαρό. Μπορεῖ νά νομίζει ὅτι εἶναι εὐτυχισμένος, μέσα του ὅμως νά ἔχει μία ἀνεκπλήρωτη χαρά.
Ἡ γενναία ἀντιμετώπιση τῶν θλίψεων τῆς ζωῆς θά δώσει τή νίκη τῆς ἀνδρείας. Μπορεῖ οἱ θλίψεις νά μᾶς φέρουν πιό κοντά στό Θεό. Ὁ Θεός ἀγαπᾶ νά δοκιμάζει παιδαγωγικά γιά νά βοηθήσει, νά φωτίσει, νά ἀνορθώσει. Οἱ θλιμμένοι μποροῦν νά γίνουν πιό συμπάσχοντες καί φιλάδελφοι.
Μή στή στενοχώρια προσθέτουμε στενοχώρια καί στή θλίψη ἄλλη θλίψη. Κατά τόν Μέγα Βασίλειο κακό δέν εἶναι ἡ ἀσθένεια, ἡ ἀπόρριψη, ἡ οἰκονομική ζημιά, ἡ φτώχεια καί ἡ στέρηση παρά μόνο ἡ ἁμαρτία.
Ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ ἀφαιρεῖ τόν πλοῦτο ἀπό αὐτούς πού τόν μεταχειρίζονται λαθεμένα, ἐσφαλμένα, πλεονεκτικά καί ἀπάνθρωπα. Ἐπιτρέπει τίς ἀσθένειες στό σῶμα γιά νά τό ταπεινώσει, νά δώσει ὑγεία στήν ψυχή, νά μήν ἀφηνιάσει στήν ἁμαρτία.
Παίρνει, παρά τή θλίψη μας, ἐκείνους πού κρίνει πώς εἶναι ἡ καλύτερή τους ὥρα. Μήν τά βάζουμε μέ τόν Θεό. Ξέρει καλά τί κάνει. Δέν γνωρίζουμε τό σωτήριο σχέδιο καί τόν λυτρωτικό Θεό. Ἀρκετές φορές τό φάρμακο εἶναι πικρό, δέν θέλουμε νά τό πάρουμε, ὅμως δίνει θεραπεία.
Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἡ κύρια καί ἡ μεγάλη πηγή τῶν θλίψεων. Ἡ ἁμαρτία τυραννᾶ, παρασύρει, δεσμεύει, φυλακίζει, ἐξαθλιώνει. Ὁ Θεός δέν θά κρίνει ὅσους ἁμάρτησαν, ἀλλά ὅσους δέν μετανόησαν.
Ἡ ταπεινοφροσύνη, ἡ προσευχή, ἡ ὑπομονή ἐλαφρύνει τό βάρος τῶν θλίψεων. Μή λοιπόν ἀφήσουμε ἐξαιτίας μας νά μεγαλώσουν οἱ θλίψεις. Μήν ἐπιτρέψουμε θλίψη ἐπί τῶν θλίψεων. Ἄς τίς δοῦμε καί μέ αὐτό τό ἄλλο μάτι πού ἀναφέρουμε.
Μήν, παρακαλῶ, ὁδηγηθεῖ ποτέ κανείς στήν ἀπελπισία. Μετά τή συννεφιά συνήθως ἡ λιακάδα εἶναι πιό γλυκιά…

Πνευματική Κιβωτός
Περιοδικό Ἱεροῦ Προσκυνήματος Παναγίας Ἑκατονταπυλιανής Πάρου
Τεῦχος 5 (90) – Β’Τετραμήνου 2017
Ἱερά Μητρόπολις Παροναξίας

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19311
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Σημεῖα προκοπῆς τῆς ψυχῆς εἶναι,...τό νά εὐχαριστοῦμε καί δοξολογοῦμε τό Θεό γιά ὅλα!...
Νά κάθεσαι μέσα στό κελλί σου καί αὐτό θά σέ διδάξει τά πάντα. Ποῖα; Τή θέρμη τῆς καρδιᾶς, πού ὁδηγεῖ στ᾿ ἀκατάπαυστα δάκρυα καί αὐτά στήν εἰρήνη τῶν λογισμῶν καί στή συνέχεια τήν καθαρότητα τοῦ νοῦ καί τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ, πού μόνο στούς ταπεινούς ἀποκαλύπτονται.
Πρέπει ὁ Μοναχός σ᾿ ὅλα του τά σχήματα καί τίς πράξεις νά εἶναι τύπος καί ὠφέλεια στούς κοσμικούς. Διότι ἡ Μοναχική πολιτεία εἶναι καύχημα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.
Τά φρονήματα τοῦ ἀληθινοῦ Μοναχοῦ εἶναι·
α) Περιφρόνηση ὅλων τῶν πραγμάτων τοῦ κόσμου,
β) Παντοτινή διαμονή στήν ἡσυχία,
γ) Προφύλαξη ὁράσεως,
δ) Τελεία ἐκκοπή τῆς φιλονικίας,
ε) Λόγοι ὀλίγοι,
στ) Ἁπλότητα καί ἀκακία καρδίας,
ζ) Τό νά φεύγει ἀπό τούς ἀνθρώπους καί νά ἐπιμένει στίς προσευχές καί ἀναγνώσεις,
η) Τό νά μήν ἀγαπᾶ τίς τιμές καί νά ὑπομένει μέ ἀνδρεία τούς πειρασμούς,
θ) Τό νά κλαίει πάντοτε νύκτα καί μέρα, καί
ι) Νά φυλάσσει τή σωφροσύνη. Μ᾿ ὅλα αὐτά πλησιάζει στό Θεό καί θεωρεῖται νεκρός γιά τόν κόσμο!...
Τρεῖς τάξεις πνευματικῆς προκοπῆς ὑπάρχουν
α) τῶν ἀρχαρίων,
β) τῶν ἀγωνιζομένων καί
γ) τῶν τελείων. Στήν πρώτη κινοῦνται μέσα μας τά πάθη. Στή δεύτερη βρισκόμαστε μεταξύ ἐμπαθοῦς καί ἀπαθοῦς καταστάσεως. Καί στήν τρίτη λαμβάνουμε αἰσθητά τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!...
Τί νά ποῦμε γιά τόν πιστό, πού ἔλαβε αἴσθηση τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στήν καρδιά του; Καί ἄν δέν ἀξιωθεῖ ἐδῶ τῆς τελείας χάριτος, ὅμως ἐπειδή συνανεστρέφετο μέ αὐτήν, πρέπει νά θεωρεῖται σωσμένος.
Ἡ νεφέλη τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀρχίζει νά ἐπισκιάζει τή σκηνή τῆς καρδιᾶς σου, ὅταν ὁ νοῦς σου κατέρχεται στήν καρδιά σου!...
Σημεῖα προκοπῆς τῆς ψυχῆς εἶναι,
α) Πλοῦτος προσευχῆς,
β) Τό νά μή ὑπερηφανευόμαστε καί νά παραβλέπουμε τά ἐλαττώματα τοῦ πλησίον μας,
γ) Τό νά ἐπιθυμοῦμε νά ἐξέλθουμε ἀπό τό σῶμα,
δ) Τό νά ὑπομένουμε μετά χαρᾶς ὅλα τά λυπηρά, καί
ε) Τό νά εὐχαριστοῦμε καί δοξολογοῦμε τό Θεό γιά ὅλα!...

inpantanassis

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19311
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Δίνει νόημα στα βάσανα
Παρότι ο Κύριός μας απαρίθμησε τις πολλές δυσκολίες που θα βρουν όσοι τον ακολουθούν πιστά, στο τέλος δεν τους αφήνει χωρίς παρηγοριά.
Δίνει νόημα στα βάσανά τους και δεν τους εγκαταλείπει στο σκοτάδι.
Λέει ξεκάθαρα: «ο δε υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται». Ο ίδιος έχει εν πολλοίς αποκαλύψει ποια ευλογία αναμένει όσους υπομείνουν μέχρι τέλους!

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19311
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

΄΄Ο γνήσιος Χριστιανός, μελετά συνεχώς μέσα στη καρδιά του την αλήθεια και ουδέποτε μολύνει τη γλώσσα του με το ψέμα και ουδέποτε κάνει κακό στον πλησίον του, όπως λέγει η Αγία Γραφή.΄΄

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19311
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Όλα τα αγαθά τα οφείλουμε στον Κύριο, Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

Δεν είμαι τίποτε χωρίς τον Κύριο. Χωρίς Αυτόν δεν έχω ούτε μία αληθινή σκέψη, ούτε ένα καλό αίσθημα και δεν μπορώ να κάνω έργα αγαθά. Χωρίς Αυτόν δεν μπορώ να απομακρύνω από μέσα μου ούτε μία αμαρτωλή σκέψη, ούτε ένα αίσθημα εμπάθειας: κακίας, φθόνου, πορνείας, εγωισμού κλπ. Ο Κύριος είναι Αυτός που συμπληρώνει κάθε τι καλό το οποίο σκέπτομαι, αισθάνομαι και κάνω.
Ω, πόσο απεριόριστα ευρεία είναι η χάρις του Κυρίου που ενεργεί μέσα μου! Ο Κύριος είναι το παν για μένα. Όλα τα αγαθά τα οφείλω σε Αυτόν. Δική μου είναι μόνο η αμαρτωλότητα, δικές μου είναι μόνο οι ασθένειες και οι αδυναμίες.
Πόσο θα έπρεπε να αγαπούμε τον Κύριό μας, ο Οποίος ευδόκησε να μας καλέσει στην ύπαρξη από την ανυπαρξία, να μας τιμήσει με τη εικόνα και ομοίωσή Του, να μας εγκαθιδρύσει μέσα σε παράδεισο θελγήτρων, να υποτάξει σε εμάς όλη τη γη, και ο Οποίος – όταν δεν τηρήσαμε τις εντολές Του, αλλά παρασυρθήκαμε από το δέλεαρ του διαβόλου και προσβάλαμε απείρως τον Δημιουργό μας με την αχαριστία μας και ιδιοποιηθήκαμε όλες τις ιδιότητες του πειραστή (υπερηφάνεια, κακία, φθόνο, αχαριστία) και όλα τα μηχανήματα, τα οποία μας δίδαξε εμάς τους δεσμίους του – δεν μας απέρριψε για πάντα, αλλ’ ευδόκησε να μας λυτρώσει από την αμαρτία, από την κατάρα και τον θάνατο στον οποίον πέσαμε δια της αμαρτίας και εμφανίστηκε Αυτός ο Ίδιος στη γη, αφού έλαβε την φύση μας.

Αυτός ο Ίδιος έγινε ο Διδάσκαλός μας, ο Θεραπευτής μας, ο Θαυματουργός μας, ο Σωτήρας μας· Αυτός ο Ίδιος τιμωρήθηκε για μας και πέθανε για χάρη μας, για να μη χαθούμε αιώνια. Αναστήθηκε εκ νεκρών, για να αναστήσει και εμάς μετά τον θάνατό μας. Αναλήφθηκε στους ουρανούς για να ανεβούμε εκεί και εμείς, οι οποίοι τόσο βαθιά πέσαμε δια της αμαρτίας. Και τέλος έγινε για μας τα πάντα – τροφή, ποτό, φως, κάθαρση, αγιασμός, υγεία και η δύναμη που μας προστατεύει, μας σώζει, μας συντηρεί και μας ελεεί.
Η αγάπη του Θείου μας Σωτήρα Ιησού Χριστού, του Θεού Πατρός και του Αγίου Πνεύματος προς εμάς είναι τόσο μεγάλη, τόσο αμέτρητη, ώστε σε σύγκριση με αυτήν, κάθε ανθρώπινη απαρέσκεια, εχθρότητα και μίσος εναντίον μας είναι ασήμαντα και εξαφανίζονται εντελώς.
Εξαιτίας της απεριόριστης αυτής αγάπης του Θεού προς εμάς και του ασήμαντου της ανθρώπινης έχθρας, ο Σωτήρας μάς προτρέπει να αγαπάμε τους εχθρούς μας, να ευλογούμε όσους μας καταριούνται, να ευεργετούμε όσους μας μισούν και να προσευχόμαστε για όσους μας περιφρονούν και μας καταδιώκουν. Βρισκόμαστε μέσα στην αγάπη του Θεού· μας ενδιαφέρει αν οι άνθρωποι δεν είναι ευνοϊκά διατεθειμένοι απέναντί μας; Τι μπορούν να κάνουν εναντίον μας όταν τόσο μας αγάπησε ο Θεός;

Από το βιβλίο: Αγίου Ιωάννου πρωθιέρεως της Κρονστάνδης, Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗ. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2003, σελ. 22.

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19311
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Ὅταν ὁ γέροντας μοῦ ἔκανε τοὺς ἐλέγχους, δηλαδὴ ὅταν ἔβαζε τὸ φάρμακο ἐπάνω στὴν πληγή μου, ἐγὼ πονοῦσα, γιατί ὁ ἐγωισμὸς κλωτσοῦσε μέσα μου…
Περὶ ἐγωισμοῦ
Γέροντος Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτου

Ὅταν ἤμουνα στὸν κόσμο, οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας μὲ ἐνόμιζαν ὅτι ἤμουν ἕνα ἁγιασμένο παιδί. Ἐγὼ ἀντιδροῦσα σ’ αὐτοὺς τοὺς χαρακτηρισμούς, πλὴν ὅμως σιγὰ – σιγὰ οἱ ἔπαινοι μοῦ κάνανε κακὸ καὶ τὸ κακό, αὐτὸ τὸ εἶδα στὴν πράξη, ὅταν ἔβαλα τὴν κατὰ Θεὸν ἀρχὴν νὰ θεραπευθῶ ψυχικὰ ἀπὸ ὅλα μου τὰ πάθη.
Ὅταν πρωτοπῆγα στὸ Γέροντα, ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα ἀμέσως ἄρχισε ὁ Γέροντας τὴν ἐπίβλεψή του, ἄρχισε τὴν θεραπεία του. Καὶ μὲ μεταχειριζότανε αὐστηρὰ – μὲ ἤλεγχε συνέχεια, μὲ μάλωνε, καὶ μὲ κούραζε ἀρκετά, διότι ἤμουν ἀδύνατος ψυχικά. Eἶναι ἀλήθεια ὅτι, ὅταν μοῦ ἔκανε τοὺς ἐλέγχους, δηλαδὴ ὅταν ἔβαζε τὸ φάρμακο ἐπάνω στὴν πληγή μου, ἐγὼ...
πονοῦσα.
Ὁ ἐγωισμός μου κλωτσοῦσε μέσα μου καί μοῦ ἔλεγε· γιατί μόνο σέ μένα ὁ Γέροντας ἐξασκεῖ αὐτή τήν αὐστηρή παιδεία, γιατί νά μέ μαλώνει, γιατί καί γιατί…
Ἐγὼ μὲ τὴν εὐχὴ τοῦ Γέροντός μου ἀντιδροῦσα, ἀντέλεγα, ἄνοιγα μαζί του πόλεμο. Καὶ πολλὲς φορές, μετὰ ἀπὸ ἕναν κραταιὸ ἀγώνα, πήγαινα μέσα στὸ κελλάκι μου καὶ ἔπαιρνα τὸν Ἐσταυρωμένο καὶ ἔκλαιγα ἐπάνω του καὶ τοῦ ἔλεγα:
«Ἰησοῦ μου γλυκύτατε! Ἐσὺ ποὺ ἤσουν ὁ ἀναμάρτητος Θεός, ὑπέμεινες τόσα καὶ τόσα κακὰ· τόση ἀντιλογία, τόσες ὕβρεις καὶ χλευασμοὺς ἀπὸ ἕνα τόσο μεγάλο πλῆθος ἀνθρώπων ποὺ σὲ μισοῦσαν καὶ εἴχανε μεγάλη κακία ἀπέναντί σου.
Καὶ ἐσὺ ἀνεξικάκως ὅλα αὐτὰ τὰ ὑπέμεινες γιὰ τὴν δική μου ἀγάπη καὶ σωτηρία. Καὶ ἐγὼ ἕνας ἁμαρτωλὸς ἄνθρωπος, ἕνας ἐμπαθὴς καὶ ἐλεεινὸς νὰ διαμαρτύρωμαι καὶ νὰ λέω, γιατί μοῦ βάζει ὁ Γέροντας τὸ πικρὸ φάρμακο τῆς σωτηρίας μου;
Ἄξια ὧν ἔπραξα ἀπολαμβάνω. Ἑπομένως δὲν ἔχω οὔτε μία δικαιολογία ἀλλὰ μόνον πρέπει νὰ κάμνω ὑπομονὴν νὰ σηκώσω τὸν Σταυρὸν τὸν ὁποῖο μοῦ χάρισε ἡ ἀγαθότης Σου πρὸς σωτηρίαν μου».
Αὐτὰ τοῦ ἔλεγα τοῦ Χριστοῦ καὶ πράγματι δεχόμουνα μεγάλη ἀνακούφιση. Μετὰ ἀπὸ ἕνα τέτοιο κλαυθμὸν ἔνοιωθα μία γιγάντωση μέσα στὴν καρδιά μου, στὸ νὰ ὑπομείνω μέχρι τέλους, ἕως ὅτου νὰ σταυρωθῶ ψυχικὰ...γιά νά δεχθῶ στήν συνέχεια τήν ἀνάσταση τῆς ψυχῆς μου.

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19311
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής – Σύντομη ερμηνεία στην προσευχή «Πάτερ ημών» σταλμένη προς κάποιον φιλόχριστο. (Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, Τόμος Β΄).

Τη βασιλεία αυτή εκ φύσεως χαρακτηρίζει, όπως αποδείχτηκε, η πραότητα και η ταπείνωση της καρδιάς. Αυτά τα δύο όταν συνυπάρχουν, φανερώνουν τέλειο τον άνθρωπο που κτίζεται κατά Χριστόν. Γιατί κάθε ταπεινός είναι οπωσδήποτε και πράος· και κάθε πράος είναι οπωσδήποτε και ταπεινός. Είναι ταπεινός γιατί γνωρίζει ότι έχει λάβει την ύπαρξή του δανεική, και πράος γιατί έχει αντιληφθεί την ορθή χρήση των φυσικών δυνάμεων που του δόθηκαν έτσι τις θέτει στην υπηρεσία του λόγου προς γένεση της αρετής, ενώ απομακρύνει τελείως την ενέργειά τους από την αίσθηση. Και γι’ αυτό είναι κατά το νου πάντοτε αεικίνητος προς το Θεό, ενώ κατά την αίσθηση δεν λαμβάνει καθόλου πείρα απ’ ο,τιδήποτε είναι λυπηρό για το σώμα, ούτε εντυπώνει στην ψυχή του ίχνος λύπης, ώστε ν’ αλλοιωθεί η χαροποιός διάθεσή της. Γιατί δε θεωρεί ότι το οδυνηρό στην αίσθηση είναι στέρηση της ηδονής, αφού μία μόνο ηδονή ξέρει, τη συμβίωση της ψυχής με το λόγο, η στέρηση της οποίας είναι κόλαση ατελείωτη και περιλαμβάνει φυσικώς όλους τους αιώνες. Και γι’ αυτό, αφήνοντας και το σώμα και όλα τα του σώματος, προχωρεί με δύναμη προς τη θεία συμβίωση, και μία θεωρεί ζημία, έστω κι αν κυριαρχεί σ’ όλη τη γη: την αποτυχία της κατά χάρη θεώσεως που ελπίζομε.
Ας αγνίσομε λοιπόν τον εαυτό μας από κάθε σαρκικό και πνευματικό μολυσμό(Β΄Κορ. 7, 1), για να αγιάσομε το θείο όνομα αφού σβήσομε τη φωτιά της επιθυμίας που διεγείρεται άπρεπα από τα πάθη, και με το λογικό ας [δέσομε γερά] το θυμό που μανιάζει άτακτα για χάρη των ηδονών. Έτσι θα υποδεχτούμε τη βασιλεία του Θεού και Πατέρα, η οποία έρχεται με την πραότητα, και θα συνδέσομε τον επόμενο λόγο της προσευχής στά προηγούμενα, λέγοντας:

«Γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης». Εκείνος που λατρεύει μυστικά το Θεό με μόνη τη λογική δύναμη, χωρισμένη από την επιθυμία και το θυμό, αυτός εκπλήρωσε στη γη —όπως οι άγγελοι στον ουρανό— το θείο θέλημα και έγινε σε όλα μέτοχος της λατρείας και του τρόπου ζωής των αγγέλων, όπως λέει κάπου ο μέγας Απόστολος: «Εμείς όμως είμαστε πολίτες του ουρανού»(Φιλιπ. 3, 20). Στον ουρανό δεν υπάρχει επιθυμία που να παραλύει με την ηδονή τις νοερές δυνάμεις, ούτε θυμός που να λυσσάει γαυγίζοντας μ’ ευχαρίστηση κατά του πλησίον αλλά υπάρχει τελείως μόνος ο λόγος, που κατευθύνει φυσικώς προς τον πρώτο Λόγο τους λογικούς, και στον οποίο μόνο χαίρεται ο Θεός, και τον οποίο μόνο ζητεί από εμάς τους δούλους Του. Αυτό φανερώνει ο Θεός, λέγοντας προς τον μέγα Δαβίδ: «Τι υπάρχει για μένα στον ουρανό, και από σένα τι θέλω άλλο πάνω στη γή;»(Ψαλμ. 72, 25) Τίποτε βέβαια δεν υπάρχει στον ουρανό που να προσφέρεται από τους αγίους αγγέλους στο Θεό, πλην της λογικής λατρείας· την οποία επιζητεί κι από μας ο Θεός και γι’ αυτό μας δίδαξε να λέμε όταν προσευχόμαστε: «Γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης».

Ας κινηθεί λοιπόν το λογικό μας προς αναζήτηση του Θεού, και η επιθυμητική μας δύναμη προς τον πόθο Του, κι ας αγωνίζεται το θυμικό μας για να τον κρατήσει. Ή καλύτερα, ο νους ας τεντώνεται όλος προς το Θεό, παίρνοντας κατά κάποιο τρόπο τον τόνο και το νεύρο του από το θυμικό και φλογιζόμενος με τον πόθο της ακρότατης επιθυμίας. Γιατί όταν μιμούμαστε έτσι τους επουράνιους αγγέλους, θα βρεθούμε να λατρεύομε παντοτινά το Θεό, παρουσιάζοντας πάνω στη γή την ίδια πολιτεία με τους αγγέλους, καθώς ο νους μας —όμοια με το δικό τους— δε θα κινείται καθόλου προς κανένα δημιούργημα.
Όταν πολιτευόμαστε έτσι σύμφωνα με την προσευχή, θα δεχτούμε σαν άρτο επιούσιο και ζωοποιό για διατροφή των ψυχών μας και διατήρηση της ευεξίας των αγαθών που μας δωρήθηκαν, τον Λόγο που είπε: «Εγώ είμαι ο άρτος που κατέβηκε από τον ουρανό και δίνει ζωή στον κόσμο»(Ιω. 6, 33)ζ. Αυτός γίνεται τα πάντα για μας που τρεφόμαστε από Αυτόν μέσω της σοφίας και της αρετής, ανάλογα με τη δεκτικότητα καθενός, και σωματώνεται με ποικίλους τρόπους διά μέσου καθενός από τους σωζομένους, με τρόπο που ο ίδιος γνωρίζει. Αυτά όλα θα τα δεχτούμε, ενώ ακόμη είμαστε στον παρόντα κόσμο, σύμφωνα με την έννοια του ρητού της προσευχής που λέει: «τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον».
Με το «σήμερον» νομίζω ότι εννοεί την παρούσα ζωή, όπως θα μπορούσε κανείς να εννοήσει σαφέστερα το σημείο αυτό της προσευχής και να πει: «τον άρτο μας, που από την αρχή ετοίμασες για την αθανασία της φύσεως, δώσε μας σήμερα, που βρισκόμαστε στην παρούσα ζωή της θνητότητας, για να νικήσει τον θάνατο της αμαρτίας η τροφή του άρτου της ζωής και της επιγνώσεως», στην οποία δεν επέτρεψε στον άνθρωπο να συμμετάσχει η παράβαση της θεϊκής εντολής(Γεν. 3, 22-24). Γιατί αν είχε χορτάσει με αυτή τη θεϊκή τροφή, δεν θα κυριευόταν από το θάνατο της αμαρτίας. (Εκείνος όμως που παρακαλεί να λάβει αυτόν τον άρτο τον επιούσιο, δεν δέχεται οπωσδήποτε όλο τον άρτο όπως είναι, αλλά ανάλογα με τη δεκτικότητά του. Γιατί ο Άρτος της ζωής, ως φιλάνθρωπος, δίνει σ’ όλους όσους ζητούν, όχι όμως σ’ όλους το ίδιο, αλλά σ’ εκείνους που έχουν κάνει μεγάλα έργα, περισσότερο, ενώ στους κατώτερους απ’ αυτούς, λιγότερο. Στον καθένα λοιπόν όσο μπορεί να δεχτεί η κατάσταση του νου του.) Σ’ αυτή την ερμηνεία του χωρίου αυτού με οδήγησε ο ίδιος ο Σωτήρας, ο οποίος διατάζει ρητώς τους μαθητές Του να μη φροντίζουν διόλου για αισθητή τροφή, λέγοντας: «μη μεριμνάτε για τη ζωή σας, τι θα φάτε και τι θα πιείτε, ούτε για το σώμα σας, τι θα ντυθείτε. Όλα αυτά τα επιζητούν τα έθνη του κόσμου. Να ζητάτε πρώτα απ’ όλα τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του, κι όλα αυτά θα ακολουθήσουν»(Ματθ. 6, 25. 31-32).
Πώς λοιπόν διδάσκει να προσευχόμαστε για όσα μας έδωσε πριν εντολή να μη ζητάμε; Γιατί είναι φανερό ότι δε θα πρόσταζε να αιτούμε με προσευχή όσα συμβούλεψε να μη ζητάμε με την εντολή, αφού με την προσευχή μας πρέπει να αιτούμε μόνο ό,τι αρμόζει να ζητάμε σύμφωνα με κάποια εντολή. Επομένως δεν είναι θεμιτό να αιτούμε με προσευχή εκείνο που δε μας επιτρέπεται να ζητάμε από την εντολή. Αφού ο Σωτήρας έδωσε εντολή να ζητάμε μόνο τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του, εύλογα παρακινεί εκείνους που επιθυμούν τα θεία δώρα, να τη ζητούν και με την προσευχή. Έτσι, επικυρώνοντας τη χάρη όσων εκ φύσεως αρμόζει να ζητούνται με την προσευχή, ενώνει την προαίρεση εκείνων που ζητούν με το θέλημα Αυτού που παρέχει τη χάρη, και την κάνει ένα μ’ αυτό. Αν τώρα και τον καθημερινό άρτο, με τον οποίο συγκρατείται φυσικώς η παρούσα ζωή, έχομε εντολή να ζητάμε με την προσευχή, ας μην ξεπεράσομε τα όρια της προσευχής φροντίζοντας με πλεονεξία για πολλά χρόνια, και ξεχάσομε ότι είμαστε θνητοί και ότι η ζωή μας φεύγει σαν σκιά. Αλλά ας ζητήσομε χωρίς μέριμνα με την προσευχή τον καθημερινό άρτο και ας άποδείξομε ότι, φιλοσοφώντας κατά Χριστόν, κάνομε το βίο μας μελέτη θανάτου και προφθάνομε τη φύση με τη γνώμη μας, αποχωρίζοντας την ψυχή από τη μέριμνα των σωματικών πριν ακόμη έρθει ο θάνατος. Έτσι η ψυχή δε θα προσηλωθεί στα φθαρτά, μεταφέροντας προς την υλη τη χρήση της κατά φύση επιθυμίας, και δε θα μάθει την πλεονεξία, η οποία στερεί από τον πλούτο των θείων αγαθών.

Ας αποφύγομε λοιπόν με όλη μας τη δύναμη την αγάπη της ύλης, και ας πλύνομε τη σχέση με αυτή σαν σκόνη από τα νοερά μάτια· και ας αρκεσθούμε μόνο σ’ εκείνα που συντηρούν την παρούσα ζωή και όχι σ’ εκείνα που την ευχαριστούν. Και γι’ αυτά ας παρακαλέσομε το Θεό όπως διδαχτήκαμε, για να μπορέσομε να φυλάξομε αδούλωτη την ψυχή μας, ώστε να μην αιχμαλωτιστεί από κανένα από όσα είναι αγαπητά για χάρη του σώματος, και να δείξομε ότι τρώμε για να ζούμε και όχι ότι ζούμε για να τρώμε. Γιατί το ένα είναι γνώρισμα λογικής, ενώ το άλλο άλογης φύσεως. Ας φυλάγομε με ακρίβεια την προσευχή και ας φαινόμαστε πάνω στα πράγματα ότι το μόνο που επιδιώκομε μ’ όλη μας τη δύναμη είναι η πνευματική ζωή, και για ν’ αποκτήσομε αυτήν χρησιμοποιούμε την παρούσα ζωή· που για χάρη της πνευματικής τη χρησιμοποιούμε τόσο, όσο να τη στηρίζομε με άρτο μονάχα και να φυλάγομε αδιάφθορη τη φυσική ευεξία της, όσο εξαρτάται από μας· όχι για να ζούμε απλώς, αλλά για να ζούμε κοντά στο Θεό(Γαλ. 2, 19). Και να κάνομε το σώμα άγγελο της ψυχής, λογικοποιημένο με τις αρετές, τη δε ψυχή να κάνομε κήρυκα του Θεού, στερεωμένη μόνιμα στο αγαθό. Τον άρτο τον φυσικό να τον ζητούμε για μιά μόνο ημέρα, χωρίς να τολμούμε να επεκτείνομε τη δέηση για δεύτερη ημέρα, από σεβασμό προς Αυτόν που μας έδωσε την προσευχή. Τέτοια διάθεση λοιπόν αν μπορέσομε να έχομε πραγματικά, σύμφωνα με την έννοια της προσευχής, θα μπορέσομε να προχωρήσομε και παρακάτω, λέγοντας: «και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών»(Ματθ. 6, 12).

Συνεχίζεται

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19311
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Οι άγιοι μιλάνε για αυτά που είδαν.
Καθένας μας μπορεί να κρίνει για τον Θεό κατά το μέτρο
της χάριτος του Αγίου Πνεύματος που γνώρισε.
Γιατί πώς είναι δυνατό να σκεφτόμαστε και να κρίνουμε για πράγματα
που δεν είδαμε η δεν ακούσαμε και δεν ξέρουμε;
Οι άγιοι λένε πως είδαν τον Θεό.
Αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που λένε ότι δεν υπάρχει Θεός.
Είναι φανερό πως μιλούν έτσι γιατί δεν Τον γνώρισαν αυτό
όμως δεν σημαίνει καθόλου πως ο Θεός δεν υπάρχει.
Οι άγιοι μιλούν για πράγματα που πραγματικά είδαν και γνωρίζουν.
Δεν λένε, για παράδειγμα, πως είδαν ένα άλογο μήκους ενός χιλιομέτρου
ή ένα πλοίο δέκα χιλιομέτρων, που δεν υπάρχουν.
Κι εγώ νομίζω, πως, αν δεν υπήρχε Θεός, δεν θα μιλούσαν καν γι’ Αυτόν στη γη.
Οι άνθρωποι όμως θέλουν να ζουν σύμφωνα με το δικό τους θέλημα
και γι’ αυτό λένε πως δεν υπάρχει Θεός, βεβαιώνοντας έτσι μάλλον πως υπάρχει.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19311
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

“Μη μου άπτου”: Η συμπεριφορά του Κυρίου προς την Μαρία τη Μαγδαληνή.

Τότε ο Ιησούς, επιτρέποντας να γνωρισθεί και η μορφή του και η φωνή του, την προσφωνεί «Μαρία». Η Μαρία μετά την απάντησή της προς τον δήθεν κηπουρό είχε στραφεί πάλι προς τον τάφο, αφήνοντάς τον πίσω της.
Μόλις ακούει τη φωνή του Κυρίου στρέφεται αμέσως πίσω, τον βλέπει και οπωσδήποτε προσπίπτοντας στα πόδια του φωνάζει «Ραββουνί»,που σημαίνει «Διδάσκαλε μου!». Όχι πια Κύριε, αλλά Ραββουνί. Ο άγνωστος που την πλησίασε, που πονετικά τη ρώτησε γιατί κλαίει, δεν είναι άγνωστος, είναι πολύ γνωστός της, είναι ο αγαπημένος της Διδάσκαλος.
Ένας κεραυνός χαράς τη συγκλονίζει και ορμά ασυγκράτητη να πιάσει, να φιλήσει τα πόδια του. Αλλά ο Κύριος σοβαρά την εμποδίζει λέγοντας· «Μη μου άπτου· ούπω γαρ αναβέβηκα προς τον πατέρα μου· πορεύου δε προς τους αδελφούς μου και είπε αυτοίς· αναβαίνω προς τον πατέρα μου και πατέρα υμών, και Θεόν μου και Θεόν υμών» (Ίω 20,17).
Στο χωρίο αυτό, ένα από τα δυσκολότερα της Καινής Διαθήκης, δόθηκαν ποικίλες ερμηνείες, τις οποίες δεν θεωρώ σκόπιμο να εκθέσω εδώ. Καταρχήν, ορισμένοι ερμηνευτές κακώς απέκοψαν το λόγο του Κυρίου «μη μου άπτου» από την υπόλοιπη συνάφεια και διατύπωσαν την απορία: Γιατί ο Κύριος απαγορεύει στη Μαρία να τον εγγίζει; Την ορθή ερμηνεία δίνει ο αυθεντικότερος ερμηνευτής της Εκκλησίας μας, ο άγιος Χρυσόστομος. Η απαγόρευση «μη μου άπτου», που εκφέρεται σε ενεστώτα χρόνο, φανερώνει ότι η Μαρία είχε ήδη περιπτυχθεί τα άχραντα πόδια του Κυρίου, όταν αυτός της μιλά.

Εξάλλου λίγο αργότερα ο Κύριος συναντά τις μυροφόρες και επιτρέπει ν’ αγκαλιάσουν και να φιλήσουν τα πόδια του. Ο ίδιος επίσης παρότρυνε το Θωμά και τους άλλους μαθητές να τον ψηλαφήσουν. Με το «μη μου άπτου», λοιπόν, ο Κύριος αποτρέπει τη Μαρία, όχι διότι δεν πρέπει να τον αγγίξει, αλλά διότι θέλει να της διδάξει ορισμένα πράγματα.
Η Μαρία, όταν βλέπει τον αγαπημένο Διδάσκαλο, νομίζει ότι αυτός αναστήθηκε, όπως ανέστησε και τόσους άλλους νεκρούς, και ότι θ’ αρχίσει πάλι την παλιά συναναστροφή με τους μαθητές και τις μαθήτριες του, ότι θα κηρύττει θα έχει ανάγκη της διακονίας της, πράγμα που της δίνει ιδιαίτερη χαρά. Νομίζει ότι η νίκη του και η δόξα του ήταν ν’ αποδείξει στους κακούς φαρισαίους ότι άδικα τον δολοφόνησαν. Δεν μπορεί να συλλάβει τον παγκόσμιο, τον αιώνιο, τον πνευματικό χαρακτήρα της νίκης του κατά του θανάτου.
Δεν γνωρίζει ότι η κατάσταση της ανθρώπινης φύσεως του Κυρίου δεν είναι πλέον η κατάσταση της φθοράς, των φυσικών αναγκών, της ταπεινώσεως. Δεν τον είδε ακόμη να παρουσιάζεται «των θυρών κεκλεισμένων», αλλά μόνο να πλησιάζει σαν ταπεινός κηπουρός. Χαίρεται, όπως ακριβώς χάρηκαν οι αδελφές του Λαζάρου, όταν είδαν αναστημένο τον αδελφό τους. Τίποτε περισσότερο δεν κατάλαβε. Πρέπει όμως να τα μάθει όλα.

Ο Κύριος, λοιπόν, θέλει να της διδάξει ότι είναι πλέον στη δόξα του, ότι Αυτός είναι ο Θεός και ανήκει τόσο σ’ αυτήν όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο, ότι πρέπει να τον πλησιάζει με ένα άλλο φρόνημα. Επειδή όμως ήταν υπεροπτικό και αντιπαιδαγωγικό να της πει κατευθείαν όλα αυτά, υψώνει έμμεσα και σιγά-σιγά το νου της στα υψηλότερα, λέγοντας ότι «δεν ανέβηκε ακόμη στον Πατέρα του».
Έτσι, επισημαίνει ο άγιος Χρυσόστομος, δείχνει ότι εκεί, στον Πατέρα, σκοπεύει και σπεύδει να πάει. Γι’ αυτό και τους μαθητές του κατά καιρούς μόνο τους πλησιάζει. Η σχέση του με τους μαθητές του και με τους πιστούς του στο εξής δεν θα είναι όπως πριν. Θα είναι εντελώς πνευματικές. Για να μη λυπηθεί όμως από την απαγόρευση η Μαρία και αρχίσει να συλλογίζεται ότι περιφρονήθηκε, την καθιστά ο Κύριος πρώτη ευαγγελίστρια της Αναστάσεώς του, παραγγέλλοντας να πει στους μαθητές ό,τι της είπε Αυτός.
Το νόημα των λόγων του είναι· «Μη με αγγίζεις, Μαρία, διότι δεν ανέβηκα ακόμη στον Πατέρα μου. Εκεί όμως πρόκειται να πάω και δεν θα συναναστρέφομαι πλέον με ανθρώπους, γι’ αυτό δεν πρέπει να με βλέπεις έτσι όπως μ’ έβλεπες μέχρι τώρα».
Η συμπεριφορά του Κυρίου προς τη Μαρία τη Μαγδαληνή είναι ανάλογη με τη συμπεριφορά του προς τη μητέρα του στο γάμο της Κανά. Τότε στην προτροπή της μητέρας του να κάνει κάτι, διότι «οίνον ουκ έχουσι», ο Κύριος απήντησε σοβαρά· «τί εμοί και σοι, γύναι;». Της έδειξε έτσι ότι ο Διδάσκαλος Ιησούς δεν ανήκει πλέον στην ταπεινή οικογένεια της Ναζαρέτ, αλλά στην πνευματική οικογένεια των μαθητών του.
Και τώρα στη Μαγδαληνή ο Κύριος λέει· «μη μου άπτου». Δεν ανήκει πλέον στην πνευματική έστω αλλά περιορισμένη οικογένεια των μαθητών μπήκε τώρα στην παγκόσμια οικογένεια που έχει πατέρα το Θεό. Αλλάζουν οι σχέσεις του με τους μαθητές και τις μαθήτριες του. Μετά την Ανάσταση, λοιπόν, ο Κύριος κηρύττει τη νέα κατάστασή του, ενημερώνει το στενό του περιβάλλον για τις νέες μεταβολές και τα αποτελέσματα της νίκης του. Και αρχίζει από τη Μαρία με το «μη μου άπτου».

Το γεγονός ότι ο Κύριος εμφανίστηκε πρώτα στη γυναίκα αυτή, έχει ορισμένα βαθύτερα νοήματα.
Η Μαρία απολαμβάνει πρώτη τη χαρά της συναντήσεως με τον Κύριο κι αυτό για να βραβευτεί η αφοσίωση, η πίστη της στο Διδάσκαλο, η αγάπη της ευγνώμονης καρδιάς της.
Στο πρόσωπο της Μαρίας επιβραβεύεται η ταπεινή αφοσίωση των μαθητριών του Κυρίου, που δεν σκανδαλίσθηκαν καθόλου από το θάνατό του, ενώ οι μαθητές σκανδαλίσθηκαν. Και φαίνεται ο σκανδαλισμός τους τόσο από το διασκορπισμό τους κατά τη σύλληψη όσο και από την απελπισία των πορευομένων προς Εμμαούς.
Τέλος, το ότι εμφανίσθηκε πρώτα σε γυναίκα και έπειτα σε άνδρα, καθώς λέγουν και οι αρχαίοι ερμηνευτές, έγινε για να ενθαρρυνθεί η γυναίκα, η οποία πρώτη και περισσότερο από τον άνδρα αμάρτησε στο Παράδεισο.
«Η γυναίκα άκουσε πρώτη την απατηλή υπόδειξη του όφεως, είδε με παράνομη επιθυμία τον καρπό του απαγορευμένου δένδρου και καταδικάστηκε σε θλίψη. Γι’ αυτό ο αναστημένος Κύριος», ερμηνεύει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, «της επέτρεψε την προσκύνηση και την απέστειλε να φέρει το χαρμόσυνο άγγελμα στους άνδρες. Ήθελε να κάνει άγγελο χαράς αυτή που διακόνησε τη λύπη στον Αδάμ». Η γυναίκα έδειξε κατά την αποκατάσταση πίστη που βραβεύτηκε στο πρόσωπο της Μαρίας Μαγδαληνής, για να αποπλύνει το όνειδός της στο Παράδεισο, που πρώτη παρέβηκε την εντολή του Θεού.

Στεργ.Ν.Σάκκου, «Αληθώς ανέστη ο Κύριος».
Πηγή: Βήμα Ορθοδοξίας

Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Μηνύματα”