μια μεγάλη απώλεια...για μένα

Εδώ τίθενται Πνευματικά Ερωτήματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

Άβαταρ μέλους
NIKI
Βασικός Αποστολέας
Βασικός Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 140
Εγγραφή: Τρί Οκτ 11, 2005 8:00 am

Re: μια μεγαλη απωλια...για μενα

Δημοσίευση από NIKI » Πέμ Οκτ 01, 2009 6:21 am

Αγαπητη εν Χριστώ αδελφούλα.Σε παρακαλώ γλυκια μου μην βλεπεις τον χαμό του πατέρα σου σαν μεγάλη απώλεια αλλα σαν μεγάλη ευλογια και ειδικα τους ανθρώπους με ειδικες αναγκες.Ο Καλος και Δικαιος Θεος απλα τώρα τον Θελησε κοντα Του . Καλη μου να κοιτας τον ουρανό και να χαμογελας ξέροντας οτι οταν φυγομε απο την γηινη ζωη δεν ειμαστε πια ασθενεις αρα ο καλος σου πατερούλης σε θελει να χαμογελας και να προσευχεσαι.Καλο Παραδεισο να εχει.Αμην :25

Άβαταρ μέλους
Teri
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2330
Εγγραφή: Δευ Απρ 07, 2008 8:00 am
Τοποθεσία: Αικατερίνα@Θεσσαλονίκη

Re: μια μεγάλη απώλεια...για μένα

Δημοσίευση από Teri » Πέμ Οκτ 01, 2009 9:36 am

Καλόν Παράδεισο να έχει ο πατέρας σου!
Όσο για την απώλεια, να θυμάσαι ότι αυτούς που αγαπάμε τους έχουμε πάντα στην καρδιά μας και δεν τους "χάνουμε" ποτέ! Θα σου λείψει η φυσική του παρουσία, αλλά η ψυχή ΔΕΝ χάνεται! Καλήν αντάμωση λοιπόν και καλή Ανάσταση καλή μου! Ο Θεός να τον αναπαύσει.

Άβαταρ μέλους
angieholi
Συντονιστής
Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 3227
Εγγραφή: Τρί Μάιος 05, 2009 8:25 pm
Τοποθεσία: Αγγελική@Αθήνα

Re: μια μεγάλη απώλεια...για μένα

Δημοσίευση από angieholi » Πέμ Οκτ 01, 2009 10:05 am

Ο Θεος να τον αναπαυσει και να δωσει μεγαλη παρηγορια και δυναμη σε εσας...
Η πληγη μπορει να ειναι ακομα νωπη αλλα με το χρονο και φυσικα με τη βοηθεια του Θεου ολα γλυκαινουν...
Μη σταματησετε να προσευχεστε για εκεινον και να κανετε ελεημοσυνη για την ψυχη του...
Φώς στους μοναχούς είναι οι Άγγελοι... και φώς στους κοσμικούς οι Μοναχοί...

Andreasmas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 963
Εγγραφή: Σάβ Ιαν 31, 2009 4:23 pm
Τοποθεσία: Κορινθία

Re: μια μεγάλη απώλεια...για μένα

Δημοσίευση από Andreasmas » Πέμ Οκτ 01, 2009 10:51 am

Ο Κυριος ας τον αναπαυσει,καλο παραδεισο.
Λογίζομαι γάρ ότι ουκ άξια τά παθήματα του νυν καιρού πρός τήν μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 21096
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: μια μεγάλη απώλεια...για μένα

Δημοσίευση από aposal » Πέμ Οκτ 01, 2009 11:01 am

Εύχομαι ο Θεός να τον αναπαύσει.
Προσπάθησε (το κατά δύναμιν) να μην σε πάρει από κάτω ο χαμός του, γιατί, ο πατέρας σου ζει, απλά συνεχίζει τη ζωή του σε έναν άλλο χώρο (όπου όλοι θα πάμε) και πιθανότατα αισθάνεται πολύ καλύτερα απ' ότι όταν βρισκόταν στη γη.
Όπως λέγει και Απόστολος Παύλος είναι λάθος να στενοχωριόμαστε υπερβολικά για τον επίγειο θάνατο των αδελφών μας, σαν του εθνικούς, που δεν έχουν καμία ελπίδα.
Εμείς ξέρουμε ότι η ψυχή ΔΕΝ πεθαίνει ποτέ και ότι μπορούμε, ακόμη και τώρα, να βελτιώσουμε την κατάστασή του κεκοιμημένου αδελφού μας, άσχετα με τι έπραξε, ή δεν έπραξε ο ίδιος όσο ζούσε. Χρειάζεται όμως να κάνουμε αγώνα, πολλές προσευχές, μνημόσυνα, τρισάγια και ελεημοσύνες στο όνομά του. Το καλύτερο όλων είναι το μνημόσυνο. Και το καλύτερο μνημόσυνο (όπως έλεγε ο μακαριστός Γέροντας Παΐσιος) είναι ο δικός μας αγώνας. Όσο προοδεύουμε πνευματικά τόσο πιο καλά θα περνάνε αυτοί για τους οποίους προσευχόμαστε με θέρμη.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Ερωτήματα”