Ψυχοφελή μηνύματα...

Καθημερινά πνευματικά μηνύματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10572
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Κυρ Μάιος 12, 2019 9:43 pm

Ζηλεύουμε πολλές φορές τις ζωές των άλλων, αλλά πίσω από αυτήν την ζήλια μας κρύβεται ο πόθος για ευτυχία.
--------------------------------
Ουσιαστικά ζηλεύουμε την ευτυχία των άλλων και όχι τις ζωές τους. Ποθούμε π.χ. να αποκτήσουμε πολλά χρήματα διότι βλέπουμε πολλούς ανθρώπους που έχουνε πλούτο να είναι ευτυχισμένοι (αν και οι πιο πολλοί πλούσιοι παίρνουν αντικαταθλιπτικά χάπια) . Δεν θέλουμε τα χρήματα, θέλουμε την ευτυχία που προσφέρουν τα χρήματα. Το ίδιο και με τις σαρκικές απολαύσεις. Οι νέοι γίνονται σαρκολάτρες επειδή νομίζουν ότι μέσα από το πάθος αυτό θα γίνουν ευτυχισμένοι. Κάποιος άλλος θέλει να παντρευτεί όχι επειδή ερωτεύτηκε και βρήκε τον κατάλληλο άνθρωπο αλλά επειδή βλέπει πολλούς παντρεμένους να ευτυχούν μέσα στο γάμο (αν και η πλειονότητα δυστυχεί λόγο του εγωισμού και της αδιαλλαξίας των συζύγων). Το ίδιο μπορεί κάποιος να θέλει να γίνει μοναχός επειδή βλέπει τους μοναχούς να έχουν χαρά και ευτυχία (αν και πάλι δεν ισχύει για όλους).
--------------------------------
Όμως εδώ κρύβεται ένας κίνδυνος. Ο κίνδυνος να ακολουθήσουμε έναν τρόπο ζωής που ίσως δεν είναι για εμάς μόνο και μόνο επειδή θέλουμε να αποκτήσουμε την ευτυχία που έχουν οι άλλοι μέσα από αυτόν τον τρόπο ζωής.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Η ευτυχία του καθενός μας δεν θα έρθει μέσα από τον μιμητισμό, αλλά μέσα από την εσωτερική ειρήνη που θα αποκτήσουμε. Και εσωτερική ειρήνη αποκτούμε όταν τα βρούμε με τον εαυτό μας και τον Θεό.
Όταν αποδεχτούμε ποιοι είμαστε, τότε ειρηνεύουμε και ευτυχούμε.
--------------------------------
Ο πόθος μας για ευτυχία είναι φυσιολογικός και αποδεικνύει ότι δημιουργηθήκαμε για να ευτυχίσουμε. Δυστυχώς όμως ψάχνουμε την ευτυχία με λάθος τρόπο, σε λάθος καταστάσεις, μιμούμενοι λάθος ζωές.
--------------------------------
Αντί να ζηλεύουμε τους ανθρώπους εκείνους που βιώνουν μία ψευτοευτυχία εφήμερη και παροδική μέσα από τα πάθη και τις αμαρτίες ας ζηλεύουμε τους ανθρώπους εκείνους που βιώνουν την πραγματική ευτυχία της παρουσίας του Θεού στην ζωή τους. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι θα μιμηθούμε απόλυτα την δική τους ζωή. Δηλαδή βλέπω έναν ασκητή να βιώνει την απόλυτη ευτυχία μέσα στην έρημο. Δεν θα πάω κι εγώ μέσα στην έρημο, διότι εγώ αντί να ευτυχήσω, θα τρελαθώ και θα χαθώ. Πρέπει να ξέρω ποιος είμαι, ποια ζωή μου ταιριάζει. Βλέποντας λοιπόν την ευτυχία του ασκητή καλούμαι να δω τον πόθο του ασκητή όχι για ευτυχία αλλά για τον Θεό. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό.
--------------------------------
Είπαμε πριν ότι ο πόθος μας για ευτυχία είναι φυσιολογικός. Γιατί είναι φυσιολογικός; Διότι η φυσική μας θέση είναι μαζί με τον Θεό. Και η παρουσία του Θεού χαρίζει ανάπαυση, πληρότητα και ευτυχία στον άνθρωπο.
--------------------------------
Μην πέφτουμε λοιπόν στην παγίδα να θεοποιούμε την ευτυχία και να προσπαθούμε να την αποκτήσουμε μιμούμενοι ζωές αμαρτωλές και άσωτες που μόνο θάνατο και απώλεια μυρίζουν. Να ποθούμε τον Θεό και να προσπαθούμε μαζί Του να συνδεθούμε, μαζί Του να ζούμε, μαζί Του να κοινωνούμε.
--------------------------------
Θέλεις να ευτυχίσεις; Άσε τις ζωές των άλλων και δες την δική σου ζωή. Βρες τα με τον εαυτό σου μέσα από την ταπείνωση και την μετάνοια.
--------------------------------
Να σημειώσω όμως και αυτό: Έχω δει πολλούς ανθρώπους που μπροστά σε άλλους το παίζουν ευτυχισμένοι μόνο και μόνο για να κάνουν τους άλλους να ζηλέψουν αυτοπροβαλόμενοι ως πετυχημένοι. Η πραγματικότητα είναι ότι ζούνε μέσα στην δυστυχία και την μιζέρια. Γι'αυτό σου λέγω, πρόσεξε! Μην πιστεύεις εύκολα αυτά που λέγονται, μην πιστεύεις εύκολα αυτά που βλέπεις. Ο κόσμος θέλει να δείχνει ευτυχισμένος μέσα στην αμαρτία του, μέσα στις επιλογές της ζωής του διότι δεν θέλει να παραδεχτεί τα λάθη του, την ανεπάρκειά του. Διότι εάν παραδεχτεί κάποιος ότι δυστυχεί είναι σαν να παραδέχεται ότι έχει κάνει λάθος, ότι ζει λάθος. Και επειδή δεν υπάρχει ταπείνωση και μετάνοια οι άνθρωποι αρνούνται να παραδεχτούν την υπαρξιακή τους αποτυχία, αρνούνται να δούνε και να παραδεχτούν της δυστυχία τους.
--------------------------------
Όχι, δεν θα ευτυχίσεις μέσα από τις εφήμερες και επιπόλαιες σαρκικές σχέσεις, ούτε μέσα από τα χρήματα, ούτε μέσα από την καριέρα σου, ούτε μέσα από την οικογένεια, ούτε ακόμα μέσα από τον μοναχισμό εάν δεν έχεις Χριστό, εάν δεν τα έχεις βρει με τον εαυτό σου. Καμία επιλογή ζωής δεν θα σου προσφέρει μαγικά την ευτυχία.
Για να έρθει στην ζωή σου η ευτυχία πρέπει να παλέψεις, όχι με τους άλλους αλλά με το εγώ σου.
--------------------------------
Για να ευτυχήσεις πρέπει να ταπεινωθείς. Ο ταπεινός άνθρωπος, δηλαδή ο άνθρωπος που ξέρει ποιος είναι ζει ευτυχισμένος. Δεν ζει μέσα σε αυταπάτες και ουτοπίες. Ζει απλά και αθόρυβα. Ζει για τον Χριστό, δια του Χριστού. Η μέριμνά του δεν είναι να εντυπωσιάσει, ούτε να καταξιωθεί κοσμικά, ούτε να είναι αποδεκτός από τους άλλους. Αυτό που τον νοιάζει είναι να ευαρεστεί με την ζωή του τον Χριστό, ο οποίος είναι το καύχημά του και ο Σωτήρας του.
--------------------------------
Κι εσύ λοιπόν άσε τους άλλους να καυχιούνται για της ζωές του, για τα επιτεύγματά τους, για τα κατορθώματά τους. Εσύ να καυχάσαι για τον Χριστό. Διότι μόνο ο Χριστός μπορεί να σου δώσει αιώνια ανάπαυση και ευτυχία, κανείς άλλους και τίποτα άλλο.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10572
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Κυρ Μάιος 12, 2019 9:44 pm

Ξημέρωσε μέσα σου
η ζωή μου.
Και δεν υπάρχει
κάποιο αντίδωρο γι' αυτό.
Μάνα, σ' ευχαριστώ...

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10572
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Κυρ Μάιος 12, 2019 9:47 pm

Γέροντας Αιμιλιανός: ''Πώς θα καταλάβω εάν έχω λύπη;''

Όταν βλέπη κανείς τον εαυτό του και τα χρόνια να περνούν, όταν βλέπη τις αποτυχίες του, τα τραύματά του, τις αμαρτίες του, τις εσωτερικές του πληγές, τις απιστίες του, τα συντρίμμια της υπάρξεώς του...
τα πτώματα του λογισμού του, της καρδιάς του, με τα οποία γέμισε την ζωή του, όταν βλέπη πόσες φορές μετενόησε και τίποτε δεν έκανε, τον κυριεύει μία λύπη.

Αυτή η λύπη μπορεί να προέλθη ακόμη και από τον ενστικτώδη εαυτό μας, δηλαδή από τον εγωισμό μας, από την υπερηφάνεια μας, διότι θα θέλαμε να είμαστε μεγάλοι, να μην είχαμε λογισμούς, να μην αποτυγχάναμε. Άπειρες ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας λυπούν.
Καλύτερα να πέσης στα χέρια πονηρών δαιμονίων, λεγεώνων δαιμονίων, παρά να πέσης στο χέρι της λύπης, διότι δυσκολα κατορθώνης να την ξεπεράσης.

Τον λογισμό τον ξεπερνάς, την αμαρτία την νικάς, τον διάβολο ομοίως, αλλά η λύπη δεν ξεπερνιέται.

Γι’αυτό «νήφε», να αγρυπνείς να μη σε κυιεύση η λύπη. Διαφορετικά γίνεται προβληματική η επιτυχία σου.

«Τα θηρεύματα»· κάθε λύπη αποκαλύπτει μία ενέδρα. Πόσοι άνθρωποι έγιναν θηράματα του δαίμονος της λύπης, ο οποίος στήνει τις ενέδρες του παντού.

Όσες ψυχές ποθούν τον Θεόν, τόσα δίκτυα ρίχνει ο δαίμων της λύπης, και τα θηράματα που πιάνει είναι ατέλειωτα.

Διότι η λύπη κρύβεται κάτω από την ταπεινοσχημία, κάτω από την ψευδή μετάνοια, κάτω από την ψευδαίσθηση της αγάπης του Θεού, κάτω από χίλια δύο πράγματα, γι’αυτό ο άνθρωπος, χωρίς να το καταλάβει, πιάνεται «και με τα τέσσερα» και αχρηστεύεται πέρα για πέρα.

Η λύπη είναι ικανή να εξαρθώνη τις δυνάμεις του ανθρώπου. Δεν σταματάει παρά μόνον όταν σε καθηλώση, όταν σε κάνη πέρα για πέρα αδύναμο για τα πάντα.

Και ο πιο έξυπνος τρόπος που χρησιμοποιεί (ο δαίμων-ο λογισμός), είναι ο λόγος του Κυρίου «μακάριοι οι πενθούντες». Όχι μας λέγει ο αββάς Ησαΐας, μην ξεγελιέσαι, αυτά είναι σατανικά, δεν είναι του Θεού.

«Η γαρ κατα Θεόν λύπη χαρά εστίν εν τω οράν σεαυτόν εν τω θελήματι του Θεού», λέγει ο αββάς Ησαΐας.

Ας υποθέσουμε ότι αμάρτησα, όπως η οσία Μαρία η Αιγυπτία, ότι μέχρι τώρα έζησα (σαράντα επτά χρόνια) μέσα στην διαφθορά και ότι την στιγμή αυτή λέγω, ήμαρτον Κύριε, θα σηκωθώ.

Πώς θα καταλάβω εάν έχω λύπη; Εάν συνεχίζω να σκέπτομαι την αμαρτία μου, η σκέψις μου είναι δαιμονική.

Εάν σκέπτομαι την μετάνοια, αυτό σημαίνει ότι θέλω το θέλημα του Θεού, και αμέσως έχω την χαρά της προγεύσεως του θελήματος του Θεού· αμέσως βάζω τον εαυτό μου ανάμεσα σε εκείνους οι οποίοι είναι αγνοί, καθαροί, οι οποίοι έχουν μετανοήσει· τοποθετώ τον εαυτό μου ανάμεσα στα νέφη των αγίων.

Με συγχέης λοιπόν την σατανική, την διαμονιώδη λύπη με την κατα Θεόν.

Η κατα Θεόν λύπη είναι χαρά, διότι προοράς ενώπιόν σου τον Θεόν, για τον οποίο ζει η καρδιά σου, και επομένως βασιλεύει εν σοι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Αυτήν είναι η πραγματική (θεάρεστη) λύπη!

https://www.ekklisiaonline.gr/

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10572
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Κυρ Μάιος 12, 2019 10:21 pm

Άλλο του κριτήριο του Θεού

Στό μοναστήρι ὑπῆρχε κάποιος μοναχός ἀρκετά ἀμελής. Σπάνια πήγαινε στίς ἀκολουθίες. Ἔμπαινε μέσα, προσκυνοῦσε τίς εἰκόνες καί ἐξαφανιζόταν. Σάν νά μήν τόν χωροῦσε ὁ τόπος. Κανείς δέν ἤξερε ποῦ πήγαινε. Κανείς δέν γνώριζε τί ἔκανε. Εἶχε κι ἕνα ἀκόμα ἐλάττωμα. Κανέναν δέν ἐνοχλοῦσε. Κακό λόγο ποτέ δέν ἔβγαζε. Σέ τίποτε ὅμως δέν θύμιζε..ἡ ζωή του μοναχό.

Πέρασε καιρός καί ὁ μοναχός ἐκοιμήθη. Ἡ ἀδελφότητα βυθίστηκε σέ ἀγωνία. Ἀγωνία γιά τήν ψυχή του. Ἔφυγε ἀπροετοίμαστος, ἀκοινώνητος γιά χρόνια, τουλάχιστον ἀπ’ ὅ,τι οἱ πατέρες ἔβλεπαν. Τόν ξενύχτησαν μέ δάκρυα στά μάτια, μέ ἀναστεναγμούς θερμῆς προσευχῆς.

Ἔφθασε ἡ στιγμή τῆς ταφῆς.

Οἱ πατέρες γύρω ἀπό τό σκήνωμά του δέν θρηνοῦν τόν χωρισμό ὅσο πάσχουν γιά τόν θάνατο, τόν ἀληθινό θάνατο τοῦ κοιμηθέντος ἀδελφοῦ. Τήν στιγμή πού τόν κατέβαζαν στόν τάφο, ἀντί νά ἀντικρύσουν τόν μοναχό γιά τελευταία φορά, διασταύρωσαν ὅλοι μέ ἀπορία τά βλέμματά τους γιά πρώτη φορά.

Ὁ πιό ἁπλός ἀπό τούς πατέρες σπάει τήν ἀμηχανία:

- Γέροντα, εὐωδιάζει, λέει ἐκφράζοντας ὅ,τι ὅλοι αἰσθάνονταν καί κανείς δέν τολμοῦσε νά ὁμολογήσει.

Πράγματι, εὐωδίαζε ὁ τόπος. Ὁ τάφος του γιά μέρες πιστοποιοῦσε κάποιο κρυμμένο μεγαλεῖο καί ἐπιβεβαίωνε τό μυστήριο τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἄνθρωπος πού σ’ αὐτό τόν κόσμο μύριζε κρασί, αἰώνια ἀναδύει τό ἄρωμα τῆς θεϊκῆς χάριτος καί εὐαρέσκειας. Πίσω ἀπό τά φαινόμενα τῶν ἀδυναμιῶν του κρυβόταν ὁ θησαυρός μίας ἁγίας ζωῆς καί μίας μοναχικῆς ψυχῆς πού σήμερα μέν ἀναπαύει τούς ἀδελφούς της γιά πάντα, ὅμως ἀνέπαυε τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ.

Μητροπολίτου Μεσογαίας Νικολάου πηγή: Ορθογνωσία! http://agiotopia.blogspot.com/ https://sfa-cryptochristian.blogspot.com

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10572
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Κυρ Μάιος 12, 2019 10:25 pm

Το καλό δεν φέρνει καλό όταν καλώς δεν γίνεται.

Ο Ιερός Χρυσόστομος λέει πως στην πνευματική αγωγή η μεγάλη αυστηρότητα, οι συνεχείς επιπλήξεις και οι πολλές παρατηρήσεις και τιμωρίες πονούν, κουράζουν και αποθαρρύνουν. Η διάκριση καλείται να σώσει και όχι να επιδεινώσει μια κατάσταση.Η συγχωρητικότητα, η μετάνοια και η αγάπη υπερβαίνουν την όποια αμαρτία.Ο ευγενικός, χαριτωμένος και ταπεινός τρόπος είναι χρήσιμος πάντοτε. Το καλό δεν φέρνει καλό όταν καλώς δεν γίνεται. Τους ανθρώπους θα βοηθήσουμε καλύτερα με την αγαπητική αλήθεια, τη φιλαδελφεία και την καταδεκτικότητα. Κάθε άνθρωπος έχει το κλειδί του, το κλικ του. Να μη στεκόμαστε απέναντι του ως ανακριτές, δικαστές, ψυχαναλυτές και κατήγοροι.

Η μεγάλη αρετή της διακρίσεως πρόκειται για θεοδώρητο και θεοχαρίτωτο χάρισμα. Όσοι το έχουν δεν φλυαρούν, δεν ενθουσιάζονται εύκολα, δεν απογοητεύονται ποτέ. Ο διακριτικός ποιμένας παραδειγματίζει, ειρηνοποιεί, ανέχεται και υπομένει. Σηκώνει όσους πέφτουν, θεραπεύει τους νοσούντες, εμπνέει την αρετή. Γνωρίζει τι θα πει, πότε θα το πει, γιατί θα το πει, πόσο θα πει, τι δεν θα πει.

Προσπαθεί να διεγείρει την κάθε ψυχή, δίχως να θέτει δυσβάστακτα φορτία στους ώμους των αδυνάτων. Βοηθά περισσότερο με το σεμνό του παράδειγμα. Μερικοί νομίζουν ότι πρέπει πάντοτε να είναι σοβαροφανείς, αχαμογέλαστοι, εντελώς τυπικοί και σκληρά ψυχροί. Το γλυκό χαμόγελο, το μετρημένο χιούμορ, η ζεστή ματιά, ο ιλαρός λόγος και η ευπροσηγορία βοηθούν πολύ. Η διάκριση προσφέρει ειρήνη, χαρά, φως. Δεν συμβιβάζεται με υπερβολικούς φανατισμούς, ένοχες σιωπές, φοβικές οπισθοχωρήσεις, δειλές καθυστερήσεις, με το μη βιωμένο παράδειγμα.

Μακαριστός Γέροντας Μωυσής

http://www.in-agiounikolaoutouneou.gr

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10572
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Δευ Μάιος 13, 2019 11:04 am

Η Προσευχή του Στρατιώτη και η Αράχνη

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου ένας στρατιώτης έχασε τη μονάδα του μέσα στον χαμό των εκρήξεων και τον πυροβόλων. Έψαξε για τους συμπολεμιστές του αλλά προς μεγάλη του θλίψη δεν μπόρεσε να τους βρει.
Είχε μείνει μόνος του σε κείνο το τόπο. Άκουγε τους εχθρούς να έρχονται κατά το μέρος του. Απεγνωσμένα έψαχνε για καταφύγιο και κάποια στιγμή το μάτι του έπεσε σε κάποιες σπηλιές στα αντικρινά βράχια. Γρήγορα σκαρφάλωσε και χώθηκε σε μια από αυτές. Παρότι ήταν για την ώρα ασφαλής, διαπίστωσε ότι οι εχθροί δεν θα αργούσαν να σκαρφαλώσουν κι αυτοί, να ψάξουν τις σπηλιές να τον βρουν και να τον σκοτώσουν.

Όση ώρα περίμενε προσευχήθηκε στο Θεό: «Σε παρακαλώ Θεέ μου, αν θέλεις προστάτεψέ με. Παρόλα αυτά ό,τι είναι θέλημα σου σε αγαπώ και σε εμπιστεύομαι».

Όταν τέλειωσε την προσευχή του ξάπλωσε ήρεμος και άκουγε τους εχθρούς που πλησίαζαν. Σκέφτηκε: «Όπως βλέπω ο Θεός δεν πρόκειται να με βοηθήσει να γλιτώσω αυτή τη φορά». Τότε παρατήρησε μια αράχνη που ξεκίνησε να υφαίνει τον ιστό της στην είσοδο της σπηλιάς.

«Χα!» σκέφτηκε «Αυτό που θέλω είναι πέτρες και τούβλα και ο Θεός μου έστειλε μια αράχνη και τον ιστό της. Μα την πίστη μου ο Θεός έχει χιούμορ!»

Καθώς πλησίαζε ο εχθρός από τη σκοτεινή μεριά της σπηλιάς έβλεπε τους στρατιώτες που εξερευνούσαν τη μια σπηλιά ύστερα από την άλλη. Όταν έφτασαν στη δική του ήταν έτοιμος να δώσει την τελευταία του μάχη. Όμως προς μεγάλη του έκπληξη οι στρατιώτες έριξαν μόνο μια ματιά μέσα και συνέχισαν στην επόμενη.

Ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι με τον ιστό στην είσοδο της σπηλιάς φαινόταν ότι ήταν κλειστή εδώ και πάρα πολύ καιρό.
«Θεέ μου, συγχώρεσέ με» είπε ο νεαρός στρατιώτης «Είχα ξεχάσει ότι ο ιστός της αράχνης είναι πιο δυνατός από ένα τοίχο φτιαγμένο από τούβλα»!

Δημήτρης Καραβασίλης
http://istologio.org/

Άβαταρ μέλους
Αναστάσιος
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 640
Εγγραφή: Δευ Δεκ 24, 2018 7:18 pm
Τοποθεσία: Νέα Μάκρη

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από Αναστάσιος » Δευ Μάιος 13, 2019 3:33 pm

«Απόκτησε τη γλυκύτητα των χειλέων κατά τους λόγους σου και όλους τους ανθρώπους θα τους έχεις φίλους».
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος
«Εγώ ειμί το φως του κόσμου ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία αλλ΄ έξει το φως της ζωής...»

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 20489
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από aposal » Τρί Μάιος 14, 2019 9:10 am

«Για να περάσεις στη βουλή του Θεού, πρέπει να γίνεις "βουλευτής" του Θεού, όχι "βουλευτής" του εαυτού σου».
Αγ. Παΐσιος ο Αγιορείτης
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10572
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Τρί Μάιος 14, 2019 11:29 am

Μερικά πνευματικά μαργαριτάρια του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητή (Φιλοκαλία τόμος Β'- Περί Αγάπης)
---------------------------------------

---------------------------------------
---------------------------------------
Δεν είναι κακά τα φαγητά, αλλά η γαστριμαργία. ούτε η παιδοποιΐα, αλλά η πορνεία. ούτε τα χρήματα, αλλά η φιλαργυρία. ούτε η δόξα, αλλά η κενοδοξία. Αν είναι έτσι, κανένα από τα όντα δεν είναι κακό. κακό είναι η εσφαλμένη χρήση τους που οφείλεται στην αμέλεια του νου για την καλλιέργεια των φυσικών του δυνάμεων.

Στο Θεό αρέσει η αγάπη, η σωφροσύνη, η θεωρία και η προσευχή. Στη σάρκα αρέσει η γαστριμαργία, η ακολασία και όσα αυξάνουν αυτά τα πάθη. Γι’ αυτό όσοι είναι σαρκικοί, δεν μπορούν να αρέσουν στο Θεό(Ρωμ. 8, 8). Ενώ όσοι ανήκουν πράγματι στο Χριστό, σταύρωσαν τη σάρκα μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες(Γαλ. 5, 24).

Αν ο νους στραφεί προς το Θεό, έχει το σώμα δούλο του και δεν του παρέχει τίποτε παραπάνω από ό,τι χρειάζεται για να ζήσει. Αν όμως στραφεί προς τη σάρκα, υποδουλώνεται στα πάθη, και φροντίζει πως να ικανοποιεί πάντοτε τις κακές επιθυμίες της.

Αν θέλεις να νικήσεις τους πονηρούς λογισμούς, πρόσεχε τα πάθη και εύκολα τους διώχνεις από το νου σου. Στην περίπτωση της πορνείας για παράδειγμα, να νηστεύεις, να αγρυπνείς, να κοπιάζεις, να μένεις με τον εαυτό σου. Στην περίπτωση της οργής και της λύπης, να καταφρονείς την εκτίμηση και την καταφρόνηση των ανθρώπων και τα υλικά πράγματα. Στην περίπτωση της μνησικακίας, να προσεύχεσαι για κείνον που σε λύπησε. κι έτσι λυτρώνεσαι.

Μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους πιο ασθενείς ανθρώπους, αλλά να αυξάνεις την αγάπη σου σύμφωνα με την εντολή(Ιω. 13, 34). Γιατί με την σύγκριση πέφτεις στον λάκκο της οιήσεως, ενώ με την αύξηση της αγάπης ανεβαίνεις στο ύψος της ταπεινοφροσύνης.

Αν εφαρμόζεις πράγματι την εντολή της αγάπης προς τον πλησίον, μη δείξεις ποτέ σ’ αυτόν πικρία για οποιοδήποτε πράγμα σε λύπησε. Διαφορετικά είναι φανερό ότι προτιμάς τα πρόσκαιρα από την αγάπη, και αυτά διεκδικώντας, πολεμάς εναντίον του αδελφού σου.

Ο χρυσός είναι ποθητός στους ανθρώπους όχι τόσο για την χρησιμότητά του, όσο γιατί πολλοί επιτυγχάνουν μ’ αυτόν τις ηδονές.

Σε ό,τι κάνομε, ζητείται από το Θεό ο σκοπός για τον οποίο το κάνομε, όπως πολλές φορές το είπαμε, αν δηλαδή το κάνομε γι’ Αυτόν, ή για κάτι άλλο. Όταν λοιπόν θέλομε να κάνομε το αγαθό, να μην έχομε σκοπό την ανθρωπαρέσκεια, αλλά το Θεό, ώστε αποβλέποντας σ’ Αυτόν, να τα κάνομε όλα γι’ Αυτόν, για να μην υποφέρομε και τον κόπο, και χάνομε και την ανταμοιβή.

Εκείνος που ασχολείται με τις αμαρτίες των άλλων ή και από υποψίες μόνο κρίνει τον αδελφό, δεν έκανε ακόμα αρχή στη μετάνοια, ούτε εξετάζει να βρει τις δικές του αμαρτίες, που είναι πράγματι πιο βαριές κι από τ’ ασήκωτο μολύβι. Ούτε κατάλαβε ακόμη πώς ο άνθρωπος γίνεται αναίσθητος, αγαπά τα μάταια και επιδιώκει το ψεύδος(Ψαλμ. 4, 3). Γι’ αυτό σαν άνθρωπος χωρίς μυαλό που περπατεί στο σκοτάδι, παραβλέποντας τις δικές του αμαρτίες, φαντάζεται τις αμαρτίες των άλλων, είτε είναι πραγματικές είτε είναι υποψίες δικές του.

Η φιλαυτία, όπως έχει πολλές φορές λεχθεί, γίνεται αιτία όλων των εμπαθών λογισμών. Από αυτή γεννιούνται οι τρεις καθολικότατοι λογισμοί της επιθυμίας: ο λογισμός της γαστριμαργίας, της φιλαργυρίας και της κενοδοξίας. Από τη γαστριμαργία γεννιέται ο λογισμός της πορνείας, από την κενοδοξία, ο λογισμός της υπερηφάνειας. Οι άλλοι εμπαθείς λογισμοί, δηλαδή της οργής, της λύπης, της μνησικακίας, της κατακρίσεως και οι λοιποί, ακολουθούν αυτούς τους τρεις. Αυτά τα πάθη λοιπόν, δένουν το νου μαζί με τα υλικά πράγματα, και τον τραβούν κάτω στη γη, καθώς βρίσκονται πάνω του σαν μια βαρύτατη πέτρα, ενώ εκ φύσεως ο νους είναι ελαφρότερος και πιο ευκίνητος κι από τη φωτιά.

Αρχή όλων των παθών είναι η φιλαυτία, τέλος η υπερηφάνεια. Φιλαυτία είναι η παράλογη αγάπη προς το σώμα. Εκείνος που την έκοψε σύρριζα, έκοψε μαζί της και όλα τα πάθη.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 10572
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula » Τρί Μάιος 14, 2019 11:32 am

Ξέρει ο Κύριος να σώζει τους ευσεβείς από τους πειρασμούς και

να φυλάγει την τιμωρία για τους άδικους την ημέρα της κρίσεως.

Άγιος Εφραίμ ο Σύρος

Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Μηνύματα”