π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 8032
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Τρί Σεπ 19, 2017 7:44 pm

ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΥΕΙΝ ΤΑ ΝΕΦΗ

Τι υπέροχο
να μπορείς να διαλύεις
έναν καβγά
που πάει να αρχίσει,
λέγοντας ένα αστείο!
Όμορφο, έξυπνο,
ή χαζό και βαρετό,
μα που θα κάνει τον άλλο
να χαμογελάσει
και ν’ αφήσει στην άκρη
κάθε εριστική διάθεση
για εντάσεις και διαπληκτισμούς!
Μέγα χάρισμα κι αυτό
του αγίου Πνεύματος
στον καιρό μας.

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 8032
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Τετ Σεπ 20, 2017 10:37 pm

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ

Ψυχή μου,
γιατί πάντα
πας εκεί
που κατά βάθος
δεν θες;…
Σε τόπους,
τρόπους,
ανθρώπους,
κι ό, τι άλλο σε βγάζει
απ’ τον αληθινό
σκοπό σου
σ’ αυτή τη ζωή…

Μπέρδεμα.

Ο άγιος Πορφύριος έλεγε,
¨κοντά μου έρχονται διαρκώς μπερδεμένες ψυχές,
και προσεύχομαι στον Χριστό
να φωτίσει το δρόμο τους
και να τις ξεμπερδέψει
με την αγάπη Του…¨
---------------------------------------------
Του αγίου Ευσταθίου σήμερα.
Να μας βοηθήσει να κάνουμε σωστές επιλογές
και σταθερά βήματα
στο δρόμο της χαράς και ψυχικής ανάπαυσης.
--------------------------------------------------
Αν είσαι από Κύπρο ή έχεις φίλους εκεί, ρίξε μια ματιά και σ' αυτό αν θες: https://www.facebook.com/kibotos.org/ph ... =3&theater

π, Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 8032
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Πέμ Σεπ 21, 2017 9:31 pm

FLIGHT MODE

Όταν είναι να κάνεις
προσευχή
για κανα μισάωρο,
κλείσε σταθερά και κινητά,
διότι συνήθως
εκείνη την ώρα
χτυπάνε όλα!

Εκτός πια
κι αν περιμένεις
πρόταση γάμου.

(Πιστεύω να κάνεις προσευχή...)
--------------------------------------------------
Αν είσαι από Κύπρο ή έχεις φίλους εκεί, ρίξε μια ματιά και σ' αυτό αν θες: https://www.facebook.com/kibotos.org/ph ... =3&theater

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 8032
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Παρ Σεπ 22, 2017 10:18 pm

ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ…

Μου λες
να μη σε ζωγραφίζω
με τα ποστ μου
εδώ...

Μα πώς να γίνει
βρε καρδούλα μου,
αφού μες στην ψυχή μου
ακούμπισες
όλα σου τα πινέλα
και τα χρώματα;!…
---------------------------------------------
ΟΜΙΛΙΑ: Την Τετάρτη που έρχεται, στο ναό της Μεταμόρφωσης,
στο Βύρωνα. Λεπτομέρειες σύντομα.
----------------------------------------
Αν είσαι από Κύπρο ή έχεις φίλους εκεί, ρίξε μια ματιά και σ' αυτό αν θες: https://www.facebook.com/kibotos.org/ph ... =3&theater

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 8032
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Σάβ Σεπ 23, 2017 2:35 pm

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ¨ΑΔΙΚΟΣ¨ ΚΙ ΕΙΝ' ΩΡΑΙΟ!

Ο Θεός είναι αγάπη
και ελευθερία
και συγχώρεση.
Τέλος.
Και λες:
Ναι, μα είναι και δικαιοσύνη.
Και λέει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος, ότι,
ο Θεός πράγματι είναι δίκαιος.
Μα η δικαιοσύνη Του είναι παράδοξη.
Ασυνήθιστη.
Πέρα απ’ τα μέτρα και τη λογική
των ανθρώπων.

¨Δικαιοσύνη του Θεού είναι η «αδικία» Του¨.

Όταν σ’ αγαπώ,
αν έχουμε 6 πορτοκάλια,
θα σου πω,
¨φάε όσα θες,
κι άσε και για μένα
αν περισσέψει κάτι. (άγιος Παΐσιος)
Σ’ αγαπώ,
και θέλω εσύ να νιώσεις πρώτα καλά.
Εγώ χαίρομαι, όταν εσύ χαίρεσαι.¨
Αυτή είναι η δικαιοσύνη της αγάπης.

Δεν έχει να κάνει με μαθηματικά,
μα με τη λογική της καρδιάς.

Ας το πούμε πάλι:
¨Δικαιοσύνη του Θεού είναι η «αδικία» Του¨.

Θυμήσου μερικές τέτοιες
φαινομενικές ¨αδικίες¨ του Θεού:
¨Αδικία¨ ήταν όταν δεν κατέκρινε την πόρνη,
κι έτρωγε με τελώνες και αμαρτωλούς.
¨Αδικία¨ όταν αγάπησε τόσο τον Ιούδα
και του έδωσε το ταμείο των μαθητών.
(Ταμείο, στον κλέφτη!! Δηλαδή, έλεος!)
¨Αδικία¨ όταν άφησε τα 99 πρόβατα, κι έψαχνε στους γκρεμούς το ένα!
¨Αδικία¨ όταν έκανε πανηγύρι για τον Άσωτο που γύρισε μετανιωμένος.
¨Αδικία¨ όταν πλήρωσε τον εργάτη που έπιασε δουλειά μόλις την τελευταία στιγμή, με το ίδιο μεροκάματο που έδωσε σ’ όσους κουράστηκαν απ’ τα χαράματα!
¨Αδικία¨ όταν μας αγάπησε τόσο πολύ, και σταυρώθηκε για μας
¨έτι αμαρτωλών ημών όντων¨,
δηλαδή, ΠΡΙΝ μετανιώσουμε, πριν διορθωθούμε κι αλλάξουμε.
¨Αδικία¨ ήταν όταν έσωζε τον ληστή στο Σταυρό.
¨Αδικία¨ που ανατέλλει τον ήλιο σε δίκαιους,
αλλά και σε αμαρτωλούς.

Η θεία αγάπη, δεν πάει με τη ζυγαριά
και τα δικαστήρια αυτου του κόσμου.
Ο νομικισμός δεν έχει σχέση με το Θεό και το Πνεύμα Του.
Ο νους μας, γεμάτος κουτάκια και καλούπια,
δεν το αντέχει όλο αυτό.
Το νοσηρό μεγάλωμά μας,
νιώθει αμηχανία μπροστά στην τόση αρχοντιά κι ελευθερία.
Ο ηθικισμός και συντηρητισμός μας,
αντιδρά σ’ αυτό το θείο Ήθος.

Μα μας συμφέρει όλο αυτό, τελικά.
Διότι το σχέδιο της ¨άδικης¨ αγάπης Του,
ελπίζουμε να ¨πιάσει¨ κι εμάς,
και να ισχύσει και για τη δική μας δικαίωση.
Και τώρα,
για όσο ζούμε.
Μα και τη στιγμή που θα φεύγουμε
και θα περιμένουμε να νιώσουμε
το βλέμμα Του επάνω μας
επιεικές, συμπαθές και σωτήριο…

Θα είναι ¨άδικο¨ αν σωθούμε,
μιας κι είμαστε
τόσο αμαρτωλοί.

Μα θα μας αρέσει σίγουρα πολύ…
--------------------------------------------------------
ΟΜΙΛΙΑ: Τετάρτη, στο Βύρωνα, στο ναό της Μεταμόρφωσης.
Λεπτομέρειες σύντομα.
----------------------------------

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 8032
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Κυρ Σεπ 24, 2017 10:32 pm

Η ΓΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑ

Αυτό που βλέπει ο άλλος πάνω σου
είναι η γεύση της καρδιάς σου.
Όχι τι λες, ούτε ακόμα το ύφος και ο τρόπος,
που μπορεί και να παραπλανά.
Μα κυρίως αυτή η χάρη που βγάζεις ή δεν βγάζεις.
Κυρίως μετρά το τι ακουμπά την ψυχή του άλλου.
Αυτός ο γλυκασμός της αγάπης,
που μπορεί να βγαίνει
κι από πρόσωπα σοβαρά κατά τα άλλα.

Αγάπη δεν θα πει γλυκερές μορφές
και λόγια με το "σεις¨ και με το ¨σας¨.

Μπορεί να δώσεις κι ένα χαστούκι - απαλό - στο παιδί σου,
και να νιώσει αγάπη.
Διότι θα το έχεις δώσει με πόνο και καημό.
Και το καταλαβαίνει το παιδί.
Και μπορεί να μιλάς με γλύκα,
κι ο άλλος να ακούει συνέχεια μέσα του τη λέξη
¨υποκρισία¨,
¨κοίτα τον πώς υποκρίνεται!¨.

Το δήθεν της αγάπης μας,
μεγάλη πληγή στις σχέσεις.
Η μεγαλύτερη δυσφήμιση του Χριστού.
Η έκπτωση κι αποτυχία μας
ως εκκλησιαστικών προσώπων,
που δεν πείθουμε κανέναν.
Ούτε το παιδί μας...
Ούτε τον άνθρωπό μας.
Ούτε τον... εαυτό μας.

Από το βιβλίο Στο Βάθος Κήπος,
στην εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άθως στα βιβλιοπωλεία.
Για παραγγελία, εδώ: https://www.stamoulis.gr/%CE%95%CE%BA%C ... C%CF%83%CE%…
-----------------------------------------------
ΟΜΙΛΙΑ: στο Βύρωνα, την Τετάρτη,
στο ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.

Με μια καλή κουβέντα μπορεί να γίνει θαύμα
Ορθόδοξη Αλήθεια

Oλη η ζωή ενός μοναχού είναι αγάπη, αρκεί να είναι αληθινή

Από τον P. Andreas Konanos


Μπορεί να μιλάς από αγάπη. Μπορεί να 'σαι φιλόσοφος και η φιλοσοφία σου να αναβλύζει αγάπη, και να 'χεις αυτό τον σκοπό: να βοηθήσεις τον άνθρωπο που σ' ακούει. Διότι υπάρχουν άνθρωποι που διαθέτουν έναν νου πολύ δυνατό. Και έχουν μυαλό πολύ ανεβασμένο θεωρητικά. Και έχουν το χάρισμα να συλλαμβάνουν θεωρητικές έννοιες. Και είναι και οι άλλοι, οι πολύ πρακτικοί τύποι, που σε ρωτούν: «Εχεις κάνα ίδρυμα να πάω; Δεν ξέρω εγώ να μιλάω». Και είναι και κάτι παππούληδες, ιερείς, που 'ναι άγιοι άνθρωποι και μπορεί να μην ξέρουν να κάνουν κήρυγμα και να μιλήσουν όμορφα, αλλά μιλάει η ζωή τους. Ξέρουν να βοηθούν. Και μπορούν να ακούσουν τον πόνο του άλλου. Και βάζουν το χέρι στην τσέπη τους και δίνουν 50, 100, 200, 300 ευρώ σε κάποιον που 'χει ανάγκη. Και πάνε σ' ένα σπίτι που ετοιμάζεται να χωρίσει και τα μάτια τους στάζουν ένα δάκρυ. Λένε απλά λόγια στο ζευγάρι: «Ρε παιδιά, δεν ξέρω να σας πω πολλά επιχειρήματα, αλλά δεν είναι καλό το διαζύγιο». Και το ζευγάρι σμίγει. Μία καλή κουβέντα τους και γίνεται το θαύμα. Αλλος είναι μοναχός στο Αγιον Ορος. Και κάνει προσευχή. Και αυτό αγάπη είναι. Και ολόκληρη η ζωή του μοναχού είναι αγάπη. Αρκεί να αγαπά αληθινά. Αρκεί να 'ναι μοναχός που δεν γκρινιάζει και δεν τσακώνεται. Αυτός είναι αληθινός μοναχός αγάπης.

Διότι μπορεί να έγινε κάποιος μοναχός και μοναχή και, παρ' όλα αυτά, να χάνει την ουσία της πνευματικής ζωής από ασήμαντα πράγματα. Και να τσακώνεται ακόμα και μέσα στο μοναστήρι. Και αναρωτιέσαι: «Ρε παιδάκι μου, τ' άφησες όλα για να 'σαι άνθρωπος απελευθερωμένος και ανώτερος. Θυσίασες τα πάντα για να κάνεις την καρδιά σου έναπεριβόλι που θ' αγκαλιάσει όλο τον κόσμο. Και τσακώνεσαι σ' αυτό τον άγιο τόπο; Μπήκε η ζήλια κι εδώ; Στο μοναστήρι σου; Επιτρέπεται να 'χεις κι εσύ -ο μοναχός!- άτομα που δεν τους μιλάς; Και να υπάρχουν πατέρες, αδελφοί κι αδελφές στο μοναστήρι που δεν έχετε επικοινωνία και επαφή;»

Στο δικό σου το μοναστήρι δεν γίνεται αυτό. Αλλά σε κάποια άλλα γίνεται. Και θέλει προσευχή. Αναρωτιέμαι: Καλά, ο κόσμος περιμένει από σένα την αγάπη της προσευχής σου, το κομποσκοίνι της θυσίας σου.

Περιμένει να πιάνεις το κομποσκοίνι σου και να μνημονεύεις όλο τον κόσμο. Και εσύ, αντί γι' αυτό, λες: «Με τι κουράγιο να μνημονεύσω; Εγώ έχω τα δικά μου. Εγώ έχω τα βάσανά μου». Κι όταν λες «βάσανα», εννοείς γκρίνιες, φαγωμάρες, χρήματα, χτισίματα που δεν σταματούν και γίνονται αφορμή να ταράζεσαι τόσο. Στο τέλος, με όλα αυτά, χάνεις την ψυχή σου και δεν κερδίζεις την αγάπη. Εσύ πήγες στο Ασυλο Ανιάτων. Ξέρεις ποιοι μου το 'παν αυτό; Μου το 'παν φοιτητές και άλλοι νέοι άνθρωποι. Αυτοί που δεν έχουν τη φίρμα και την ετικέτα του πολύ καλού χριστιανού. Αυτά τα παιδιά όμως πήγαν στο Ασυλο Ανιάτων και βοήθησαν. Kαι έκαναν παρέα στους ανθρώπους εκεί. Και τους είπαν έναν καλό λόγο.

Κάποιους τους τάισαν και κάποιους τους καθάρισαν. Αυτό το έκαναν όσοι μπορούσαν και άντεχαν, και δεν σιχαίνονταν. Δεν είναι και εύκολα πράγματα αυτά. Δεν μπορεί να δώσεις το χέρι σου και ν' αγγίξεις κάποιον που πριν από λίγο με αυτό το χέρι σκούπιζε τη μύτη του. Γιατί μια φωνή μέσα σου λέει: «Πώς γίνεται; Εσύ είσαι πλυμένος, καθαρός. Αυτός δεν είναι σαν κι εσένα. Εσύ είσαι νέος. Αυτός είναι πολύ παππούς και γιαγιά. Πώς θα τους ακουμπήσεις;» Για να το κάνεις αυτό, πρέπει να σ' έχει ακουμπήσει πρώτα ο Θεός!

Από το βιβλίο του «Στο βάθος κήπος»

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 8032
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Δευ Σεπ 25, 2017 10:06 pm

ΣΑΡΞ – ΠΛΑΞ…ΚΑΙ Η ΕΠΙΕΙΚΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ.

Έλεγε ο π. Επιφάνειος Θεοδωρόπουλος ότι το πρόβλημα Σαρξ, το λύνει μόνο η Πλάξ.
Δηλαδή η σεξουαλικότητα (Σαρξ), λύνεται μόνο με την πλάκα του τάφου(Πλαξ).
Διότι όσο ζει πάνω στη γη ο άνθρωπος, έχει μέσα του χυμούς, επιθυμίες, ορμές, πόθους, έλξη.
Αφού ζει, θέλει, ποθεί κλπ.
Η λύση: μια ηρεμία και ψυχραιμία. Όχι πανικός.
Ήταν ένας μοναχός που είχε πολλούς πειρασμούς σαρκικούς,
δηλαδή, σεξουαλικού τύπου.
Πήγε σε κάποιον πνευματικό να μιλήσει, κι αυτός τον απογοήτευσε.
Ντροπή σου να κάνεις τέτοια, να νιώθεις έτσι, να είσαι τόσο επιρρεπής.
Ο μοναχός απελπίστηκε.
Έφυγε.

Στο δρόμο γύριζε λυπημένος, κι είδε έναν άλλο ασκητή.
Του ‘πε τον πόνο του, κι ότι ένας ιερέας πριν λίγο τον απογοήτευσε.
Ο ασκητής αυτός ήταν άνθρωπος ψαγμένος, αληθινός και άρα συμπαθής στον αγώνα του άλλου.
Κι είπε μια προσευχή παράξενη στο Θεό:
Κύριε, κάνε να νιώσει ο αυστηρός αυτός ιερέας
τι θα πει να έχεις τέτοιες επιθυμίες και να καίγεσαι.
Κι έφυγε η τρελή επιθυμία απ’ τον μοναχό,
κι ο μοναχός ηρέμησε.
Και πήγε όλη η σεξουαλική ένταση στον αυστηρό ιερέα.
Κι άρχισε ο ιερέας να τρελαίνεται απ’ τον πόθο και να μη ξέρει πού να σταθεί και τι να κάνει.
Κι είπε ταπεινά συγγνώμη στο Θεό για τη σκληροκαρδία που έδειξε στο μοναχό.
Κι αποφάσισε να είναι πιο επιεικής και συμπαθής κι ανθρώπινος στην ώρα της εξομολόγησης του κόσμου.
Και κατάλαβε ότι τα θέματα αυτά που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη σεξουαλικότητα είναι ανθρώπινα, και θέλουν κατανόηση, αγάπη, συμπάθεια και κυρίως… αυτογνωσία.
Κι όχι ασπλαχνία, φωνές κι υποτίμηση κανενός.

Είναι πολύ βοηθητικό αν ο καθένας μας σκέφτεται τα δικά του.
Τα πριν, τα νυν, και τα μετά…
Τα νιάτα του, τις δυσκολίες του, αυτά που πάντα λίγο πολύ τον απασχολούν.
Και τώρα. Σε όποια ηλικία κι αν είναι.
Σκέψεις, πράξεις, λόγια, θεάματα, επιθυμίες, όνειρα, διαδίκτυο.

Το να πουλάς μούρη είναι τελικά το πιο εύκολο σήμερα…
Το να παραδέχεσαι την αλήθεια σου, το πιο δύσκολο.
Μα και το πιο απλό και λυτρωτικό, αν το καλοσκεφτείς.
-------------------------------------------------
ΟΜΙΛΙΑ: Τετάρτη, στις 6.30 μ.μ., στο Βύρωνα, στο ναό της Μεταμόρφωσης.
---------------------------------------------------
π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 8032
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Τετ Σεπ 27, 2017 9:27 pm

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΟ ΧΑΒΑ ΤΟΥ, ΜΑ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ.

Βασικά, παραμιλάω.
Δεν έχω την ψευδαίσθηση
ότι επηρεάζω κάποιον
ή κάνω κάποιο καλό.
Όλα τα κάνει ο Θεός,
σε όποιον είναι έτοιμος
κι έχει ανοιχτή καρδιά.

Μου είπε κάποιος σε μια επαρχία που μίλησα:
Εσύ τα λες, εσύ τα ακούς!
Μη νομίζεις ότι φεύγοντας από δω
θα κάνουμε αυτά που είπες.
Ο καθένας κάνει το δικό του τελικά.
Αυτό που συνήθισε.
Αυτό που αποφάσισε.
Αυτό που θέλει.
Ο καθένας, το χαβά του, πάτερ μου.

Δεν είναι ακριβώς όπως τα λες, φίλε μου.
Πολλοί κάνουν βήματα,
με του Θεού την έμπνευση,
και σίγουρα όχι από μένα μόνο.
Κι αν όμως κανείς δεν αλλάξει,
δεν με πειράζει.

Μιλάω,
επειδή έτσι νιώθω,
έτσι μου βγαίνει,
κι έτσι πιστεύω.
Ας κάνει ο κόσμος ό, τι του αρέσει.
Ο καθένας έχει την ώρα του,
την καρδιά του,
τις αντοχές του, την έμπνευσή του.

Κι ο Χριστός άλλωστε που μίλησε
τόσο τέλεια,
σάμπως Τον άκουσαν,
ή άλλαξαν όλοι;
Σάμπως και εμείς αλλάξαμε,
που λέμε ότι είμαστε δικοί Του;..

Παρόλα αυτά,
ο Χριστός μίλησε.
Και εγώ μιλάω.
Δεν θέλω να αλλάξω με το ζόρι κάποιον.
Ούτε να πιέσω.
Ούτε να δασκαλέψω
και να σηκώσω το δάκτυλο που διορθώνει
και βάζει στη θέση τους
τα πλήθη.

Δεν θα μιλάω για πάντα βέβαια.
Και οι ομιλίες,
και όλα τα σχετικά,
κάποια στιγμή σταματούν.

Η ζωή είναι που μετράει τελικά.
Για όλους μας.
---------------------------------------------------
ΟΜΙΛΙΑ: Τετάρτη, στις 6.30 μ.μ., στο Βύρωνα, στο ναό της Μεταμόρφωσης.
Ακόμα δεν ξέρω τι θα πω...
----------------------------------------------------
π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 8032
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Κυρ Οκτ 01, 2017 11:39 pm

ΚΑΤΙ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ, ΜΑ ΞΕΧΝΙΌΜΑΣΤΕ

Ενότητα.
Με όλους και όλα.
Μεταξύ μας.
Οικογένειες ενωμένες.
Αγαπημένοι,
παρόλες τις διαφορές
που υπάρχουν μεταξύ μας.
Ζήλεια πολλή μεταξύ μας.

Ζήλεια, φθόνος, αντιπάθεια,
αντιπαλότητα,
διχασμός, σύγκρουση.
Ίντριγκες, διπλωματία, πονηριά,
παρασκήνια,
ψέμα ασύστολο κλπ κλπ.

Και μεταξύ θρησκευτικών προσώπων
που θέλουν να λέγονται εκκλησιαστικά
παρατηρούνται αυτά;
Ε, ναι! και μεταξύ αυτών.

Λυπηρό.

Και μην ψάχνω να βρω
αυτούς τους ανθρώπους
μακριά από μένα.
Εγώ είμαι αυτός.
Εσύ είσαι.
Εμείς είμαστε αυτοί
που ακόμα δεν νιώσαμε τι λέει ο Χριστός,
τι θέλει,
για ποιο λόγο ήρθε,
σταυρώθηκε, αναστήθηκε.
Είμαστε πολύ μακριά απ' το πνεύμα Του.
Από το βιβλίο Στο Βάθος Κήπος.
-----------------------------------------------------
ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ αυτές τις μέρες:
https://www.facebook.com/kibotos.org/ph ... =3&theater


Υπάρχει ένας λαμπρός πυρήνας μέσα μας!
Ορθόδοξη Αλήθεια

Από τον P. Andreas Konanos

Η αγάπη μπορεί να μας κάνει να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο και να μην υπάρχει ανταγωνισμός ούτε αντιζηλία ούτε κάποια κόντρα ανάμεσά μας

Για να ακουμπήσεις τον άλλο, πρέπει να 'χεις νιώσει τη λέξη «ενότητα». Να αισθανθείς δηλαδή ότι «εσύ κι εγώ δεν έχουμε κάτι να χωρίσουμε. Αντίθετα, έχουμε πολλά κοινά να συζητήσουμε και να ζήσουμε. Οτι είμαστε ένα».
Οπως είναι ένα όλα τα άγια τμήματα του Αγίου Αμνού, του Σώματος του Κυρίου που βάζουμε μέσα στο Αγιο Ποτήριο. Ολα ένα. Ολα εκεί μέσα ανακατεύονται: ζωντανοί και κεκοιμημένοι. Ολες οι κατηγορίες των ανθρώπων. Ολοι οι Αγιοι. Ολοι ανακατευόμαστε και γινόμαστε ένα. Ενα σώμα. Ολοι εκεί μέσα, ένα με τον Κύριο.

Αν δεν νιώσεις αυτό στην καρδιά σου, θα με κοιτάς και θα με αισθάνεσαι σαν αντίπαλο. Θα σε βλέπω και θα σε ζηλεύω. Η πρόοδός σου θα είναι απειλή για μένα. Η επιτυχία σου θα είναι αφορμή να ζηλεύω. Αν όμως νιώσω αυτό που είπε ο Κύριος στην προσευχή Του, τότε όλα θα είναι παραδεισένια.
«Σε παρακαλώ, ουράνιε Πατέρα Μου, αυτό: όλοι αυτοί που θα μείνουν πίσω, όλοι αυτοί που θα πάρουν τη φλεγόμενη καρδιά Μου, να κάνουν μια σκυταλοδρομία, ώστε να μεταδίδεται αυτή η φλόγα. Από καρδιά σε καρδιά! Και μ' αυτή τη θερμότητα και τη φλόγα θ' ανάψω μια πυρκαγιά σ' όλο τον κόσμο. Και θέλω όλους τους μαθητές Μου αυτό να τους χαρακτηρίζει: η αγάπη. Η αγάπη και η ενότητα». Αυτά ζήτησε ο Χριστός μας.

Αν καταλάβω ότι δεν έχω τίποτε να χωρίσω μ' εσένα. Αν καταλάβω ότι έχεις μια ψυχή, όπως έχω και εγώ μία ψυχή. Αν νιώσω ότι η ψυχή καθενός από εμάς στο βάθος της είναι πανέμορφη. Και η δική σου ψυχή είναι πανέμορφη. Και η δική μου ψυχή είναι πανέμορφη. Τότε, θα ζούμε την ενότητα.
Τα πάθη μου είναι πολύ άσχημα. Η κακία μου είναι πολύ άσχημη. Ο εγωισμός μου, οι αδυναμίες μου, αυτά είναι αποκρουστικά. Ναι. Αλλά αυτά δεν είμαι εγώ. Αυτά είναι γύρω από μένα. Αυτά είναι στοιχεία που επικάθισαν στον χαρακτήρα, στην ψυχή και την καρδιά μας. Αργότερα, όσο μεγάλωνα. Υπάρχει όμως ένας πυρήνας, μια ποιότητα και μια σφραγίδα μέσα μας που είναι λαμπρή. Πιο λαμπρή απ' όλους τους ήλιους του σύμπαντος. Πιο φωτεινή απ' όλα τα φώτα της γης και τ' ουρανού τα φώτα.

Αν το καταλάβω αυτό, θα νιώσω ότι έχουμε πολλά πράγματα κοινά εμείς οι δύο και όλοι μας. Κι αυτό θα μας οδηγήσει σ' έναν παροξυσμό αγάπης, όπως λέει στην Αγία Γραφή. Δηλαδή από την τόσο μεγάλη αγάπη να πάθουμε κάτι σαν πυρετό, που να μη ζηλεύει ο ένας τον άλλο. Πυρετός αγάπης! Να μη βλέπει ο ένας τον άλλο σαν απειλή. Να χαίρεται ο ένας με τη χαρά του άλλου.
Πόσο δύσκολο αυτό! Πόσο δύσκολο ακόμα και στον ιερατικό κόσμο. Είμαι ιερέας. Αναρωτιέμαι: Μπορώ ν' αγαπήσω έναν άλλο ιερέα, ο οποίος είναι καλύτερος, πιο ικανός, πιο χαρισματικός, λαμπρότερος, σπουδαιότερος και πιο καλλίφωνος από μένα; Μπορώ να αγαπήσω αυτόν που έχει σε διπλάσιο βαθμό ό, τι καλό έχω κι εγώ; Και να φτάσω σ' ένα σημείο που να χαίρομαι με την πρόοδό του. Και να λέω: «Τι ωραία! Η χαρά του είναι χαρά μου. Αγαπώ την πρόοδο του ιερέα αυτού».
Κι αυτός να χαίρεται με τη δική μου μικρή πρόοδο. Και να θεωρεί πως ό, τι είναι αυτός το χρωστά σε όλους μας. Και εγώ να νιώθω πως ό,τι είμαι το χρωστώ και σ' αυτόν. Κι ο ένας να στηρίζει τον άλλο. Και να μην υπάρχει ανταγωνισμός ούτε αντιζηλία ούτε αυτή η κόντρα που μας κάνει να βλέπουμε ο ένας τον άλλο με μισό μάτι.

Από το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου «Στο βάθος κήπος»

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 8032
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Παρ Οκτ 06, 2017 11:27 pm

ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ…

Όταν πεθάνεις,
θα ‘ρθει ως ενίσχυσή σου μπροστά στο Θεό
κάθε σου καλοσύνη.
Κάθε ζεστή κουβέντα που είπες στον πόνο του άλλου.
Κάθε δάκρυ συμπάθειας.
Κάθε δεκάλεπτο του ευρώ που έδωσες στο φτωχό
που είδες στο μετρό.
Κάθε προσευχή αγάπης που έκανες για ανθρώπους που σε άγγιξαν.
Κάθε χιλιόμετρο που διάνυσες
να επισκεφτείς έναν άρρωστο φίλο σου στο νοσοκομείο.
Κάθε αγκαλιά που έδωσες σ’ ένα μοναχικό άτομο.
Ακόμα και κάθε ασήμαντο λάικ αγάπης εδώ στο face.
Οι φορές που ήθελες να βρίσεις και συγκρατήθηκες.
Οι στιγμές που ήθελες να χτυπήσεις,
κι έκανες τη γροθιά σου μαλακή.
Οι ώρες που ήθελες να αδικήσεις και να κλέψεις,
και φέρθηκες έντιμα.
Όλες οι καλοσύνες σου, όποια μορφή κι αν πήραν.
Ακόμα και πράγματα ασήμαντα,
θα μαζευτούν όλα εκεί,
εκείνη τη δύσκολη στιγμή.
Ακόμα και σκέψεις όμορφες, που δεν ειπώθηκαν ποτέ,
μα βιώθηκαν στα βάθη της καρδιάς σου.
Ακόμα και ανεσταναγμοί που δεν ακούστηκαν από κανέναν.
Κι αυτά, πράξεις είναι.

Έχεις σπάνια καρδιά,
που βγάζει την ποιότητά της
λίγο λίγο κάθε μέρα.
Όλες αυτές οι ψηφίδες ομορφιάς,
κείνη τη σοβαρή και ιερή στιγμή του τέλους,
θα μαζευτούν με τρόπο θαυμαστό,
και θα σχηματίσουν
όλo το κάλλος της ψυχής σου.

Διότι, όντως,
έχεις πολλή ομορφιά.

Η απογοήτευση και μειονεξία
που νιώθεις, όμως,
δεν σε αφήνουν να πιστέψεις
στην ωραιότητα της καρδιάς σου.
Όλα αυτά, όμως,
θα βγουν ιδιαιτέρως τότε,
κείνη την ύστατη στιγμή
του χωρισμού.

Μιλάμε τώρα για πολύ μετά,
για πολλές πολλές δεκαετίες αργότερα,
μιας κι εσύ θα πεθάνεις περίπου 103 – 105 ετών.
(Για να μη με λες γρουσούζη)

Και τι να κάνω ως τότε, θα πεις.
Πάντως, σίγουρα, τίποτα με άγχος.
Απλά, να θυμάσαι να μαζεύεις
τέτοιες στιγμές πλούτου από τώρα.

Κι ας είναι ψίχουλα.
Εσύ, μάζευε.
Στο τέλος, θα δεις ένα καρβέλι ζεστό,
έτοιμο να σε χορτάσει.

Μάζευε φως,
κι ας είναι αμυδρό σα μιας πυγολαμπίδας.
Κείνη την ώρα, θα γίνει ήλιος φωτεινός
να μη σκοντάψεις.
Μάζευε.
Κι ας είναι απλές σταγόνες.
Τότε θα δεις μπροστά σου ένα ποτήρι
δροσερό νερό,
έτοιμο να σε ξεδιψάσει.

Προσέγγισε το Χριστό,
πιάσε έστω μια ακτίνα Του.
Και ξέρεις τι είναι ακτίνα Του;
Ο κάθε ασήμαντος άνθρωπος
που συναντάς μπροστά σου.
Αγαπάς τον αδελφό σου;
Σιγά σιγά γνωρίζεις τον Ίδιο το Θεό σου.

Έτσι είπε ο Ίδιος.
Εμοί εποιήσατε…

Συμπέρασμα:
μάζευε,
προχώρα,
ζήσε,
λάμψε!...

π. Ανδρέας Κονάνος

Απάντηση

Επιστροφή στο “Διάφορες Ομιλίες”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης