Το φόρουμ εν Άθω- ένα αξέχαστο ταξίδι, ένα προσκύνημα ζωής

Μοιραστείτε τις εμπειρίες σας από τις επισκέψεις σας στο Αγιον Όρος.

Συντονιστής: Συντονιστές

Άβαταρ μέλους
panagiotisspy
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5678
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 7:57 am
Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Το φόρουμ εν Άθω- ένα αξέχαστο ταξίδι, ένα προσκύνημα ζωής

Δημοσίευση από panagiotisspy » Δευ Μάιος 31, 2010 9:37 am

Παρασκευή 14 Μαΐου



Ευλογημένη η μέρα που ξεκίνησε!
Δεν είναι τυχαίο που στον Αθω ξημέρωσε Πρωτομαγιά με το παλιό ημερολόγιο!

Εφτασε λοιπόν ο καιρός για το φορουμικό προσκύνημα.
Μία μία τις μετρούσαμε τις μέρες τόσους μήνες.

Το ταξίδι της παρέας ουσιαστικά ξεκινούσε το Σάββατο, αλλά προσωπικά έπρεπε να ανέβω στην Κόρινθο να διανυκτερεύσω, για να ξεκινήσω το πρωί της επομένης για το πρώτο σημείο συνάντησης, τον ισθμό. Το λεωφορείο θα αναχωρούσε στις 5 το απόγευμα.

Βουνό η δουλειά στο γραφείο.
Πολλά πράγματα έπρεπε να “μαζευτούν”, για να μην με ακολουθήσουν οι σκοτούρες και οι έγνοιες στο Ορος.

Πέρα από τις τελευταίες εργασιακές δυσχέρειες, παρουσιάστηκε και ένα επιπρόσθετο απρόοπτο. Το διαρκώς αναμμένο κόκκινο λαμπάκι του EPSON.
Δεν μπορούσα να εκτυπώσω τα πάνω από 1200 ονόματα μνημόνευσης υπέρ υγείας και αναπαύσεως, τα οποία μου έκανε την τιμή να μου εμπιστευθεί το φόρουμ με δεκάδες μηνύματα.
Και πόσο ωραία τα είχα καταμερίσει! Είχα χωρίσει το (ηλεκτρονικό) χαρτί Α4 σε 8 ίσα μέρη, που το κάθε μέρος είχε 25 ονόματα. Με 200 ονόματα λοιπόν ανά χαρτί, με 6-7 εκτυπώσεις θα είχε λήξει το θέμα. Θα έκοβα με το ψαλίδι τα 8 κομματάκια και όλα θα ήταν απλούστατα. Και αν μάλιστα τύπωνα περισσότερα αντίτυπα, τότε θα υπήρχε η δυνατότητα να δοθούν προς μνημόνευση τα ονόματα σε περισσότερες από μία μονές.

Δυστυχώς δεν προνόησα, δεν φρόντισα εγκαίρως γι' αυτό.
Και πλήρωσα το τίμημα.
Μούδιασε το χέρι μου, να γράψω γρήγορα-γρήγορα τις μνημονεύσεις, σε πρόχειρες κόλλες, γιατί χρόνος πολύς δεν υπήρχε. Την διαλογή και το μοίρασμα σε μικρότερα χαρτιά, θα την έκανα στο Ορος.

Στις 5 παρά δέκα, ήμουν στο πρακτορείο των ΚΤΕΛ.
Επικρατούσε ιδιαίτερη ζέστη, παράξενη για την εποχή, μαζί με συννεφιά.
Ενα πέπλο νεφών κάλυπτε το φως του ήλιου και σε συνδυασμό με μιά υψηλή υγρασία, δημιουργούσε μια κάπως “πνιγηρή” αίσθηση.

Σε ολόκληρη τη διαδρομή προς την Κόρινθο, σκεφτόμουν πρόσωπα γνωστά, αδελφών και συμπροσκυνητών που είχα ήδη γνωρίσει από πριν.
Αλλά και πρόσωπα αγνώστων ως τώρα, που θα τους συναντούσα την άλλη μέρα για πρώτη φορά. Σε αυτά τα άγνωστα πρόσωπα, έδινα αυθαίρετα και φανταστικά χαρακτηριστικά, τα οποία προκύπτουν άθελα (και συνήθως αποδεικνύονται εντελώς λανθασμένα). Χαρακτηριστικά που του καθενός ο νους συνειρμικά και μυστηριωδώς εικάζει, όταν έχεις μιλήσει με κάποιον στο τηλέφωνο ή έχεις διαβάσει γραπτά του.

Το βράδυ στην Κόρινθο, ο φίλος που με φιλοξενούσε με ρώτησε:
“Καλά, τους ξέρεις όλους αυτούς τους 20 και βάλε, που θα βρεθείς μαζί τους για μιά ολόκληρη βδομάδα?”
“Κάποιους ναι, τους περισσότερους όχι και τόσο”, του απάντησα.
“Δύσκολο μου φαίνεται το πράγμα”, μου είπε.
“Πιστεύω ότι όλα θα πάνε κατ' ευχήν”, αποκρίθηκα.

Το βραδάκι άρχισε να φυσά και η θερμοκρασία έκανε μιά απότομη “βουτιά”.

Κατά τη μία τη νύχτα έπεσα για ύπνο, έχοντας πιεί και τις μπυρίτσες μου!
Εβαλα το κινητό τηλέφωνο-ξυπνητήρι, να χτυπήσει στις 7.
Το ραντεβού στην παλιά γέφυρα του ισθμού με την Πελοποννησιακή ομάδα, είχε οριστεί για τις 8.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ - ΕΛΠΙΖΩ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΝΑ ΤΟ' ΧΩ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ! :8
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19595
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Το φόρουμ εν Αθω- ένα αξέχαστο ταξίδι, ένα προσκύνημα ζω

Δημοσίευση από aposal » Δευ Μάιος 31, 2010 12:46 pm

Παναγιώτη πάρε όσο χρόνο θέλεις. Οι περιγραφές σου είναι τόσο δυνατές που κρεμόμαστε από τα χείλη σου! Όσο για τον Epson, θα σε συμβούλευα να αλλάξεις εκτυπωτή ( :mrgreen:) εάν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, βεβαίως.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

Άβαταρ μέλους
panagiotisspy
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5678
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 7:57 am
Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Re: Το φόρουμ εν Αθω- ένα αξέχαστο ταξίδι, ένα προσκύνημα ζω

Δημοσίευση από panagiotisspy » Δευ Μάιος 31, 2010 4:16 pm

ΣΥΝΕΧΕΙΑ.....

Σάββατο 15 Μαΐου

Η μέρα ξημέρωσε με πολύ “βαρύ” ουρανό και σιγανοψιχάλισμα.

Στη συνάντηση ήμασταν όλοι “Εγγλέζοι”!

Πρώτον αντίκρυσα τον παλιό μου γνώριμο τον Ανδρέα. Είχε ένα διάπλατο χαμόγελο και μιά έκδηλη χαρά!
Να και οι δύο Δημήτρηδες, ο φίλος και συνάδελφος του Ανδρέα και ο συνονόματός του εκ Νεμέας. Και αυτοί πρόσχαροι και ιδιαίτερα ευδιάθετοι!

Το αγροτικό φορτηγάκι του Ανδρέα, φορτωμένο ως επάνω με τελάρα λεμόνια και ποσότητα μελιού, δώρα στα εν Αθω αδέρφια μας στο Κουτλουμούσι και αλλού.

Μετά τις αναγκαίες συστάσεις και κάποιες λίγες κουβέντες, επιβιβαζόμαστε στα αυτοκίνητα, εγώ στου Δημήτρη και οι δύο φίλοι στο αγροτικό και ξεκινάμε για το επόμενο σημείο ανταμώματος με την πιό πολυπληθή ομάδα των Αθηναίων, στο 65ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Αθηνών – Λαμίας.

Αμέσως μόλις μπήκα στο Ι.Χ. του Δημήτρη, αρχίσαμε την φιλική κουβεντούλα και τα αστεία! Κανένας “κόμπος”, κανένας δισταγμός, καμμία αμηχανία! Σαν να γνωριζόμασταν από παλιά!
Ο Δημήτρης δεν είχε καλοκοιμηθεί το προηγούμενο βράδυ και είχε ένα μικρό άγχος μήπως δεν καταφέρει να οδηγήσει τόσες ώρες. Ομως τελικά θα τα κατάφερνε χωρίς κανένα πρόβλημα. Οταν άλλωστε ο προορισμός είναι τόσο ωραίος, με κάποιον τρόπο όλα τα δύσκολα ξεπερνιούνται.

Αρχίζουν οι τηλεφωνικές επικοινωνίες. Ολα πηγαίνουν βάσει προγράμματος. Το σύνολο των υπόλοιπων αυτοκινήτων έχει ξεκινήσει στην ώρα του.

Στην διασταύρωση του Σχηματαρίου το μικρό κονβόϊ των δύο αυτοκινήτων σταματά, για να περιμένουμε το Νίκο που έρχεται απ' τη Χαλκίδα.
Μετά από δυό τρία λεπτά εμφανίζεται από κάποια απόσταση, με ταχύ κι' ενθουσιώδη νεανικό βηματισμό, νάρχεται προς το μέρος μας μες στο ψιλόβροχο.

Νέες χειραψίες, καινούρια φιλική και διάχυτα “εκδρομική” ατμόσφαιρα!

Μετά από 5 λεπτά, φτάνουμε στο σημείο συνάντησης. Η βροχή πέφτει τώρα δυνατή.

Να ο Αποστόλης, με το χιούμορ του σε άμεση εφαρμογή άμα τη εμφανίσει του! Και με την παρέα του! Μετά τους δύο Δημήτρηδες στον ισθμό, έφτασε η ώρα να γνωρίσουμε αυτή τη φορά δύο Διονύσηδες! Τον συνάδελφο του Αποστόλη και τον – καμμία σχέση με τα “βαρειά” φορουμικά γραπτά – ΔιονύσηGr!

Ομορφες ομολογουμένως στιγμές κοινωνικής συνεύρεσης και πραγματικής οικειότητας αναπτύσσονται σε χρόνο dt μεταξύ όλων μας!

Αλλά που είναι ο Οδυσσέας με τον φίλο του το Γιώργο? Αργησαν λιγάκι!

Πήρα τηλέφωνο τον Οδυσσέα να τον ρωτήσω που βρίσκονται.
Και έκπληκτος βλέπω έναν τύπο με μούσι να έρχεται προς το μέρος μου χαμογελαστός, με το τηλέφωνο στο αυτί και με το χέρι υψωμένο, κρατώντας και τον καφέ του! Να και ο Γιώργος δίπλα του! Είχαν φθάσει ήδη στο Olympus Plazza πριν από μας!

Απαντες παρόντες λοιπόν, ακριβείς στην ώρα τους και με γεμάτες τις καρδιές τους εύχαρι και αδελφική διάθεση!
Δόξα Σοι ο Θεός!

Μαζευτήκαμε σε ένα μεγάλο τραπέζι και πήραμε όλοι καφεδάκια.
Συζητήσεις διάφορες άρχισαν.
Δεν τις παρακολουθώ όμως αυτές καθ' εαυτές. Χαζεύω τους καινούριους φίλους, τους μέχρι χτες απόμακρους, διαδικτυακούς συνομιλητές με τα περίεργα nicknames και τα εμπνευσμένα avatars.
Είμαστε λοιπόν εμείς, που θα συμπροσκυνήσουμε στο Περιβόλι της Παναγίας, που θα περάσουμε όντες φίλοι κι' αδέρφια μιά βδομάδα της ζωής μας μαζί, ενώ μέχρι πριν από λίγο αν συναντιόμασταν τυχαία κάπου, δεν θα ανταλλάσσαμε ούτε ένα γειά.....
Είναι αλήθεια λοιπόν, ότι παντού μπορείς να βρεις ωφέλεια, με λίγη προσπάθεια και με τη βοήθεια του Θεού. Ακόμα και στο internet!

Πέρασε καμμιά ώρα, ο χρόνος πιέζει, πρέπει να φύγουμε για το επόμενο σημείο συνάντησης τον Νέο Παντελεήμονα. Μας περιμένουν κι' άλλα αδέρφια εκεί!

Ξεκινάμε λοιπόν εκ νέου, αυτή τη φορά είμαστε 4 αυτοκίνητα.
“Καταπίνουμε” τα χιλιόμετρα, διαβαίνοντας συνεχείς σταθμούς διοδίων, ων αριθμός ουκ έστιν!
Στο δρόμο θα χαθούμε, θα ξαναβρεθούμε, θα προσπεράσουμε ο ένας τον άλλον, πάλι θα χαθούμε και πάει λέγοντας.

Κατά τη διαδρομή είχα επικοινωνία με την Σμαρώ, η οποία μας προειδοποίησε για καταιγίδες στην περιοχή της Κατερίνης.....

Φτάσαμε τελικά κατά τις 2 το μεσημέρι, όπως είχαμε σχεδιάσει. Ούτε κατάλαβα πως πέρασαν οι ώρες, μέχρι να βρεθούμε στην πλατεία του Νέου Παντελεήμονα και στην είσοδο του Corfu.....
Δεν έβρεχε πιά, αλλά όμως φυσούσε πολύ.....

Να ο Νικηφόρος, ευγενέστατα, αδελφικά και ωραία, σαν “αρχοντάρης” του Πλαταμώνα, μας προϋπαντά στο κατώφλι του εστιατορίου και μας οδηγεί στον 1ο όροφο όπου βρίσκονται οι υπόλοιποι.

Να ο φίλος του Νικηφόρου, ο χαμογελαστός Χρήστος!
Να και τα φιλαράκια απ' την Κύπρο, ο Φώτης και ο Χάρης, αρχίζουν αμέσως τα πειράγματα και τους αστεϊσμούς!
Ο καλωσυνάτος Δημήτρης απ' τις Σέρρες, ο οποίος “σεργιάνησε” τα δύο Κυπριωτόπουλα στη Σουρωτή και στη Θεσσαλονίκη, πριν τους φέρει κοντά μας.
Η γλυκειά μας η Σμαρούλα η “οικοδέσποινα” της συνάντησης, με τα τρία αγγελούδια της. Και η όμορφη Κατερίνα, η φίλη της.

Εναν “περίδρομο” φαγητά παραγγείλαμε! Σε βαθμό υπερβολής, λες και δεν θα ξανατρώγαμε ποτέ! Και βέβαια τα μισά έμειναν!

Είπαμε διάφορα αγναντεύοντας την εκπληκτική θέα του πελάγους με φόντο το πανέμορφο κάστρο του Πλαταμώνα.....

Ωραία η παρέα, πρωτόγνωρη η αδελφικότητα, Ευλογημένο το μικρής διάρκειας μοίρασμα σκέψεων και Αγιορείτικων προσδοκιών.....

Μου φάνηκε σαν να κράτησε μόνο λίγα λεπτά η συνάντηση του Νέου Παντελεήμονα...

Ολοι μας αδημονούσαμε να συνεχίσουμε το ταξίδι μας για την Ουρανούπολη, αλλά από την άλλη αισθάνθηκα ότι δεν “χόρτασα” τον Δημήτρη και τη Σμαρώ.
Και έπρεπε να τους αποχαιρετήσω τόσο σύντομα. Συγκινήθηκα πολύ. Είναι βλέπεις και τόσο τεράστια η απόσταση Λακωνίας – Μακεδονίας, που δύσκολα δίνονται τέτοιες ευκαιρίες για αντάμωση.

Ας είναι όμως Ευλογημένο! Καμμιά σημασία δεν έχουν οι αποστάσεις, όταν υπάρχει η νοερή ζεστασιά των ψυχών!

Το ταξίδι συνεχίστηκε και φτάσαμε μετά από 3 ώρες στο τέρμα της διαδρομής.
Σε ένα σημείο παρακάμψαμε, για να βάλει βενζίνη ο Ανδρέας, που παραλίγο να ξεμείνει.

Να και πάλι για πολλοστή φορά η Ουρανούπολη!
Πόσο έχει συνδεθεί αυτός ο τόπος με το Αγιον Ορος, πόσο όμορφο αίσθημα δημιουργεί κάθε φορά η άφιξη εδώ!

Δεν είναι τυχαίο το χρώμα και το άρωμα, αλλά και το όνομα, αυτής της μικρής και γραφικής πολιτείας.
Τόσοι αιώνες ιστορίας, συνυφαίνουν αυτής της πόλης τον χαρακτήρα, με την Ευλογημένη αύρα της πέραν του λιμανιού της και προς τον νότο, Μοναστικής πολιτείας.
Η Ουρανούπολη έχει αδράξει λόγω θέσης και γεωγραφίας, μιά μεγάλη “δόση” Αθωνικής “ουσίας”. Και έτσι, αυτή η “εσχατιά” του “έξω κόσμου”, κατέχει ασυζητητί, περίοπτη θέση στην καρδιά του κάθε Αγιορείτη προσκυνητή.

Να και το ξενοδοχείο “Μακεδονία” του φίλου και μέλους του φόρουμ, του Στέλιου! 7 δίκλινα δωμάτια για τους 14 της παρέας μας! Καταλάβαμε έναν ολόκληρο όροφο! Να και ο διαχωρισμός των δυάδων:

Νίκος και Δημήτρης εκ Νεμέας, Ανδρέας και ο φίλος του ο Δημήτρης, Αποστόλης με τον συνάδελφο Διονύση, Νικηφόρος και Χρήστος, Οδυσσέας και Γιώργος, Φώτης και Χάρης.....
Ποιοί απομένουν? Εγώ και ο Διονύσηςgr!
Να λοιπόν λίγα δευτερόλεπτα αμηχανίας.....Ωστε θα μείνω με τον “αυστηρό” Διονύση?

Η αμηχανία κράτησε ελάχιστες στιγμές..
Γιατί μπορεί τα γραπτά να έχουν μερικές φορές “βάρος”, αλλά η ματιά και η διάθεση δεν “ζυγίζουν” ούτε γραμμάριο.....


Μετά την τακτοποίησή μας στα δωμάτια, κατεβήκαμε μιά βόλτα στην reception και μάθαμε άσχημα νέα απ' τον Στέλιο. Το πιθανότερο είναι ότι την επομένη θα υπήρχε απαγορευτικό απόπλου. Για το ενδεχόμενο αυτό, ο Στέλιος είχε ήδη φροντίσει καλού κακού, να μας κλείσει δωμάτια σε κάποιο άλλο ξενοδοχείο, μιάς και το “Μακεδονία” ήταν πλήρες για το βράδυ της Κυριακής.

Μουδιάσαμε όλοι.....
Μα δεν φυσούσε τόσο πολύ.....
Γιατί να μην έχει καράβι?

Τόσες φορές είχα πάει στο Ορος και ποτέ δεν μου είχε συμβεί κάτι τέτοιο. Ούτε του Νικηφόρου του έτυχε ποτέ, ο οποίος είχε πάει ακόμα περισσότερες φορές.
Τέλος πάντων, ας είναι.....
Θα δούμε το πρωί, ό,τι θέλει ο Κύριος ας γίνει.

Βγήκαμε έξω, ήπιαμε καφεδάκι, πήγαμε για φαγητό, φλυαρήσαμε, γελάσαμε, “αδελφοποιηθήκαμε” ακόμα περισσότερο.
Και επιστρέψαμε στα δωμάτια να πλαγιάσουμε, κοιτάζοντας ολοένα κατά τη θάλασσα.
Και “στήνοντας αυτί” διαρκώς να αφουγκραστούμε, την ένταση του βουητού του ανέμου και του παφλασμού των κυμάτων που “έσκαγαν” στην ακρογυαλιά.

Δεν μπορεί, δεν θάχει απαγορευτικό αύριο, θα κόψει ο αέρας, θάναι καλοτάξιδη η θάλασσα.....
Καλό ξημέρωμα νάχουμε και πρώτα ο Θεός θα δούμε.....

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.....
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19595
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Το φόρουμ εν Αθω- ένα αξέχαστο ταξίδι, ένα προσκύνημα ζω

Δημοσίευση από aposal » Δευ Μάιος 31, 2010 4:42 pm

panagiotisspy έγραψε:Αμέσως μόλις μπήκα στο Ι.Χ. του Δημήτρη, αρχίσαμε την φιλική κουβεντούλα και τα αστεία! Κανένας “κόμπος”, κανένας δισταγμός, καμμία αμηχανία! Σαν να γνωριζόμασταν από παλιά!
Υπήρχε και άλλος Δημήτρης από Νεμέα; Γιατί αυτός που ξέρω εγώ δεν ήταν καθόλου έτσι!
panagiotisspy έγραψε:Στην διασταύρωση του Σχηματαρίου το μικρό κονβόϊ των δύο αυτοκινήτων σταματά, για να περιμένουμε το Νίκο που έρχεται απ' τη Χαλκίδα.
Μετά από δυό τρία λεπτά εμφανίζεται από κάποια απόσταση, με ταχύ κι' ενθουσιώδη νεανικό βηματισμό, νάρχεται προς το μέρος μας μες στο ψιλόβροχο.
Νεανικό βηματισμό; :lol: :lol: :lol:
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

Άβαταρ μέλους
smarti
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5165
Εγγραφή: Κυρ Μαρ 09, 2008 9:00 am
Τοποθεσία: Σμαρώ@Κατερίνη, Σέρρες

Re: Το φόρουμ εν Αθω- ένα αξέχαστο ταξίδι, ένα προσκύνημα ζω

Δημοσίευση από smarti » Δευ Μάιος 31, 2010 7:29 pm

panagiotisspy έγραψε:ΣΥΝΕΧΕΙΑ.....


Μου φάνηκε σαν να κράτησε μόνο λίγα λεπτά η συνάντηση του Νέου Παντελεήμονα...



ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.....
Παναγιώτη και εμένα το ίδιο μου φάνηκε :8 :8 :8 γι αυτό σας παρακαλούσα ακόμα για έναν καφέ..αλλά τίποτας :( :( ........γι αυτό μου χρωστάτε ακόμα εκείνο τον καφέ με το γλυκό που λέγαμε..... :45 :45 :45!!
Η όμορφη φίλη μου η Κατερίνα λέει τα καλύτερα λόγια για όλους!! Πέρασε πολύ ωραία!! :8 :8
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν Γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.

Άβαταρ μέλους
Andreasmas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 963
Εγγραφή: Σάβ Ιαν 31, 2009 4:23 pm
Τοποθεσία: Κορινθία

Re: Το φόρουμ εν Αθω- ένα αξέχαστο ταξίδι, ένα προσκύνημα ζω

Δημοσίευση από Andreasmas » Δευ Μάιος 31, 2010 11:04 pm

smarti έγραψε:
panagiotisspy έγραψε:ΣΥΝΕΧΕΙΑ.....


Μου φάνηκε σαν να κράτησε μόνο λίγα λεπτά η συνάντηση του Νέου Παντελεήμονα...



ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.....
Παναγιώτη και εμένα το ίδιο μου φάνηκε :8 :8 :8 γι αυτό σας παρακαλούσα ακόμα για έναν καφέ..αλλά τίποτας :( :( ........γι αυτό μου χρωστάτε ακόμα εκείνο τον καφέ με το γλυκό που λέγαμε..... :45 :45 :45!!
Η όμορφη φίλη μου η Κατερίνα λέει τα καλύτερα λόγια για όλους!! Πέρασε πολύ ωραία!! :8 :8
Σμαρούλα, ό,τι είπες γράφτηκε και δεν σβήνει πια με τίποτα .
:45
Λογίζομαι γάρ ότι ουκ άξια τά παθήματα του νυν καιρού πρός τήν μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς

Άβαταρ μέλους
Captain Yiannis
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3178
Εγγραφή: Τετ Νοέμ 19, 2008 12:34 am

Re: Το φόρουμ εν Αθω- ένα αξέχαστο ταξίδι, ένα προσκύνημα ζω

Δημοσίευση από Captain Yiannis » Τρί Ιουν 01, 2010 10:00 am

panagiotisspy έγραψε:ΣΥΝΕΧΕΙΑ.....

Σάββατο 15 Μαΐου

Νίκος και Δημήτρης εκ Νεμέας, Ανδρέας και ο φίλος του ο Δημήτρης, Αποστόλης με τον συνάδελφο Διονύση, Νικηφόρος και Χρήστος, Οδυσσέας και Γιώργος, Φώτης και Χάρης.....
Ποιοί απομένουν? Εγώ και ο Διονύσηςgr!
Να λοιπόν λίγα δευτερόλεπτα αμηχανίας.....Ωστε θα μείνω με τον “αυστηρό” Διονύση?
:24 :24 :24 :24 :24 :24 :24 :24 :24 :24 :24 :24 :24

Πολύ ωραία νάσται καλά.
Κανείς δεν είναι τέλειος και κανείς δεν θα πρέπει να απαιτεί από τους άλλους τελειότητα.
Όλοι ως ατελείς πορευόμαστε και με ατέλειες συμπορευόμαστε.
Η τελειότητα δεν ανήκει στους ανθρώπους παρά μονάχα στον Θεό.

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19595
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Το φόρουμ εν Αθω- ένα αξέχαστο ταξίδι, ένα προσκύνημα ζω

Δημοσίευση από aposal » Τρί Ιουν 01, 2010 12:34 pm

smarti έγραψε: Παναγιώτη και εμένα το ίδιο μου φάνηκε :8 :8 :8 γι αυτό σας παρακαλούσα ακόμα για έναν καφέ..αλλά τίποτας :( :( ........γι αυτό μου χρωστάτε ακόμα εκείνο τον καφέ με το γλυκό που λέγαμε..... :45 :45 :45!!
Η όμορφη φίλη μου η Κατερίνα λέει τα καλύτερα λόγια για όλους!! Πέρασε πολύ ωραία!! :8 :8
Αυτό λέγεται θράσος!
Διότι όσο είμασταν ακόμη ατο Α.Ο. και κανονίζαμε την επιστροφή, σου είπαμε να βρεθούμε στην παραλία της Κατερίνης! Εσύ όμως σηκώθηκες και έφυγες για Καβάλα, προκειμένου να μας αποφύγεις!
Όλα εδώ πληρώνονται τελικά...
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

vasilisalt
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 6050
Εγγραφή: Παρ Ιουν 19, 2009 3:19 pm

Re: Το φόρουμ εν Αθω- ένα αξέχαστο ταξίδι, ένα προσκύνημα ζω

Δημοσίευση από vasilisalt » Τρί Ιουν 01, 2010 12:52 pm

panagiotisspy έγραψε:ΣΥΝΕΧΕΙΑ.....

Σάββατο 15 Μαΐου

Ωστε θα μείνω με τον “αυστηρό” Διονύση?
Για φαντάσου και εγώ παρακαλούσα για να μείνω με το Διονύση...
Διονύσης, ο φόβος και ο τρόμος κάθε συμφορουμιστή!!!
Εκτός των άλλων από το Διονύση κέρδισα δύο πανέμορφα βιβλία.
Ειδικά αυτό για το μηδενισμό του π. Σεραφείμ Ρόουζ είναι στα όρια της τελειότητας.
Λες και ήξερε ότι έψαχνα κάτι σχετικό!
Ο κουμπάρος μου ο ΚΚες ας αρχίζει να φοβάται από τώρα.
Με ουζάκι τις καλοκαιρινές νύχτες προβλέπω ενδιαφέρουσες φιλικές κοντρίτσες.

vasilisalt
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 6050
Εγγραφή: Παρ Ιουν 19, 2009 3:19 pm

Re: Το φόρουμ εν Αθω- ένα αξέχαστο ταξίδι, ένα προσκύνημα ζω

Δημοσίευση από vasilisalt » Τρί Ιουν 01, 2010 1:22 pm

Για το Διονύση έχει δίκιο ο Παναγιώτης.
Είναι όμορφο το ερωτηματικό όπως το έβαλε.
Προσωπικά ήθελα πολύ να τον γνωρίσω από κοντά.
Μου αρέσουν πολύ οι χριστιανοί που δεν έχουν τα χάλια μου.
Το εννοώ αυτό δεν το γράφω υποτίθεται από ταπείνωση.
Δεν θα συνεχίσω γιατί φαντάζομαι δεν έχει καμιά διάθεση
ο Διονυσάρας να ακούει τα μεταξύ σοβαρού και αστείου ψευτοψυχογραφήματά μου.
Πάντως είναι κινητό χριστιανικό ασθενοφόρο ο μπαγάσας.
Φαντάζομαι πως θα έχει και τα κουσούρια του.
Είμαι πολύ υπερήφανος που τον ξέρω.

Απάντηση

Επιστροφή στο “Ιστορίες - Εμπειρίες από το Αγιον Όρος”