Ο παλαιός άνθρωπος.

Εδώ τίθενται Πνευματικά Ερωτήματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

Άβαταρ μέλους
smarti
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5165
Εγγραφή: Κυρ Μαρ 09, 2008 9:00 am
Τοποθεσία: Σμαρώ@Κατερίνη, Σέρρες

Ο παλαιός άνθρωπος.

Δημοσίευση από smarti » Σάβ Μάιος 23, 2009 12:10 pm

Διαβάζοντας στο βιβλίο περί της ψυχής και πως θα την παρουσιάσουμε όταν την παραδώσουμε..διάβασα το παρακάτω.
Διότι εις την βασιλείαν του Θεού δεν μπορεί να εισέλθει ο παλαιός άνθρωπος.
Και αναρωτήθηκα, πως μπορούμε να είμαστε ποτέ σίγουρη ότι πέθανε μέσα μας ο παλιός άνθρωπος και ότι γεννήθηκε ένας καινούριος ή ο καινούριος? Πιστεύετε ότι εμείς οι απλοί λαϊκοί έχουμε την διάκριση να καταλάβουμε σε πιο στάδιο του αγώνα μας είμαστε? Και αν όντος με τον αγώνα που κάνουμε βαδίζουμε σωστά ώστε να πετάξουμε από πάνω μας τον παλιό εαυτό μας. Διαθέτουμε τόση διάκριση ώστε να έχουμε πλήρης αυτογνωσία? Μπορεί να με βοηθήσει κάποιος?
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν Γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.

Άβαταρ μέλους
fotios
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 857
Εγγραφή: Κυρ Μάιος 06, 2007 8:00 am

Re: Ο παλαιός άνθρωπος.

Δημοσίευση από fotios » Σάβ Μάιος 23, 2009 1:29 pm

Αγαπητή Σμαρώ, (αν και εσύ θα έπρεπε να συμβουλεύεις άλλους ...), έτσι επειδή ρωτάς , θα σου πω την γνώμη μου.
Ο παλαιός άνθρωπος για τους 99,99% από εμάς θα υπάρχει μέχρι το θάνατό μας...Αυτό που μένει να κάνουμε είναι να τον πολεμάμε μέχρι τον θάνατό μας, δηλαδή να κάνουμε σοβαρό αγώνα να , κόψουμε τα πάθη μας ή αλλιώς να επαναφέρουμε τις διεστραμμένες δυνάμεις της ψυχής μας στην αρχική τους κατάσταση, διότι αυτό είναι τα πάθη, πχ ο θυμός είναι εκ του Θεού δύναμη στον άνθρωπο να στρέφεται κατά του κακού, της αμαρτίας..εμείς τον διαστρέφουμε και τον στρέφουμε κατά του ανθρώπου ή και του Θεού...
Η' μιλάμε για την ευχή αλλά πραγματική νοερά ευχή έχει μόνο 1/10000000 κατά τους Αγιούς Πατέρες και μάλιστα σύμφωνα με έναν σύγχρονο Αγιορείτη έμπειρο σε θέματα πνευματικά. Μάλιστα σε ομιλία του ο εν λόγω Αγιορείτης αστειευόμενος είπε: Ερχεται μια φοιτήτρια και μου λέει
-"Γέροντα, κάνω νοερά προσευχή!"
-"Και τι κάνεις παιδί μου;"
-"Να κλείνω τα μάτια, και λέω το Κύριε Ιησού..."
-"Μπράβο παιδί μου, έτσι να κάνεις....." (και γελούσε ο Γέροντας, πολύ αθώα...)
Καταλάβατε; Αυτή η προσευχή, η δικιά μας προσευχή είναι κάτι πολύ αρχικό, παιδικό....
Αυτό είναι ένα παράδειγμα, για να καταλάβουμε ότι στον κόσμο, είναι πολύ δύσκολο να καθαρθεί η καρδιά μας, να φύγει εντελώς ο παλαιός άνθρωπος, εδώ δεν φεύγει από ανθρώπους που φοράνε το ράσο...

Όσο για την διάκριση, άσε Σμαρώ αυτά είναι υψηλά πράγματα, ούτε οι περισσότεροι πνευματικοί δεν έχουν διάκριση(αυτό το λέω με επίγνωση , χωρίς κατάκριση), εμείς θα έχουμε;

Τι μένει λοιπόν; Αγώνας μέχρι τελικής πτώσης και υπακοή στον πνευματικό και πάνω από όλα στις εντολές του Χριστού! Και έπειτα τι μένει; Το έλεος του Θεού, τίποτα άλλο δεν μπορεί να μας σώσει.
Χαίρετε εν Κυρίω!

nikolaos-9

Re: Ο παλαιός άνθρωπος.

Δημοσίευση από nikolaos-9 » Σάβ Μάιος 23, 2009 1:36 pm

Η διάκριση Σμαρώ, είναι μία πολύ μεγάλη αρετή που αποκτιέται με πολύ κόπο και πνευματικό αγώνα.
Γι αυτό και στην Ουρανοδρόμο Κλίμακα, ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης τοποθετεί τη διάκριση στα υψηλά σκαλοπάτια, που σημαίνει πως ο νους πρέπει πρώτα να καθαριστεί για να μπορεί να κάνει κτήμα του τη διάκριση.

Η συνεχής προσευχή, η τακτική προσέλευση στο Άγιο Ποτήριο και η υπακοή στον πνευματικό, είναι τα μέσα όπου μπορεί ο άνθρωπος με τη χάρη του Θεού να "κενωθεί", να αποβάλλει τον παλαιό του εαυτό και να ζεί στη χάρη του Κυρίου.
Θέλει προσοχή όμως! Οι Πατέρες διδάσκουν πως ελλοχεύει και ο κίνδυνος της υπερηφάνιας εάν θέλουμε να μάθουμε την πνευματική μας κατάσταση ή να έχουμε την ψευδαίσθηση πως ζούμε ενάρετο βίο. Ο πνευματικός μας παρακολουθεί την κατάστασή μας και μας δίνει τις ανάλογες κατευθύνσεις.
Θα πρέπει νοιώθουμε μέσα σε πνεύμα ταπείνωσης την αμαρτωλότητά μας και να ζητούμε συνεχώς το έλεος του Κυρίου και ο Ίδιος θα μας δώσει την αλλοίωση στην ψυχή μας.

Το Γεροντικό αναφέρει πως ο Πονηρός πείραζε συνεχώς τον Μ. Αντώνιο και ο Άγιος έδινε μεγάλες μάχες μαζί του. Όταν βρισκόταν στις τελευταίες στιγμές της ζωής του, Άγιος ων, θέλωντας ο Διάβολος να τον πειράξει με το λογισμό της υπερηφάνειας, με σκοπό να του αρπάξει την ψυχή του, του είπε:
"Με νίκησες Αντώνιε!"
Ο θεοφόρος γέροντας όμως καταλαβαίνοντας την πρόθεση του πονηρού, του απαντά:
"Όχι, δε σε νίκησα".

Που δείχνει πως θα πρέπει πάντοτε να συνειδητοποιούμε την ελαχιστότητά μας και ο καρδιογνώστης Θεός θα βλέπει τον αγώνα και την προσπάθεια που καταβάλουμε.

Άβαταρ μέλους
smarti
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5165
Εγγραφή: Κυρ Μαρ 09, 2008 9:00 am
Τοποθεσία: Σμαρώ@Κατερίνη, Σέρρες

Re: Ο παλαιός άνθρωπος.

Δημοσίευση από smarti » Σάβ Μάιος 23, 2009 2:50 pm

fotios έγραψε:Αγαπητή Σμαρώ, (αν και εσύ θα έπρεπε να συμβουλεύεις άλλους ...), έτσι επειδή ρωτάς , θα σου πω την γνώμη μου.
Ο παλαιός άνθρωπος για τους 99,99% από εμάς θα υπάρχει μέχρι το θάνατό μας...Αυτό που μένει να κάνουμε είναι να τον πολεμάμε μέχρι τον θάνατό μας, δηλαδή να κάνουμε σοβαρό αγώνα να , κόψουμε τα πάθη μας ή αλλιώς να επαναφέρουμε τις διεστραμμένες δυνάμεις της ψυχής μας στην αρχική τους κατάσταση, διότι αυτό είναι τα πάθη, πχ ο θυμός είναι εκ του Θεού δύναμη στον άνθρωπο να στρέφεται κατά του κακού, της αμαρτίας..εμείς τον διαστρέφουμε και τον στρέφουμε κατά του ανθρώπου ή και του Θεού...
Η' μιλάμε για την ευχή αλλά πραγματική νοερά ευχή έχει μόνο 1/10000000 κατά τους Αγιούς Πατέρες και μάλιστα σύμφωνα με έναν σύγχρονο Αγιορείτη έμπειρο σε θέματα πνευματικά. Μάλιστα σε ομιλία του ο εν λόγω Αγιορείτης αστειευόμενος είπε: Ερχεται μια φοιτήτρια και μου λέει
-"Γέροντα, κάνω νοερά προσευχή!"
-"Και τι κάνεις παιδί μου;"
-"Να κλείνω τα μάτια, και λέω το Κύριε Ιησού..."
-"Μπράβο παιδί μου, έτσι να κάνεις....." (και γελούσε ο Γέροντας, πολύ αθώα...)
Καταλάβατε; Αυτή η προσευχή, η δικιά μας προσευχή είναι κάτι πολύ αρχικό, παιδικό....
Αυτό είναι ένα παράδειγμα, για να καταλάβουμε ότι στον κόσμο, είναι πολύ δύσκολο να καθαρθεί η καρδιά μας, να φύγει εντελώς ο παλαιός άνθρωπος, εδώ δεν φεύγει από ανθρώπους που φοράνε το ράσο...

Όσο για την διάκριση, άσε Σμαρώ αυτά είναι υψηλά πράγματα, ούτε οι περισσότεροι πνευματικοί δεν έχουν διάκριση(αυτό το λέω με επίγνωση , χωρίς κατάκριση), εμείς θα έχουμε;

Τι μένει λοιπόν; Αγώνας μέχρι τελικής πτώσης και υπακοή στον πνευματικό και πάνω από όλα στις εντολές του Χριστού! Και έπειτα τι μένει; Το έλεος του Θεού, τίποτα άλλο δεν μπορεί να μας σώσει.
Χαίρετε εν Κυρίω!
Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, αλλα νομίζω πως δεν είμαι άξια να μπορω να συμβουλεύω άλλους δεν το λεω ταπεινολογώντας αλλα έτσι το νοιώθω. Είμαι πνευματικά τόσο ανώριμη..που σίγουρα θα το προσέξατε από τις πολλές ερωτήσεις που κάνω... :oops: :oops: Παρόλα αυτά σας ευχαριστώ όμως.
Γράφεται για τα πάθη μας και για τον αγώνα που πρέπει να κάνουμε.....αν ένα πάθος μας βασανίζει και προσπαθούμε να κάνουμε αγώνα αλλά αυτό το πάθος δεν λέει να φύγει η ίσως δεν είναι και αρκετός ο αγώνας που κάνουμε..αυτό το πράγμα το να μην μπορούμε να πολεμήσουμε τα πάθη μας και να αποκοπούμε από αυτά..έχει την συνέπεια να απομακρυνόμαστε από το Χριστό μας? Μπορούμε να λέμε ότι προσπαθούμε να γίνουμε καλοί χριστιανοί και από την άλλη να είμαστε χρόνια ολόκληρα με το ίδιο πάθος?

Αυτό που γράψατε για την ευχή είναι τόσο όμορφο...!
καποιες φορές νοιώθω μέσα μου την ανάγκη να λέω την ευχή και μετά ξεφεύγει ο νους πάει σε όλα τα αλλα αλλα μονο στην ευχή δεν μένει...έχω διαβασει πως λέγοντας την ευχή όσο πιο πολύ μπορούμε καθαρίζει και καρδιά μας απο τους λογισμούς, γινεται πιο ευαισθητη αλλαζει το ειναι μας. Τα ξερω τα εχω διαβασει..αλλα στην πράξη γιατί είναι τόσο δύσκολα? .Αρα και εδω πάλι ερχόμαστε σε αυτό που ειπατε ότι ο παλιός άνθρωπος δύσκολα πεθαίνει...ποσο δικαιο έχετε..οι πράξεις μου το επαληθεύουν... :cry: :cry:
Για την διάκριση που γράφεται... πανω στην ερωτηση μου η απαντηση σας ειναι πως πολύ δυσκολα μπορούμε να αποκτήσουμε διάκριση.Αυτή η διάκριση ειναι η ιδια με αυτή που πρέπει να αποκτησουμε για να γνωρισουμε και τον δικο μας εαυτό και όλα αυτά που βασανιζουν την ψυχή μας? π.χ Αν δεν εχω διάκριση μπορω να καταλάβω οτι με βασανίζει η υπερηφάνεια, ο εγωισμός, η κενοδοξία...άρα το πρωτο που πρεπει να κανουμε ειναι να παρακαλσουμε τον Κυριο να μας φωτίσει για να μπορεσουμε να νοιωσουμε και εμεις την αμαρτωλότητα μας? Αυτή τη διάκριση εννοείτε?
Σιγουρα σας εχω ζαλισει με όλα αυτά και θα καταλάβω απολύτως να δεν μου απανατησετε...και εγώ η ίδια μου μπερδεύτηκα.. :?
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν Γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.

dora gian
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 463
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 23, 2008 4:56 pm

Re: Ο παλαιός άνθρωπος.

Δημοσίευση από dora gian » Σάβ Μάιος 23, 2009 2:55 pm

Εαν μπορεσουμε να αποβαλλουμε τον ΑΤΟΜΙΣΜΟ ΜΑΣ και αποδεχτουμε το αλλο ΠΡΟΣΩΠΟ που ειδικοτερα σημαινει , να δεχτω τα αισθηματα του, τις στασεις του ,και τα πιστευω του,σαν ενα ΜΕΡΟΣ του ευατου μου (αγαπα τον πλησιον σαν τον ευατο σου) τοτε ΤΟΝ βοηθω, να γινει ΠΡΟΣΩΠΟ , να ΕΝΗΛΙΚΙΩΘΕΙ και να ωριμασει ΨΥΧΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ .Αυτη ειναι η ΥΨΙΣΤΗ ΑΞΙΑ και τη εχουν φτασει μονο οι ΑΓΙΟΙ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΓΕΡΟΝΤΑΔΕΣ.

Άβαταρ μέλους
smarti
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5165
Εγγραφή: Κυρ Μαρ 09, 2008 9:00 am
Τοποθεσία: Σμαρώ@Κατερίνη, Σέρρες

Re: Ο παλαιός άνθρωπος.

Δημοσίευση από smarti » Σάβ Μάιος 23, 2009 3:09 pm

nikolaos-9 έγραψε:Η διάκριση Σμαρώ, είναι μία πολύ μεγάλη αρετή που αποκτιέται με πολύ κόπο και πνευματικό αγώνα.
Γι αυτό και στην Ουρανοδρόμο Κλίμακα, ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης τοποθετεί τη διάκριση στα υψηλά σκαλοπάτια, που σημαίνει πως ο νους πρέπει πρώτα να καθαριστεί για να μπορεί να κάνει κτήμα του τη διάκριση.

Η συνεχής προσευχή, η τακτική προσέλευση στο Άγιο Ποτήριο και η υπακοή στον πνευματικό, είναι τα μέσα όπου μπορεί ο άνθρωπος με τη χάρη του Θεού να "κενωθεί", να αποβάλλει τον παλαιό του εαυτό και να ζεί στη χάρη του Κυρίου.
Θέλει προσοχή όμως! Οι Πατέρες διδάσκουν πως ελλοχεύει και ο κίνδυνος της υπερηφάνιας εάν θέλουμε να μάθουμε την πνευματική μας κατάσταση ή να έχουμε την ψευδαίσθηση πως ζούμε ενάρετο βίο. Ο πνευματικός μας παρακολουθεί την κατάστασή μας και μας δίνει τις ανάλογες κατευθύνσεις.
Θα πρέπει νοιώθουμε μέσα σε πνεύμα ταπείνωσης την αμαρτωλότητά μας και να ζητούμε συνεχώς το έλεος του Κυρίου και ο Ίδιος θα μας δώσει την αλλοίωση στην ψυχή μας.


Το Γεροντικό αναφέρει πως ο Πονηρός πείραζε συνεχώς τον Μ. Αντώνιο και ο Άγιος έδινε μεγάλες μάχες μαζί του. Όταν βρισκόταν στις τελευταίες στιγμές της ζωής του, Άγιος ων, θέλωντας ο Διάβολος να τον πειράξει με το λογισμό της υπερηφάνειας, με σκοπό να του αρπάξει την ψυχή του, του είπε:
"Με νίκησες Αντώνιε!"
Ο θεοφόρος γέροντας όμως καταλαβαίνοντας την πρόθεση του πονηρού, του απαντά:
"Όχι, δε σε νίκησα".

Που δείχνει πως θα πρέπει πάντοτε να συνειδητοποιούμε την ελαχιστότητά μας και ο καρδιογνώστης Θεός θα βλέπει τον αγώνα και την προσπάθεια που καταβάλουμε.
Νίκο εκεί στα κόκκινα γράφεις για την υπερηφάνεια και την ψευδαίσθηση οτι μπορούμε να πέσουμε..αυτό ακριβως εννοούσα ότι<< διαθέτουμε τόσο αυτογνωσία ώστε να καταλάβουμε αν βαδίζουμε σωστά>>? Μπορεί π.χ να έιμαστε οι ποι υπερηφανοι απο ολους αλλα στη φαντασιαν μας να εχουμε τι ειμαστε οι πιο ταπεινοι...η να λεμε οτι κανουμε αγώνα αλλα ο αγώνας μας να ειναι πάλι στη φαντασίαν μας και να επαρκείτε με τα εστω λίγα που κανει. Για αυτο ρωτησα για την διακριση της αυτογνωσιας...ξέρουμε όντος όλοι μας τι πραγματικα είμαστε η φανταζόμαστε αυτό που θέλουμε να είμαστε?
Θα πρέπει νοιώθουμε μέσα σε πνεύμα ταπείνωσης την αμαρτωλότητά μας και να ζητούμε συνεχώς το έλεος του Κυρίου και ο Ίδιος θα μας δώσει την αλλοίωση στην ψυχή μας.[/color]
Υπάρχει περίπτωση να το νοιώθουμε αυτό και να είναι μόνο απο ψευτοταπείνωση? Εδω δεν χρειαζόμαστε και αυτή τη διάκριση που λένε για να καταλάβουμε και την διαφορά της ταπείνωσης και της ψευτοταπείνωσης?
Αυτό ηταν το σκεφτικό μου όταν ρωτησα για τον παλαιο ανθρωπο και για το αν διαθέτουμε την διάκριση αυτη ωστε να ξερουμε οτι βαδιζουμε σωστα.
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν Γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.

dora gian
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 463
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 23, 2008 4:56 pm

Re: Ο παλαιός άνθρωπος.

Δημοσίευση από dora gian » Σάβ Μάιος 23, 2009 3:56 pm

smarti έγραψε:Για την διάκριση που γράφεται... πανω στην ερωτηση μου η απαντηση σας ειναι πως πολύ δυσκολα μπορούμε να αποκτήσουμε διάκριση.Αυτή η διάκριση ειναι η ιδια με αυτή που πρέπει να αποκτησουμε για να γνωρισουμε και τον δικο μας εαυτό και όλα αυτά
Ειναι αυτο που εγραψα ποιο πανω ,οτι γνωριζουμε τον ευατο μας μεσα απο τους αλλους καιυτο το πετυχενουμε με την ταπεινωση και ανιδιοτελη αγαπη προς τον αλλον, αυτος ο ΑΛΛΟΣ... ειναι ο δρομος προς την ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ

Άβαταρ μέλους
fotios
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 857
Εγγραφή: Κυρ Μάιος 06, 2007 8:00 am

Re: Ο παλαιός άνθρωπος.

Δημοσίευση από fotios » Σάβ Μάιος 23, 2009 4:58 pm

Αγαπητή μου Σμαρώ, το φάρμακο σε κάθε περίπτωση είναι η υπομονή στην προσπάθεια για το καλό, την αρετή, την προσπάθεια για κόψιμο των παθών. Τώρα να βλέπεις πως εσύ κάνεις πολύ προσπάθεια αλλά ένα πάθος επιμένει τότε ίσως είναι λάθος η θεραπευτική αγωγή, αυτό είναι πολύ προσωπικό θέμα, μπορεί να έχει κάποιος έναν δάσκαλο έως το δημοτικό και μετά να χρειάζεται καθηγητής γυμνασίου-λυκείου..αν με καταλαβαίνεις, όμως αυτό είναι κάτι πιο σπάνιο.
Η ευχή όντως είναι πολύ δύσκολη, περισσότερο από κάθε αρετή!!!διότι και οι καρποί της είναι σπουδαιότεροι από κάθε άλλο καρπό!!!οπότε ο εξαποδώ την πολεμάει συνεχώς, αυτό που αναφέρεις για το νου σου, που τρέχει εδώ και εκεί, λέγεται μετεωρισμός νου, περισπασμός. Μπορεί ο πνευματικός σου να σου πει κάτι γι' αυτό...
Πάντως είναι πολύ ευχάριστο που είσαι από τους ανθρώπους που καταλαβαίνεις την αδυναμία σου, εφόσον έχεις αυτή την γνώση της αμαρτωλότητάς σου, της ασθενείας σου τότε πηγαίνεις στον γιατρό και σε βοηθάει...το δύσκολο θα ήταν να έλεγες πως είσαι μια χαρά! Δοξάζω τον Θεό, που αισθάνεσαι έτσι ασθενής και όχι "εντάξει" πνευματικά! Βέβαια μακάρι να βρεις την θεραπεία σε όλα!!! Δεν σου χρειάζεται άλλη διάκριση, που όπως ειπώθηκε είναι υψηλή αρετή για πολύ λίγους. Εσύ μπορείς να διακρίνεις αυτό που χρειάζεται, το κακό από το καλό, στο επίπεδο που χρειάζεται.

Χαίρετε εν Κυρίω!

Άβαταρ μέλους
smarti
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5165
Εγγραφή: Κυρ Μαρ 09, 2008 9:00 am
Τοποθεσία: Σμαρώ@Κατερίνη, Σέρρες

Re: Ο παλαιός άνθρωπος.

Δημοσίευση από smarti » Σάβ Μάιος 23, 2009 10:10 pm

dora gian σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου...μακάρι να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε αυτό το δρόμο της ταπείνωσης που μας γράφεις. Έχει ο θεός..
fotios σας ευχαριστω πολύ που μου απαντήσατε στις απορίες μου , νομίζω μου έχει απαντηθεί τώρα η ερώτηση που έθεσα..ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΠΟΛΥ!
Ευχομαι καλό αγώνα σε όλους μας...
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν Γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.

Άβαταρ μέλους
panagiotis2008
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 480
Εγγραφή: Δευ Απρ 28, 2008 8:00 am
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία:

Re: Ο παλαιός άνθρωπος.

Δημοσίευση από panagiotis2008 » Σάβ Μάιος 23, 2009 11:05 pm

Μόνο με το Άγιο Πνεύμα της Χάριτος μπορούμε να εξοντώσουμε τον παλαιό μας άνθρωπο με τα πάθη της ατιμίας και τις βρώμικες επιθυμίες.
Λέει ο ΄Αγιος Μακάριος, ότι έργο δικό μας είναι να πολεμούμε τον διάβολο και να τον αντιμαχόμαστε και να αντιπαλεύουμε και να αντιπολεμούμεθα απ΄ αυτόν. ΄Εργο του Θεού είναι το <εκριζώσαι το κακό >. Αν δεν έχει κανείς αίσθηση αυτής της αδυναμίας του , δεν μπορεί να πιστέψει στον Θεό, ότι θα τον κάνει καλά. Και η πείρα της παρουσίας του Θεού έρχεται από αυτό το πράγμα ακριβώς..
Καταλαβαίνω οτί για την πλειονότητα των λαικών αυτό φαίνεται με άπιαστο όνειρο όμως εάν κάποιος και μέσα στον κόσμο πιστεύει στον Θεό και τον αγαπά ειλικρινά και αγωνίζεται φιλότιμα με υπακοή στον πνευματικό του θα 'ταν αχαριστία εκ μέρους του Θεού να μην του δώσει το μέγα έλεος του που είναι το Άγιο Πνεύμα.
Κάποιοι από τους Αγίους μας ήταν λαικοί όπως ο Άγιος Ζαχαρίας ο σκητοτόμος,Άγιος Κωνσταντίνος και Αγία Ελένη,Άγιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σαλός,οι 12 Απόστολοι που έζησαν μέσα στον κόσμο,η Ακύλλα και ο Πρίσκιλλας.
Μην απελπίζεστε που δεν μπορείτε να κόψετε τα πάθη σας,απλά...πολεμήστε τα χωρίς έλεος με την βοήθεια του Θεού με πολλή προσευχή!Έργο δικό σας είναι να τα πολεμήσετε και έργο του Αγίου Πνεύματος να τα καταστρέψει όταν ο Θεός κρίνει οτί ήλθε η κατάλληλη ώρα.
Ούτως ή άλλως η προσευχή αν γίνεται ειλικρινά και επίμονα θα ελκύσει το Άγιο Πνεύμα.
Αν αυτό δεν γίνει αύριο μην απελπίζεσθε.Μπορεί να γίνει και μετά από 30 χρόνια,αλλά αν προσεύχεσθε με επιμονή και ταπεινοφροσύνη θα έλθει η ευλογημένη αυτή στιγμή.
Μην αφήνετε τον διάβολο και τις βιοτικές μέριμνες να σπέρνουν και να δημιουργούν αγκάθια στον κήπο της ψυχής σας αλλά ας προσευχόμαστε στον Κύριο να μας φωτίζει και να μην αφήνει τη διάνοια μας να ασχολείται μόνο με τα αισθητά και πρόσκαιρα.
Ας βρούμε χρόνο και για τον Κύριο μέσα στο πολυάσχολο καθημερινό μας πρόγραμμα.
Έστω και μερικά λεπτά της ώρας προσευχή κάθε μέρα μπορεί να αποβούν σωτήρια για την ψυχή μας,ας σκεφτόμαστε τον Κύριο με αγάπη και ευγνωμοσύνη γιατί μας αγάπησε πριν καν γεννηθούμε και γιατί έγινε άνθρωπος και έδωσε την ζωή Του και το αίμα Του για να σωθούμε εμείς.
Τι λέτε?Δεν Του αξίζει?
Συγνώμη αν σας κούρασα.
Να σας ευλογεί ο Κύριος.
Και το Πνεύμα και η νύμφη λένε ¨έλα.Και όποιος ακούει ας πει ¨έλα.και όποιος διψάει ας έρθει,και όποιος θέλει ας παίρνει δωρεάν το νερό της ζωής.

Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Ερωτήματα”