Η αντιμετώπιση του ψυχικώς ασθενούς...

Ψυχολογικά Θέματα

Συντονιστές: pAntonios, Συντονιστές

Άβαταρ μέλους
gkou
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2543
Εγγραφή: Τρί Μαρ 21, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: Γεωργία@Κόρινθος

Η αντιμετώπιση του ψυχικώς ασθενούς...

Δημοσίευση από gkou » Τετ Νοέμ 23, 2011 1:23 pm

Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΨΥΧΙΚΩΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ


Ο πνευματικός κατά την άσκηση της διακονίας του έρχεται σ’ επαφή με ποικίλους ανθρώπους, οι οποίοι απευθύνονται σ’ αυτόν για διαφορετικούς ο καθένας λόγους: πνευματική αναζήτηση, ανάγκη επανασύνδεσης με την εκκλησία, κρίση στις διαφυλικές, οικογενειακές και διαπροσωπικές σχέσεις, τύψεις κ.α.
Στους παραπάνω λόγους θα πρέπει να προσθέσουμε και έναν ακόμη˙ τα διάφορα ψυχικά νοσήματα , που ιδιαιτέρως ταλανίζουν το σύγχρονο άνθρωπο. Το φαινόμενο να καταφεύγουν στον πνευματικό οι ψυχικώς νοσούντες δεν είναι άγνωστο στην παράδοση της Εκκλησίας μας , αφού υπάρχει πληθώρα σχετικών αγιολογικών όσο και λειτουργικών πηγών που μαρτυρούν γι’ αυτό.
Παρότι οι ψυχικώς πάσχοντες αντιμετωπίζουν εν πολλοίς ένα κοινό πρόβλημα , την ψυχική νόσο, δεν έχουν όλοι, ωστόσο , φτάσει στον αυτό βαθμό συνειδητοποιήσεώς της.
Από την άποψη αυτή θα μπορούσαμε δια κρίνουμε τους ψυχικώς πάσχοντες, ανάλογα με το βαθμό στον οποίο έχουν συνειδητοποιήσει την ασθένειά τους, καθώς επίσης και σε σχέση με το πώς έφτασαν έως την πόρτα του πνευματικού.
Με βάση την παραπάνω μεθοδολογική διάκριση θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε ότι πολλοί ψυχικώς ασθενούντες έχουν συνείδηση της καταστάσεώς τους και άλλοι όχι. Αρκετοί απευθύνονται προηγουμένως σε κάποιον ειδικό των ψυχικών επιστημών, ενώ άλλοι καταφεύγουν πρώτα στη βοήθεια του πνευματικού. Δεν απουσιάζουν, ακόμη, οι περιπτώσεις εκείνες των σθενών που επισκέπτονται τον πνευματικό κατόπιν παροτρύνσεως του γιατρού τους. Απαντώνται, επίσης, ουκ ολίγες περιπτώσεις ασθενών που έχουν πλήρη άγνοια της καταστάσεώς τους και αποφεύγουν συστηματικά να απευθυνθούν στον ειδικό. Αυτοί, σε περίπτωση που θα αποφασίσουν να αναζητήσουν βοήθεια, απευθύνονται συχνά στον πνευματικό . Θέτουν έτσι τον πνευματικό μπροστά στο ζήτημα της διάγνωσης της ψυχικής νόσου.
Βρίσκεται, λοιπόν, ο πνευματικός απέναντι στον ψυχικώς πάσχοντα αδελφό και καλείται να του συμπαρασταθεί . Πώς θα το πετύχει αυτό; Στη συνέχεια θα θέσουμε ορισμένα ερωτήματα που θα πρέπει να προβληματίσουν τον πνευματικό προκειμένου αυτός να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στον ψυχικώς πάσχοντα. Τα όσα ακολουθούν αποσκοπούν στη διερεύνηση κάποιων λεπτών πτυχών της ποιμαντικής καθοδήγησης, που αφορούν κυρίως τη θωράκιση του πνευματικού κατά το ανθρώπινον και καθόλου μα καθόλου δεν αναιρούν την -αδιαφιλονίκητη άλλωστε- αλήθεια , ότι η χάρις του Θεού είναι εκείνη που θεραπεύει τα ασθενή και αναπληροί τα ελλείποντα.
Προκειμένου , λοιπόν, ο πνευματικός να σταθεί μπροστά στον ψυχικώς ασθενούντα αδελφό, οφείλει, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση να πλατύνει την καρδιά του, να καταρρίψει κάθε ατομική βεβαιότητα, παραδιδόμενος απόλυτα στη χάρη του Θεού, δια της προσευχής. Επιπλέον οφείλει να παλαίψει με τα παρακάτω ερωτήματα, απευθυνόμενος ειλικρινώς στον εαυτό του: ποια η θέση μου ως προς το πρόβλημα των ψυχικών νοσημάτων γενικότερα; Ποιος είναι ο στόχος του ποιμαντικού διαλόγου με τον ψυχικώς ασθενούντα πιστό; Διαφέρει ο τελευταίος από τον οποιοδήποτε άλλο πιστό ως προς το σκοπό της πνευματικής καθοδήγησης; Ψυχική και πνευματική υγεία ταυτίζονται ή διαφέρουν και σε τι;
Αποδεχόμενος αυτά τα τόσο σημαντικά ερωτήματα ο πνευματικός έχει ήδη “βάλει αρχή” για τον σημαντικό διάλογο. Έχει αναχωρήσει από τη σιγουριά του Εγώ και κατευθύνεται να συναντήσει το Συ του ψυχικώς πάσχοντος αδελφού. Στην πορεία αυτή αοράτως παρίσταται ο Χριστός, που δια της θείας χάριτος θα ενισχύσει και τους δύο ώστε να είναι συνηγμένοι εις το δικό του Όνομα κατά τη διάρκεια της ποιμαντικής συνάντησης.
Τα ερωτήματα όμως απαιτούν και την ανάλογη τοποθέτηση του πνευματικού…

Από το βιβλίο: «Εκ Περιθωρίου. Άρθρα- Ομιλίες- Διαλέξεις»
Αρχιμανδρίτης
Σωφρόνιος Αθ. Γκουτζίνης
Ξάνθη 2006

Άβαταρ μέλους
gkou
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2543
Εγγραφή: Τρί Μαρ 21, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: Γεωργία@Κόρινθος

Re: Η αντιμετώπιση του ψυχικώς ασθενούς...

Δημοσίευση από gkou » Τετ Νοέμ 23, 2011 1:29 pm

Δεν είμαι σίγουρη αν είναι εδώ το σωστό μέρος να τοποθετηθεί το κείμενο αυτό ,ας με συγχωρήσουν οι διαχειριστές!Θα ήθελα μόνο να μας γράψει την άποψή του πάνω στο θέμα και κανένας ιερέας εξομολόγος :roll:

Άβαταρ μέλους
panagiotisspy
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5678
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 7:57 am
Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Re: Η αντιμετώπιση του ψυχικώς ασθενούς...

Δημοσίευση από panagiotisspy » Τετ Νοέμ 23, 2011 4:50 pm

gkou έγραψε:Αποδεχόμενος αυτά τα τόσο σημαντικά ερωτήματα ο πνευματικός έχει ήδη “βάλει αρχή” για τον σημαντικό διάλογο. Έχει αναχωρήσει από τη σιγουριά του Εγώ και κατευθύνεται να συναντήσει το Συ του ψυχικώς πάσχοντος αδελφού. Στην πορεία αυτή αοράτως παρίσταται ο Χριστός, που δια της θείας χάριτος θα ενισχύσει και τους δύο ώστε να είναι συνηγμένοι εις το δικό του Όνομα κατά τη διάρκεια της ποιμαντικής συνάντησης.
Να πω δειλά μιά γνώμη..

Έχω την αίσθηση, πως οι ψυχικές νόσοι, έχουν την αφετηρία τους στην υπέρμετρη ενασχόληση με το εγώ..
Δηλαδή, άμεσα ή έμμεσα, οι ψυχοπαθείς, έχουν ως βασικό τους πρόβλημα τον εγωισμό..
Ζουν σε έναν ατέρμονο αγώνα και προσπάθεια να αισθανθούν καλύτερα..
Αλλά η εμβάθυνση στην οποία περί τούτου προχωρούν, δεν έχει ανιδιοτέλεια, αλλά μοναδική επιδίωξη την προσωπική τους ανάγκη για να νιώσουν βελτίωση..
Με έμφαση στο εγώ τους και όχι στο είναι τους..
Με έμφαση στην μονάδα που οι ίδιοι αντιπροσωπεύουν και όχι στον αδελφό και κατ' επέκταση σ' Εκείνον..

Αν ο πνευματικός τούς εμφυσήσει την διάκριση να το αντιληφθούν αυτό, τότε θάχει γίνει κατά τη γνώμη μου το μέγιστο βήμα..

Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με έναν τρόπο..
Με την προσωπική του στάση, που όπως πολύ σωστά αναφέρεται πιό πάνω, πρέπει νάναι "γυμνή" από εγώ..
Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με ειλικρινή Αγάπη..
Η Αγάπη, δεν έχει μέσα της ούτε "σταγόνα" εγωισμού..

Αυτό μπορεί να εισπραχθεί από τον πάσχοντα, ο οποίος με τη σειρά του θα το αναπαραγάγει.. Και θα το αναπαραγάγει, όχι επειδή έτσι "πρέπει" αλλά επειδή έτσι "είναι" η φύση.. Δεν θα καταλάβει, απλά θα νιώσει.. Και θα νιώσει πιό καλά, επομένως θα ακολουθήσει την πορεία που τον λυτρώνει..
Και πιστεύω πως θα θεραπευθεί, από την ίδια την Αγάπη..

Και αυτή κατά τη γνώμη μου είναι και η οδός που ο καθένας μας πρέπει να ακολουθεί όταν συναναστρέφεται έναν ψυχικώς νοσούντα..
Να του δείχνει Αγάπη.. Και η όποια συμβουλή του, νάναι μεστή απ' αυτήν.. Και αυτό να γίνεται έμπρακτα και βιωματικά, νάναι ζωντανό το παράδειγμα που λαμβάνει ο νοσών..

Για να αντιληφθεί ο κάθε άνθρωπος τι ακριβώς του συμβαίνει και επομένως να θεραπευθεί απ' αυτό, πρέπει πρώτα να το κατανοήσει..
Αλλά κατά τη γνώμη μου, η εγκεφαλική λειτουργία της κατανόησης, προϋποθέτει την καρδιακή λειτουργία της αίσθησης..

Η οποία άνευ Αγάπης δεν λειτουργεί..


Η καρδιακή "τρέλλα", η "παράκρουση" της Αγάπης, είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να νικήσει την τρέλλα του νου..
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.

Άβαταρ μέλους
gkou
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2543
Εγγραφή: Τρί Μαρ 21, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: Γεωργία@Κόρινθος

Re: Η αντιμετώπιση του ψυχικώς ασθενούς...

Δημοσίευση από gkou » Τετ Νοέμ 23, 2011 6:32 pm

panagiotisspy έγραψε:
Να πω δειλά μιά γνώμη..

Έχω την αίσθηση, πως οι ψυχικές νόσοι, έχουν την αφετηρία τους στην υπέρμετρη ενασχόληση με το εγώ..
Δηλαδή, άμεσα ή έμμεσα, οι ψυχοπαθείς, έχουν ως βασικό τους πρόβλημα τον εγωισμό..
Ζουν σε έναν ατέρμονο αγώνα και προσπάθεια να αισθανθούν καλύτερα..
Αλλά η εμβάθυνση στην οποία περί τούτου προχωρούν, δεν έχει ανιδιοτέλεια, αλλά μοναδική επιδίωξη την προσωπική τους ανάγκη για να νιώσουν βελτίωση..
Με έμφαση στο εγώ τους και όχι στο είναι τους..
Με έμφαση στην μονάδα που οι ίδιοι αντιπροσωπεύουν και όχι στον αδελφό και κατ' επέκταση σ' Εκείνον..
Eίναι όμως πάντα έτσι, Παναγιώτη;Όλες οι ψυχικές νόσοι προκύπτουν μόνο εξαιτίας αυτής της ενασχόλησης με το εγώ μας, όπως λες;Έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου δεν ευθύνεται καν ο νοσούντας :roll:

Άβαταρ μέλους
panagiotisspy
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5678
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 7:57 am
Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Re: Η αντιμετώπιση του ψυχικώς ασθενούς...

Δημοσίευση από panagiotisspy » Τετ Νοέμ 23, 2011 8:03 pm

gkou έγραψε:Eίναι όμως πάντα έτσι, Παναγιώτη;Όλες οι ψυχικές νόσοι προκύπτουν μόνο εξαιτίας αυτής της ενασχόλησης με το εγώ μας, όπως λες;Έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου δεν ευθύνεται καν ο νοσούντας :roll:
Δεν ξέρω Γεωργία, πώς θα μπορούσα να ξέρω?? Δεν είμαι ειδικός..
Απλά εξέφρασα την πεποίθηση πως πίσω απ' τις παθήσεις αυτές κρύβεται το εγώ..
Και πιστεύω πως αν τελικά δεν κρύβεται, τότε θάναι και απλή η ίαση..
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.

Άβαταρ μέλους
gkou
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2543
Εγγραφή: Τρί Μαρ 21, 2006 9:00 am
Τοποθεσία: Γεωργία@Κόρινθος

Re: Η αντιμετώπιση του ψυχικώς ασθενούς...

Δημοσίευση από gkou » Τετ Νοέμ 23, 2011 8:08 pm

Ναι, Παναγιώτη, απλές σκέψεις κάνουμε και τις ανταλλάσσουμε, εννοείται :smile: Πως να ξέρουμε εμείς;

Άβαταρ μέλους
Valsavar
Τακτικό Μέλος
Τακτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 40
Εγγραφή: Δευ Απρ 19, 2010 4:32 pm

Re: Η αντιμετώπιση του ψυχικώς ασθενούς...

Δημοσίευση από Valsavar » Τετ Νοέμ 23, 2011 8:33 pm

Διαφωνώ πλήρως με την παραπάνω θέση, το οτι οι ψυχικώς πάσχοντες ασχολούνται με το εγω τους και γι'αυτό νοσούν...
Ενα μικρό παράδειγμα: Μια κυρια λοιπόν, είχε κατάθλιψη και σκέψεις αυτοκτονίας. Ο λόγος? Νόμιζε πως ενας γειτονας της, την εβλεπε παραπάνω απο φίλη και γειτόνισσα και θεώρησε οτι αυτός το εκανε γνωστό και σε αλλους ανθρώπους με αποτέλεσμα να νιώσει πως ατίμασε τον ανδρα της και την οικογένεια της. Δεν σκεφτόταν τον ευατό της αλλα την οικογένεια της.

Άβαταρ μέλους
filotas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 4066
Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
Επικοινωνία:

Re: Η αντιμετώπιση του ψυχικώς ασθενούς...

Δημοσίευση από filotas » Τετ Νοέμ 23, 2011 8:46 pm

Και η υπερβολική "ευαισθησία" είναι ένα είδος εγωισμού. Μόνο η συχνή επαφή με τον Πνευματικό διορθώνει τέτοιους λανθασμένους λογισμούς.

Άβαταρ μέλους
panagiotisspy
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5678
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 7:57 am
Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Re: Η αντιμετώπιση του ψυχικώς ασθενούς...

Δημοσίευση από panagiotisspy » Τετ Νοέμ 23, 2011 8:55 pm

filotas έγραψε:Και η υπερβολική "ευαισθησία" είναι ένα είδος εγωισμού. Μόνο η συχνή επαφή με τον Πνευματικό διορθώνει τέτοιους λανθασμένους λογισμούς.
Αυτό ακριβώς λέω κι' εγώ, χωρίς επαναλαμβάνω να ξέρω αν είναι και σωστό..
Ότι πίσω απ' αυτά υφέρπει κάποια μορφή εγωισμού, της οποίας η ανίχνευση και η διάκριση θα λύσουν τελικά και το πρόβλημα..
Και η Αγάπη είναι ο δρόμος της διακρίβωσης αυτού..
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.

Alexk
Βασικός Αποστολέας
Βασικός Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 140
Εγγραφή: Τρί Σεπ 13, 2011 11:40 am
Τοποθεσία: Πελοπόννησος

Re: Η αντιμετώπιση του ψυχικώς ασθενούς...

Δημοσίευση από Alexk » Τετ Δεκ 07, 2011 11:16 pm

Βλέποντας επιφανειακά κανείς το θέμα θα μπορούσε να πει ότι παίζει ρόλο ο εγωϊσμός (ιδιαίτερα σε παρανοϊκές διαταραχές). Δυστυχώς όμως ίσως η πλειονότητα των ψυχικών διαταραχών (=παθήσεων) οφείλεται σε μια αλληλεπίδραση κληρονομικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.
Βλέπουμε ότι με τα φάρμακα υπάρχει πολλές φορές μια εντυπωσιακή βελτίωση της ψυχικής υγείας των πασχόντων. Φαντάζεστε λοιπόν να μπορούσαμε να επηρρεάσουμε τον εγωϊσμό με φάρμακα!!!!;;;;
Τα ψυχικά νοσήματα είναι όπως και τα σωματικά.
Εκείνο που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε θα ήταν η δαιμονική αιτιολογία (δαιμονισμός) τόσο των ψυχικών, όσο βεβαια και των σωματικών νοσημάτων.

Απάντηση

Επιστροφή στο “Ψυχολογικά Θέματα”