«Αύρας λεπτής ανάσα». Από τη σοφία και την εμπειρία χαριτωμένων μοναχών.

Καθημερινά πνευματικά μηνύματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
Domna
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5893
Εγγραφή: Τετ Μαρ 29, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: Γερμανία
Επικοινωνία:

«Αύρας λεπτής ανάσα». Από τη σοφία και την εμπειρία χαριτωμένων μοναχών.

Δημοσίευση από Domna » Παρ Ιαν 19, 2018 11:12 am

Μὲ ἀ­ξί­ω­σε ὁ Φι­λάν­θρω­πος Κύ­ριός μας, ὁ Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός, νὰ ἐ­πι­σκε­φθῶ τὸ Ἅγ. ­Ὄρος πολ­λὲς φο­ρές. Ἕ­ναν τό­πο ἱ­ε­ρὸ καὶ ἀ­φι­ε­ρω­μέ­νο ἐ­ξαι­ρε­τι­κά, ἀ­πὸ τὸν ἴ­διο τὸ Χρι­στό, στὴν Πα­να­γί­α Μη­τέ­ρα Του. Πάν­το­τε μ’ ἐ­νί­σχυ­ε ἡ ὑπό­σχε­ση τῆς Θε­ο­τό­κου, πὼς θὰ εἶ­ναι ἡ προ­στά­της τῶν ἀ­σκου­μέ­νων μο­να­χῶν στὸ πε­ρι­βό­λι της. Εὐ­λα­βεῖς δὲ προ­σκυ­νη­τὲς ποὺ τοὺς δι­α­κρί­νει ὁ πό­θος τῆς σω­τη­ρί­ας, νι­ώ­θουν τὴ χά­ρη της σὲ κά­θε βῆ­μα τοῦ προ­σκυ­νή­μα­τός τους, ἀλ­λὰ καὶ γε­νι­κό­τε­ρα στὴ ζω­ή τους.

Οἱ πνευ­μα­τι­κὲς εὐ­και­ρί­ες πού μᾶς χά­ρι­σε ὁ Θε­ὸς ἦ­ταν πολ­λές. Γευ­τή­κα­με τὴ φι­λο­ξε­νί­α, τὴν ἀ­γά­πη καὶ τὸ ἐν­δια­φέ­ρον τῶν πα­τέ­ρων. Προ­σκυ­νή­σα­με πολ­λὲς ἱ­ε­ρὲς καὶ θαυ­μα­τουρ­γὲς εἰ­κό­νες τῆς Θε­ο­μή­το­ρος καὶ ἄλ­λων ἁ­γί­ων. Ἀ­σπα­στή­κα­με χα­ρι­τό­βρυ­τα ἅ­για λεί­ψα­να ποὺ τὸ κα­θέ­να εἶ­χε τὴ δι­κή του οὐ­ρά­νια εὐ­ω­δί­α.
Ζή­σα­με μο­να­δι­κὲς στιγ­μὲς στὴ θεί­α λα­τρεί­α μέ­σα στὰ κα­τα­νυ­κτι­κὰ κα­θο­λι­κὰ τῶν Ι. Μο­νῶν καὶ στὰ μι­κρὰ πα­ρεκ­κλή­σια τῆς ἐ­ρή­μου. Γί­να­με μάρ­τυ­ρες θαυ­μα­στῶν γε­γο­νό­των καὶ θεί­ων ἐ­νερ­γει­ῶν. Πολ­λὲς φο­ρὲς ἀ­να­φω­νή­σα­με: « Τὶς Θε­ὸς μέ­γας ὡς ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν …».

Ἐ­κεῖ­νο ὅ­μως ποὺ ἔ­μει­νε βα­θιὰ χα­ραγ­μέ­νο στὴν ψυ­χή μας καὶ κα­τὰ κά­ποι­ον τρό­πο ἄλ­λα­ξε τὴ ζω­ή μας, εἶ­ναι ἡ ἀ­λή­θεια πὼς τὸ Ἅ­γιον Ὄ­ρος δὲν εἶ­ναι μό­νον ἕ­νας ἱ­ε­ρὸς τό­πος, ἀλ­λὰ εἶ­ναι κι ἕ­νας θε­ά­ρε­στος τρό­πος ζω­ῆς. Αὐ­τὸν τὸ θε­ά­ρε­στο τρό­πο ζω­ῆς καὶ « τὰ μυ­στι­κά του » τὸν δι­δα­χτή­κα­με ἀ­πὸ κά­ποι­ους ἁ­γι­α­σμέ­νους πα­τέ­ρες, οἱ ὁ­ποῖ­οι δὲ δι­α­κρί­νον­ται, βέ­βαι­α, γιὰ τὰ πα­νε­πι­στη­μια­κά τους δι­πλώ­μα­τα, ἀλ­λά, κυ­ρί­ως, γιὰ τὴν πλού­σια χά­ρη καὶ τὴ σο­φία ποὺ τοὺς χο­ρή­γη­σε τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γιο. Τοὺς συ­ναν­τή­σα­με σὲ κοι­νό­βια, σὲ σκῆ­τες, σὲ κα­λύ­βες, στὴν ἔ­ρη­μο, κι ἄλ­λους σὲ κά­ποι­ο μο­νο­πά­τι τὴν ὥ­ρα ποὺ ξα­πό­σται­ναν κα­θι­σμέ­νοι σὲ κά­ποι­ο κού­τσου­ρο ἢ κον­τὰ σὲ κά­ποι­α πη­γή. Οἱ πε­ρισ­σό­τε­ροι ἀ­π’ αὐ­τοὺς πα­ρα­μέ­νουν ἄ­γνω­στοι καὶ ἀ­φα­νεῖς, δι­ό­τι κρύ­βουν μὲ προ­σο­χὴ τὰ χα­ρί­σμα­τά τους προ­τι­μῶν­τας τὴν ἡ­συ­χί­α, τὴ σι­ω­πὴ καὶ τὴν προ­σευ­χή. Μι­λοῦν, ὅ­ταν ἔ­χουν πλη­ρο­φο­ρί­α ἀ­πὸ τὸ Θε­ό. Ἀ­πευ­θύ­νον­ται, κυ­ρί­ως, σὲ ἀ­δελ­φοὺς ποὺ δι­α­κρί­νον­ται γιὰ τὰ εἰ­λι­κρι­νῆ πνευ­μα­τι­κὰ τους ἐν­δι­α­φέ­ρον­τα καὶ ἐ­πι­μέ­νουν νὰ λά­βουν ἀ­π’ αὐ­τοὺς λί­γη πνευ­μα­τι­κὴ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη.

Σὲ κά­θε προ­σκύ­νη­μα, εἴ­χα­με τὴν κα­λὴ συ­νή­θεια νὰ κρα­τοῦ­με ση­μει­ώ­σεις ἀ­πὸ τὴν πνευ­μα­τι­κὴ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη πού μᾶς προ­σέ­φε­ραν. Κι ἔ­τσι κά­θε βρά­δυ, ὅ­ταν ἐ­πι­στρέ­φα­με στὸ κελ­λί μας γιὰ ἀ­νά­παυ­ση καὶ κά­τω ἀ­πὸ τὸ φῶς τῆς λάμπας ἢ ἐ­νὸς κε­ριοῦ, προ­σπα­θού­σα­με νὰ θυ­μη­θοῦ­με καὶ νὰ κα­τα­γρά­ψου­με, πί­σω ἀ­πὸ τὸ δι­α­μο­νη­τή­ριο ἢ τὰ ἀ­πο­κόμ­μα­τα τῶν εἰ­σι­τη­ρί­ων, τὰ μη­νύ­μα­τα ποὺ λά­βα­με κα­τὰ τὴ διάρ­κεια τῆς ἡ­μέ­ρας.

Με­τὰ ἀ­πὸ κά­ποι­α χρό­νια, συγ­κεν­τρώ­θη­καν στὸ ἀρ­χεῖ­ο μας πολ­λὰ ἀ­π’ ὅ­σα ἀ­κού­σα­με καὶ τὰ ὁ­ποῖα δὲν κρα­τή­σα­με μό­νο γιὰ τὴν προ­σω­πι­κή μας ὠ­φέ­λεια καὶ οἰ­κο­δο­μή, ἀλ­λὰ τὰ χρη­σι­μο­ποι­ή­σα­με καὶ πρὸς πα­ρη­γο­ρὶ­α καὶ ἐ­νί­σχυ­ση κι ἄλ­λων ἀ­δελ­φῶν. Ἀ­ξι­ο­ποι­ή­σα­με πολ­λὲς φο­ρὲς ὅ­λο αὐ­τὸ τὸ ὑ­λι­κό. Ἔ­γι­ναν ρα­δι­ο­φω­νι­κὲς ἐκ­πομ­πὲς – στὸ Ρ/ Σ τῆς Ι. Μ. Δη­μη­τριά­δος « Ὀρ­θό­δο­ξη Μαρ­τυ­ρί­α » - πολ­λὲς ὁ­μι­λί­ες καὶ δι­α­λέ­ξεις (στὸ Βό­λο, στὸν Ἁλ­μυ­ρό, στὰ Φάρ­σα­λα, στο Βελεστίνο, στὴ Σκιά­θο, στὰ Με­λισ­σά­τι­κα κ.α.) καὶ ἀ­νε­πί­ση­μα, μὲ τὴ βοή­θεια δυ­ὸ πνευ­μα­τι­κῶν μας παι­δι­ῶν, κυ­κλο­φό­ρη­σαν σὲ CD μὲ σκο­πὸ τὴν οἰ­κο­νο­μι­κὴ ἐ­νί­σχυ­ση τῶν θε­ά­ρε­στων σκο­πῶν τοῦ Συλ­λό­γου Συμ­πα­ρα­στά­σε­ως Κρα­του­μέ­νων Βό­λου «Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ».

Σή­με­ρα, μὲ τὴ χά­ρη τοῦ Θε­οῦ, προ­βαί­νου­με στὴν ἔκ­δο­ση τῶν χα­ρι­τω­μέ­νων αὐ­τῶν λό­γων πρὸς ἐ­νί­σχυ­ση καὶ πνευ­μα­τι­κὴ οἰ­κο­δο­μή τῶν πι­στῶν ἀ­δελ­φῶν μας ποὺ ζοῦν « ἐν μέ­σῳ πα­γί­δων πολ­λῶν ». Τὰ πα­ρου­σι­ά­ζου­με μ’ ἕ­ναν ἁ­πλὸ τρό­πο, ὅ­πως ἀ­κρι­βῶς τὰ ἀ­κού­σα­με γιὰ πρώ­τη φο­ρά.


Μα­κά­ρι, μὲ τὶς εὐ­χὲς τῶν πα­τέ­ρων, ἡ μι­κρή μας αὐ­τὴ δι­α­κο­νί­α νὰ δρο­σί­σει καὶ νὰ ἀ­να­παύ­σει κά­θε εὐ­λο­γη­μέ­νο ἀ­να­γνώ­στη.


π. Θε­ό­δω­ρος Β. Μπα­τά­κας Ἱ­ε­ρεὺς


Ἑ­ορ­τὴ τῶν Εἰ­σο­δί­ων τῆς Θε­ο­τό­κου


Βό­λος 21 Νο­εμ­βρί­ου 2007


Το βιβλίο αυτό, μπορείτε να το διαβάσετε και μέσω της ιστοσελίδας του "Εσταυρωμένου",

κάνοντας "κλικ" πάνω στη φωτογραφία του βιβλίου "ΑΥΡΑΣ ΛΕΠΤΗΣ ΑΝΑΣΑ"

http://www.scribd.com/doc/25968003/AVRAS-LEPTIS-ANASA
























https://de.scribd.com/document/25968003 ... PTIS-ANASA
Ο αληθινός χριστιανός έχει τρία γνωρίσματα:
1. Διαβάζει τον Λόγο του Θεού (Αγία Γραφή).
2. Τον εφαρμόζει στη ζωή του.
3. Φροντίζει να τον διαδίδει για να σώζονται και οι άλλοι και να γίνονται κοινωνοί του θαύματος που έζησε.

Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Μηνύματα”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες