Σελίδα 2 από 2

Re: Ενώπιον Χριστού!

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Αύγ 06, 2009 8:43 pm
από petrosathonas
Όσο για τον πνευματικό αγώνα, τους λογισμούς και τους πειρασμούς, όπως είπε ένας άγιος αββάς στο παλαιό γεροντικό των πατέρων της Θηβαϊδας "Σήκωσε τους πειρασμούς και κανείς δεν σώζεται".
Επομένως Σμαραγδή όταν υπάρχουν δυσκολίες, πειρασμοί και πνευματικός πόλεμος, είμαστε ζωντανοί πνευματικά και πλησιάζουμε τον Κύριο. Όταν όλα αυτά λείπουν από τη ζωή μας, σημαίνει ότι είμαστε νεκροί πνευματικά, ο πονηρός επαναπαύεται από την κατάστασή μας και δε μας πειράζει.
Λόγια πατέρων είναι τα παραπάνω.
Όσο για την καρδιακή προσευχή, είναι δώρο Θεού και από Αυτόν πρέπει να τη ζητάμε, όχι μόνο με την προσευχή μας αλλά και με τη στάση ζωής μας.
Όσο για το "ενώπιον Χριστού", πιστεύω όταν θα βρεθούμε μπροστά Του μόνο μία λέξη θα μπορεί να αρθρώσει-αν θα μπορέσει κιόλας- η γλώσσα μας "ΕΛΕΟΣ".

Re: Ενώπιον Χριστού!

Δημοσιεύτηκε: Παρ Αύγ 07, 2009 10:06 am
από aposal
Ο αγώνας, μας φαίνεται δύσκολος μερικές φορές, αλλά αυτό μας βοηθάει να καταλάβουμε ότι ο αντίπαλος είναι δίπλα μας συνεχώς γι' αυτό πρέπει κι εμείς, επίσης συνεχώς (το κατά δύναμιν), να στρεφόμαστε προς τον Κύριο και να ζητάμε την βοήθειά Του. Χωρίς αυτήν άλλωστε ΚΑΝΕΙΣ δεν νικάει τον διάβολο και καμία πρόοδος δεν είναι εφικτή.
Αρκετές φορές νιώθουμε μια δυσκολία (έως δυσφορία) να προσευχηθούμε. Το μυαλό μας προτιμάει να σκέφτεται άλλα πράγματα, πιο "ευχάριστα"! Αυτό είναι αλάνθαστο σημάδι ότι δεν αγαπάμε αρκετά τον Δημιουργό μας, γιατι ο ερωτευμένος μόνον τον έρωτά του θέλει να σκέπτεται.
Εξ άλλου αν ήταν τόσο εύκολη η νίκη επί του πονηρού θα είχε γεμίσει ο πλανήτης από αγίους!

Re: Ενώπιον Χριστού!

Δημοσιεύτηκε: Παρ Αύγ 07, 2009 12:12 pm
από angieholi
κ. Σμαραγδη καταρχην θελω να σας πω οτι σας θαυμαζω (δεν θελω να σας καλοπιασω ή να σας κολακεψω) αλλα πραγματικα τα λογια σας φαινονται οτι ειναι λογια που βγαινουν μεσα απο την καρδια σας και γι αυτο ειναι αληθινα.
Και σας θαυμαζω οχι μονο γιατι μπορειτε να εκφρασετε αυτα που νιωθετε αλλα και γιατι εχετε φτασει στο πνευματικο επιπεδο που μπορειτε να καταλαβετε την "αμαρτωλοτητα σας".
Δυστυχως δεν μπορω να απαντησω στα ερωτηματα σας, αν και καποια απο αυτα ειναι και σκεψεις δικες μου. Και δεν μπορω να απαντησω γιατι αντι να εχω συνειδητοποιησει την "αμαρτωλότητα μου" ακομα παλευω να εδραιωσω την πιστη μου. Εγω δεν εχω ερωτηματα αν ειμαι αξια να στεκομαι μπροστα στον Ιησου Χριστο μας αλλα ειναι εδω και λιγες μερες παλευω με τον ευατο μου να δω αν πιστευω οτι υπαρχει ή οχι... Παραξενο ε; Να λεω οτι ειμαι Χριστιανη αλλα να μην πιστευω...
Και δεν θελω να πω οτι αυτο που μου συμβαινει αν ειναι πολεμος, ο αορατος πολεμος που μας κανει ο πονηρος, γιατι δεν ξερω αν πολλες φορες για οτι μας συμβαινει φταιει εκεινος ή η δικη μας υπερηφανεια...
Συγχωρεστε με, πηρα αφορμη το δικο σας παραπονο και εξεφρασα το δικο μου. Το δικο μου παραπονο βεβαια προς τον ευατο μου και μονο. Και ολα αυτα τα γραφω, γιατι ξερω οτι απευθυνομαι σε ανθρωπους που αγαπουν το Θεο και θα με καταλαβουν και θα με συγχωρεσουν...
Σας ευχαριστουμε για τις ομορφες σκεψεις που μοιραζεστε μαζι μας και αγγιζουν τους περισσοτερους απο εμας παρα πολυ....

Re: Ενώπιον Χριστού!

Δημοσιεύτηκε: Παρ Αύγ 07, 2009 12:17 pm
από fosterer
Τι τα θες φίλη μου? Όλοι στον ίδιο πόλεμο βρισκόμαστε!
Άλλες μάχες κερδίζουμε άλλες πάλι τις χάνουμε!

Re: Ενώπιον Χριστού!

Δημοσιεύτηκε: Παρ Αύγ 07, 2009 1:09 pm
από nikolaos-9
angieholi έγραψε:γιατι δεν ξερω αν πολλες φορες για οτι μας συμβαινει φταιει εκεινος ή η δικη μας υπερηφανεια...
Στα κείμενά τους οι Πατέρες λένε πως πρώτα, η δική μας προαίρεση ευθύνεται γιά την πνευματική μας κατάσταση. Όταν συμβουλεύουν πως πρέπει να απομακρύνουμε τον "παλιό άνθρωπο" (τον "παλιάνθρωπο" δηλ. :mrgreen: ) εννοούν τον κακό εαυτό μας, τα εγωιστικά μας πάθη. Ο πονηρός που μας έχει πάρει ...εργολαβία, έρχεται και φουσκώνει τα ήδη υπάρχοντα πάθη, γιατί εμείς του αφήνουμε την πόρτα ανοικτή.

Θα ήταν φυγοπονία να δεχόμαστε πως για όλα φταίει ο πονηρός, γιατί έτσι αποποιούμαστε των δικών μας ευθυνών. Θέλει προσοχή.

Και φυσικά προσευχή!

Re: Ενώπιον Χριστού!

Δημοσιεύτηκε: Παρ Αύγ 07, 2009 2:19 pm
από Dimitris39
nikolaos-9 έγραψε:
angieholi έγραψε:γιατι δεν ξερω αν πολλες φορες για οτι μας συμβαινει φταιει εκεινος ή η δικη μας υπερηφανεια...
Στα κείμενά τους οι Πατέρες λένε πως πρώτα, η δική μας προαίρεση ευθύνεται γιά την πνευματική μας κατάσταση. Όταν συμβουλεύουν πως πρέπει να απομακρύνουμε τον "παλιό άνθρωπο" (τον "παλιάνθρωπο" δηλ. :mrgreen: ) εννοούν τον κακό εαυτό μας, τα εγωιστικά μας πάθη. Ο πονηρός που μας έχει πάρει ...εργολαβία, έρχεται και φουσκώνει τα ήδη υπάρχοντα πάθη, γιατί εμείς του αφήνουμε την πόρτα ανοικτή.

Θα ήταν φυγοπονία να δεχόμαστε πως για όλα φταίει ο πονηρός, γιατί έτσι αποποιούμαστε των δικών μας ευθυνών. Θέλει προσοχή.

Και φυσικά προσευχή!
Ο πονηρος εινε εκει και εμεις χαλαροι του ανηγουμε την πορτα δηλ.εμεις φταιμε και κανεις αλλος
τα παθη οπως ελεγε και ο γεροντας παισιος καταπολεμουντε μονο με την
Ταπεινωση,Ελεημοσυνη,εξομολογηση,μετανοια

Re: Ενώπιον Χριστού!

Δημοσιεύτηκε: Παρ Αύγ 07, 2009 10:41 pm
από smarti
Καταρχήν θέλω να σας ευχαριστήσω όλους πάρα πολύ για την βοήθεια σας και τις πολυ ομορφες συμβουλες σας η οποιες ειναι και πολυ ωφελιμες. θέλω να ευχαριστησω παρα πολυ τον Πετρο για την γλυκητητα που εχει και για την ενθάρρυνση που μου δινει..να ξερεις, πρεπει να το εχω πει και αλλες φορες..περιμενω καθε φορα με ανυπομονησία να δω μια απαντηση σου....και ολα αυτα που ακους οταν πας στο Αγιο ορος. Επαρκούμε ομως προς στιγμης με τις συμβουλες που μου δινεις...σε ευχαριστω παρα πολύ για αυτό.
angieholi οπως βλεπω δεν ειμαι μόνη...και γι αυτο παρηγορουμε λιγακι...για το μονο που μπορω να σου απαντησω, γιατι για τα αλλα παλευω και εγω καθε μερα, και με την υπερηφανεια μου και τον εγωισμο μου και την ακηδια μου, και, και, και,για το μονο που μπορω να πω με σιγουρια και να το φωναξω για να τα ακουσει ολος ο κοσμος..ειναι οτι ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ, Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ, ΟΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΜΑΣ, ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΜΑΣ, ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΝΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥΣ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΜΑΡΤΙΩΝ..ΥΠΑΡΧΕΙ..angieholi. Μην το αμφισβητείς αυτό ποτέ.Αυτό ειναι το μονο που μπορω να πω...για τα αλλα εχω να παλεψω τοσο πολύ με τον κακο μου εαυτο..που δεν ξερω αν με φτασει αυτος ο επίγειος χρονος της ζωής μου για να απαλλαχτώ απο αυτόν.

Υ.Σ Αν κάποια στιγμή μου απαντησεις σε παρακαλώ μην βάλεις αυτο το κ. πριν το ονομα μου. Σε ευχαριστω παρα πολύ angieholi για την απαντηση σου, για τον προβληματισμο που εθεσες. Αυτο ακριβως ειναι αυτο το φορουμ...να μπορουμε ρωτησουμε ολα αυτα που μας βασανιζουν, γιατι ειμαστε αναμεσα σε ανθρωπους που πιστευουνε στο Χριστο μας στη Παναγια μας και οι οποιοι μπορουν να μας καταλαβουν..Σε ευχαριστω πολύ!....Χαιρομαι που ειμαι και παλιι μαζι σας...παρα πολύ. Μου λειψατε!