Η Παραβολή του Ασώτου

Ερωτήματα περί της Αγίας Γραφής

Συντονιστής: Συντονιστές

Άβαταρ μέλους
filotas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 4066
Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
Επικοινωνία:

Η Παραβολή του Ασώτου

Δημοσίευση από filotas » Παρ Ιαν 29, 2010 11:23 am

Πολλοί Πατέρες τις Εκκλησίας λένε ότι, αν χάναμε όλη την Καινή Διαθήκη και μας έμενε μόνο η παραβολή του Ασώτου και πάλι θα μπορούσαμε να σωθούμε, επειδή ο Κύριος στην Παραβολή αυτή συμπύκνωσε σχεδόν όλη τη διδασκαλία Του για τη σχέση μεταξύ του Θεού Πατέρα και του υιού-ανθρώπου.

Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα απ΄το καταπληκτικό βιβλίο του ALEXANDER SCHMEMANN "ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ -ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ".

"Διαβάζουμε από το Ευαγγέλιο την παραβολή του Ασώτου Υιού (Λουκ.15, 11-32). Η παραβολή αυτή μαζί με τους ύμνους της ημέρας, μας παρουσιάζουν τη μετάνοια σαν επιστροφή του ανθρώπου από τη εξορία. Ο άσωτος γιος, πήγε σε μια μακρινή χώρα και εκεί σπατάλησε ότι είχε και δεν είχε. Μια μακρινή χώρα. Είναι ο μοναδικός ορισμός της ανθρώπινης κατάστασης που θα έπρεπε να αποδεχτούμε καθώς αρχίζουμε την προσέγγισή μας στο Θεό. Ένας άνθρωπος, που ποτέ δεν είχε αυτή την εμπειρία, έστω και για λίγο, που ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι είναι εξόριστος από το Θεό και από την αληθινή ζωή, αυτός ποτέ δεν θα καταλάβει τι ακριβώς είναι ο Χριστιανισμός. Αυτό το αίσθημα της αποξένωσης από το Θεό, από την μακαριότητα της κοινωνίας μαζί Του, από την αληθινή ζωή όπως τη δημιούργησε και μας την έδωσε Εκείνος. Να παραδεχθώ ότι έχω αμαυρώσει και έχω χάσει την πνευματική μου ομορφιά, ότι είμαι πολύ μακριά από το πραγματικό μου σπίτι, την αληθινή ζωή.

Έλαβα από το Θεό θαυμαστά πλούτη: πρώτα απ' όλα τη ζωή και τη δυνατότητα να τη χαίρομαι, να την ομορφαίνω με νόημα, αγάπη και γνώση. Ύστερα - με το Βάπτισμα - έλαβα τη νέα ζωή από τον ίδιο το Χριστό, τα δώρα του Αγίου Πνεύματος, την ειρήνη και τη χαρά της ουράνιας Βασιλείας. Και όλα αυτά τα έχασα, τα χάνω καθημερινά, όχι μόνο με τις αμαρτίες, τις παραβάσεις, αλλά με την αμαρτία όλων των αμαρτιών: την απομάκρυνση της αγάπης μου από το Θεό, προτιμώντας την μακρινή χώρα από το όμορφο σπίτι του Πατέρα.

Η Εκκλησία όμως είναι εδώ παρούσα για να μου θυμίζει τι έχω εγκαταλείψει, τι έχω χάσει.
Και, καθώς αναλογίζομαι, βρίσκω μέσα μου την επιθυμία της επιστροφής και τη δύναμη να τη πραγματοποιήσω. Αυτό και μόνο αυτό, είναι μετάνοια, να αποκτήσω ξανά το χαμένο σπίτι. "Θα σηκωθώ και θα πάω στον πατέρα μου και θα του πω. Πατέρα, αμάρτημα στον ουρανό και σε σένα, και δεν είμαι πλέον άξιος να ονομασθώ γιος σου"."


(ALEXANDER SCHMEMANN-ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ - ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ "AΚΡΙΤΑΣ")

Εκτός από τη συναίσθηση απομάκρυνσης και τη νοσταλγία της επιστροφής που είναι απαραίτητη για τη μετάνοια, ένα σημαντικό μήνυμα που δίνει ο Χριστός μ' αυτή την παραβολή είναι ότι, όταν ο άνθρωπος εκφράσει έμπρακτα τη διάθεση μετανοίας και επιστροφής κοντά στο Θεό Πατέρα, τότε Εκείνος δεν αρκείται στο να τον παρακολουθεί από μακρυά και να περιμένει να επιστρέψει μόνος του, αλλά σπεύδει να τον συναντήσει και να τον ενισχύσει στην προσπάθειά του. Η Αγάπη του Θεού μας περιβάλλει πάντοτε, ακόμη κι όταν βρισκόμαστε μακρυά του, και περιμένει από μας την ειλικρινή έκφραση της προαίρεσης επιστροφής για να σπεύσει να μας ενισχύσει με τη Θεία Χάρι.

Αυτό είναι το νόημα της περιόδου του Τριωδίου, η ανανέωση της προσπάθειας αποξένωσης από τον κόσμο, που μας παρασύρει στη σπατάλη των Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, που είναι η πνευματική μας περιουσία, και πορείας προς το Θεό μέσω της έντασης της πνευματικής προσπάθειας μας και της συμμετοχής στις πάρα πολλές και υπέροχες Ακολουθίες της Εκκλησίας μας.

Ας αφήσουμε όλοι τις σειρήνες του κόσμου να φωνάζουν "απόκριες" κι εμείς ας αντικρούσουμε λέγοντας "Τριώδιο η πορεία κάθε ψυχής προς το Πάθος και την Ανάσταση".

(Περισσότερα στο: http://orthodoxia.invisionplus.net/?mfo ... wtopic=129)

Άβαταρ μέλους
Σπάρτακος
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 443
Εγγραφή: Τρί Φεβ 03, 2009 4:15 pm

Re: Η Παραβολή του Ασώτου

Δημοσίευση από Σπάρτακος » Παρ Ιαν 29, 2010 12:34 pm

Ιδιαιτέρως προβληματίζει η στάση του μεγάλου αδελφού .

''ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν.''

Συγκλονιστική και απάντηση του Πατέρα. Του απάντησε:

ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΧΑΡΕΙΣ

''ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησεν, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη''
Αληθές είναι το πραγματικό, και η αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.

Άβαταρ μέλους
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 19596
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Η Παραβολή του Ασώτου

Δημοσίευση από aposal » Παρ Ιαν 29, 2010 12:54 pm

filotas έγραψε:Εκτός από τη συναίσθηση απομάκρυνσης και τη νοσταλγία της επιστροφής που είναι απαραίτητη για τη μετάνοια, ένα σημαντικό μήνυμα που δίνει ο Χριστός μ' αυτή την παραβολή είναι ότι, όταν ο άνθρωπος εκφράσει έμπρακτα τη διάθεση μετανοίας και επιστροφής κοντά στο Θεό Πατέρα, τότε Εκείνος δεν αρκείται στο να τον παρακολουθεί από μακρυά και να περιμένει να επιστρέψει μόνος του, αλλά σπεύδει να τον συναντήσει και να τον ενισχύσει στην προσπάθειά του. Η Αγάπη του Θεού μας περιβάλλει πάντοτε, ακόμη κι όταν βρισκόμαστε μακρυά του, και περιμένει από μας την ειλικρινή έκφραση της προαίρεσης επιστροφής για να σπεύσει να μας ενισχύσει με τη Θεία Χάρι.
Πράγματι είναι τεράστιο το μήνυμα που ξεπηδάει στο σημείο αυτό της παραβολής: Τρέχει ο Ίδιος ο Δημιουργός να προϋπαντήσει τον μετανοούντα, πριν προλάβει να Τον προσεγγίσει εκείνος! Δείχνει την άπειρη αγάπη του Θεού προς τα πλάσματά Του, που, παρ' όλο που εκείνα Τον πληγώνουν ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, επί πολλά έτη, δεν κουράζεται να τα περιμένει και, μόλις αποφασίσουν τη μεγάλη επιστροφή, έρχεται ΑΜΕΣΩΣ δίπλα τους για βοήθεια.
Ο αδελφός, όπως λέει και ο Σπάρτακος, είναι ο τυπικά σωστός Χριστιανός, που νηστεύει και εκκλησιάζεται τακτικά, ενδεχομένως και να εξομολογείται τακτικά, αλλά η αγάπη που έχει ΔΕΝ είναι αγάπη Θεού, γιατί όποιος αγαπάει τον Θεό αγαπάει και ΟΛΑ τα δημιουργήματά Του. Αντίθετα εκείνος προσδοκά όφελος από την - τυπικά - σωστή συμπεριφορά του. Είναι μια ιδιοτελης (επομένως μη Χριστιανική) συμπεριφορά, που εξηγεί και την οργή που νιώθει.
Ο αδελφός αντιπροσωπεύει πολλούς από εμάς τους τυπικά καλούς Χριστιανούς.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

Dionysios_Anat
Έμπειρος Αποστολέας
Έμπειρος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 300
Εγγραφή: Κυρ Σεπ 27, 2009 12:37 pm
Τοποθεσία: ᾿Αθῆναι
Επικοινωνία:

Re: Η Παραβολή του Ασώτου

Δημοσίευση από Dionysios_Anat » Παρ Ιαν 29, 2010 12:59 pm

filotas έγραψε:Πολλοί Πατέρες τις Εκκλησίας λένε ότι, αν χάναμε όλη την Καινή Διαθήκη και μας έμενε μόνο η παραβολή του Ασώτου και πάλι θα μπορούσαμε να σωθούμε, επειδή ο Κύριος στην Παραβολή αυτή συμπύκνωσε σχεδόν όλη τη διδασκαλία Του για τη σχέση μεταξύ του Θεού Πατέρα και του υιού-ανθρώπου.
Νομίζω θὰ ἦταν ἐνδιαφέρον καὶ χρήσιμον νὰ εἴχαμε κάποιες παραπομπὲς σὲ κείμενα πατέρων τῆς ἐκκλησίας ποὺ λένε κάτι τέτοιο. εὐχαριστῶ.
Διονύσιος ᾿Ανατολικιώτης
http://www.symbole.gr
e-mail: symbole@mail.com
Skype: dionysios-anat
«γηράσκω ἀεί διορθούμενος»

Άβαταρ μέλους
filotas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 4066
Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
Επικοινωνία:

Re: Η Παραβολή του Ασώτου

Δημοσίευση από filotas » Παρ Ιαν 29, 2010 1:38 pm

Σπάρτακος έγραψε:Ιδιαιτέρως προβληματίζει η στάση του μεγάλου αδελφού .

''ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν.''

Συγκλονιστική και απάντηση του Πατέρα. Του απάντησε:

ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΧΑΡΕΙΣ

''ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησεν, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη''
Ναι υπάρχει κι αυτό το μήνυμα στην Παραβολή του Ασώτου, δηλαδή η στάση των ανθρώπων, που βρίσκονται κοντά στον Πατέρα, αλλά, αντίθετα με τον Άσωτο, δεν έχουν κατανοήσει την καρδιά του Πατέρα. Δεν έχουν κατανοήσει ότι η καρδιά του Πατέρα είναι γεμάτη Αγάπη για όλα τα παιδιά του και θέλει "πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν". Αντίθετα οι άγγελοι, που βρίσκονται κοντά στον Πατέρα και αισθάνονται το περιεχόμενο της καρδιάς Του χαίρονται "για κάθε ψυχή που μετανοεί".

Ποιο είναι το αποτέλεσμα της στάσης του μεγάλου αδελφού; Τελικά θέτει εαυτόν εκτός του Δείπνου του Πατέρα στο οποίο αντίθετα μετέχει ο πρώην Άσωτος και νυν μετανοήσας αδελφός, έτσι χάνει όλα όσα κέρδισε όλα τα χρόνια πνευματικής προσπάθειας επειδή όπως λέει ο Απόστολος Παύλος: "Εάν ταίς γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. 2 και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμι. 3 και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμά μου ίνα καυθήσωμαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι." (Κορινθ. Α 13, 1-3)

Άβαταρ μέλους
filotas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 4066
Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
Επικοινωνία:

Re: Η Παραβολή του Ασώτου

Δημοσίευση από filotas » Παρ Ιαν 29, 2010 1:48 pm

Αγαπητέ Διονύσιε, ούτε εγώ είμαι Θεολόγος ούτε οι περισσότεροι από τα μέλη του forum. Έχω διαβάσει τα περισσότερα απ' αυτά που γράφω, χωρίς να σημαίνει ότι θυμάμαι πάντοτε που. Από τη στιγμή, που δεν κάνουμε επιστημονική ανάλυση, αλλά συζήτηση μεταξύ αδελφών, δε νομίζω ότι είναι απαραίτητο ν' αναφέρουμε πάντα τις πηγές μας, με την προϋποθεση, ότι δεν παρουσιάζουμε τα δικά μας λόγια σαν να προέρχονται από το Ευαγγέλιο ή τους Πατέρες της Εκκλησίας.

Εσύ όμως αδελφέ μου, σαν πιο καταρτισμένος, μπορείς να τεκμηριώνεις τα κείμενά σου με περισσότερες αναφορές, αν το νομίζεις απαραίτητο.

Dionysios_Anat
Έμπειρος Αποστολέας
Έμπειρος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 300
Εγγραφή: Κυρ Σεπ 27, 2009 12:37 pm
Τοποθεσία: ᾿Αθῆναι
Επικοινωνία:

Re: Η Παραβολή του Ασώτου

Δημοσίευση από Dionysios_Anat » Παρ Ιαν 29, 2010 3:11 pm

filotas έγραψε:Αγαπητέ Διονύσιε, ούτε εγώ είμαι Θεολόγος ούτε οι περισσότεροι από τα μέλη του forum. Έχω διαβάσει τα περισσότερα απ' αυτά που γράφω, χωρίς να σημαίνει ότι θυμάμαι πάντοτε που. Από τη στιγμή, που δεν κάνουμε επιστημονική ανάλυση, αλλά συζήτηση μεταξύ αδελφών, δε νομίζω ότι είναι απαραίτητο ν' αναφέρουμε πάντα τις πηγές μας, με την προϋποθεση, ότι δεν παρουσιάζουμε τα δικά μας λόγια σαν να προέρχονται από το Ευαγγέλιο ή τους Πατέρες της Εκκλησίας.

Εσύ όμως αδελφέ μου, σαν πιο καταρτισμένος, μπορείς να τεκμηριώνεις τα κείμενά σου με περισσότερες αναφορές, αν το νομίζεις απαραίτητο.
Συμφωνῶ ἐν μέρει καὶ εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἄδεια νὰ κάνω κάτι, ἂν τὸ νομίζω ἀπαραίτητο. ὅμως δὲν ζήτησα οὔτε ἐπιστημονικὲς ἀναλύσεις οὔτε θεολογικὴ πραγματεία. εἶπα ἁπλῶς ὅτι θὰ ἦταν ἐνδιαφέρον καὶ χρήσιμον νὰ εἴχαμε κάποιες παραπομπὲς σὲ κείμενα πατέρων τῆς ἐκκλησίας ποὺ νὰ λένε
filotas έγραψε: ότι, αν χάναμε όλη την Καινή Διαθήκη και μας έμενε μόνο η παραβολή του Ασώτου και πάλι θα μπορούσαμε να σωθούμε, επειδή ο Κύριος στην Παραβολή αυτή συμπύκνωσε σχεδόν όλη τη διδασκαλία Του για τη σχέση μεταξύ του Θεού Πατέρα και του υιού-ανθρώπου.
ἁπλῶς εἶπα ὅτι θὰ ἦταν ἐνδιαφέρον νὰ μάθω περισσότερα γιὰ κάτι ποὺ δὲν ξέρω. καὶ νομίζω ὅτι ὁ κάθε ἕνας μπορεῖ νὰ διερωτηθῇ γιὰ κάτι τέτοιο, τὴν στιγμὴ ποὺ παρουσιάζεται σὰν ἀναντίρρητη γνώμη πολλῶν πατέρων τῆς ἐκκλησίας. δὲν εἶπα οὔτε ἐννόησα ὅτι ἀπαραιτήτως πρέπει παντοῦ καὶ πάντοτε νὰ ἀναφέρουμε τὶς πηγές μας, ἂν καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἦταν καλὸ νὰ τὶς ἀναφέρουμε, ἐφόσον ὑπάρχουν. μία ἁπλῆ ἀπορία ἐξέφρασα, ἀκριβῶς ἐπειδὴ «γίνεται συζήτησι μεταξὺ ἀδελφῶν». νομίζω ὅτι δύο πρόσωπα τοὐλάχιστον συζητοῦν, ὅταν μιλοῦν μεταξύ τους καὶ ἀνταλλάσσουν γνῶμες, ἐπιχειρήματα ἢ καὶ ἀπορίες. ὅταν μόνον ὁ ἕνας μιλάῃ καὶ ὁ ἄλλος μόνον ἀκούῃ, δὲν τὸ θεωρῶ συζήτησι.

᾿Επιπλέον δὲν μπορῶ νὰ κατανοήσω τὴν λογικὴ ὅτι κάποιος λιγώτερο κατηρτισμένος μπορεῖ νὰ λέῃ ὅ,τι θέλει καὶ ὅ,τι νομίζει πὼς ἄκουσε ἢ διάβασε κάποτε χωρὶς τεκμηρίωσι, ἐνῷ ἕνας περισσότερο κατηρτισμένος ἂς δίνῃ καὶ καμμία τεκμηρίωσι ποῦ καὶ ποῦ. κάπως πιὸ λογικὸ θὰ μοῦ φαινόταν τὸ ἀντίθετο. βέβαια τὸ γράφω αὐτὸ χωρὶς νὰ ἀποδέχωμαι περὶ τοῦ προσώπου μου τὸν χαρακτηρισμὸ «πιὸ κατηρτισμένος» ἐν συγκρίσει μάλιστα μὲ ἄλλους ἀδελφοὺς ἐδῶ μέσα καὶ δὴ καὶ κληρικούς. σὲ τελικὴ ἀνάλυσι δὲν νομίζω ὅτι ἡ πολλὴ ἢ ὀλίγη τεκμηρίωσι ἀπαλλάσσει τὸν κάθε ἀδελφὸ ἀπὸ τὴν ὑποχρέωσι νὰ διδάσκῃ μὲ προσοχὴ τὰ τῆς πίστεως, ἰδίως ὅταν διδάσκῃ δημοσίως καὶ παγκοσμίως. δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἂν ὁ ἄλλος, ὁ κήρυξ καὶ διδάσκαλος εἶναι περισσότερο ἢ λιγώτερο κατηρτισμένος ἀπὸ ἐμένα ἢ ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀδελφοὺς τῆς συνάξεως. ἐφόσον τοῦ ἐπετράπη ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ διδάξῃ, νὰ ἐξηγήσῃ καὶ νὰ ἑρμηνεύσῃ, νομίζω ὅτι ἔχει καὶ ὅλες τὶς εὐθῦνες τοῦ κήρυκος ἐξηγητοῦ καὶ διδασκάλου. ἴσως διὰ τοῦτο καὶ ὁ ἀπόστολος ᾿Ιάκωβος ὁ ἀδελφόθεος εἶπε· «μὴ πολλοὶ διδάσκαλοι γίνεσθε, ἀδελφοί μου, εἰδότες ὅτι μεῖζον κρῖμα ληψόμεθα· πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες» (᾿Ιακ 3,1). καὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ δὲν θυμόμαστε ἢ δὲν ξέρουμε ἀπὸ ποῦ προέρχονται τὰ λόγια ποὺ παρουσιάζομε, πῶς μποροῦμε νὰ εἴμαστε σίγουροι ὅτι εἶναι λόγια τοῦ Εὐαγγελίου ἢ τῶν πατέρων;

Αὐτὰ ὡς ἁπλὸ προβληματισμὸ γιὰ ἐμένα πρῶτα. φυσικὰ δὲν ἔχω πρόθεσι νὰ ἀμφισβητήσω τὴν ὀρθότητα ἢ τὴν πατερικότητα τῶν ὅσων παρουσιάζεις καὶ σὺ καὶ οἱ ἄλλοι ἀδελφοί.
Διονύσιος ᾿Ανατολικιώτης
http://www.symbole.gr
e-mail: symbole@mail.com
Skype: dionysios-anat
«γηράσκω ἀεί διορθούμενος»

Άβαταρ μέλους
filotas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 4066
Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
Επικοινωνία:

Re: Η Παραβολή του Ασώτου

Δημοσίευση από filotas » Παρ Ιαν 29, 2010 3:40 pm

Διονύσιε κανείς μας δε δήλωσε αυθεντία κι όλοι δεχόμαστε κριτική σ΄αυτά, που γράφουμε, ιδίως επειδή η Θεολογία είναι κατά βάσιν εμπειρία.

Επίσης δεν ισχυρίστηκα ποτέ, ότι ακόμη και απόψεις, που βασίζονται σε κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας είναι αναντίρρητες, επειδή:

1. Οι απόψεις που βασίζονται σε κείμενα του Ευαγγελίου ή των Πατέρων της Εκκλησίας, μπορεί να βασίζονται σε Ιερά κείμενα, αλλά αποτελούν ερμηνεία των κειμένων αυτών, η οποία εμπεριέχει και την υποκειμενική παρέμβαση αυτού που εκφράζει την άποψη. Άλλωστε οι περισσότερες αιρέσεις βασίζονται σε λανθασμένες ερμηνείες των Ιερών κειμένων.

2. Τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας γράφτηκαν για μια συγκεκριμένη εποχή, την εποχή τους, και έχουν μεν μια διαχρονικότητα ως προς την ουσία τους, αλλά δεν πρέπει να λαμβάνονται πάντοτε κατά λέξιν. Η εφαρμογή τους επομένως στη σημερινή εποχή και στον κάθε άνθρωπο χρειάζεται διάκριση.

Κανένας μας δεν είναι "διδάσκαλος", Διδάσκαλος είναι μόνο ο Χριστός. Εμείς είμαστε όλοι μαθητές. Όμως ακόμη κι οι μαθητές μπορούν να βοηθούν, ο ένας τον άλλο σε κάποια μαθήματα, που τυχαίνει να έχουν καλύτερη επίδοση. Αυτό είναι το νόημα αυτού του forum, η αλληλοβοήθεια και η ανταλλαγή εμπειριών.

Dionysios_Anat
Έμπειρος Αποστολέας
Έμπειρος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 300
Εγγραφή: Κυρ Σεπ 27, 2009 12:37 pm
Τοποθεσία: ᾿Αθῆναι
Επικοινωνία:

Re: Η Παραβολή του Ασώτου

Δημοσίευση από Dionysios_Anat » Παρ Ιαν 29, 2010 6:01 pm

filotas έγραψε:Διονύσιε κανείς μας δε δήλωσε αυθεντία κι όλοι δεχόμαστε κριτική σ΄αυτά, που γράφουμε, ιδίως επειδή η Θεολογία είναι κατά βάσιν εμπειρία.

Επίσης δεν ισχυρίστηκα ποτέ, ότι ακόμη και απόψεις, που βασίζονται σε κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας είναι αναντίρρητες, επειδή:

1. Οι απόψεις που βασίζονται σε κείμενα του Ευαγγελίου ή των Πατέρων της Εκκλησίας, μπορεί να βασίζονται σε Ιερά κείμενα, αλλά αποτελούν ερμηνεία των κειμένων αυτών, η οποία εμπεριέχει και την υποκειμενική παρέμβαση αυτού που εκφράζει την άποψη. Άλλωστε οι περισσότερες αιρέσεις βασίζονται σε λανθασμένες ερμηνείες των Ιερών κειμένων.

2. Τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας γράφτηκαν για μια συγκεκριμένη εποχή, την εποχή τους, και έχουν μεν μια διαχρονικότητα ως προς την ουσία τους, αλλά δεν πρέπει να λαμβάνονται πάντοτε κατά λέξιν. Η εφαρμογή τους επομένως στη σημερινή εποχή και στον κάθε άνθρωπο χρειάζεται διάκριση.

Κανένας μας δεν είναι "διδάσκαλος", Διδάσκαλος είναι μόνο ο Χριστός. Εμείς είμαστε όλοι μαθητές. Όμως ακόμη κι οι μαθητές μπορούν να βοηθούν, ο ένας τον άλλο σε κάποια μαθήματα, που τυχαίνει να έχουν καλύτερη επίδοση. Αυτό είναι το νόημα αυτού του forum, η αλληλοβοήθεια και η ανταλλαγή εμπειριών.
᾿Αγαπητέ filotas, δὲν ξερω ἂν τὸ καταλαβαίνῃς, ἀλλὰ συνεχίζεις νὰ διδάσκῃς!

Ἔγραψα ἁπλῶς καὶ εὐγενῶς μία σκέψι· ὅτι γιὰ κάποια ἄποψι, ποὺ δὲν εἶναι δική σου, ἀλλὰ ἔτυχε νὰ τὴν ἀναφέρῃς στὸ πρῶτό σου μήνυμα, θὰ ἦταν χρήσιμον νὰ εἴχαμε καὶ παραπομπὲς ὅτι τὸ λένε οἱ πατέρες τῆς ἐκκλησίας. οὔτε κριτικὴ διετύπωσα οὔτε σὲ ἀμφισβήτησα οὔτε κάτι περὶ αὐθεντίας εἶπα οὔτε ζήτησα ἐπιστημονικὲς ἀναλύσεις οὔτε θεολογικὲς διατριβὲς οὔτε τίποτε.

Θὰ μποροῦσες νὰ πῇς ἁπλά· «δὲν εἶμαι θεολόγος· ἔτσι τὸ ἄκουσα, καὶ ἔτσι τὸ μετέφερα». θὰ σοῦ ἀπαντοῦσα τὸ ἴδιο ἁπλὰ ὅτι «κι ἐγὼ τὸ ἔχω ἀκούσει ἔτσι ἀόριστα, δὲν ξέρω κάποια συγκεκριμένη παραπομπή, κι ἂν ποτὲ βρεθῇ κάτι, ἂς τὸ ἀνακοινώσουμε ἐδῶ γιὰ ψυχικὴ ὠφέλεια ὅλων μας». καὶ τὸ πρᾶγμα θὰ τελείωνε ἐκεῖ.

᾿Αντὶ λοιπὸν γιὰ μία τέτοια ἁπλὴ καὶ εἰλικρινῆ ἀπάντησι ἐκ μέρους σου, ἐνήργησες ἀκριβῶς ὅπως θὰ ἔκανε κάποιος ποὺ θὰ αἰσθανόταν ὅτι θίχτηκε ἡ αὐθεντία του!
— ἄρχισες νὰ λὲς ὅτι δὲν εἶσαι ὑποχρεωμένος νὰ τεκμηριώνῃς τὰ ὅσα γράφεις! (ἄποψι ἡ ὁποία ἀσφαλῶς δὲν σὲ τιμᾷ),
— μοῦ κάνεις ὑποδείξεις ὅτι ἐγὼ ἀντιθέτως καλὸ εἶναι νὰ δημοσιεύω τεκμηριωμένα κείμενα (κάτι τὸ ὁποῖον εἶναι τοὐλάχιστον προκλητικό· γιατί δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά;),
— πιάστηκες ἀπὸ τὸ ὅτι δῆθεν ἐγὼ εἶμαι πιὸ κατηρτισμένος καὶ ἐσὺ λιγώτερο, διαφορὰ ποὺ ἔχει σημασία μόνον στὴν φαντασία σου, διότι ἐγὼ δὲν δέχομαι κάτι τέτοιο οὔτε τὸ βλέπω ἔτσι, ὅπως τὸ ἐξήγησα ἐπαρκῶς,
— ἄρχισες νὰ γράφῃς (ἀντιφάσκοντας σὲ ὅσα εἶπες) ὁλόκληρες θεολογίες γιὰ τὶς αἱρέσεις, τὶς πατερικὲς ἑρμηνεῖες καὶ τὴν ἀξία τους, γιὰ αὐθεντίες καὶ μαθητεῖες καὶ ἄλλα τέτοια, ποὺ κανεὶς δὲν σοῦ τὰ ζήτησε, καὶ δὲν ἔχουν σχέσι μὲ αὐτὸ τὸ θέμα ποὺ ἐσὺ ἄνοιξες.
— στὸ τέλος μοῦ κάνεις ἐπίσης μάθημα περὶ ἀλληλοβοηθείας τῶν μελῶν καὶ γιὰ τὸ νόημα τοῦ «φόρουμ»!

Εἶναι δικαίωμά σου βέβαια νὰ πιστεύῃς ὅτι δὲν διδάσκεις, παρόλον ποὺ ἀσχολεῖσαι μὲ θέματα ἑρμηνευτικὰ καὶ ἐξηγητικὰ τῆς Βίβλου, δίνεις πνευματικὰ μηνύματα σὲ ἐμένα καὶ τοὺς λοιποὺς ἀναγνῶστες τῶν μηνυμάτων σου, διδάσκεις περὶ προελεύσεως τῶν αἱρέσεων, περὶ σχετικῆς ἀξίας τῶν πατερικῶν κειμένων, περὶ ὀρθότητος ἢ μὴ τῶν πατέρων τῆς ἐκκλησίας, ἂν πρέπει νὰ λαμβάνουμε τὰ ἔργα τους κατὰ λέξιν ἢ ὄχι κ.λπ. κ.λπ..

Καὶ εἶναι δικαίωμά σου νὰ πιστεύῃς ὅτι δὲν ὑπέχεις τὴν εὐθύνη τοῦ διδασκάλου γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ δημοσιεύεις! ἐπειδὴ ὅμως αὐτὴ εἶναι ἡ προσωπική σου ἄποψι, δὲν σημαίνει καὶ ὅτι εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα.

Εἶναι ἐπίσης δικαίωμά σου νὰ πιστεύῃς ὅτι στὴν ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δὲν ὑπάρχουν διδάσκαλοι καὶ ὅτι ὅλοι εἴμαστε μαθητές, συγκρινόμενοι ὄχι βεβαίως πρὸς τὸν Κύριο (ἀπέναντι τοῦ ὁποίου ἀσφαλῶς ὅλοι εἴμαστε μαθητές), ἀλλὰ συγκρινόμενοι μεταξύ μας. μόνον ποὺ ἂν πράγματι τὸ πιστεύῃς αὐτό, ἔρχεσαι σὲ πλήρη ἀντίθεσι μὲ τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ποὺ μᾶς βεβαιώνει· «καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους» (1Κορ 12,28).

Θεωρῶ ὅτι εἶναι ἐμφανὲς ὅτι ἔχουμε διαφορετικὲς προσεγγίσεις καὶ ὅτι ἔχει καταγραφῆ ἡ διάστασι τῶν ἀπόψεών μας. νομίζω ὅτι δὲν ἔχει νόημα ἡ συνέχισι αὐτῆς τῆς συζητήσεως, τοὐλάχιστον ἀπὸ δικῆς μου πλευρᾶς, διότι βλέπω πὼς ἐκτρέπεται μᾶλλον σὲ ψυχοφθόρα διένεξι παρὰ σὲ πνευματικὰ καὶ ψυχωψελῆ μηνύματα. σταματῶ λοιπὸν ἐδῶ καὶ τελειώνοντας σὲ εὐχαριστῶ γιὰ ἄλλη μία φορὰ γιὰ τὰ ὅσα ὡραῖα καὶ χρήσιμα μοιράζεσαι μαζί μου καὶ μαζί μας.
Διονύσιος ᾿Ανατολικιώτης
http://www.symbole.gr
e-mail: symbole@mail.com
Skype: dionysios-anat
«γηράσκω ἀεί διορθούμενος»

Άβαταρ μέλους
Captain Yiannis
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3178
Εγγραφή: Τετ Νοέμ 19, 2008 12:34 am

Re: Η Παραβολή του Ασώτου

Δημοσίευση από Captain Yiannis » Παρ Ιαν 29, 2010 6:57 pm

:8 :6

Δόξα τω Θεώ Πάντων Ένεκεν
Κανείς δεν είναι τέλειος και κανείς δεν θα πρέπει να απαιτεί από τους άλλους τελειότητα.
Όλοι ως ατελείς πορευόμαστε και με ατέλειες συμπορευόμαστε.
Η τελειότητα δεν ανήκει στους ανθρώπους παρά μονάχα στον Θεό.

Απάντηση

Επιστροφή στο “Αγία Γραφή”