Σελίδα 360 από 555

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Φεβ 22, 2019 9:36 am
από aposal
«Το μεγαλύτερο πάθος του ανθρώπου είναι ότι δεν αναγνωρίζει τα λάθη του, γι' αυτό λιθοβολεί τους πάντες».
Ευαγγελιστής Λουκάς

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Φεβ 22, 2019 11:30 am
από toula
Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται !

Έτσι ακούμε από το Άγιο στόμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τι σημαίνει όμως αυτό; Σίγουρα το πρώτο που θα σκεφτούμε είναι να δίνουμε εκ των ιδίων στους φτωχούς, τους ενδεείς και ασθενείς. Ναι, όντως. Δεν είναι όμως αυτό ή μόνο αυτο. Κυρίως είναι άλλο. Διότι πως θα μπορούσε κάποιος να εφαρμόσει αυτόν τον λόγο του Κυρίου μας όταν δεν μπορεί πραγματικά να ανταποκριθεί;

Κάνοντας κάποιος πραγματική ελεημοσύνη μιμείται κατά πάντα τον ίδιο τον Κύριο, ο οποίος είναι ελεήμων και οικτίρμων, μακρόθυμος και πολυέλεος. Δεν ζητάει αυτά τα οποία έδωσε, αλλα δίδει ανιδιοτελώς σε κάθε έναν ο οποίος έχει πραγματική ανάγκη. Επιπλέον θυσιάζει αν είναι δυνατόν και τον ίδιο του τον εαυτό για τον άλλο, υπομένοντας μετά χαράς ακόμη και την αδικία. Συλλυπείται, συμπάσχει και καίγεται η καρδιά του με τον αδελφό ο οποίος πονάει και έχει κάποιο πρόβλημα. Τον ακούει αγόγγυστα στον πόνο του, τον παρηγορεί και δεν βγαίνει από το στόμα του λόγος ψυχρός, ο οποίος θα λυπήσει τον αδελφό.

Αυτός λοιπόν ο οποίος συμπεριφέρεται έτσι, είναι ο πραγματικά ελεήμων. Σε αυτόν αξίζει να ζει τον Παράδεισο ήδη από την ζωή αυτή και να χαίρεται την αιώνια χαρά.

Αρχιμ. Σεραφείμ Λεβέντης

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Φεβ 22, 2019 3:17 pm
από toula
Ο κάθε άνθρωπος ή κάθε ψυχή, έχει τον δικό της χρόνο που θα της εμφανιστεί ο Χριστός. Οι δρόμοι και οι τρόποι συνάντησης του Θεού με τον άνθρωπο, είναι αμέτρητοι και διαφορετικοί. Στον Θεό δεν αρέσουν οι επαναλήψεις. Γι΄αυτό ας μην απογοητευόμαστε, ας έχουμε υπομονή, η σιωπή του Θεού δεν είναι δίχως νόημα και προοπτική. Εσυ βλέπεις σε επεισόδια την ζωή σου, αυτός έχει γράψει και ξέρει όλο το σενάριο.

Συγχρόνως να μην πιέζουμε τους άλλους ανθρώπους, τους συζύγους μας, τα παιδιά και φίλους μας. Μην θέλουμε σώνει και καλά επειδή εμείς το πιστεύουμε και το θέλουμε να έρθουν κοντά στην εκκλησία. Μην τους φορτώνουμε, μην τους εξουθενώνουμε, κυρίως να μην τους απειλούμε. Η κάθε ψυχή έχει το δικό της χρόνο και καιρό. Να τον σεβόμαστε, να υπομένουμε, να περιμένουμε με ταπείνωση και αγάπη, και όλα τα άλλα θα γίνουν. Ο Θεός έχει τα δικά του προγράμματα, γνωρίζει εκείνο που εμείς αγνοούμε. Έχει το δικό του ρολόι, ας συντονιστούμε και εμείς στο δικό του χρόνο.

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Φεβ 22, 2019 5:21 pm
από toula
Όταν το λιοντάρι βρυχάται, όλα τ΄άγρια ζώα τα τρέπει σε φυγή.

Όταν ο Άγιος ομιλεί, από παντού εκδιώκει τους δαίμονες.

Ιερός Χρυσόστομος

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Φεβ 23, 2019 12:15 pm
από toula
Στην Εκκλησία βρήκα τη δύναμη που κρύβει η μετάνοια του αμαρτωλού!
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Στην Εκκλησία γνώρισα σπάνιους ανθρώπους, με αρετή και αυθεντικότητα, καλοδουλεμένους, καλλιεργημένους, αληθινούς χριστιανούς, ευγενικές ψυχές,γνώρισα, τολμώ να πω, Αγίους.

Δεν συνάντησα τέτοιους γενικότερα στη ζωή μου. Ξεχώριζαν με διαφορά αυτοί οι χριστιανοί από άλλους ανθρώπους. Οφείλω να το ομολογήσω. Δεν είχα δεί σημεία ούτε θαύματα. Δεν τα χρειαζόμουν αυτά.

Για κάποιον όμως λόγο, δεν ήθελα η πίστη να μου φορεθεί, αλλά να μου προκύψει, δεν ήθελα να παρασυρθώ ούτε από λογικά επιχειρήματα υπέρ αυτής ούτε από την αρετή των πιστών.

Δεν χρειαζόμουν ούτε αποδείξεις ούτε έμμεσα συμπεράσματα. Δεν έκανα το λάθος να την ψάξω στούς έξυπνους ή μορφωμένους ούτε στούς πετυχημένους ούτε στούς καλούς ούτε μέσα σε παράξενα γεγονότα ή σε φανταστικούς εντυπωσιασμούς. ΄Ηθελα να την βρώ καθαρή μέσα μου.

Όχι κάπου αλλού. Ακόμη και η αγιότητα ή η καλωσύνη των χριστιανών ήθελα μόνο να με υποψιάσει ή να με εμπνεύσει, όχι να με υποχρεώσει να ακολουθήσω τον δρόμο της πίστης και της Εκκλησίας. Δεν θα έπρεπε η πίστη μου στόν Θεό να στηρίζεται στην εμπιστοσύνη μου σε ανθρώπους. Έπρεπε να είναι η δική Του φωνή μέσα μου.

Δεν ήθελα να επιτρέψω κανέναν και τίποτα να με βιάσει ψυχικά. Η πίστη στον Θεό θα άξιζε μόνο αν την συναντούσα στο κορύφωμα της ελευθερίας μου.

Αυτή η ελευθερία ήταν το μεγαλύτερο δώρο πού ανεγνώριζα πάνω μου. Αν υπήρχε Θεός, Αυτός έπρεπε να μου το είχε δώσει, όχι για να ξεγελαστώ απολαμβάνοντας την εφημερότητά μου, ούτε για να ζαλιστώ από τις όποιες ικανότητες ή επιτυχίες μου, αλλά για να γνωρίσω την αλήθεια και στο κέντρο της να Τον συναντήσω.

Είναι αλήθεια ότι πόνεσα πολύ. Έκλαψα βουβά. Δεν ήθελα να παρασυρθώ. Η προσπάθειά μου αυτή ήταν μυστική, δεν μπορούσα να την κοινοποιήσω. Ο δρόμος μου μονήρης, κι ας ήμουν μικρό παιδί. Είχα τη συναίσθηση ότι αν την μοιραζόμουν, κανείς δεν θα με καταλάβαινε.

…Αυτόν τον πόνο της αναζήτησης δεν μπορούσα ποτέ να τον μοιραστώ με τούς χριστιανούς που ήξερα. Αυτοί θεωρούσαν την αμφισβήτηση αμαρτία. Νόμιζαν ότι είναι σίγουροι για όλα, ότι υπάρχουν απαντήσεις για τα πάντα.

Έτσι τους είχαν μάθει. Μιλούσαν για μυστήριο σαν να γνώριζαν τα μυστικά και τις λεπτομέρειές του. Ίσως μόνο αυτοί. Έτσι όμως το κάνανε πολύ λογικό, πολύ μικρό, το απογύμνωναν απο την ομορφιά της μυστηριακής γοητείας του. Κατέστρεφαν την ελπίδα του. Δεν ήθελα να τούς μιμηθώ.

Τούς ζήλευα για τον θησαυρό που υποψιαζόμουν πως κρατούσαν, για την ποιότητα του ήθους τους, αλλά όχι για την πίστη τους. Αυτή μου φαινόταν λάθος. Δεν είχε τη ζωή που εγώ έψαχνα, τη δύναμη που αναζητούσα, την ελευθερία που λαχταρούσα.

…Στην Εκκλησία βρήκα τη δύναμη που κρύβει η μετάνοια του αμαρτωλού. Και το έλεος του Θεού. Θέλησα να μαθητεύσω στον Ληστή του Ευαγγελίου, στην Πόρνη που έχυσε μύρο, στον Τελώνη, στον Άσωτο, στον Πέτρο όχι τη στιγμή της ομλογίας του, αλλά τότε που «έκλαυσε πικρώς», στο ξεσχισμένο απο τη μετάνοια Παυλο.

Στη Μάρθα που μεριμνούσε περί πολλά και στον Θωμά που ήθελε την αμεσότητα της ψηλάφησης. Αυτοί ήταν ανθρώπινοι. Αυτοί με συγκινούσαν πιό πολύ από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας. Το δάκρυ των μετανοούντων, περισσότερο από τη σκέψη των θεολόγων.

(Από το βιβλίο »ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗ ΖΗΣΩ».
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ)

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Φεβ 23, 2019 2:16 pm
από toula
Ο κόσμος είναι γεμάτος με ανθρώπους που φοβούνται να κάνουν το πρώτο βήμα, να πάρουν μια απόφαση, να δράσουν χωρίς να εγκλωβιστούν στην υπερανάλυση.
Χρειάζεται να αποκτήσουμε αυτό το ανδρείο φρόνημα και να μην δειλιάζουμε μπροστά στα διλήμματα της ζωής.
-----------------------------------
Κάποιος έχασε την ευκαιρία να παντρευτεί την κοπέλα που αγαπούσε γιατί δείλιασε να την κάνει πρόταση γάμου, και τώρα ζει μόνος του ενώ αυτή παντρεύτηκε κάποιον άλλον.
Κάποια έχασε την ευκαιρία να αποκτήσει παιδί επειδή όταν μπορούσε δεν το τολμούσε ενώ τώρα λόγο ηλικίας δεν μπορεί.
Κάποιος έχασε μια καλή εργασία διότι δεν ήθελε να ξενιτευτεί και τώρα ξενιτεύεται για ένα κομμάτι ψωμί.
Κάποιος δεν τόλμησε να χωρίσει τον πρώτο καιρό της σχέσης του επειδή είχε βολευτεί μέσα στην σχέση του ή "λυπόταν" τον άλλον και τώρα είτε ζει έναν αποτυχημένο γάμο, είτε χωρίζει γιατί δεν μπορεί ν' αντέξει άλλο αυτήν την μιζέρια και την στεναχώρια. Τα χρόνια όμως πέρασαν και η αναποφασιστικότητά του τον εγκλώβισε σε μια ζωή που πιο πολύ με θάνατο μοιάζει.
-----------------------------------
Ο συμβιβασμός, η αδράνεια, η υπερανάλυση...τελικά διαμορφώνουν σε ένα μεγάλο ποσοστό την ζωή μας.
Και δυστυχώς πολλές φορές η ατολμία μας, μας οδηγεί σε μια μαλθακότητα και σε μια μοιρολατρία.
Ίσως παίζει ρόλο και ο φόβος που έχουν για την αποτυχία και γι' αυτό δεν κάνουμε το πρώτο βήμα, γι' αυτό και δεν τολμούμε.
Προτιμότερο όμως είναι να τολμήσεις κι ας αποτύχεις, πάρα να ζεις μια συμβιβασμένη ζωή που είναι γεμάτη ανεκπλήρωτα όνειρα και πόθους.
Γι'αυτό και σου λέγω να μην φοβάσαι να πάρεις αποφάσεις.
-----------------------------------
Εάν την αγαπάς, πες της το.
Εάν θέλεις να κάνεις παιδί, κάντο.
Εάν βλέπεις ότι υπάρχει μια ευκαιρία για εργασία, άρπαξέ την.
Μην παραιτείσαι εύκολα. Έχε υπομονή και επιμονή.
-----------------------------------
Μην διστάζεις να αγκαλιάσεις, να φιλήσεις, να πεις στον άλλον τι αισθάνεσαι. Μπορεί να μην έχεις άλλη ευκαιρία.
-----------------------------------
Εάν μετανοείς, πήγαινε και εξομολογήσου.
Εάν ποθείς τον μοναχισμό, φύγε.
Εάν ποθείς σωτηρία και λύτρωση, αγωνίσου.
-----------------------------------
Εάν όχι τώρα, πότε;
Εάν όχι εσύ, ποιος;
-----------------------------------
Μην αφήνεις τις ημέρες και τα χρόνια να περνούν έτσι. Δράσε. Γίνε εσύ ο πρωταγωνιστής της ζωής σου. Εσύ και όχι οι άλλοι, εσύ και όχι τα πάθη και οι αδυναμίες σου. Μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να γίνει μαριονέτα συγκυριών και ξένων αποφάσεων. Τουλάχιστον κάνε ότι περνά από το χέρι σου ώστε να μπεις στην διαδικασία της επίτευξης αυτού που η καρδιά σου θέλει. Και μόνο που θα μπεις σ' αυτήν την διαδικασία θα ωφεληθείς, θα νιώσεις καλύτερα, θα νιώσεις ζωντανός· γιατί πλέον προσπαθείς για κάτι που θέλεις εσύ για σένα και όχι αυτό που θέλουν οι άλλοι για σένα.
-----------------------------------
Πρόσεξε όμως τι θέλεις και πρόσεξε μήπως στην προσπάθειά σου να επιτύχεις, χάσεις την ανθρωπιά σου, πληγώσεις τους συνανθρώπους σου και το κυριότερο χάσεις τον Χριστό.
-----------------------------------
Διότι τίποτα τελικά όσο κι αν ποθούμε, όσο κι αν θέλουμε κάτι -εάν γίνεται αιτία να μπαίνει η σχέση μου με τον Χριστό σε κίνδυνο- καλύτερα είναι να θυσιάσω το "θέλω" μου για χάρη του Χριστού μου. Γιατί ενώ η επίτευξη του "θέλω" μου μπορεί να με κάνει χαρούμενο για μερικά χρόνια, ο Χριστός και μόνο ο Χριστός μπορεί να μου χαρίσει σωτηρία ατελεύτητη η οποία δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Φεβ 23, 2019 2:16 pm
από toula
Η ελεημοσύνη είναι η βασίλισσα των αρετών· αυτή που πολύ γρήγορα ανοίγει τις αψίδες των ουρανών στους ανθρώπους και είναι η καλύτερη συνήγορος.

~Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Φεβ 23, 2019 2:37 pm
από aposal
«Αν θέλεις να πιάσεις το Θεό, για να σε ακούσει όταν προσευχηθείς, γύρισε το κουμπί στην ταπείνωση, γιατί σε αυτή τη συχνότητα πάντα εργάζεται ο Θεός».
Αγ. Παΐσιος ο Αγιορείτης

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Φεβ 24, 2019 1:07 pm
από toula
Προσπάθησα να φύγω μακρυά σου,
μα ξέχασα πως ήσουν μέσα μου.
Όσο κι αν φεύγω
ποτέ δεν θα μπορέσω ν' απομακρυνθώ από σένα.
Όχι γιατί το αξίζω.
Μάλλον εσύ το κάνεις να αξίζει.
Το δικό σου ενδιαφέρον,
η δική σου αγάπη, μου δίνει αξία και τιμή.
Αυτός ο πόθος σου να παραμείνουμε ένα,
όπως δύο ανάσες σ' ένα φιλί,
όπως τα σώματα του πατέρα και του άσωτου υιού
που αγκαλιάζονται και πυρπολούνται με συγχώρεση.
Και είναι αυτή η καταδίωξή σου,
αυτή η διεκδίκησή σου για μένα,
ότι πιο ιερό έχω νιώσει,
ότι πιο θεϊκό έχω βιώσει.
Αυτή η επιμονή σου να μ' αγαπάς
με ξεπερνά,
μα κυρίως, με αλλάζει.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Φεβ 24, 2019 1:10 pm
από toula
"Χωραάει ο Θεός στην καρδιά σου;"

Μη διαμαρτύρεσαι λέγοντας: Πού είσαι Θεέ μου; Προσεύχομαι και δεν μου αποκάλυψες ποτέ τον εαυτό σου, δεν μου έδωσες ούτε μία χαρά, δεν μου πραγματοποίησες κανένα από τα όνειρά μου. Σου ζητάω υγεία, μου δίνεις αρρώστια. Σου ζητάω βοήθεια, μου δίνεις θάνατο. Σου ζητάω αρετή, μου δίνεις πόνο. Τι Θεός είσαι;
Όχι! Μη σκεφθείς ποτέ έτσι. Ο Θεός ξέρει πότε η καρδιά σου θα είναι χωρητική. Εάν ακόμη δεν πήρες κάτι, σημαίνει ότι δεν χωράει η καρδιά σου. Η καρδιά σου είναι στουμπωμένη, όπως όταν βάζεις πολλά πράγματα μαζί και τα πιέζεις, για να μη μείνει καθόλου κενό αέρος. Ούτε αέρας δεν μπορεί να χωρέσει στην καρδιά σου, και θέλεις να χωρέσει ο Θεός, τον οποίο δεν χωρούν ολόκληροι οι ουρανοί;
"Μόλις δώ, παιδί μου, την κατάλληλη στιγμή, σε βεβαιώ ότι δεν θα καθυστερήσω ούτε ένα δευτερόλεπτο να σου πραγματώσω τους πόθους σου, τις λαχτάρες σου, τα θεϊκά σου όνειρα. Αμέσως θα το κάνω."
Ο οδοντίατρος σου κάνει ένεση και περιμένει να μουδιάσεις για να σε εγχειρήσει. Εάν σου κάνει αμέσως την εγχείρηση, θα πεταχτείς από τον πόνο και μπορεί να σπάσει και το δόντι σου. Έτσι και ο Θεός περιμένει την κατάλληλη στιγμή, για να έρθει να σου φωτίσει την διάνοια, να σου χαρίσει όλο τον παράδεισο. Αυτό που νοσταλγούσες ένα, δύο, τρία, πέντε, είκοσι, πενήντα χρόνια, θα το πάρεις σε μια στιγμή. Η μετάνοια δεν πάει ποτέ χαμένη, και δεν χάνεις τίποτε όταν την ασκείς.

*** Κείμενο του Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου, ενός μεγάλου σύγχρονου νηπτικού πατέρα της εκκλησίας μας.