π. Λίβυος (ομιλίες)

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
ntinos
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 372
Εγγραφή: Παρ Αύγ 31, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Αθήνα

π. Λίβυος (ομιλίες)

Δημοσίευση από ntinos » Παρ Ιαν 22, 2016 12:17 pm

Εδώ ενδιαφέροντα μικρά αποσπάσματα (1'-3') από ομιλίες του π. Χαράλαμπου Παπαδόπουλου (Λίβυος).
Οπου μπορώ, θα παραθέτω λινκ από το συγκεκριμένο σημείο.

Οι διαφορές μεταξύ 'ανθρώπων της θρησκείας, και 'ανθρώπων του Χριστού'
https://youtu.be/IMerLWDr-DU?t=12m14s

Άβαταρ μέλους
ntinos
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 372
Εγγραφή: Παρ Αύγ 31, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Αθήνα

Re: π. Λίβυος (ομιλίες)

Δημοσίευση από ntinos » Κυρ Ιαν 24, 2016 6:49 pm

Την Τρίτη 26/1 ομιλία στην Αθήνα, στον εκδοτικό οίκο Αρμό, 7:30 μ.μ με θέμα "Αντιμέτωποι με την Χαρά..."
https://www.google.gr/maps/place/%CE%A7 ... _BIIjgEwCg

Άβαταρ μέλους
ntinos
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 372
Εγγραφή: Παρ Αύγ 31, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Αθήνα

Re: π. Λίβυος (ομιλίες)

Δημοσίευση από ntinos » Τετ Ιαν 27, 2016 12:04 pm

Αρετές και φυσικά χαρίσματα
«Στην εκκλησία, τελευταία θέλουμε να επιβάλουμε μία 'πνευματική κλωνοποίηση'....το ότι το ενδοκρινικό σου σύστημα σε κάνει άνευρο δεν σημαίνει ότι είσαι ταπεινός...Οι Άγιοί μας ήταν εκφραστικότατοι...»
https://youtu.be/IMerLWDr-DU?t=51m00s

Άβαταρ μέλους
ntinos
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 372
Εγγραφή: Παρ Αύγ 31, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Αθήνα

Re: π. Λίβυος (ομιλίες)

Δημοσίευση από ntinos » Δευ Φεβ 01, 2016 3:56 pm

Φοβίες-ενοχές και πνευματική ζωή

Υπάρχουν κάποιες ανεπτυγμένες μορφές ανασφαλειών, φοβιών, κλπ στην εκκλησία...αυτό είναι ανθρώπινο...η εκκλησία είναι θεραπευτήριο που μπαίνει κάποιος για να δουλέψει, όχι γιατί είναι υπέροχος....στην εκκλησία δεν σώζεσαι επειδή είσαι ενάρετος...σου κάνει δώρο τις αρετές όχι γιατί είσαι κάποιος, αλλά επειδή σε αγαπάει παρα πολύ!
Την αμαρτία την φοβόμαστε όχι γιατί μας χωρίζει από το Θεό, αλλά γιατί γκρεμίζεατι η ιδεατή εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας!

https://youtu.be/IMerLWDr-DU?t=25m27s
(τα επομενα 5' είναι ολ δε μάνεϊ!)

Άβαταρ μέλους
ntinos
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 372
Εγγραφή: Παρ Αύγ 31, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Αθήνα

Re: π. Λίβυος (ομιλίες)

Δημοσίευση από ntinos » Τετ Φεβ 03, 2016 11:54 pm

ok, ομιλία δεν είναι, αλλά ρίχνει φως σε ένα θέμα που απασχολεί κόσμο, αυτο το περί αναζήτησης 'Καλού Πνευματικού'...
-------------
Λέει ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. Όταν θέλεις να κοινωνήσεις, βρες μια εκκλησία που να τελεί την Θεία Ευχαριστία και είσελθε να κοινωνήσεις. Όταν όμως θες να μιλήσεις για την καρδιά σου, πρόσεχε, που και σε ποιόν θα πας.
Να ιδρώσεις πριν επιλέξεις το πρόσωπο που θα δει και θα ακούσει τις πιο εσώτερες παρθενικές φωνές σου.

Εγώ δεν είμαι άγιος, μα θα πω κάτι επιπλέον.
Εαν από μικρό παιδί κουβαλάς την πληγή της ενοχής, εάν βαστάς το μαρτύριο της ευαισθησίας, εαν τα μάτια σου δακρύζουν στην ομορφιά και την αγάπη, εαν ζητάς μια αγκαλιά να ξαποστάσεις τους εφιάλτες της ύπαρξης σου, πρόσεξε σε ποιον παπά θα εξομολογηθείς ή θα ζητήσεις συμβουλές.

Προσευχήσου, αναζήτησε, οχι τον σπουδαίο, το όνομα, τον "αγιορείτη", τον διορατικό, προορατικό και θαυματοποιό. Τίποτε απο αυτά. Έναν παπά που να ζεί τον Χριστό στην καρδιά και την ζωή του. Που σημαίνει, αγαπητικό και ταπεινό, αυτό που λεει το γεροντικό, να έχει καρδιά!!! Καρδιά ανθρώπου!!!

Άκου τον άγιο Ιωάννη της Κλίμακος, "μην αναζητάτε προγνώστας, μα ταπεινούς ανθρώπους της καρδιάς".

Πρόσεχε μη σε γεμίσουν ενοχές και μόνο για το οτι ζείς και αναπνέεις. Μην προβάλουν πάνω σου τις δικές τους σκιές.

Εγώ έκανα πολλά λάθη στις επιλογές μου και τα πλήρωσα ακριβά. Μια φορά, ένας παππούλης, απο αυτούς που γνωρίζουν εμπειρικά και βιωματικά τον Θεό, για αυτό και έχουν αγάπη, ταπείνωση και απίστευτη ελευθερία, μου, είπε σχεδόν με δάκρυα στα μάτια "το ύφασμα σου, ήταν απο μετάξι. Στο τράβηξαν άτσαλα και βίαια και το έσκισαν. Τώρα θα προσπαθήσουμε να το ράψουμε. Μα η πληγή θα φαίνεται
........ "

Πηγή: http://plibyos.blogspot.gr/2014/10/blog-post_9.html

Άβαταρ μέλους
dimitris_79
Τακτικό Μέλος
Τακτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 70
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 09, 2014 7:33 pm
Τοποθεσία: Aθήνα

Re: π. Λίβυος (ομιλίες)

Δημοσίευση από dimitris_79 » Παρ Φεβ 05, 2016 12:44 am

Μπράβο, πάρα πολύ καλο!

Άβαταρ μέλους
ntinos
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 372
Εγγραφή: Παρ Αύγ 31, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Αθήνα

Re: π. Λίβυος (ομιλίες)

Δημοσίευση από ntinos » Δευ Απρ 25, 2016 3:34 pm

"Ο Χριστιανισμός είναι η μόνη θρησκεία που διώκεται με φόρο αίματος και ζωής στον 21αιων. Αντί να σκεφτούμε αυτό και το πως μπορούμε ουσιαστικά να βοηθήσουμε τα αδέλφια μας, μαλώνουμε για το ποιος είναι πιο ορθόδοξος από τον άλλο και καλύτερος Χριστιανός. Υποκλίνομαι και τιμώ τους σύγχρονους μάρτυρες του Χριστιανισμού."
Xaralampos Libyos Papadopoulos

Τζιχαντιστές βομβάρδισαν Ελληνορθόδοξο Ναό στην Συρία (ΒΙΝΤΕΟ)
http://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/7854-10170
"...Ενώ ακούγεται ο ήχος από την οβίδα που πέφτει έξω από την εκκλησία, μέσα οι Χριστιανοί ψάλλουν το «Μεθημων ο Θεός», χωρίς να ξέρουν τι θα ακολουθήσει...."

Άβαταρ μέλους
ntinos
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 372
Εγγραφή: Παρ Αύγ 31, 2007 8:00 am
Τοποθεσία: Αθήνα

Re: π. Λίβυος (ομιλίες)

Δημοσίευση από ntinos » Τρί Απρ 26, 2016 10:21 pm

Μ. Τρίτη σήμερα...μόλις ακούσαμε το τροπάριο της Κασσιανής...τα υπόλοιπα απ'τον παπα-Λίβυο...


Η αγνεία της πόρνης κι η πορνεία των "αγνών"…
" πάντα στην καρδιά μιας πόρνης θα κρύβεται μια παρθένος αγνή και στην καρδιά ενός μαθητής ένας προδότης"

Έχουμε πει πολλές φορές ότι η εκκλησία είναι ένας παράδοξος χώρος, γιατί παράδοξη για την κοσμική λογική είναι η αγάπη του Θεού. Στην εκκλησιαστική εμπειρία δεν υπάρχει δικαιοσύνη όπως την γνωρίζουμε στον κόσμο, αλλά μια παραδοξότητα αγάπης, που ως λέει και Άγιος Ισαάκ ο Σύρος, είναι αδικία κατά κόσμο. Διότι ο Θεός δεν έχει δικαιοσύνη αλλά έλεος. Βασίσου λέει στην αδικία του Θεού που είναι η αγάπη Του.

Έτσι αυτές τις μέρες, μέσα στο πνευματικό και κατανυκτικό κλίμα της Μ. Εβδομάδος, θα ζήσουμε δύο αντιφατικά γεγονότα για την λογοκρατούμενη ηθική μας.
Θα αντικρίσουμε μια πόρνη να έρχεται σε ρήξη με το αμαρτωλό παρελθόν της
, και ανατρέποντας κάθε έννοια ηθικής ευταξίας και νομικού φορμαλισμού, τύπου και κανόνων, να ελευθερώνεται μέσα στην αποδοχή και αγάπη του Θεού. Και από την άλλη έναν μαθητή, ένα ακόλουθο του Χριστού, να μετατρέπεται σε προδότη και ηθικό δήμιο του Κυρίου Του. Στους ναούς, θα ακούσουμε το τροπάριο της Κασσιανής, το οποίο αναφέρεται σε μια πόρνη γυναίκα που αγάπησε πολύ τον Χριστός μας, και μετανοεί για την ζωή που πήρε λάθος. Και συγρόνως με σπαρακτικό τρόπο θα απορρίσουμε γεμάτοι ερωτήματα στην καρδιά μας, για την προδοσία ενός κοντινού και οικείου μαθητού. Ετσι για να μην ξεχνάμε οτι το να ακολουθείς τυπικά κάποιον δεν σημαίνει οτι τον αγαπάς ουσιαστικά.

Γιατί άραγε όμως οι άνθρωποι έχουν αγαπήσει αυτόν τον ύμνο, αυτό το περιστατικό και προσέρχονται σήμερα περισσότεροι από τις προηγούμενες μέρες στους ναούς μόνο και μόνο για να ακούσουν και να αισθανθούν αυτόν το ύμνο; Να οφείλεται μονάχα στο ωραίο μουσικό μέλος; Όχι βέβαια. Οπότε;

Αισθάνομαι ότι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να συγκλονίζονται από το τροπάριο αυτό, είναι το περιγραφόμενο περιστατικό και το βαθύτερο νόημα που αυτό προσκομίζει στην ανθρώπινη ψυχή.
Μια πόρνη, ένας βαθιά αμαρτωλός άνθρωπος, μια πόρνη γυναίκα, περιθωριοποιημένη, αποτυχημένη κοινωνικά, ψυχικά και πνευματικά, βρίσκει όχι μονάχα εκ νέου την χαμένη ταυτότητα της, αλλά το σημαντικότερο γνωρίζει την αγάπη του Θεού, ερχόμενη σε βαθιά συμφιλίωση με την ψυχή της.
Οι άνθρωποι απόψε το βράδυ, θα ταυτιστούν μαζί της. Θα αισθανθούν την δική τους αποτυχία να υπάρξουν σε ακεραιότητα και πληρότητα ζωής. Μια ζωής που έκτισαν χωρίς την παρουσία του Χριστού. Νιώθουν τα λάθη τους, τις δικές τους ελλείψεις, μά πάνω από όλα μια ζωή που χάθηκε σε αλλότρια πράγματα ανίκανα να θρέψουν την πείνα και την δίψα της ύπαρξης τους. Θα αισθανθούν ότι μέσα στο χώρο της εκκλησίας, στο βλέμμα του Χριστού, υπάρχει χώρος και χρόνος μετανοίας. Αλλαγής, επίγνωσης, νέας ευκαιρίας να χτίσουν μια κατά Θεό ζωή.

Μόνο μια κατηγορία ανθρώπων δεν μπορεί να νιώσει την ταπείνωση και την μετάνοια της πόρνης γυναικός, μα και την μεγάλη άνευ προϋποθέσεων αγάπη του Θεού. Κι αυτοί δυστυχώς από την εποχή του Χριστού μέχρι και σήμερα είναι οι λεγόμενοι «θρησκευόμενοι». Ας μην ξεχνάμε ότι η πόρνη μετανοεί και ο μαθητής προδίδει.

Γιατί όμως διαχρονικά αυτοί οι άνθρωποι δυσκολεύονται στην μετάνοια;

Διότι πρώτον η ζωή που ζουν, όσο και αν φαινομενικά περιγράφεται ως χριστιανική στην πραγματικότητα έχει απόλυτα κοσμικά στοιχεία, εξουσίας, δύναμης, αυτοδικαίωσης, ιδιοτέλειας, προβολής και επιβολής κ.α. που απλά ενδύονται ως λέει ο μέγας Ιωάννης της Κλιμακος, θρησκευτικό μανδύα. Δεύτερον, γιατί στην εκκλησιαστική εμπειρία ο στόχος της πνευματικής ζωής δεν είναι η νέκρωση και απώθηση των επιθυμιών ή παθών μας, αλλά η μεταμόρφωση τους. Οι «αμαρτωλοί», οι άνθρωποι της κοσμικής ζωής όπως αναφέρουμε νάρκισσα πολλές φορές, αγαπούν, ερωτεύονται, υποφέρουν, κάνουν λάθη και αστοχούν, αλλά ζει και πάλετε μέσα τους η ζωή, οι επιθυμίες. Απλά είναι σε λάθος κατεύθυνση, είναι διαστρεβλωμένα και στραμμένα σε λάθος στόχους και σκοπούς.

Όταν έρθει όμως η ώρα και βιώσουν το αδιέξοδο των επιλογών τους, τότε η μετάνοια τους, έχει δύναμη και ορμή. Η ίδια καρδιά που είχε την τόλμη και το θράσος της αμαρτίας ή ίδια έχει την ορμή και την δίψα της μετανοίας. Γιατί όταν ζεις μπορείς να πέσεις αλλά και να σηκωθείς, όταν όμως είσαι νεκρός η διαρκής πτώσης σου φαίνεται ύπνος και μακαριότητα. Τότε προσποιείσαι τις αρετές για να καλύψεις τον φόβο και την ενοχή σου μπροστά στην ζωή. Τότε υποτάσσεσαι στο νόμο ώστε ποτέ να μην γευθείς την Χάρι που ζητά αλήθεια, ειλικρίνεια, πρόσωπο να συνδιαλέγει και καρδιά να αγαπηθεί.

Γι αυτό μην απορείτε όταν μεγάλοι αμαρτωλοί μεταμορφώνονται σε μεγάλους αγίους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, ναι έκαναν λάθος χρήση της θελήσεως, της επιθυμίας και των παθών τους, αλλά δεν κρύφτηκαν από την ζωή, ούτε πίστεψαν στην τελειότητα τους, πολλώ δε μάλλον δε κατήργησαν την καρδιά που ο Θεός έθεσε στα στήθη της υπάρξεως τους, έτσι ώστε να εφαρμόζεται σε αυτούς, το «Ει έχεις καρδίαν δύνασαι σωθήναι ..»

Απάντηση

Επιστροφή στο “Διάφορες Ομιλίες”