Ψυχοφελή μηνύματα...

Καθημερινά πνευματικά μηνύματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10820
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Τρί Ιαν 15, 2019 11:06 am

Μπορούμε να διορθώσουμε και τους κακούς

Θέλεις να διορθώσεις τον αδερφό σου; Δάκρυσε, προσευχήσου στο Θεό γι΄ αυτόν, αφού τον πάρεις ιδιαιτέρως, παρακίνησε τον στο καλό, συμβούλεψε τον, παρακάλεσε τον. Πολλοί πολλές φορές δεν ωφελήθηκαν καθόλου από τις συμβουλές, συγκινήθηκαν όμως από τα δάκρυα και την συμπάθεια.

Με την αγάπη και τα δάκρυα μπορούμε να διορθώσουμε και τους κακούς. Πόνεσε εσύ, ίσως έτσι συνέλθει και πονέσει κι εκείνος. Όπως ακριβώς ο άρρωστος που δεν έχει όρεξη, όταν δει τον γιατρό του να τρώει φαγητό, παρακινείται κι αυτός να φάει, έτσι θα συμβεί κι εδώ, αν ο κακός σε δει να θρηνείς για την κατάσταση του, θα μαλακώσει, θα γίνει καλός και πράος άνθρωπος.

Όταν λοιπόν δεις τον αδελφό σου να είναι σκληρός και αδιάλλακτος και να μην σε προσέχει, λέγε μέσα σου «μήπως με την πάροδο του χρόνου μπορέσω να τον πείσω». Και ο απόστολος Παύλος το ίδιο έλεγε να κάνουμε «ο δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να φιλονικεί αλλά οφείλει να είναι ήπιος και γλυκύς προς όλους και να σωφρονίζει με πραότητα τους αντιφρονούντες, μήπως κάποτε τους δώσει ο Θεός μετάνοια και οδηγηθούν στην ορθή γνώση της αλήθειας».

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
http://www.in-agiounikolaoutouneou.gr/

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10820
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Τρί Ιαν 15, 2019 11:11 am

Όταν εναποθέτω τα πάντα στον Κύριο, τότε ακόμα και τα δυσκολότερα έργα επιτελούνται με ευκολία (Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα)

Ο Κύριος πήρε πάνω του όλες μας τις οδύνες και τις μέριμνες, και είπε ότι θα μας παράσχει καθετί που χρειαζόμαστε. Και παρόλα αυτά εμείς κρατιόμαστε τόσο σφιχτά από τις μέριμνές μας, που δεν αφήνουμε το νου και την καρδιά μας, τις οικογένειες και καθένα τριγύρω μας, να βρει ανάπαυση.

Όποτε τα προβλήματα πέφτουν πάνω μου σαν άχθος δυσβάσταχτος κι εγώ προσπαθώ να σηκώσω όλες τις μέριμνες του μοναστηριού και της αδελφότητας μόνος μου, συσσωρεύω μπελάδες σε μένα και την αδελφότητα. Ακόμα και το ευκολότερο έργο επιτελείται με τεράστια δυσκολία. Όταν όμως εναποθέτω τον εαυτό μου, την αδελφότητα και καθετί άλλο στον Κύριο, τότε ακόμα και τα δυσκολότερα έργα επιτελούνται με ευκολία. Δεν υπάρχει πίεση και βασιλεύει ειρήνη στην αδελφότητα…

Μπορούμε να περιφρουρούμε ολόκληρο τον κόσμο περιφρουρώντας την ατμόσφαιρα του παραδείσου μέσα μας, διότι αν χάσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών, δεν θα σώσουμε ούτε τον εαυτό μας ούτε τους άλλους. Εκείνος που έχει μέσα του τη Βασιλεία του Θεού θα τη μεταδώσει ανεπαίσθητα και στους άλλους. Οι άνθρωποι θα ελκύονται από την εντός μας ειρήνη και ζεστασιά˙ θα θέλουν να είναι κοντά μας, και η ατμόσφαιρα του ουρανού θα περάσει σταδιακά και σε κείνους. Σχεδόν δεν είναι καν απαραίτητο να μιλάμε στους ανθρώπους γι’ αυτή. Η ατμόσφαιρα του παραδείσου θα ακτινοβολεί από μέσα μας ακόμα κι όταν σιωπούμε ή μιλάμε για πράγματα καθημερινά. Θα ακτινοβολεί από μέσα μας ακόμα κι αν δεν έχουμε συναίσθηση ότι το κάνει.

Ο Κύριος κάλεσε τον καθένα από μας στην ύπαρξη με ένα συγκεκριμένο στόχο και σχέδιο. Και το παραμικρό χορταράκι αυτού του πλανήτη έχει ένα είδος αποστολής εδώ στη γη. Και πόσο αληθεύει αυτό για τα ανθρώπινα όντα! Ωστόσο, εμείς διαταράσσουμε ενίοτε και εμποδίζουμε το σχέδιο του Θεού. Έχουμε την ελευθερία είτε να αποδεχτούμε το θέλημά Του είτε να το απορρίψουμε˙ ο Θεός που είναι αγάπη, δεν θέλει να άρει αυτή την ελευθερία από μας. Μάς δόθηκε απόλυτη ελευθερία, αλλά εμείς, πάνω στην τρέλα μας, ποθούμε συχνά άχρηστα πράγματα.

ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ
https://iconandlight.wordpress.com

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10820
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Τρί Ιαν 15, 2019 11:12 am

Δόξα του Θεού είναι ο άνθρωπος ο ζωντανός.

Και «ζωντανός» άνθρωπος είναι μόνο εκείνος που στρέφει τα μάτια του προς τον Θεό.

Άγιος Ειρηναίος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10820
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Τρί Ιαν 15, 2019 7:40 pm

Όλοι κάποτε, κάπου, κάπως έτσι...
"...και θα κάνουν μνημόσυνο με περίσσιους παπάδες, όπου θα' ναι όλοι οι φίλοι μου - κι ίσως ίσως οι οχτροί μου".
----------------------------------
Διάβαζα τους στίχους αυτούς, άκουγα αυτήν την υπέροχη μελωδία γεμάτη χαρμολύπη και για λίγο χάθηκα.
Ήρθε στο νου μου και ο δικός μου χαμός. Τόσο σίγουρος, τόσο μη αναστρέψιμος. Ήρθε στο νου μου αυτή η ματαιότητα στην οποία τόσο πολύ στηριζόμαστε. Ήρθε στο νου ο θάνατος μεγάλων και επιφανών ανθρώπων που ξεχάστηκαν.
----------------------------------
Είναι αυτή η αλήθεια της ζωής και του θανάτου...
Όλοι κάποτε, κάπου, κάπως έτσι...θα είναι του θανάτου μας η μνεία.
----------------------------------
Μα μεις τότε δεν θα βλέπουμε τον ξεχασμένο τάφο μας.
Στον ρυθμό μιας τρομπέτας που χορεύει στην χαρά μιας νίκης θα κινούμαστε μέσα στην αιωνιότητα. Γιατί όσο σκοτεινός είναι ένας τάφος, τόσο φωτεινή είναι η αιωνιότητα που μας προσφέρεται.
----------------------------------
"Κάποιος θα 'ναι συνάδελφος στα «ψιλά» που θα γράψη πως «προώρως απέθανεν...»..
----------------------------------
Και κάποιοι θα μας κλάψουν. Ίσως έρθουν για το στερνό αντίο. Κάποιοι ίσως θα μας θυμούνται. Οι περισσότεροι στα "ψιλά" θα λυπηθούν, στα "ψιλά" θα σταθούν για λίγο στην είδηση του χαμού μας και θα μας προσπεράσουν.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Ελάχιστοι θα πονέσουν. Ίσως σε ένα, δύο ανθρώπους γίνει η απώλειά μας ένα ράγισμα στην ζωή τους.
Μα ο χρόνος, αυτός ο θεραπευτής του πόνο, θα μετριάσει την πληγή τους , θα γλυκάνει το πένθος τους.
----------------------------------
Είναι αυτή η νίκη της ζωής επί του θανάτου. Είναι αυτή η ελπίδα στην Αιώνια Πατρίδα μας που σκουπίζει τα δάκρυά μας, που νανουρίζει τις κραυγές μας, που χαϊδεύει την σακατεμένη καρδιά μας.
----------------------------------
Κανένας θάνατος δεν είναι εύκολος, αναμενόμενος, που μπορούμε να τον περάσουμε στα "ψιλά".
----------------------------------
Ο αιφνίδιος όμως είναι ένα περισσότερο πιο δύσκολος, πιο επίπονος, πιο τραγικός για αυτούς που μένουν πίσω και προσπαθούν να καταλάβουν.
Μα ο θάνατος δεν κατανοείται.
Δεν κατανοείται γιατί δεν είναι κάτι για το οποίο δημιουργηθήκαμε.
Δεν κατανοείται ο θάνατος.
Καταργείται όμως.
Δεν καταργείται ο χωρισμός.
Καταργείται το σκοτάδι του, η μοναξιά του, η βία του...
Καταργείται ο θάνατος όταν η ζωή σου είχε Ζωή.
----------------------------------
Τότε και μόνος να φύγεις από ετούτη την ζωή δεν είσαι μόνος.
Εκείνη την στερνή σου στιγμή, εκείνη την φοβερή στιγμή που τα μάτια σου ανοίγουν και βλέπουν την Αλήθεια, εκείνη την πρωτόγνωρη στιγμή που η ψυχή σου αποχωρίζεται το σώμα σου είναι που η μοναξιά σου παύει για πάντα, ο πόνος σου καταργείται και η ελπίδα σου πλέον γίνεται βεβαιότητα.
----------------------------------
Στις κηδείες ανθρώπων που έζησαν με αυταπάρνηση κάνοντας πράξη των ευαγγελικό λόγο, που η ζωή τους είχε Ζωή κλαίω πιο πολύ. Κλαίω, όχι γι'αυτούς. Κλαίω για μένα. Σταματώ μόνο όταν φέρνω στο νου μου το δικό τους πρόσωπο που τώρα ζει την Αλήθεια, που τώρα ζει μαζί μ' Αυτόν που τόσο αγάπησαν.
----------------------------------
Κλαίω σ'αυτές τις κηδείες από ζήλια. Ναι, τους ζηλεύω όλους αυτούς που θα σε λίγο θα ξεχαστούν από όλους μας, μα αυτοί θα συνεχίσουν να ζουν εκεί που δεν υπάρχει λύπη, πόνος, στεναγμός. Τους ζηλεύω όλους αυτούς που τώρα ζούνε μέσα σε λυγμούς χαράς και μακαριότητος, που τώρα ζούνε κοιτώντας στα μάτια το Φως και γίνονται κι αυτοί φως, που τώρα και για πάντα θα κοινωνούν, μέσα στην σιωπή, τον παράδεισο.
----------------------------------
Καλό παράδεισο σεβαστέ, συνονόματε...
Στην κηδεία σου, να ξέρεις, θα κλάψω πιο πολύ...

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 20692
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από aposal » Τετ Ιαν 16, 2019 9:28 am

«Η σαρκική αμαρτία μπαίνει με το τσουβάλι και βγαίνει με το βελόνι. Χρειάζεται προφύλαξη παντού και πάντοτε».
Γερ. Επίφανιος Θεοδωρόπουλος
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 20692
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από aposal » Πέμ Ιαν 17, 2019 9:31 am

«Δεν θα μπορέσεις να προσευχηθείς καθαρά, αν ανακατεύεσαι μες τα υλικά πράγματα και σε ταράζουν συνεχείς φροντίδες. Προσευχή είναι απόρριψη σκέψεων».

Όσιος Νείλος ο Ασκητής
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10820
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Πέμ Ιαν 17, 2019 11:58 am

"...Και οι άγιοι "κλαίνε"... "

Μελετώντας το βιβλίο του Μητροπολίτου Αργολίδος κ. Νεκταρίου, «Αγίων Όρος», που αναφέρετε με έναν ημερολογιακό τρόπο στις επισκέψεις του στο Άγιον Όρος, συνάντησα μια συζήτηση που είχε ο ίδιος με τον μακαριστό όσιο γέροντα παπά Εφραίμ Κατουνακιώτη, γύρω από το θέμα της θλίψης-απογοήτευσης και θεϊκής παρηγορίας, και επειδή ένιωσα οτι κομίζει κάποιες σημαντικές αλήθειες, ένιωσα την ανάγκη να το μοιραστώ μαζί σας.
Λέει λοιπό ο μακαριστός όσιος γέροντας παπά Εφραίμ Κατουνακιώτης, για το γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι και ιδιαιτέρως οι αγωνιζόμενοι χριστιανοί έχουν πειρασμούς και δοκιμασίες που πολλές φορές φτάνουν στα όρια των αντοχών μας. Πόνος, οδύνη, θλίψη, δάκρυα ενίοτε και απόγνωση.
Και αναφέρει ένα παράδειγμα από την ζωή του Οσίου Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή, αυτής της μέγιστης αγιορείτικης μορφής, λέγοντας: «..Και ο γέροντας μας Ιωσήφ μας έλεγε ότι όλος ο βίος του ένα μαρτύριο ήτανε. Ευρισκόμενος μέσα σε θλίψη, σε βαθυτέρα θλίψη, βγήκε έξω κατά την νύχτα, κατά τα μεσάνυχτα και έκλαιγε, έκλαιγε…. Παρακαλούσε τον Θεό να τον παρηγορήσει και να να τον βοηθήσει Ακούει τότε μια φωνή να λέει:
-Και δεν υπομένεις δια την αγάπην μου;
Έπεσε μπρούμυτα και λέει:
-Ναι, Θεέ μου, για την αγάπη σου όλα τα υπομένω. Και ήρθε ένα φως μέσα στην ψυχή του, και ελάφρωσε…»

Μου έκανε εντυπωση λοιπόν και δεν το κρύβω με χαροποίησε αυτό το αθωνικό περιστατικό για αυτό και το σχολιάζω, για δυο σημαντικούς λόγους:
1. Διότι σπάει αυτήν φαντασιακή εικόνα ότι οι άγιοι, ήταν κάποιοι υπεράνθρωποι, που όλα τα κατάφερναν τέλεια και άψογα και βίωναν τα δικά μας βάσανα. Εδώ βλέπουμε ότι ένας τόσο μεγάλος άγιος γέροντας, πονούσε, θλιβόταν, έπεφτε ψυχολογικά και έκλαιγε, έκλαιγε με πόνο και αγωνία για τα βάσανα του. Πόσο ανθρώπινα είναι όλα αυτά, και πόσο μας παρηγορούν, ιδιαιτέρως εκείνους που νιώθουν ενοχές γιατί συνδέουν τα δάκρυα ή την θλίψη με την απιστία. Όχι δεν είναι πάντοτε έτσι.

2. Γιατί μέσα από αυτή την διήγηση λαμβάνουμε ξεκάθαρο το μήνυμα ότι ο Θεός δεν είναι απών. Όταν σωπαίνει ξέρει γιατί το κάνει και πως θα το κάνει. Εμείς δεν γνωρίζουμε τον πραγματικό εαυτό μας. Μόνο ο Θεός ξέρει το βάθος της ύπαρξης μας και συνεργάζεται με αυτό που εμείς δεν γνωρίζουμε. Οπότε ξέρει τι αντέχουμε και τι έχουμε ανάγκη. Επίσης, ο Θεός δεν γνωρίζει μονάχα αυτό που είμαστε αλλά κυρίως αυτό που θα γίνουμε. Άρα επιτρέπει δοκιμασίες που θα μας οδηγήσουν σε αυτό που θα γίνουμε αλλά εμείς δεν ξέρουμε ακόμη.

Τέλος μην ξεχνάμε μια μεγάλη αλήθεια, δεν υπάρχει περίπτωση ο Θεός να μας αφήσει να πειραστούμε παραπάνω από τις αντοχές και δυνάμεις, μας, όταν θα τελειώσει το οξυγόνο θα μας δώσει το φιλί της Ανάστασης.

παπα Λίβυος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10820
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Πέμ Ιαν 17, 2019 12:04 pm

…Η ψυχή θεραπεύεται μόνο με τη μετάνοια. Στην αρχική της έννοια η μετάνοια είναι η μεταστροφή της ύπαρξης, μια εσωτερική επανάσταση, ο προσανατολισμός σε μια νέα πορεία. Στις μέρες μας πολλοί είναι εκείνοι που υποφέρουν από μια συχνά αδιευκρίνιστη μελαγχολία, ένα είδος κατάθλιψης που απομακρύνει κάθε χαρά. Άλλοι υποφέρουν από ψυχικά τραύματα που μοιάζουν αθεράπευτα και στέκονται εμπόδιο στην εσωτερική ειρήνη.

Όμως η μετάνοια, έτσι όπως την εννοεί ο Σεραφείμ, η οποία είναι καρπός της ταπείνωσης , πηγάζει από τα βάθη της ύπαρξης και φωτίζεται από τη χάρη. Αυτή η μεταμέλεια μας επιτρέπει να ξαναβρούμε το «ένδυμα αγνότητας» της ψυχής. «Πήγαινε και μην αμαρτήσεις ξανά» λέει ο Σεραφείμ στη γυναίκα που έχει υποπέσει σε μοιχεία. Η μετάνοια αναδύεται από αυτό το βάθος που έχει ποτιστεί με δάκρυα και ανανεώνει τη χάρτη του βαπτίσματος.

Από τη σκληρή μάχη που έδωσε πάνω στο βράχο του ο Σεραφείμ θα βγει νικητής: έχει εξορκίσει τον τρόμο του θανάτου.

Όταν η ψυχή απογυμνώνεται μέσω της χάριτος από το αβάσταχτο φορτίο των αμαρτιών που τη βαραίνουν και από το άγχος της σκέψης ότι είναι καταδικασμένη να χαθεί μια μέρα, τότε γίνεται ανάλαφρη, διάφανη και ακτινοβολεί από χαρά, τη μόνη χαρά που δεν λιγοστεύει ποτέ.


Η χαρά είναι μια βαθιά ευαγγελική αρετή. Όταν ο Ιησούς καθόταν στην «τράπεζα των αμαρτωλών», όπως έλεγε η αγία Τερέζα, μαζί με άνδρες και γυναίκες που δεν διέθεταν υλικές ανέσεις και ζούσαν στο περιθώριο τότε το πρόσωπό Του θα πρέπει να ήταν γεμάτο συγκατάνευση και αγαλλίαση για τη χαρά που είχε να βρίσκεται ανάμεσά τους. Σύμφωνα με τον Σεραφείμ μία από τις πηγές που τροφοδοτούσαν τη χαρά του Ιησού ήταν η παιδική αθωότητα που διέθετε πάντοτε και τον έκανε αγαπητό σε όλα τα παιδιά…
…Με τη χαρά έρχεται η ειρήνη, Όχι, όμως η ειρήνη του κόσμου που μοιάζει περισσότερο με μια κατάσταση κατά την οποία δεν υπάρχει πόλεμος αλλά την ειρήνη εκείνη που είναι κοινωνία με ένα πρόσωπο, μια πηγή ειρήνης που δεν στενεύει ποτέ: «Σας δίνω τη δική μου ειρήνη, όχι αυτή που δίνει ο κόσμος» ( Ιω. 14, 27 ).
Το μίσος, η βία, η καταστροφή και ο πόλεμος μεταδίδονται σαν τις ασθένειες. Τι πιο εύκολο από τα υποδαυλίσεις μια διχόνοια και να διαταράξεις την αρμονία στις καρδιές των ανθρώπων! Αλλά και η ειρήνη μπορεί να γίνει μεταδοτική και μπορεί να σκορπίσει το πνεύμα της γαλήνης σε όσους αρνούνται να προσχωρήσουν στον κύκλο της βίας.
Ο Σεραφείμ έλεγε «αν έχεις ειρήνη τότε πλήθος ανθρώπων γύρω σου θα σωθεί». Και ως κοινωνία με το ίδιο το πρόσωπο του Λυτρωτή αυτή η ειρήνη είναι σωτήρια. Αυτός είναι και ο λόγος που το σατανικό πνεύμα πασχίζει να ενσπείρει τον διχασμό και τη σύγκρουση μέσα στον άνθρωπο, την εξέγερση ενάντια στην πλάση όπως τη δημιούργησε ο Θεός , την ηδονή της σάρκας στην οποία εξαντλεί όλη την αρνητική ενέργεια, τη ματαιότητα και την αλαζονεία, πάθη από τα οποία πηγάζει κάθε κακό.
Ο Σεραφείμ με τον αγώνα του, την άσκησή του, την απώθηση της απογοήτευσης και της βίας με κάθε μορφή γίνεται ένας από αυτούς στους οποίους απευθύνεται ο Κύριος στους Μακαρισμούς:

Μακάριοι όσοι θλίβονται για το κακό
που κυριαρχεί στον κόσμο,
γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν από τον Θεό.
Μακάριοι όσοι επιδιώκουν την ειρήνη,
γιατί αυτοί θα ονομαστούν παιδιά του Θεού.


Από το βιβλίο: “ π. Μιχαήλ Ευδοκίμωφ
«Είδα τις ακτίνες του φωτός…»
Ο άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ και ο έσω άνθρωπος”
Εκδόσεις : Εν πλώ

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 20692
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από aposal » Παρ Ιαν 18, 2019 9:32 am

«Αμαρτία δεν είναι το να πέσεις. Αμαρτία είναι το να μη σηκωθείς».
Αγ. Ιω. Χρυσόστομος
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10820
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Παρ Ιαν 18, 2019 12:40 pm

"Σιγανά και ταπεινά… "

Οποιoδήποτε πνευματικό βίωμα ή χάρισμα, εάν δεν συνοδεύεται από ταπείνωση είναι επικίνδυνο. Όπου δεν υπάρχει ταπείνωσης δεν υπάρχει αληθές πνεύμα Θεού. Δύο είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου που έχει το αληθές και απλανές πνεύμα του Θεού, η επιείκεια και η ταπείνωσης. Και όταν μιλάμε για ταπείνωση τι εννοούμε; Όχι σαφέστατα μια συναισθηματικού και ψυχολογικού τύπου ανημπόρια και μιζέρια. Ο ταπεινός δεν είναι μίζερος, αλλά άρχοντας του πνεύματος.
Διακρίνεται από την χαρά και την αισιοδοξία, από το φως και την ελπίδα που συνέχει την ύπαρξη του. Βλέπει το καλό και δεν εμμένει στο κακό και άσχημο στους ανθρώπους, τις καταστάσεις και τα πράγματα. Βρίσκει αιτίες να δοξολογεί και να ευχαριστεί τον Θεό. Δεν εμμένει σε αυτά που του λείπουν, αλλά χαίρεται με εκείνα που έχει.
Αναγνωρίζει στους άλλους το δικαίωμα να υπάρχουν, ως διαφορετικοί και μοναδικοί, δηλαδή ως πρόσωπα και εικόνες του Θεού. Δεν φοβάται να αποσυρθεί ώστε να φανούν και να αναδειχθούν άλλοι ικανότεροι ή τέλος πάντων περισσότερο χαρισματικοί σε συγκεκριμένους τομείς που εκείνος υστερεί.
Ξέρει να σιωπά, να ακούει να μαθαίνει, να ρωτά και να μην φανερώνεται ως ο έχων για όλα τα θέματα απαντήσεις και μάλιστα αληθειών που δεν έχει βιώσει και εμπειρικά γνωρίσει.
Αποδίδει κάθε χάρισμα του στο Θεό και όχι στις δικές τους δυνάμεις και ατομικές ενάρετες πράξεις. Ζει τις χάρες και χαρές του Ουρανού ως δώρα του Πατρός του εν Ουρανοίς, δίχως όμως να τις συνδέει με τα ατομικά του κατορθώματα.
Αναγνωρίζει τα υπαρκτικά του όρια της κτιστότητας και φθαρτότητας της υπάρξεως του. Ότι δεν είναι παντοδύναμος μα ούτε φύσει αθάνατος. Ξέρει ότι μονάχα στο ποσοστό που συνδέεται με τον Άκτιστο αιώνιο Θεό, την Αιτιώδη αρχή του παντός, μονάχα τότε υπάρχει και ζει.
Δημιουργεί ζωντανή σχέση με τον Θεό και όχι ιερές ιδέες και πεποιθήσεις, που διαμορφώνουν ψυχολογικές κρυψώνες του «εγώ». Ο Χριστός είναι η αλήθεια της ζωής τους και όχι το ψέμα της ψυχής του. Επιζητά τον Θεό και όχι τις παροχές του Θεού. Θέλει Εκείνον και όχι τον παράδεισο δίχως τον Χριστό. Τέλος δεν γνωρίζει ότι είναι ταπεινός γιατί εάν το γνώριζε πολύ απλά δεν θα ήταν…

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Μηνύματα”