Σελίδα 343 από 478

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Τρί Ιαν 08, 2019 12:51 pm
από toula
"Εγίναμε όλοι ευσεβείς μόνο σ' ένα πράγμα, στο να κατηγορούμε τους άλλους ως ασεβείς.
Προσέχουμε ακόμη τις αμαρτίες των άλλων, όχι για να πονέσουμε γι’ αυτές, αλλά για να τους ειρωνευτούμε· όχι για να τους θεραπεύσουμε, άλλα για να τους κτυπήσουμε απ’ επάνω· κι έχουμε ως απολογία των δικών μας αμαρτιών τις παραβάσεις των άλλων!
Παραδεχόμαστε καλούς και κακούς όχι κατά τα έργα τους, άλλα ανάλογα με την έχθρα ή τη φιλία μας..."

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Τρί Ιαν 08, 2019 12:52 pm
από toula
Μπορεί ο Θεός να μην σταματάει πάντα την καταιγίδα της δοκιμασίας που σαπίζει τις αντοχές μας. Μπορεί να σωπαίνει όταν εμείς θα επιθυμούσαμε να τον ακούσουμε πιο δυνατά απο ποτέ. Ένα όμως είναι το βέβαιο, ότι ούτε μια στιγμή δεν έφυγε από κοντά μας. Είναι εκεί στο μέσο της καταγίδας, μούσκεμα όπως εμείς, με την ίδια βραχνάδα στο λαιμό, με τα ίδια μελανιασμένα χέρια απο το κρύο, όπως τότε που τα άπλωσε πάνω στο σταυρό και φυσούμε απίστευτη μοναξιά....

π. Χαρ. Λίβυος Παπαδόπουλος

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Τρί Ιαν 08, 2019 12:57 pm
από toula
Αν αγαπάτε ένα πρόσωπο, λόγω της ομορφιάς του, δεν είναι αγάπη, είναι επιθυμία. Αν αγαπάτε ένα πρόσωπο λόγω της νοημοσύνης του, δεν είναι αγάπη, αλλά θαυμασμός. Αν αγαπάτε ένα πρόσωπο λόγω του πλούτου του,... δεν είναι αγάπη, αλλά συμφέρον. Αν αγαπάτε ένα πρόσωπο και δεν ξέρετε γιατί… αυτό είναι Aγάπη...

www.inagiounikolaoutouneou.gr

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιαν 09, 2019 12:21 pm
από toula
Λόγια Αγίων και Γερόντων της Ορθοδοξίας για τα δύσκολα χρόνια που ζούμε...

– Σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια που ζούμε η προσευχή είναι το πανίσχυρο όπλο. Ἔχουμε μεγάλο καὶ σκληρὸ ἀγῶνα. Πρέπει νὰ νικηθοῦν οἱ δαίμονες. Kαὶ πρέπει νὰ νικήσῃ ὁ Χριστιανισμός.
(Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης)

– Μη φοβάστε. Περάσαμε σαν έθνος τόσες μπόρες και δεν χαθήκαμε, και θα φοβηθούμε την θύελλα που πάει να ξεσπάσει; Ούτε και τώρα θα χαθούμε. Ο Θεός μας αγαπά. Ο άνθρωπος έχει μέσα του κρυμμένη δύναμη για ώρα ανάγκης. Θα είναι λίγα τα δύσκολα χρόνια. Μια μπόρα θα είναι.
(Άγιος Παΐσιος)

– Η ησυχία που επικρατεί με ανησυχεί. Κάτι ετοιμάζεται. Δεν έχουμε καταλάβει καλά σε τί χρόνια ζούμε ούτε σκεφτόμαστε ότι θα πεθάνουμε. Δεν ξέρω τί θα γίνει, πολύ δύσκολη κατάσταση! Η τύχη του κόσμου κρέμεται από τα χέρια μερικών, αλλά ακόμη ο Θεός κρατά φρένο. Χρειάζεται να κάνουμε πολλή προσευχή με πόνο, για να βάλη ο Θεός το χέρι Του. Να το πάρουμε στα ζεστά και να ζήσουμε πνευματικά.
(Άγιος Παΐσιος)

– Να ξέρετε κάτι, παιδιά μου: η οικονομική αυτή κρίση θα κάνει καλό στην Ελλάδα. Θα το δείτε σε λίγο καιρό, μία μπόρα είναι και θα περάσει. Είναι μία ευκαιρία να ενισχύσουμε την πίστη στον τριαδικό Θεό μας. Να ζείτε απλά, χωρίς ανέσεις και επιθυμίες για πολλά στη ζωή σας, να εκκλησιάζεστε τακτικά και να εξομολογείστε, να προσεύχεστε με πίστη και ταπείνωση, με αγάπη για τους συνανθρώπους μας και τον Χριστό μας και τότε ο Παντοδύναμος θα σας χτυπήσει την πόρτα».
(Γέροντας Ευθύμιος της Καψάλας)

– Έρχονται δύσκολοι καιροί επειδή λιγόστεψε ή πίστη. Εξ’ αιτίας της φτώχειας, οι άνθρωποι θα πουλήσουν την ψυχή τους για τροφή και ρούχα. Ό κόσμος θα γίνει κακός, θα εξαφανιστεί ή αγάπη και το έλεος μεταξύ των ανθρώπων. Ιερείς και λαϊκοί θα γίνουν ένα και δεν θα υπάρχει κάποιος να καθοδηγήσει τούς πιστούς. Οι πιστοί δεν θα μπορούν να βρουν τον ποιμένα, ούτε και τον σωστό δρόμο. Θα κυβερνάει το χρήμα και ή επιθυμία να κάνουν περιουσίες.
(Γέροντας Ιλαρίωνας Αργκάτου)

– Αυτό που πρέπει περισσότερο εσείς οι αγιορείτες να δείτε, είναι το θέμα της πίστεως. Να διατηρήσετε ορθή την πίστη και αλώβητη, διότι έρχονται δύσκολα χρόνια. Προσέξτε την πίστη, εσείς ειδικά που είστε στο Άγιον Όρος. Ο κόσμος προσβλέπει σε εσάς.
(Άγιος Πορφύριος)

– Το Άγιο Όρος (θα το δείτε αυτό, εγώ δεν θα ζω), με τις πρεσβείες της Θεοτόκου, μια μέρα θα «δώσει» τούς Ευαγγελικούς κήρυκες, προκειμένου να Ευαγγελίσουν όλη την ανθρωπότητα, ύστερα από τον μεγάλο σπαραγμό και την μεγάλη καταστροφή, πού μας περιμένει και την οποία θα φτιάξουμε μόνοι μας… Και έτσι ή Ορθοδοξία θα επιπλεύσει παρά τα εμπόδια και τον πόλεμο πού θα κάνουν οι Εβραίοι σέ αυτήν. Σημαντικό ρόλο στην διαδικασία αυτήν θα παίξουν οι Έλληνες μετανάστες του εξωτερικού, τούς οποίους ό Θεός θα τούς αξιοποιήσει. Θα τα δείτε όλα αυτά!
(Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος)

– Προσευχή και μετάνοια με δάκρυα θα μας σώσει. Εκείνο που έχω να πω είναι ότι πρέπει όλοι να συναχθούμε και να σκεφτούμε καλά ότι φύγαμε και πρέπει να επανέλθουμε κοντά εις τον Θεό και όλους τους Αγίους. Ίσως μας λυπηθεί και μας συγχωρήσει, ει δ’ άλλως χανόμεθα. Τα πράγματα τα βλέπω πολύ σκοτεινά…
(Παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης)

https://simeiakairwn.wordpress.com/

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιαν 09, 2019 12:22 pm
από toula
Ταξίδευε στον αληθινό Θεό! Πες και στους χριστιανούς να ταξιδεύουν!» (Συγκλονιστική ιστορία)

Μίλησα χθες μ’ ένα φίλο που ΄ναι μοναχός και πριν απ’ αυτό ως λαϊκός ήταν χρήστης ναρκωτικών. Πήγε απεξάρτηση κι έπειτα έβαλε το σχήμα. Τις μεγάλες μέρες κοιτάω να τα λέμε γιατί όλο και κάτι φωτισμένο έχει να πει.

Εχθές βέβαια, ομολογώ, ότι τονε πήρα τηλέφωνο περισσότερο για να διαμαρτυρηθώ –σε σχέση με την αρνητική στάση που συνάντησα από πολλούς ανθρώπους όταν έβλεπαν τούτες τις ημέρες τον παπά με την αγιαστούρα- παρά για να τον ακούσω. Όπως και να ‘χει, με άκουγε με πολύ υπομονή χωρίς ν’ ακούω κάποια αντίδραση στο τηλέφωνο.

Τελειώνοντας το σχεδόν λογύδριο που θα μπορούσε να έχει τίτλο «πάμε απ’ το κακό στο χειρότερο» με τη δόση υπερβολής -που χαρακτηρίζει πάντοτε τους ανθρώπους της πόλης- εκείνος, σε αντίθεση μ’ εμένα -που ‘ναι άνθρωπος του βουνού και της ησυχίας- δεν άντεξε και με διέκοψε:
– Να σου πω πάτερ… Ταξιδεύεις καθόλου;
– Εννοείς αν φεύγω απ’ την Αθήνα;
– Σε ρώτησα αν ταξιδεύεις, αν την ώρα της Λειτουργίας και μετά, στο αμάξι προς το σπίτι, όταν φτάνεις σπίτι, όταν ξεκουράζεσαι, φεύγει το μυαλό σου σ’ εκείνα που τέλεσες πριν λίγο. Αν σου μιλάει η Λειτουργία. Αν σου μιλάει ο Χριστός! Αν σου μιλάει, τότε πως λες ότι πάμε απ’ το κακό στο χειρότερο; Είσαι καλά;

- Ωραία πάτερ, η Λειτουργία -του λέω- αλλά εδώ έξω εκτός απ’ τον κόσμο που δε θέλει τον παπά ή τον αγιασμό, υπάρχει φτώχεια, υπάρχει πείνα…
- Τότε, καλέ μου παπα Ιάσονα, τι Θεοφάνεια γιορτάσαμε σήμερα; Όσο πιο σκοτεινά, τόσο φωτεινά μπορούνε να γίνουν. Όσο αδικία, τόση κι η Δικαιοσύνη! Φτιάξε την εικόνα στο μυαλό σου: ένα τσούρμο πόρνες, τελώνες στην ουρά να βαφτιστούν στον Ιορδάνη… Στην ουρά όμως ήτανε κι ο Θεός να βαφτιστεί λες κι ήτανε ο πιο σκάρτος της κοινωνίας. Στην ουρά με τ’ αποβράσματα! Πάνε το μυαλό εκεί, σ’ αυτά που γιορτάζουμε σήμερα, ταξίδεψε στον Ιορδάνη! Ε, ορίστε: τα πάντα, να λες, πάνε απ’ το κακό στο καλύτερο. Τώρα ξέρουμε, παλιά δε ξέραμε.
Εδώ εμένα o Θεός με πήρε απ’ το Πεδίο του Άρεως με τη σύριγγα στο χέρι και μ’ έκανε καλόγερο. Ο Θεός είναι ζωντανός και ξέρουμε ποιος είναι. Ταξίδευε στον αληθινό Θεό!
Πες και στους χριστιανούς να ταξιδεύουν! Πίστευε στον αληθινό Θεό και μη φοβάσαι.
Εκεί που γεμίσαμε σκοτάδι, Αυτός μας έδωσε το Φως. Μη διαμαρτύρεσαι λοιπόν! Να χαίρεσαι! Σε χαιρετώ κι εγώ… αργολογήσαμε*. Χρόνια Φωτεινά»!

*αργολογώ: μιλάω περισσότερο απ’ όσο πρέπει- όρος καλογερικός

Από την σελίδα στο facebook του ιερομονάχου Ιάσωνα
nefthalim.blogspot.com

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιαν 09, 2019 12:23 pm
από toula
Γέροντας Βασίλειος ο Καυσοκαλυβίτης: «Δεν έχεις τον σταυρό; Η πίστη σου δε δυναμώνει!»

Την 18η Οκτωβρίου 2015, ο γέροντας Βασίλειος απεδήμησε είς Κύριον.
Συνήθιζε χαρακτηριστικά να λέει:
«Το μεγαλύτερο όπλο που έχουμε εμείς οι Ορθόδοξοι είναι πρώτα η πίστη, η οποία ενδυναμώνεται από τον σταυρό. Όταν έχεις τον σταυρό η πίστη σου δυναμώνει! Δεν έχεις τον σταυρό; Η πίστη σου δε δυναμώνει!
Όταν πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός και δε σηκώνεις τον σταυρό του, τότε δεν πιστεύεις τίποτα! Εφόσον πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός πρέπει να σηκώσεις και τον σταυρό που σου δίνει κι όπως σου τον δώσει!
Διότι ο Θεός δίνει στον άνθρωπο τον σταυρό του ανάλογα με τις δυνάμεις του. Βλέπει τα πάντα, είναι Παντογνώστης, Καρδιογνώστης και βλέπει τη δύναμή σου, κι ανάλογα με τη δύναμή σου, σού δίνει και το σταυρό σου! Και πρέπει να τον σηκώσεις!». ΑΜΗΝ..!

Πηγή: http://yiorgosthalassis.blogspot.com/

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιαν 09, 2019 12:48 pm
από toula
Σαν συνέχεια των αγιογραφιών στέκει και μνημονεύει ονόματα κεκοιμημένων και ζωντανών. Το λιγοστό φως του αρκεί. Όσο διαρκεί ο όρθρος αυτός στέκει εκεί και μνημονεύει. Ψελλίζει τα ονόματα που διαβάζει στα μικρά χαρτάκια των προσκυνητών. Κλείνει τα μάτια του και μνημονεύει και από στήθους όσους θυμάται. Όλοι ενώνονται. Σε λίγο όλοι θα γίνουν ένα με τον Χριστό.
-------------------------------------
Μερικοί πατέρες ψέλνουν ήρεμα και απλά χωρίς κορώνες. Όλα στην ακολουθία κυλούν ομαλά. Μερικοί άλλοι πατέρες κάθονται στο στασίδι τους με το κομποσχοίνι στο χέρι τους. Προσκυνητές δεν υπάρχουν. Το καθολικό είναι σχεδόν άδειο. Η Θεία Λειτουργία τελείται ευλαβικά, χωρίς βιασύνη, χωρίς όμως και περιττές καθυστερήσεις. Όλα γίνονται με τάξη. Δεν γίνονται για το θεαθήναι. Δεν γίνονται για τα μάτια του κόσμου. Ο ιερέας δεν φορά την καλή του στολή για να τον δούνε οι άνθρωποι και να τον θαυμάσουν. Οι ψάλτες δεν ψέλνουν περίτεχνα –λες και ο ναός είναι συναυλιακό χώρος- για να τους επικροτήσουν οι ακροατές-πιστοί. Οι πατέρες δεν έχουν τα κομποσχοίνια στα χέρια τους για να τους δούνε οι λαϊκοί και να συγκινηθούν για την προσευχητική τους διάθεση. Όλα γίνονται από καρδιάς και όχι για το «δήθεν».
Η ακολουθία θα συνεχιστεί έτσι και θα τελειώσει όπως άρχισε. Απαλά. Ως ένα χάδι του ουρανού προς την γη.
-------------------------------------
Κάποιος προσκυνητής που ήταν έξω στην αυλή ούτε που κατάλαβε ότι στον καθολικό τελούνταν Θεία Λειτουργία. Ανυποψίαστος περιδιάβαινε το δρομάκια του μοναστηριού. Τόσο ήσυχα ήταν. Μόνο όταν η πόρτα του καθολικού άνοιξε και άρχισαν οι πατέρες να βγαίνουν από το ναό κατάλαβε ότι τόση ώρα γινόταν ακολουθία στο ναό.
-------------------------------------
Οι πατέρες βγήκαν και ο καθένας πήγε στο κελί του. Σε μερικά λεπτά θα ξαναβγούν για να πάει ο καθένας στο διακόνημά του. Τα πρόσωπά τους είναι ήρεμα, λες και ακόμα βρίσκονται μέσα στο ναό, λες και ακόμα λειτουργούνται.
Έτσι θα περάσει η ημέρα μέχρι και να έρθει η επόμενη και η μεθεπόμενη...
-------------------------------------
Και ο κόσμος ανυποψίαστος να συνεχίζει την ζωή του μέσα στην βαβούρα, μέσα στις φωνές, μέσα στις περιττές μέριμνες, μέσα στα πάθη και τα λάθη, μέσα στην οδύνη των αμαρτιών του, ανυποψίαστος ότι κάποιοι προσεύχονται γι’αυτόν, ότι κάποιοι λειτουργούν γι’αυτόν.
-------------------------------------
Αυτή είναι το μεγαλύτερο έργο που προσφέρει στην ανθρωπότητα ο μοναχισμός, οι μοναχοί. Το ότι κάποιοι αγρυπνούν γι’αυτούς που κοιμούνται, κάποιοι κλαίνε γι’αυτούς που δεν μετανοιώνουν, κάποιοι προσεύχονται για τους αδιάφορους, κάποιοι νηστεύουν για τους λαίμαργους, κάποιοι παρθευνεύουν για τους σαρκικούς, κάποιοι υπακούουν για τους ανυπάκουους, κάποιοι ταπεινώνονται για τους εγωιστές, κάποιοι ξεβολεύονται για τους βολεμένους, κάποιοι γονατίζουν ευλαβικά-καθημερινά για όλους εκείνους που στέκουν ως αλαζόνες εναντίον του Θείου Θελήματος...
-------------------------------------
Και οι ημέρες περνούν, και τα χρόνια περνούν, και οι αιώνες περνούν και ο μοναχισμός στέκει ως φάρος ζωής για όλους, ως εύοσμο θυμίαμα θυσίας και αυταπάρνησης, ως ύψιστος κανόνας αυτογνωσίας και αυτομεμψίας, ως απήχημα μετανοίας και ταπείνωσης και αγιασμού. Κι ας πολεμιέται συνεχώς, ας εμπαίζεται ακατάπαυστα, ας συκοφαντείται διαχρονικά...
-------------------------------------
Και ο ιερέας θα μνημονεύει, θα λειτουργεί ταπεινά και απλά. Οι μοναχοί θα προσεύχονται μέσα στην σιωπή και την ησυχία, θα ερμηνεύουν τα βυζαντινά μελωδήματα που εξυπηρετούν την Θεία Λατρεία και όχι την φιλαυτία τους.
Προσεγμένα και με υπακοή θα τελούν τα μυστήρια, θα ζούνε μυστηριακά, θα πεθαίνουν μυστηριακά. Θα έρχονται και θα φεύγουν γράφοντας το όνομά τους στο χιόνι που τώρα είναι και αύριο δεν είναι. Ως ανύπαρκτοι, ως περαστικοί που το μόνο που θέλησαν ήταν να αγαπήσουν, να θυσιαστούν, να εξαφανιστούν για τους άλλους.
-------------------------------------
Θα έρχονται και θα φεύγουν ως ένα χάδι ερωτικό προς τον κόσμο τούτο. Ως ερωτευμένοι που τα δώσανε όλα για όλα. Ως ερωτευμένοι που πόθησαν και διεκδίκησαν τα πάντα, παραιτούμενοι από τα πάντα.
-------------------------------------
Μα οι περισσότεροι άνθρωποι ανυποψίαστοι θα ζούνε. Ανυποψίαστοι ότι κάπου υπάρχουν κάποιοι που τους αγαπούν γνήσια και θεάρεστα. Ανυποψίαστοι ότι κάπου υπάρχει ένας τόπος όπου οι άνθρωποι θάψανε τα δικαιώματά τους και τις διεκδικήσεις τους και ανθίζουν πάνω στον σταυρό τους ως άνθη που μπολιάστηκαν πάνω στο ζωοποιό ξύλο της ταπείνωσης.
-------------------------------------
Και οι ημέρες θα περνούν. Τα ονόματά τους θα ξεχαστούν από τον κόσμο. Μα οι θυσίες τους θα ναι αιώνιες...η αγάπη τους δεν θα ξεχαστεί από τον Αιώνιο.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιαν 10, 2019 10:01 am
από aposal
«Μακάριος ο άνθρωπος που μπορεί να αγαπήσει κάθε άνθρωπο στον ίδιο βαθμό».
Αγ. Μάξιμος ο Ομολογητής

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 11, 2019 12:15 am
από toula
Τέτοια ώρα ήταν περίπου, τέτοια ημέρα.
-------------------------------
Άφησα το αυτοκίνητο στον χώρο στάθμευσης της Μονής.
Βγήκα από το αμάξι μ' ένα αίσθημα λευτεριάς.
Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά και γρήγορα.
Ο ηγούμενος καθόταν στα σκαλοπάτια της εξώπορτας. Με περίμενε.
-------------------------------
Η καρδιά μου ήταν έτοιμη να σπάσει. Τα συναισθήματα εκείνη την ημέρα, εκείνη την στιγμή ήταν περίεργα. Θα έλεγα ότι γινόταν μέσα μου μια απίστευτη ακατάπαυστη μάχη. Ένας πόλεμος λογισμών και πόθων. Ένα πόλεμος αποφάσεων και λιγοψυχίας.
-------------------------------
Έκλεισα την πόρτα του αυτοκινήτου και άνοιξα την πόρτα των αποσκευών. Ο γέροντας πρόλαβε και έκανε μερικά βήματα προς το μέρος μου. Γύρισα κοιτώντας τον, μάλλον παράξενα. Αγχωμένα. Το αριστερό μου χέρι κρατούσε την βαλίτσα μου.
«Καλώς τον, καλώς τον...» θυμάμαι μου είπε.
-------------------------------
Ένας διάκονος του μοναστηριού εκείνη την ώρα ξεπρόβαλε από την πτέρυγα των κελιών και κατευθύνθηκε προς το δικό του αυτοκίνητο. Με χαιρέτησε εγκαρδίως. Έφυγε βιαστικά για κάποια εργασία προς την πόλη.
-------------------------------
Έμεινα και πάλι εγώ και ο γέροντας.
«Έλα Παναγιωτάκη να σου δείξω που θα μείνεις», μου είπε.
Μπήκα στην πτέρυγα των κελιών των πατέρων. Περάσαμε πολλές πόρτες, αριστερά και δεξιά. Ο διάδρομος μου φαινόταν τεράστιος, μάλλον γιατί τεράστια ήταν η αγωνία μου.
-------------------------------
Ξάφνου ο γέροντας σταμάτησε, άνοιξε μια πόρτα στο δεξί μέρος του διαδρόμου. «Να εδώ θα μείνεις για σήμερα ίσως και για αύριο, γιατί το κελάκι σου το βάφουμε...», μου είπε με την απαλή φωνή του.
«Τακτοποιήσου και όποτε είσαι έτοιμος βγες στον διάδρομο, θα έχω το νου μου. Θα πάμε μαζί, να σου κάνω μια μικρή ξενάγηση στους χώρους του μοναστηριού».
-------------------------------
Η πόρτα έκλεισε και έμεινα όρθιος με την βαλίτσα μου επάνω στο κρεβάτι του δωματίου.
«Ήρθα», είπα. «Το έκανα...».
-------------------------------
Πήρα μια ανάσα βαθιά και άνοιξα την πόρτα. Ο γέροντας με περίμενε στην εξώπορτα. Γύρισε και με κοίταξε. «Έτοιμος, κιόλας...»;
«Έτοιμος», είπα.
-------------------------------
Ήταν το 2005...
Εκείνη την ανάσα την βαθιά, ακόμα την θυμάμαι. Εκείνο το λευτέρωμα. Μα και εκείνον τον αδυσώπητο πόλεμο του λογισμού που μου έλεγε «Μπορείς ακόμα να φύγεις...κάντο. Φύγε. Φύγε. Γύρνα στην ζωούλα σου, μην χαραμίζεις τα νιάτα σου...». Το τίμημα της απόφασής μου ήταν αυτός να κατακλυσμός από λογισμούς. Έπρεπε να μην λυγίσω σ’αυτούς του λογισμούς. Αβυσσαλέος πόλεμος που κράτησε για αρκετές ημέρες...
-------------------------------
Τα θυμάμαι σαν σήμερα. Την θυμάμαι αυτήν την τρέλα της καρδιά μου, του νου μου, της ψυχής μου. Διότι μόνο σαν τρέλα θα μπορούσα να την ονομάσω. Μια τρέλα που έχουν μόνο οι ερωτευμένοι. Όλοι να σου λένε «τί πας να κάνεις»; Και εσύ να μην λογαριάζεις τίποτα και κανέναν. Να έχεις τα ταγκαλάκια να σου ψιθυρίζουν συνεχώς διάφορα, νύκτα και ημέρα. Τόσο εξουθενωτικό. Κι όμως...εσύ να συνεχίζεις ακάθεκτος να πραγματώσεις την απόφασή σου. Να μην υπολογίζεις τις γνώμες των άλλων, να μην βυθομετρείς τις δυνάμεις σου, να μην αναλύεις τα πράγματα, να αδιαφορείς για τα πάντα. Να παραδίδεσαι πλήρως σ’ αυτό που η καρδιά σου, η τρελαμένη, σου λέγει.
Να μην βγάζεις νόημα με αυτήν σου την τρέλα σου, αλλά μόνο τότε να νιώθεις ότι το μόνο νόημα της ζωής σου είναι η απόφαση αυτή.
-------------------------------
Ένιωθα σα να γιγάντωσα μέσα μου. Σα να έβλεπα πλέον τον κόσμο από ψηλά, διαφορετικά. Σα να μπορούσα επιτέλους να πιάσω την ζωή μου και να την κάνω εγώ κουμάντο. Όχι τα πάθη μου, όχι οι φαντασιώσεις μου, όχι οι γνώμες των άλλων.
Να κάνω εγώ κουμάντο. Ως ένα καινούργιο εγώ. Ένα τρελαμένο εγώ που θέλει να χαθεί για τον Χριστό, ότι κι αν του στοιχίσει...
-------------------------------
Τα θυμάμαι σαν αυτό το πρωινό του Ιανουαρίου, εορτή του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης...

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 11, 2019 12:18 am
από toula
Το γεγονός της Βαπτίσεως του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Πρόδρομο λέγεται Θεοφάνεια. Έχουμε δηλαδή την φανέρωση της Αγίας Τριάδος. Ποιος όμως ο λόγος που ο Χριστός, ο οποίος είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος και δεν είχε ίχνος αμαρτίας, να βαπτίζεται αυτό το βάπτισμα του Ιωάννου το οποίο οδηγούσε τους ανθρώπους στην συναίσθηση των αμαρτιών και την προετοιμασία για τον νέο βάπτισμα του Χριστού; “Την εμοίν οικειούμενος κάθαρσιν”, θα μας απαντήσει χαρακτηριστικά ο Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Δηλαδή, κάνει δίκη Του τη δική μας κάθαρση, ακριβώς όπως έπαθε και σταυρώθηκε για τον άνθρωπο και αισθάνθηκε όλο τον πόνο και την οδύνη.

Όλα ανήκουν στο σχέδιο της Θείας οικονομίας. Ο σοφός Δημιουργός δεν θέλησε μετά την πτώση της ανθρώπινης φύσεως να την αφανίσει. Ούτε έστειλε κάποιον άλλον άνθρωπο ή άγγελο να την αναπλάσει. Ήρθε ο Ίδιος και την προσέλαβε εκτός της αμαρτίας, “άνθρωπος γενόμενος διά φιλανθρωπίαν”. Άνοιξε ο Ίδιος τον δρόμο, ο οποίος είχε ερμητικά κλείσει μετά την πτώση των πρωτοπλάστων και μας έδειξε τον τρόπο τον οποίο θα πρέπει να ακολουθήσουμε, προκειμένου να παλινδρομίσουμε επί τα ίδια. Αυτή ακριβώς ήταν και η αποστολή του Τιμίου Προδρόμου. Να προκαταγγείλει τον ερχομό της Βασιλείας και να μας καλέσει να επιστρέψουμε με τη μετάνοια: “Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών”. Αυτά ήταν και τα λόγια με τα οποία άρχισε το κήρυγμά Του και ο Χριστός.

Ας επιδείξουμε λοιπόν καρπούς αξίους της μετανοίας, για να κληρονομήσουμε την Βασιλεία των Ουρανών. Αυτή μας πλησίασε, ας μην απομακρυνόμαστε από αυτήν με τις κακές μας πράξεις. Έλαμψε σε μας το ανέσπερο Φως, ας βαδίσουμε προς την λάμψη του με τα αγαθά έργα. Σκοπός της πνευματικής μας πορείας να είναι αυτός, ποιώντας καρπούς αξίους της μετανοίας. Στασιμότητα και ουδετερότητα δεν χωρούν σε αυτή την πορεία, αν θέλουμε πραγματικά να καθαρθούμε και να λάβουμε την φώτιση και τη θέωση. Χρειάζεται να υπάρχει από την μεριά του ανθρώπου μία σταθερή απόφαση ότι, θα αφήσει την παλαιότητα κινούμενος προς τη νέα Ζωή, την όντως Ζωή!

Αρχιμ. Σεραφείμ Λεβέντης