Άρνηση του εγώ μας

Εδώ τίθενται Πνευματικά Ερωτήματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
eleimon
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3515
Εγγραφή: Τρί Νοέμ 11, 2008 9:34 am
Τοποθεσία: Ελπίδα-Αθήνα

Άρνηση του εγώ μας

Δημοσίευση από eleimon » Παρ Δεκ 05, 2008 9:28 am

Mε αφορμη ενα βιβλιο που διαβασα μου γεννηθηκαν καποιες αποριες.
Πως μπορουμε εμεις οι λαικοι να νεκρωσουμε το ΕΓΩ μας και τις επιθυμιες μας,για να γινουμε αρεστοι στο Θεο?
Ο Κυριος μας ειπε"αγνισατε καρδιας" με τι τροπο?και κατα ποσο ειναι εφικτο να το κανουμε?μπορουμε καθημερινα να καταπολεμαμε μικρες και μεγαλες αδυναμιες?η θεληση μας ειναι διεφθαρμενη,μετα το προπατορικο αμαρτημα η θεληση μας κατευθηνεται αποκλειστικα σε ο,τι εγωιστικο.
Μπορουμε να κυρηξουμε διωγμο εναντιον του εαυτου μας?Προσδοκια ολων μας ειναι πιστευω,ν απολαυσουμε καποια στιγμη τη χαρα που νιωθουν οι αγγελοι του ΘΕΟΥ.
Πως ομως? Ο ΘΕΟΣ θα ειναι ελαστικος μαζι μας στη κριση αραγε? Γενηθητω το θελημα Σου
Αν δε μπορεσουμε να αρνηθουμε την ελευθερια μας δε θα γευτουμε την αληθινη ελευθερια οπου μονο μια θεληση κυριαρχει, του ΘΕΟΥ.
Ειλικρινα ζηλευω ολους τους αγιους Πατερες που με τοσο κοπο αρνηθηκαν,καταπολεμησαν,απαρνηθηκαν τα θελω τους,πολεμησαν τη σαρκα,και παραδοθηκαν σ ενα και μονο σκοπο το να αρεσουν στο ΘΕΟ.
«Το θάνατο δεν τον φοβά­μαι, όχι βέβαια ένεκα των έργων μου, αλλά επειδή πιστεύω στο έλεος του Θεού».

Άβαταρ μέλους
dionysisgr
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 4262
Εγγραφή: Τρί Φεβ 12, 2008 9:00 am
Τοποθεσία: Νικαια

Re: ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΜΑΣ

Δημοσίευση από dionysisgr » Παρ Δεκ 05, 2008 11:48 am

Κατα τον Γεροντα Σοφρωνιο του Εσσεξ, μεγαλο πνευματικο και θεολογο του 20ου αιωνα, η σημαντικη στιγμη στην πορεια του καθε ανθρωπου προς την θεωση, και ειμαστε ολοι πλασμενοι και προορισμενοι προς τα εκει, ειναι η στιγμη της αντιληψης απο καθε ανθρωπο οτι η ασκητικη του Προσωπου ειναι αυτη που θα τον καταστησει δοχειο δεκτικο της Χαριτος και θα του δωσει το βιωμα της Θεϊκης εμπειριας.

Αυτη ακριβως η ασκητικη της Ορθοδοξιας, ο τροπος των Πατερων, ειναι που τελει την τελειωση, απο το καθ'εικοναν δυναμει, στο καθ'ομοιωσιν ενεργεία.

Απο το να ειμαστε δηλαδη απλοι φορεις της δημιουργικης συνεκτικης και προνοητικης δυναμεως του Θεου, απο το απλως υπαρχειν, να κινηθουμε προς το Οντως προς το Προσωπικο υπαρχειν ως Προσωπα ατενιζοντα και ατενιζομενα παρα του Ενος του Μονου Οντως Υπαρκτου Προσωπου, του Θεου.

Το να καταστρεψεις η να απαρνηθεις απλα το εγω σου δεν ειναι ο τροπος, γιατι αυτο οδηγει σε αλλες αν-ορθοδοξες καταστασεις του υπαρχειν, οπως αυτες που πρεσβευουν οι ανατολικες θρησκειες με το δογμα του εκμηδενισμου του εγω μεσα στο απολυτο απειρο.. δηλαδη μια πλανη. Αφου ξερουμε οτι ο Θεος ειναι Ον ειναι ο ΩΝ ειναι Προσωπικος και ζωντανος Θεος, Μονας εν Τριαδι, και Τριας εν Μοναδι.

Ετσι καλουμαστε εμεις οι ορθοδοξοι να θυσιασουμε μεν το εγω μας, αλλα με ποιο τροπο;

Με το να το καταστησουμε ως φορεα της καθολικης φυσεως του ανθρωπου Υποστατικα. Με το να δουμε τον πλησιον ως Υποσταση, ως φορεα της ιδιας φυσης με εμας, αλλα οχι ανθρωπινως, αλλα εν Θεω, εν Χριστω.

Ετσι δεν ξεχωριζουμε, χρωμα, φυλη, θρησκεια, η αλλα επικτητα χαρακτηριστικα, αλλα "βλεπουμε" πνευματικα απευθειας μεσα στην φυσικη υποσταση του καθε ανθρωπινου οντος, και ποναμε και προσευχομαστε και βοηθουμε ολους, απαντες τους φεροντες την ανθρωπινη φυση.

Βεβαια αυτο ειναι μια κατακτηση πνευματικη, που κατακτιεται με αιμα και πονο, με αφιερωση του πνευματος μας, εξαιρετικα στον Θεο, με βιασμο της σαρκας, με συνεχη δυνατη και αταλαντευτη Πιστη και Προσευχη, και εντονα αγωνιστικη διαθεση θυσιας, και επιμονη παρα τα συνεχη σκαμπανεβασματα της τρεπτης φυσεως μας, η τις Θεοεγκαταλειψεις που ισχυροποιουν μαλλον παρα αδρανουν αυτην.

Οταν δηλαδη ξεκινησεις την πορεια, και ερθει η Χαρις, να εισαι ετοιμος, να την χασεις, να φτασεις εις Αδου καθοδον, ει δυνατον, με πιστη και αγωνα μεχρι να ευδοκησει ο Θεος κατα την Πανσοφια του, να σου δωσει εκ νεου μεγαλυτερη καθε φορα Χαρη και ωθηση προς Αυτον.

Ο Θεος ειναι ο μεγαλος μαγνητης που ελκει προς Εαυτον ολους εμας, εναποκειται στον καθενα μας, να ανταποκριθουμε σε αυτην την ελξη, κατα προαιρεση και να καταστουμε ως ενωπιος ενωπιω, προσωπο με Προσωπο, εναντιον Του, και απο την απλη βιολογικη ζωη, να ζησουμε την Θεοπρεπη και Θεοειδή ζωη για την οποια ειμαστε πλασμενοι εξ'αρχης.
"ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. ᾿Αμήν."

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 21081
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΜΑΣ

Δημοσίευση από aposal » Παρ Δεκ 05, 2008 12:07 pm

Έχω την άποψη πως όταν είμαστε ειλικρινείς προς τον πνευματικό μας και του κάνουμε πλήρη υπακοή, σιγά - σιγά θα οδηγηθούμε και στην ταπείνωση, την μέγιστη των αρετών και κατ' επέκταση στην άρνηση του εγώ.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

Άβαταρ μέλους
XRHSTOS
Έμπειρος Αποστολέας
Έμπειρος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 293
Εγγραφή: Τετ Νοέμ 22, 2006 9:00 am
Επικοινωνία:

Re: ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΜΑΣ

Δημοσίευση από XRHSTOS » Τετ Ιουν 17, 2009 9:57 pm

βασικά θα πρότεινα αλλαγή στο θέμα.. άρνηση του κακού εγώ μας κ όχι του εγώ μας γενικά. το εγώ συνιστά το πρόσωπο του κάθε ενός μας. τα ζώα δεν έχουν <εγώ> είναι βιολογικές υπάρξεις που σήμερα υπάρχουν κ αύριο πεθαίνουν. επομένως το εγώ στον άνθρωπο είναι σπουδαίο γιατί τον καθιστά πρόσωπο. το εγώ μας τώρα μπορεί να ξεφύγει από τα όρια του κ να προτιμήσει την ζωή των παθών.. αυτό το ε΄γω πρέπει να απαρνηθούμε το εγώ της αγριελιάς.. είναι λάθος να πούμε γενικά άρνηση του εγώ γιατί μπορεί να φτάσουμε ακόμα κ στον βουδισμό όπου εκεί πλέον το εγώ είναι μια σταγόνα του όλου κ στην ουσία τίποτα ενώ στην ορθοδοξία το κάθε εγώ είναι μοναδικό κ ανεπανάληπτο

Άβαταρ μέλους
Σπάρτακος
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 443
Εγγραφή: Τρί Φεβ 03, 2009 4:15 pm

Re: ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΜΑΣ

Δημοσίευση από Σπάρτακος » Τετ Ιουν 17, 2009 10:16 pm

βασικά θα πρότεινα αλλαγή στο θέμα.. άρνηση του κακού εγώ μας κ όχι του εγώ μας γενικά. το εγώ συνιστά το πρόσωπο του κάθε ενός μας.

Θα μπορούσε να είναι συμπέρασμα μεγάλης και εκτεταμένης συζητήσεως,΄δεν μπορεί εύκολα να διαφωνήσει κανείς.Και εγώ πιστεύω ότι υπάρχει ο καλός εγωίσμός- αξιοπρέπεια-ευγενής άμιλλα, και ο κακός εγωϊσμός που γεννά το φθόνο τη πλεονεξία και τόσα άλλα. Κάποιος κάπου είχα διαβάσει χαρακτήριζε τον Αγιο Νεκτάριο πλεονέκτη της Αρετής.
Αληθές είναι το πραγματικό, και η αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 21081
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΜΑΣ

Δημοσίευση από aposal » Πέμ Ιουν 18, 2009 10:19 am

Έχω την άποψη ότι ο εγωισμός είναι πάθος και σαν τέτοιο δεν έχει ποτέ καλή μορφή. Μακάριοι αυτοί που δεν κάνουν αυτό που θέλουν, που τσακίζουν το εγώ τους, για χάρη όμως του Κυρίου και μόνον! Γιατί υπάρχουν πολλοί που μπορούν να μας οδηγήσουν στην άρνηση του εγώ μας, αλλά μόνον αν το αρνηθούμε για τη χάρη του Κύρίου μας, θα δούμε "άσπρη μέρα"!
Που σημαίνει : Μόνον υπό την καθοδήγηση του πνευματικού μας θα πορευτούμε με ασφάλεια προς τον Δημιουργό μας!
Και μόνον ο πνευματικός μας, θα μας εξηγήσει ποιό είναι το εγώ, πόσο κακό είναι, και πώς εμφανίζεται στις δραστηριότητές μας (γιατί τις περισσότερες φορές είναι κρυμμένο).
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

Άβαταρ μέλους
Σπάρτακος
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 443
Εγγραφή: Τρί Φεβ 03, 2009 4:15 pm

Re: ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΜΑΣ

Δημοσίευση από Σπάρτακος » Πέμ Ιουν 18, 2009 4:21 pm

Σύμφωνοι Αποστόλη, αλλά είδες τι ωραία τοποθετήθηκε και ο ΧΡΗΣΤΟΣ;
Το εγώ στον άνθρωπο τον καθιστά πρόσωπο

Αρα δεν είναι κάτι εξ΄ορισμού κακό, ανεξάρτητα πως το διαχειρίζεται το εγώ του ΄΄το κάθε εγώ΄΄

Κανείς δεν μπορεί να απαλλαγεί απο το εγώ του, εκτός και αν γίνει κάποιος άλλος, αν αυτός ο Αλλος είναι ο Χριστός τότε έχει καλώς, και δικαιούται να αναφωνεί ως άλλος Άγιος Παύλος, "ζώ ουκέτι εγώ ζεί δε εν εμοί Χριστός''.
Αληθές είναι το πραγματικό, και η αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 21081
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΜΑΣ

Δημοσίευση από aposal » Πέμ Ιουν 18, 2009 5:00 pm

Σπάρτακος έγραψε:Κανείς δεν μπορεί να απαλλαγεί απο το εγώ του, εκτός και αν γίνει κάποιος άλλος, αν αυτός ο Αλλος είναι ο Χριστός τότε έχει καλώς, και δικαιούται να αναφωνεί ως άλλος Άγιος Παύλος, "ζώ ουκέτι εγώ ζεί δε εν εμοί Χριστός''.
Ακριβώς! Αλλά ο Απόστολος Παύλος αποτελεί το πρότυπό μας. Τίποτε λιγότερο. Και μπορεί να είναι δύσκολο να τσακίσουμε τον εγωισμό μας, ωστόσο παραμένει το ζητούμενο. Εξ άλλου, τα αδύνατα παρ' ανθρώποις...
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Ερωτήματα”