Πνευματικός διάλογος με τον Ηγουμ. της Ιερά Μονής Αγ.Παύλου

Εδώ μπορείτε να συζητήσετε σχετικά με τους Αγιορείτες Πατέρες που έχετε επισκεφθεί στο Αγιον Όρος

Συντονιστής: Συντονιστές

Άβαταρ μέλους
ΜΙΧΣ
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5017
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 23, 2012 12:24 pm

Γέροντας Παρθένιος, ηγούμενος Ιεράς Μονής Αγίου Παύλου Α.Ο

Δημοσίευση από ΜΙΧΣ »

http://vatopaidi.wordpress.com/2010/10/ ... BF-%CF%84/

Πνευματική συντυχία με τον ηγούμενο της Ιερά Μονής Αγίου Παύλου, Αγίου Όρους Γέροντα Παρθένιο

Ο Γέροντας Παρθένιος εδώ και 36 χρόνια είναι ηγούμενος στην μονή την οποία εχτισε τον 10ο αιώνα ο Αγ.Παύλος ο Ξηροποταμινός. Στο μοναστήρι μπήκε ως δόκιμος στα 21 του χρόνια.Τώρα είναι γνωστός και αγαπητός όχι μόνο στο Άγιον Όρος αλλά σε ολόκληρη την Ελλάδα,έχοντας πολλά πνευματικά τέκνα.
Ο π.Παρθένιος έχει μείνει ένας ανθρωπος της προσευχής ,της ταπείνωσης και της σιωπής,σαν ένας γέροντας της παλιάς εποχής.
Κατόπιν προσκλήσεως του μητροπολίτου Μολδαβίας κ.κ.Θεοφάνη, φέτος στις 14 Οκτωβρίου θα φέρουν προς προσκύνηση στο Ιάσιο της Ρουμανίας,επ’ευκαιρίας της εορτής της Οσίας Παρασκευής της Επιβατινής το δεξί χέρι του Αγ. Μάξιμου του Ομολογητή,το οποίο φυλάσσεται στην Μονή του Αγ.Παύλου.
Παρακάτω παραθέτουμε ένα απόσπασμα της συνέντευξης που παραχώρησε ο ηγούμενος της Μονής Αγίου Παύλου Γέροντας Παρθένιος στον Σίλβιου Αντρέι Βλανταρεάνου για το περιοδικό ”Lumea Credintei”

Εικόνα

O γέροντας Παρθένιος με τον μητροπολίτη Μολδαβίας κ.κ.Θεοφάνη
-Πάτερ γεννηθήκατε στην Κεφαλλονιά.Μιλήστε μας λίγο για την παιδική σας ηλικία και για το ποιές ήταν οι συνθήκες τότε.

-Είχα οκτώ αδέλφια.Οι γονείς μου άνθρωποι απλοί,προσπάθησαν να μας οδηγήσουν στον σωστό δρόμο.Γι’αυτό μπορώ να πω ότι ήμασταν μια καλή χριστιανική οικογένεια.Ο πατέρας μου εκοιμήθη στα 86 του χρίνια ενώ η μητέρα μου στα 92 της χρόνια.Ο πατέρας μου ήταν πολύ σκληρός αλλά και πολύ ηθικός άνθρωπος και σεβόνταν τις παραδόσεις..Η μητέρα μου ήταν ένα αρνάκι του Θεού.Όχι επειδή ήταν μητέρα μου αλλά ζούσε σαν μια μοναχή στο μέσο του κόσμου
Εγώ γεννήθηκα το 1931.Η δεκαετία 1940-1950 ήταν πολύ δύσκολη για την Ελλάδα.Πολέμοι,εμφύλιοι,αίμα,πολύ αίμα,δολοφονίες. Από τότε γύρισε ο κόσμος ανάποδα. Με τόσα κακά και τόσες αμαρτίες οι άνθρωποι βρισκόνταν σε αξιοθρήνητη κατάσταση.
Σιγά-σιγά η Ελλάδα επανήλθε,ακολούθησε αυτή η περίοδος ειρήνης,αλλά τώρα τα πράγματα έφτασαν να είναι χειρότερα από ότι μετά τον Β Παγκ.Πόλεμο.
Τώρα έχουμε την παγκοσμιοποίηση.Δεν έχουν σημασία ούτε οι παραδόσεις,ούτε το Ευαγγέλιο,τίποτα, τα πάντα ισοπεδώθηκαν. Να φυλάξει ο Θεός επειδή οι άνθρωποι έχουν υποφέρει και θα υποφέρουν και στη συνέχεια.Εμεις έχουμε την ελπίδα μας στο Θεό,στην Παναγία και στους αγίους μας.Τα πράγματα όμως χειροτερεύουν.


Εικόνα

Ιερά Μονή Αγίου Παύλου, Άγιον Όρος

Εικόνα

Το Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίου Παύλου

-Πώς αποφασίσατε να γίνετε μοναχός;
-Πιστεύω ότι ήταν θέλημα Θεού.Η μητέρα μου μού έλεγε:«Να προσεύχεσαι στην Παναγία να γίνεις ένα καλό παιδί»Με μάθαινε να αποφεύγω τις αμαρτίες και εγώ άκουγα ότι μου έλεγε.Όταν ήμουν 16 ετών προσευχόμουν στην Παναγία να βρώ μια δουλειά για να βοηθήσω την οικογένειά μου.Πιο πολύ με ένοιαζε για την οικογένεια μου και όχι για εμένα.Αυτή λοιπόν ήταν η προσευχή μου,να βρω μια δουλειά,να γίνω καλό παιδί και να μην αμαρτάνω.Αυτήν την προσευχή την έκανα μετά της 12 τη νύχτα.Είχα ορίσει να προσεύχομαι μέχρι στις 12.30π.μ,πολλές φορές και μέχρι στις 1π.μ διαβάζοντας κάτι από τους Άγιους Πατέρες.
Ένα βράδυ, ενώ προσευχόμουν,δεν ήξερα τι άλλο να πω και είπα:«Παναγία μου δεν έχω τι άλλο να πω.Εσύ ξέρεις καλύτερα τι μου χρειάζεται και να με βοηθήσεις να το κάνω!»
Εκανα μετάνοια,σημείωσα το μαξιλάρι μου με το σημείο του Σταυρού και ξαπλώνοντας άκουσα μια φωνή από την εικόνα της Παναγίας:«Εσύ θα γίνεις μοναχός»!Εγώ δεν ήξερα καν τι είναι ο μοναχός... Έμεινα έκπληκτος.Ηταν μια φωνή γυναικεία,αλλά φωνή θαυμάσια,παραδεισιακή.Το επόμενο βράδυ έκανα την ίδια προσευχή και ξάπλωσα περιμένοντας να δω τι θα γίνει.Τότε άκουσα πάλι μια φωνή που μου έλεγε:«Παιδί μου ,αφού στο είπα,μοναχός θα γίνεις»!
Αυτή ήταν η αρχή προς τη μοναχική ζωή αν και πριν ούτε δεν το είχα σκεφτεί.Είχα πνευματικό,εκκλησιαζόμουν,εξομολογούμουν και σιγα-σιγά μου ήρθε αυτός ο πόθος και στα 21 μου πήγα στο μοναστήρι.Ήθελα να πάω από τα 17 αλλά επειδή ήμασταν μεγάλη οικογένεια και ο πατέρας δεν τα κατάφερνε μόνος,περίμενα να απολυθεί ο αδελφός μου από τον στρατό
Ήρθα εδώ στο μοναστήρι το 1954,τα Θεοφάνεια.Μού άρεσε πολύ το μοναστήρι και οι πατέρες.Μ’ανάπαυε το μέρος και το αγάπησα.Από τότε μέχρι σήμερα παλεύουμε.Εχουμε την ελπίδα μας στο Θεό και στην Παναγία.Ακόμη κι αν έχουμε πολλές αμαρτίες προσευχόμαστε στην Παναγία μας να μας βοηθήσει να σωθούμε να μην χάσουμε τον Παράδεισο.

Εικόνα

Η Σκήτη του Λάκκου ή Λακκοσκήτη, Αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο και ανήκει διοικητικά στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου, Αγίου Όρους

-Τριανταέξι χρόνια είστε ηγούμενος.Ποιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα για έναν ηγούμενο;
-Μα το να είσαι ηγούμενος!Και τι πιο εύκολο να κάνει κάποιος υπακοή.Καθόμουν μια φορά και σκεφτόμουν πως πέρασαν τόσα χρόνια.Κατάλαβα ότι μόνο με τη βοήθεια του Θεού και της Παναγίας τα καταφέρνουμε στις δυσκολίες.
-Η Λακκοσκήτη ανήκει στη Μονή Αγ.Παύλου.Οι πατέρες εκεί σας αγαπούν ιδιαίτερα επειδή συμβάλατε αποφασιστικά στο να σωθεί η σκήτη
-Όταν ήμουν νέος η υπακοή μου ήταν στο δάσος.Εφτά χρόνια ήμουν σ’αυτήν την υπακοή,μεχρι το 1974 που εκλέχθηκα ηγούμενος.Ήταν μια υπακοή πολύ δύσκολη.Δεν υπήρχαν τότε δρόμοι όπως σήμερα.Πήγαινα στην καλύβα στο δάσος με τα πόδια ή με το μουλάρι.Τότε,στα 1966-1970, η Λακκοσκήτη είχε αρχίσει ήδη να ερειπώνει.Ζούσαν εκεί 6-7 πατέρες,τους θυμάμαι όλους με τα ονόματά τους.Έβλεπα τη σκήτη να γκρεμίζεται και εκλαιγε η καρδιά μου.Σιγά-σιγά δεν έμεινε κανένας.Ο τελευταίος που έμενε εκεί ήταν ο Νεόφυτος ο διάκος ο οποίος ήρθε μετά στο μοναστήρι όπου έζησε έξι χρόνια.

-Γνωρίζω ότι κάνατε αμέτρητες επεμβάσεις προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο για να ξανακατοικηθεί η σκήτη από Ρουμάνους μοναχούς
-Ναι,πάρα πολλές προσπάθειες και πολλούς αγώνες, εγώ προσωπικά παρακάλεσα πολλές φορές τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Με πολύ πόνο καρδιάς τον παρακάλεσα να επιστρέψουν εκεί Ρουμάνοι μοναχοί. Με τη βοήθεια της Παναγίας και του Αγίου ημητρίου τα καταφέραμε. Τώρα όταν πηγαίνω στη σκήτη χαίρομαι πολύ. Υπάρχουν μοναχοί,ι ερείς, γίνεται Θεία Λειτουργία. Τι όμορφα, τι όμορφα!

Εικόνα

Οι Άγιοι Νεομάρτυρες, Ηγεμόνας Κωνσταντίνος Μπρινκοβεάνου και οι υιοί αυτού Κωνσταντίνος, Στέφανος, Ράδος και Ματθαίος και ο θησαυροφύλακας αυτού Γιαννάκης Βακαρέσκου
-Με χαρά διαπίστωσα ότι εδώ στο μοναστήρι σας έχετε ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στην αγία οικογένεια Μπρανκοβένι. Πρέπει να είναι το μοναδικό στο Άγιον Όρος περεκκλήσι αφιερωμένο σε ρουμάνους αγίους.Πως σας ήρθε η σκέψη;
-Ο Άγιος Κωνσταντίνος Μπρανκοβεάνου είναι ένας από τους κτήτορες της μονής μας.Με τα χρήματα που έστειλε ανακαινήστηκε όλη η δυτική πλευρά του μοναστηριού και το παρεκκλήσι των Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης. Ηταν ένας από τους μεγάλους υποστηρικτές της μονής μας.

πηγή – μετάφραση: Προσκυνητής, Περίπλους στην ορθόδοξη πνευματικότητα
+Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το Άγιον, Τριάς Αγία, δόξα σοι.

Άβαταρ μέλους
iliasgr
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1187
Εγγραφή: Δευ Απρ 07, 2008 8:00 am
Τοποθεσία: Ηλιας33@ΔυτικηΕλλαδα

Re: Πνευματικός διάλογος με τον Ηγουμ. της Ιερά Μονής Αγ.Παύ

Δημοσίευση από iliasgr »

αγιασμενη μορφη και ψυχη ο Γεροντας.

καποιος συμφορουμιστας,απο τα βορεια,ισως εχει να πει κατι παραπανω για τον Γεροντα,αν θελει
:wink:
ελεησον με ο Θεος

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 22330
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Πνευματικός διάλογος με τον Ηγουμ. της Ιερά Μονής Αγ.Παύ

Δημοσίευση από aposal »

Μια φορά που διανυκτερεύσαμε στην Ι Μονή, προσπαθούσαμε όλο το απόγευμα μέχρις τις 21:30 να τον συναντήσουμε, αλλά κατέστη αδύνατον.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

Άβαταρ μέλους
stathis73
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 6423
Εγγραφή: Δευ Απρ 19, 2010 11:44 am
Τοποθεσία: Ευστάθιος-Λευκός Πύργος της Μακεδονίας.

Re: Πνευματικός διάλογος με τον Ηγουμ. της Ιερά Μονής Αγ.Παύ

Δημοσίευση από stathis73 »

Θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες μόνο για τα προσωπικά θαύματα που εχω δει-ζήσει με τον γέροντα, αλλά θα ξαναβάλω το πολύ επίκαιρο απόσπασμα του μεσογαίας που ταιριάζει και εδω.

"Στο Ορος μυσταγωγείσαι, σιωπάς και προσευχεσαι, προτιμάς να φαντάζεσαι, να ποθείς, να "σκαλίζεις" με τον εσωτερικό σου κόσμο, αλλα να μην εχεις την ανάγκη να δείς, να βεβαιωθείς, να γνωρίσεις. Δεν σου χρειάζεται κάτι τέτοιο. Αντιλαβάνεσαι την εκπληξη, αλλα αποφεύγεις να την ψηλαφείς, αισθάνεσαι το μυστήριο, αλλα αρνείσαι την ερευνά του. Η πίστη ειναι ισχυρότερη απο την οποια απόδειξη.
Η αισθηση της θεϊκής παρουσίας πιό εντονη απο κάθε ευλογημένη αναστροφή. Τον αγιο τον θέλεις να υπάρχει, δεν σου χρειάζεται να τον γνωρίσεις κοσμικά για να συνομιλείς συνήθως φιλοπερίεργα. Αρνείσαι να τον υποχρεώσεις να σε γνωρίσει. Προτιμάς η απορία σου να απαντηθεί μυστικώς παρα κάποιος να σου καταθέσει τη σοφή του γνώμη. Η περιέργεια των αισθήσεων και η ερευνητικότητα της αντιλήψεως, στο Όρος αυτομάτως περιθωριοποιούνται.

Η γοητεία του βρίσκεται στο οτι κρύβεται. Ο θυσαυρός του έγκειται στην απαφατικότητα του.
Αυτά επιβεβαιώνουν το μυστήριο του. Αυτα και το φέρνουν πιο κοντά. Και ενώ κρύβεται, η προσέγγιση του φανερώνει αγνωστες αλήθειες.
Γιατί το Ορος δεν διδάσκει συμβουλεύοντας, αλλα εμπνέει μεταγγίζοντας γνήσια εμπειρία και χάρι."

Αλλα θα πώ μόνο επιγραμματικά τα λόγια του Πάτερ Μύρων όταν μπήκα στο Αγιον Όρος για πρώτη φορά στην Σιμωνοπετρα.......................

με ρωτά." έχεις πνευματικό;"
- εχω τον γέροντα Παρθένιο πάτερ
-και εκει να μείνεις για ολη σου την ζωή, ο γέροντας είναι παιδί Της Παναγίας μας.................να του πείς να σου διηγηθεί τα θαύματα που έζησε με Την Παναγία μας.

Και μια μέρα στο κονάκι ο Άγιος αυτός γέροντας επι 2 ωρες μου έλεγε τέτοιες εμπειρίες που ειχε τόσο με Την Κυρά μας Την Παναγιά (όπως Την αποκαλεί) αλλα και πολλές εμπειρίες που έζησε απο τον πειρασμό.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά σε κάποια στιγμή λέει στην Κατερίνα ( ήμασταν μαζί στο κονάκι στην Θεσσαλονίκη) ............."Δεν πιστεύω να φοβάσαι;;" :lol: :lol: :lol: ..η Κατερινα ειχα χασει καμιά 15-20 χρόνια απο την ζωή της χαχαχαχχαχαχα.

Τέλος πάντων αυτο που θα πώ εγω είναι οτι ο Θεός υπήρξε κατι περισσότερο απο ευεργέτης σε εμένα, πέραν κάθε λογικής θα έλεγα βάση ολων αυτων των δωρεών Του προς το πρόσωπο μου και το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρος ειναι οτι θα δώσω λόγο για το οτι γνώρισα αυτον τον Αγιο της εποχής μας και έμεινα βόδι και κούτσουρο.

Για αυτό θα ξαναγράψω..........................Ο Θεός αντιλήπτωρ μου ει, το έλεός σου προφθάσει με. :8 :8 :8
Τις θεός Μέγας ως ο Θεός ημών.

Άβαταρ μέλους
Dimitris39
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5839
Εγγραφή: Κυρ Ιούλ 05, 2009 8:46 pm

Re: Πνευματικός διάλογος με τον Ηγουμ. της Ιερά Μονής Αγ.Παύ

Δημοσίευση από Dimitris39 »

Τον Γεροντα τον γνωριζω καλα, μιας και εκει μοναζει ενας φιλος μου απο την εφηβικη μου ηλικια
δεν μπορω να πω τιποτα γιατι θα τον αδικησω δεν υπαρχουν λογια για περιγραφη
με βοηθησε με τον τροπο του οταν τον γνωρισα :8 :8
Κύριε,Θεέ μου,Νύμφιε της ψυχής μου, λυτρωτή μου.
Μνήσθητί μου εν τη βασιλεία σου

«Χαίροις μετά Θεόν ή Θεός, τα δευτερεία της Τριάδος ή έχουσα»

ἳνα ὦσιν ἓν, καθώς ἡμεῖς

Θεέ μου σ'αγαπώ

Άβαταρ μέλους
iliasgr
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1187
Εγγραφή: Δευ Απρ 07, 2008 8:00 am
Τοποθεσία: Ηλιας33@ΔυτικηΕλλαδα

Re: Πνευματικός διάλογος με τον Ηγουμ. της Ιερά Μονής Αγ.Παύ

Δημοσίευση από iliasgr »

το εχω ξαναγραψει παλιοτερα αλλα θα το επαναλαβω
οταν καποτε,μιλουσε για την Παναγια μας,εκλαιγε τοσο γοερα, που νιωθαμε οτι την βλεπει εκεινη την ωρα μπροστα του.............
ελεησον με ο Θεος

Απάντηση

Επιστροφή στο “Αγιορείται Πατέρες”