Αγιοθησαύρισμα

Πνευματικά άρθρα και Αναγνώσματα.Αποσπάσματα από διάφορα βιβλία.

Συντονιστές: ntinoula, Συντονιστές

Άβαταρ μέλους
ntinoula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1428
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 09, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: Θεσσαλῶν Νίκη

Δημοσίευση από ntinoula » Παρ Μάιος 11, 2007 11:37 pm

9 Μαΐου

Από ανθρωποφάγος... άγιος! Και άγιος που, με την αγάπη του, αξιώθηκε να σηκώσει στους ώμους του τον Ιησού με μορφή παιδιού, και να μαρτυρήσει κατόπι γι’Αυτόν!

Ο άγιος Χριστοφόρος, ο άγιος γίγαντας, το βάθος και το ύψος της ανθρώπινης προσωπικότητας. Από την πτώση στην Ανάσταση!, με τη χάρη του Θεού.



10 Μαΐου

Τη ημέρα ταύτη Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ησυχίου του Ομολογητού.

Τον βίον Ησύχιος άγων ησύχως
Εν ησυχία προς Θεόν διαβαίνει


Τη αυτή ημέρα ο όσιος πατήρ ημών Λαυρέντιος εν ειρήνη τελειούται.

Δεν είναι εύκολο να ζεις και να πεθαίνεις ειρηνικά. Προϋπόθεσις είναι η αγιότητα, που ελκύει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Και ένας ειρηνικός άγιος γαληνεύει αυτούς που τον πλησιάζουν – είναι πολύ ευεργετικός. Ιδιαίτερα στις ταραγμένες μέρες μας.

Άβαταρ μέλους
ntinoula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1428
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 09, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: Θεσσαλῶν Νίκη

Δημοσίευση από ntinoula » Κυρ Μάιος 13, 2007 7:14 pm

21 Μαΐου

Γυιος αγίας μητρός και αγίου πνευματικού δασκάλου κάνει μεγάλα, άγια έργα: Σταματά τους φοβερούς διωγμούς κατά των χριστιανών, στηρίζει την ορθή πίστη, στέλνει την μητέρα και βρίσκει τον Τίμιο Σταυρό, και άλλα. Γι’αυτό και η Εκκλησία σημειώνει τιμητικά στο Μηνιαίο της: Τη ΚΑ του μηνούς Μαΐου Μνήμη των Αγίων, ενδόξων, θεοστέπτων και ισαποστόλων μεγάλων βασιλέων Κωνσταντίνου και Ελένης.


29 Μαΐου

Δεκατετράχρονη χριστιανή κόρη από την Τύρο ήταν η Θεοδοσία. Συλλαμβάνεται για την πίστη της, οδηγείται στον άρχοντα Ουρβανό, ομολογεί θαρραλέα βασανίζεται φρικτά, υπομένει σιωπηλά τα πάντα, και απαντά χαμογελαστά με ανοιχτά τα σπλάχνα. «Γιατί πλανιέσαι, άνθρωπε; Δεν βλέπεις ότι αξιώθηκα να είμαι μάρτυς του Θεού;» Μια άγια και σεβαστή και θαυμαστή καύχηση!

Άγιοι μάρτυρες Κυρίου πρεσβεύετε και για μας.

Άβαταρ μέλους
ntinoula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1428
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 09, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: Θεσσαλῶν Νίκη

Δημοσίευση από ntinoula » Τετ Μάιος 23, 2007 10:40 pm

ΙΟΥΝΙΟΣ

1 Ιουνίου


Φιλόσοφος ο Ιουστίνος. Της μόνης αληθινής φιλοσοφίας: Της χριστιανικής. Και την υπερασπίστηκε μπροστά στον Αυτοκράτορα Αντωνίνο στη Ρώμη με δύναμη κειμένων και λόγου μεγάλη, και την υπέγραψε με το αίμα του με φοβερά μαρτύρια – η έλλειψη αλήθειας και η αδυναμία λογικών επιχειρημάτων χρησιμοποιεί πάντα τη βία.... Ιουστίνος από τη Συρία: ένας φιλόσοφος άγιος και μάρτυρας!

Σοφία Θεού Ιουστίνος ο σοφός κεκοσμημένος, την των Ελλήνων απεμώρανε φιλοσοφίαν, εν χάριτι πείσας προσκυνείν την Τριάδα.

Άβαταρ μέλους
ntinoula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1428
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 09, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: Θεσσαλῶν Νίκη

Δημοσίευση από ntinoula » Τετ Μάιος 23, 2007 10:43 pm

3 Ιουνίου

Ένας ιερέας των ειδώλων λευκασμένος άγιος μάρτυς του Χριστού! Ο Λουκιλλιανός. Στα χέρια του Αυρηλιανού. Δέχεται πολλά βασανιστήρια. Φυλακίζεται και μαζί του και τέσσερα μικρά χριστιανόπουλα. Οδηγείται στο Βυζάντιο και, ενισχυμένος από τα θαύματα στα μαρτύριά του, σταυρώνεται και δέχεται ειρηνικά τον θάνατο, όπως και τα τέσσερα χριστιανόπουλα τον δέχθηκαν με ξίφος.

Σ’όλη τη μαρτυρική πορεία του του συμπαραστεκόταν η αγία παρθένος Παύλη, που είχε έργο της αγάπης της να υπηρετεί, να γιατρεύει και να διατρέφει τους μάρτυρες του Χριστού. Τελικά δέχεται κι αυτή το μαρτυρικό τέλος με ξίφος, στον τόπο που μαρτύρησε ο Λουκιλλιανός, αφού της έκανα προηγουμένως πολλούς βασανισμούς και είδε τη θαυματουργική παρουσία των αγγέλων του Θεού στα μαρτύριά της.

Γι’αυτούς διαβάζουν οι χριστιανοί αιώνες: «Τη τρίτη του μηνός μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Λουκιλλιανού, Παύλης και συν αυτοίς νηπίων, Κλαυδίου, Υπατίου, Παύλου και Διονυσίου».

Πρεσβεύσατε για τα παιδιά, τα νιάτα και τα γηρατειά άγιοι μάρτυρες του Θεού.

Άβαταρ μέλους
ntinoula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1428
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 09, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: Θεσσαλῶν Νίκη

Δημοσίευση από ntinoula » Τετ Μάιος 23, 2007 10:45 pm

4 Ιουνίου

Αι αγίαι Μαρία και Μάρθα, αδελφαί του Λαζάρου, εν ειρήνη τελειούνται. Βέβαια. Αφού είδαν με τα μάτια τους την Ανάσταση και τη Ζωή, γιατί να μη πεθάνουν – κοιμηθούν ειρηνικά;



5 Ιουνίου

Ο σοφός και άγιος Επίσκοπος Τύρου Δωρόθεος σφραγίζει τη ζωή του με μαρτυρικό τέλος στα 107 χρόνια του! Ένας άγιος, σοφός, ηρωικός Γέροντας! Την ευχή του να έχουμε.



8 Ιουνίου

Η «κάλλει σώματος και ψυχής διαλάμπουσα» πιέζεται να αρνηθεί τον Δημιουργό του κάλλους. Αντιστέκεται γενναία στα χτυπήματα, και στην αποκοπή των πηγών της του γάλακτος, που τους αποκαθιστά υγιείς άγγελος Κυρίου – τόσο τις εκτιμούν και οι άγγελοι! Ακολουθούν άλλα φοβερά μαρτύρια, μα η Καλλιόπη δεν υποχωρεί στην απάνθρωπη βία και, τελικά, δέχεται το μαρτυρικό τέλος με αποκεφαλισμό.

Μια ακόμα ωραιότατη στην ψυχή και το σώμα νέα ανεβαίνει στον ουρανό, στη χώρα της θείας ωραιότητας, φορώντας την βασιλική πορφύρα του μαρτυρικού αίματος!

Άβαταρ μέλους
ntinoula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1428
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 09, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: Θεσσαλῶν Νίκη

Δημοσίευση από ntinoula » Πέμ Σεπ 06, 2007 4:17 pm

Το χαμόγελο είναι το φως του προσώπου μας που δείχνει πώς η καρδιά μας είναι μέσα.

Άβαταρ μέλους
theodora
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1476
Εγγραφή: Παρ Μαρ 03, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: http://charmolypi.blogspot.com/

Δημοσίευση από theodora » Σάβ Σεπ 06, 2008 11:26 am

<b>ΤΟ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑ</b>

Κάθε χρόνο στις<b> 6 Σεπτεμβρίου</b>, γιορτάζεται το μεγαλειώδεις θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, γνωστό ως το «Εν Χώναις θαύμα», απόδειξη ότι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ είναι ο φύλακας των δικαίων και τιμωρός των αδίκων.
Λένε ότι, όταν ο Ευαγγελιστής Ιωάννης εκήρυττε το Ευαγγέλιον στα μέρη της Φρυγίας, είπε προφητικώς ότι ύστερα απʼολίγο καιρό ο τόπος αυτός θα βρίσκεται κάτω από τη σκέπη και τη μέριμνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.Ύστερα από λίγο καιρό μετά από την πρόρρησιν αυτήν, άρχισε να βγαίνει από τη γη αγίασμα, το οποίο με τη δύναμη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ εθεράπευε τα πλήθη των ασθενών.
Ένας Χριστιανός, επειδή θεραπεύθηκε η κόρη του, έκτισε έναν ναόν ωραιότατον εις το όνομα του Αρχιστρατήγου. Ομοίως έφτιαξε επάνω από το αγίασμα μια σκεπή πολύ ωραία και πολυδάπανη.
Μετά από 99 έτη εγκαταστάθηκε στο ναό του Αρχαγγέλου κάποιος, Θεοφιλής και ευλαβής νέος, ο Άρχιππος και εφρόντιζε γιʼαυτόν. Ζούσε δε εκεί μιά ζωή αρκετά εγκρατή και ασκητική.
Οι ειδωλολάτρες όμως κινήθηκαν εναντίον του από φθόνο και μοχθηρία και τον καταδίωκαν συνεχώς.
Και τέτοιο ήταν το μίσος τους, που μια μέρα τον άρπαξαν από τα μαλλιά και τον χτυπούσαν με ραβδιά στο σώμα του. Εκεί δε που έδειξαν όλη την κακία τους, ήταν το Αγίασμα.
Όταν κάποτε πήγαν να το χαλάσουν και να το εξαφανίσουν , ω του θαύματος! Άλλοι έμειναν με τα χέρια παράλυτα, άλλους δε μια φλόγα πυρός τους εμπόδιζε από κάθε δυσσεβή πράξη και τους ανάγκαζε να επιστρέφουν πίσω. Μη μπορώντας λοιπόν τότε να πλησιάσουν, σκέφτηκαν άλλο τρόπο. Να γυρίσουν το νερό από το ποτάμι, που έτρεχε εκεί κοντά, κατά το Αγίασμα και έτσι να πνίξουν και τους πιστούς που πήγαιναν να βρούν την υγείαν τους και τον Άρχιππον και να εξαφανίσουν το Αγίασμα, να το καταστρέψουν.
Και τότε το ποτάμι σαν λογικό ον, σαν να είχε μέσα του ψυχή, στράφηκε προς το άλλο μέρος.
Γεμάτοι οργή οι άπιστοι, σαν είδαν ότι απέτυχε και αυτή τους η προσπάθεια σκέφτονται κάτι άλλο. Να ενώσουν τα δύο ποτάμια, τον Λυκόστρατον και τον Κούφον και να τα στρέψουν καταπάνω στην Εκκλησία. Και ήταν τόσο ορμητικό το νερό τους και ήταν τόσο πολύ κατηφορικό το μέρος που αν το κατώρθωναν δεν θα έμενε ούτε σταγόνα από το Αγίασμα και ούτε μια πέτρα από τον Ναόν.
Συγκεντρώθηκαν λοιπόν αυτοί οι καταραμένοι, έσκαψαν ένα βαθύ χανδάκι και γύρισαν μέσα και τα δύο ποτάμια με κατεύθυνση προς το Αγίασμα. Τότε ο Άρχιππος αφού κατάλαβε το σχέδιό τους, με θερμά δάκρυα παρακαλούσε τον Αρχάγγελο να σώσει τον ναό και το Αγίασμα και να ντροπιάσει τα σχέδια των ασεβών.
Ο Αρχάγγελος άκουσε την θερμή δεήσι του. Παρουσιάζεται λοιπόν και τον φωνάζει με το όνομα του!
Ο Άρχιππος κατάπληκτος από την όψη του Αρχαγγέλου, βγήκε από τον ναό και πέφτει μπρούμυτα στη γη.
«Σήκω πάνω, του λέγει ο Αρχιστράτηγος Μιχαήλ, και μη φοβάσαι. Έλα μαζί μου και θα ιδής με τα μάτια σου τη δύναμη του Θεού, την ακαταμάχητη!»
Μόλις λοιπόν εσημείωσε ο Αρχάγγελος τον τύπον του Σταυρού, αμέσως τα δύο ποτάμια που κατηφό-ριζαν ορμητικά και απειλούσαν με αφανισμό το ναό, σταμάτησαν ακίνητα σαν ένα τείχος!! Η σκηνή αυτή θυμίζει το ψαλμικόν:
<b>« Ειδοσάν Σε ο Θεός, είδοσαν σε ύδατα και εφοβήθησαν» </b>
. Έπειτα εχάραξε ο Αρχάγγελος το σημείον του Σταυρού επάνω σε μία πέτρα πάρα πολύ υψηλή, που ήταν κοντά στο ναό, και ω του θαύματος! Αμέσως έγινε μεγάλη και φοβερή βροντή. Η γη εσείσθηκε και η πέτρα σχίσθηκε και δημιουρ-γήθηκε ένα βαθύ φαράγγι, ένα χωνευτήρι. Ο Αρχάγγελος έπειτα σημειώνει και πάλιν τον τύπον του Σταυρού και λέγει: - Ας συντριβεί η δύναμις του διαβόλου και ας γίνεται κάθε καλό σʼαυτούς που πλησιάζουν με πίστη στον τόπον αυτόν.
Έπειτα δε με φωνήν μεγάλην και λαμπρή πρόσταξε στα ποτάμια με τούτα τα λόγια:<b> - Εις την χώνην ταύτην χωνευθήτε, ω ποταμοί!</b> Και αμέσως το νερό των ποταμών καταχωνεύθηκε. Μέσα σε εκείνη την καταβόθρα.
Και μέχρι σήμερα οι ποταμοί εκείνοι φαίνονται χωνευμένοι στην πέτρα, προς το επάνω μέρος της Εκκλησίας, λίγο ανατολικότερα από το Ιερό βήμα. Εκεί χάνονται.
Από τότε ο τόπος εκείνος, από Κολοσσαί, που λεγόταν πρίν, μετωνομάσθηκε και λέγεται Χώναι.
Ο Αρχιππος με δάκρυα χαράς εδόξαζε τον Θεό για τη σωτηρία του Αγιάσματος, της Εκκλησίας και του ιδίου από τον βέβαιο θάνατο. Έζησε εκεί στην Εκκλησία 70 ολόκληρα χρόνια μέχρι το τέλος της ζωής του με τρόπον καλόν και θεάρεστον.

<b>+ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ </b>
Τον μόνον που μπορεί ν΄αγαπήσεις είναι ο Θεός.
Τους ανθρώπους τους αγαπάς γιά να τους πας ή για να σε πάνε στο Θεό.

Άβαταρ μέλους
theodora
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1476
Εγγραφή: Παρ Μαρ 03, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: http://charmolypi.blogspot.com/

Δημοσίευση από theodora » Δευ Σεπ 08, 2008 2:51 am

Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου
<b>Το Γενέθλιον της υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου</b>.

(Κατά Λουκάν ι΄ 38-42, ια΄ 27-28 )

38. Εγένετο δε εν τω πορεύεσθαι αυτούς και αυτός εισήλθεν εις κώμην τινά. γυνή δε τις ονόματι Μάρθα υπεδέξατο αυτόν εις τον οίκον αυτής.
39. και τήδε ην αδελφή καλουμένη Μαρία, η και παρακαθίσασα παρά τους πόδας του Ιησού ήκουε τον λόγον αυτού.
40. η δε Μαρθα περιεσπάτο περί πολλήν διακονίαν· επιστάσα δε είπε· Κύριε, ου μέλει σοι ότι η αδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονείν; ειπέ ουν αυτή ίνα μοι συναντιλάβηται.
41. αποκριθείς δε είπεν αυτή ο Ιησούς· Μάρθα Μάρθα, μεριμνάς και τυρβάζη περί πολλά·
42. <b>ενός δε εστι χρεία</b>· Μαρία δε την αγαθήν μερίδα εξελέξατο, ήτις ουκ αφαιρεθήσεται απ΄ αυτής.

27. Εγένετο δε εν τω λέγειν αυτόν ταύτα επάρασά τις γυνή φωνήν εκ του όχλου είπεν αυτώ· μακαρία η κοιλία η βαστάσασά σε και μαστοί ους εθήλασας.
28. αυτός δε είπε· μενούνγε μακάριοι οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν.

Μετάφραση
(Κατά Λουκάν ι΄ 38-42, ια΄ 27-28 )

38. Καθώς πορευόταν με τους μαθητές του ο Ιησούς, μπήκε σ΄ ένα χωριό, και τον υποδέχτηκε σπίτι της κάποια γυναίκα που την έλεγαν Μάρθα.
39. Αυτή είχε μια αδερφή που ονομαζόταν Μαρία, κι η οποία κάθισε στα πόδια του Ιησού και άκουγε τη διδασκαλία του.
40. Αντίθετα, η Μάρθα δούλευε ασταμάτητα για να τους περιποιηθεί. Πήγε λοιπόν στον Ιησού και του είπε: «Κύριε, δε νοιάζεσαι που η αδερφή μου με άφησε μόνη να σε περιποιούμαι; Πες της, λοιπόν, να με βοηθήσει».
41. Ο Ιησούς της αποκρίθηκε: «Μάρθα, Μάρθα, ασχολείσαι κι αγωνιάς για τόσα πολλά πράγματα, ενώ ένα μόνο χρειάζεται.
42. Αυτό διάλεξε η Μαρία, και δεν πρόκειται να της το αφαιρέσει κανείς».

27. Ενώ έλεγε αυτά ο Ιησούς, κάποια γυναίκα από το πλήθος έβγαλε μια δυνατή φωνή και του είπε: «Χαρά στη μάνα που σε γέννησε και σε θήλασε!»
28. Κι εκείνος είπε: «Πιο πολύ χαρά σ΄ εκείνους που ακούν το λόγο του Θεού και τον εφαρμόζουν!»
Τον μόνον που μπορεί ν΄αγαπήσεις είναι ο Θεός.
Τους ανθρώπους τους αγαπάς γιά να τους πας ή για να σε πάνε στο Θεό.

Άβαταρ μέλους
theodora
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1476
Εγγραφή: Παρ Μαρ 03, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: http://charmolypi.blogspot.com/

Δημοσίευση από theodora » Δευ Σεπ 08, 2008 2:40 pm

<b>Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ - ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΤΣΑΜΠΙΚΑ 8 Σεπτεμβρίου</b>

Εικόνα

Ο ναός της Παναγίας Τσαμπίκας Κάτω βρίσκεται στο ανατολικό μέρος της νήσου Ρόδου 32 χιλιόμετρα από την πόλη ανάμεσα στην περιοχή Κολύμπια και στο Δήμο Αρχαγγέλου και ανακαινίσθηκε το 1760 από το μοναχό Χατζηγεράσιμο.
Ο ναός πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου, στο Γενέσιον της Θεοτόκου.
Η μικρή, όμως, εικόνα της Παναγίας Τσαμπίκας που βρέθηκε θαυματουργικά πάνω στο λόφο, εικονίζει την Παναγία Πλατυτέρα.
<b>Η ονομασία Τσαμπίκα</b>, σύμφωνα με την παράδοση, οφείλεται στη λέξη της τοπικής διαλέκτου «τσάμπα» που σημαίνει σπίθα και συνδέεται με τον τρόπο εύρεσης της εικόνας.
Ένας βοσκός καθόταν στη βρύση του Αιμαχιού (ιστορικός τόπος Αρχαγγέλου που βρίσκεται χαμηλά απέναντι από το βουνό), όταν είδε ψηλά στην κορυφή, εκεί που σήμερα βρίσκεται ο μικρός ναός της Παναγίας Τσαμπίκας της κυράς, κάτι σαν <b>σπίθες (τσάμπες)</b>.
Όλη η νύχτα πέρασε κοιτάζοντας ο βοσκός να δει αν κινηθεί το φως. Ίσως κάποιος να το κρατούσε. Το φως παρέμενε στην ίδια θέση. Ήρθε και δεύτερη νύχτα και τρίτη νύχτα. Πάλι, στον ίδιο τόπο, το ίδιο φως. Τότε ο βοσκός, περίεργος αλλά και φοβισμένος μήπως υπήρχαν στο βουνό κακοποιοί, κάλεσε συγχωριανούς του οπλισμένους, να ανέβουν να δουν τι συμβαίνει.
Σαν έφτασαν στην κορυφή, παραδόξως, αντικρίζουν μία ασημένια εικόνα της Παναγίας επάνω στο κυπαρίσσι και μπροστά της καντήλι αναμμένο.
Το γεγονός αυτό διαδόθηκε παντού, καθώς και στην Κύπρο, όπου ακούστηκε με πολλή κατάπληξη. Γιατί πράγματι, είχε χαθεί από κάποιο Μοναστήρι μια εικόνα τη Παναγίας με το καντήλι.
Επίτροποι από την Κύπρο, ήρθαν στον Αρχάγγελο και αναγνώρισαν την εικόνα. Παίρνοντάς την, επέστρεψαν στην πατρίδα. Η εικόνα, όμως πάλι έφυγε από το θρόνο της κι ερχόταν στην κορυφή του βουνού.
Λυπημένοι οι φίλοι Κύπριοι ήρθαν πάλι και πήραν την εικόνα. Για να βεβαιωθούν και οι δύο πλευρές πως πρόκειται για την ίδια εικόνα, έκαψαν λίγο το ξύλο της από πίσω για να τη σημαδέψουν (το σημάδι αυτό σώζεται ως σήμερα).
<b>Και τρίτη φορά η εικόνα επέστρεψε φέγγοντας στην κορυφή του βουνού.</b> Τότε, η αδελφότητα έχτισε ναΰδριο και οντάδες σε εκείνο το σημείο αφιερωμένο στην Παναγία Τσαμπίκα την Κυρά.
Για λόγους ασφαλείας, η θαυματουργή εικόνα βρίσκεται στην Παναγία Τσαμπίκα Κάτω.
Πάνω στο λόφο στη Γʼ Κυριακή των νηστειών, της σταυροπροσκυνήσεως, γίνεται μεγάλο πανηγύρι και πανροδιακό προσκύνημα, ίσως γιατί η άνοδος εκεί ψηλά θυμίζει τον Γολγοθά του Κυρίου μας.
Πολλά είναι τα θαύματα της Παναγίας. Πιο πολύ, όμως, οι άτεκνες γυναίκες είναι εκείνες που παρακαλούν την Θεοτόκο να τους χαρίσει παιδί και τάζουν είτε να βαφτίσουν το παιδί του εκεί, είτε να του δώσουν <b>το όνομα Τσαμπίκος ή Τσαμπίκα</b>.
Έτσι στη Ρόδο ακούγεται πάρα πολύ αυτό το όνομα. Έχουμε και περιπτώσεις αλλοδαπών που έχουν δώσει αυτό το όνομα στα απιδιά τους.
Ένα από τα παλιότερα θαύματα της Παναγίας Τσαμπίκας είναι και αυτό που συνδέεται με τα μεγάλα κτήματα γύρω από το Μοναστήρι. Αυτά τα κτήματα ανήκαν σʼ έναν Τούρκο Πασά, του οποίου η γυναίκα δεν τεκνοποιούσε. Εκείνη μαθαίνοντας για την Παναγία, προσευχήθηκε κι έφαγε το φυτιλάκι που έκαιγε στο καντήλι της εικόνας της. Έγινε το θαύμα κι έμεινε έγκυος. Ο Τούρκος δεν μπορούσε να πιστέψει πως το παιδί ήταν δικό του. Ούτε πίστευε πως επρόκειτο για θαύμα. Όταν όμως γεννήθηκε το μωρό, κρατούσε στη μικρή χούφτα του το φυτιλάκι του καντηλιού. Έτσι, ο Τούρκος Πασάς δώρισε στην εκκλησία όλα αυτά τα κτήματα που βρίσκονται γύρω από το ναό.


<b>Απολυτίκιον Παναγίας Τσαμπίκας </b>(Ήχος γ΄, Θείας Πίστεως)
(Σύνθεση Μητροπολίτου Ρόδου κ.κ. Κυρίλλου)

<b>Κρήνη έχουσα, των δωρεών σου, την εικόνα σου, η νήσος Ρόδος, Θεοτόκε Τσαμπίκα γεραίρει σε, και καυχωμένη ενθέως σοις θαύμασι, τον ασπασμόν του Αγγέλου προσάδει σοι, Χαίρε κράζουσα, παρθένε Θεοχαρίτωτε, λαού του Χριστωνύμου το διάσωσμα.</b>
Τον μόνον που μπορεί ν΄αγαπήσεις είναι ο Θεός.
Τους ανθρώπους τους αγαπάς γιά να τους πας ή για να σε πάνε στο Θεό.

Άβαταρ μέλους
theodora
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1476
Εγγραφή: Παρ Μαρ 03, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: http://charmolypi.blogspot.com/

Δημοσίευση από theodora » Δευ Σεπ 08, 2008 2:42 pm

Εικόνα
Τον μόνον που μπορεί ν΄αγαπήσεις είναι ο Θεός.
Τους ανθρώπους τους αγαπάς γιά να τους πας ή για να σε πάνε στο Θεό.

Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Αναγνώσματα”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης