π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11084
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Σάβ Σεπ 07, 2019 9:57 pm

ΕΣΤΙΑΖΕ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ!

Το σπίτι μου έχει απ' όλα: γωνιές βρώμικες, σημεία σκονισμένα, χαρτιά πεταμένα, ακατάστατα ρούχα, βιβλία στοιβαγμένα.
Έχει όμως και λουλούδια, τάξη, ομορφιά κι ευπρέπεια.
Το θέμα είναι πού θα στρέψω τη ματιά μου, πού θέλω να κοιτάξω, τι θέλω να αναδείξω, να τονίσω, να επαινέσω ή να καταδικάσω.

Το ίδιο συμβαίνει και με το μέσα μας κόσμο.
Έχω τόσα λάθη, πάθη, αδυναμίες, δυσκολίες, προβλήματα, βάσανα, νευρώσεις, ψυχολογικά.
Μα και ευαισθησία, συμπάθεια, καλοσύνη, ευγένεια, αγάπη.

Όταν κάποιος σε αγαπά, μπορεί εύκολα να βλέπει διαρκώς τα καλά σου, να προσπερνά τα στραβά σου, να ερμηνεύει φιλάνθρωπα τα όσα λες και κάνεις και σκέφτεσαι. Παντού επιείκεια, συγγνώμη, και ανοιχτή αγκαλιά.
Ενώ αυτός που δεν σε χωνεύει για κάποιο λόγο, ό, τι κι αν κάνεις, θα βρει να πει το κακό, να σε στιγματίσει, να σου βρει λάθη, να σε δει να γκρεμίζεσαι, να δικαιωθεί, να νιώσει μια παράξενη ηδονή, να βγάλει δηλητήριο.

Έχει τόση ομορφιά αυτή η γη, αυτός ο κόσμος, αυτοί που μας περιστοιχίζουν.
Στο χέρι μας είναι να την κοιτάξουμε, να τη χαρούμε, να την τονίσουμε με έντονα χρώματα.
Και να δούμε την όποια ασχήμια με κατανόηση και καλή διάθεση.
Όπως κάνεις στο παιδί σου, στο κολλητό σου, σ' αυτόν και σ' αυτήν που ερωτεύεσαι.
Ό, τι βλακεία ή κοτσάνα κι αν πει, όπως και να σταθεί ή να μιλήσει ή να ντυθεί, όλα, τα πάντα, μα τα πάντα, σου φαίνονται τέλεια, υπέροχα, μεγαλειώδη, μοναδικά, εξαίσια! Όλα προσπαθείς να τα δικαιολογήσεις, δεν βλέπεις πουθενά γωνίες και κακίες, παρά μόνο καμπυλότητες και ελαφρυντικά.

Γιατί;

Γιατί η αγάπη και ο έρωτας τα κάνει όλα αλλιώς, ρίχνει πάνω στα πάντα μια χρυσόσκονη Παραδεισένια, κάτι φιλάνθρωπο που σε κάνει να βλέπεις τα στραβά ίσια, τα μαύρα λευκά, τις φακίδες αστέρια στο μουτράκι της, τη φαλάκρα " γούτσου γούτσου" για χάδια, την πολυλογία πληθωρικότητα, την τεμπελιά γαλήνη και χαλάρωση, την παχυσαρκία παχάκια και πιασίματα, κλπ.

Αγάπη, κατανόηση, αποδοχή και επιείκεια.
Τα μεγάλα γιατρικά, για κάθε πληγή.

Όσο δουλεύουμε μέσα μας,
τόσο τα πράγματα πάνε παντού καλύτερα.

π.Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11084
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Τρί Σεπ 10, 2019 12:02 am

ΣΚΑΛΩΣΙΕΣ

Πώς να Σε δω
καθαρά, Κύριε,
όταν,
κι εντός του Οίκου Σου
ενίοτε τόσα εμπόδια
συναντώ,
που κάνουν την ψυχή μου
να «σκαλώνει»;...

Θα μου πεις,
«μα η σκαλωσιά
γι’ αυτό υπάρχει,
για ανάβαση!»

Κάποια στιγμή
δεν πρέπει
οι σκαλωσιές αυτές
να φύγουνε τελείως
όμως;

Για να μπορέσω
να πετάξω στο κενό,
κάτω απ’ του τρούλου Σου
τον καθαρό αέρα,
και της ελευθερίας
την αιμάτινη στολή
με δόξα
να φορέσω.

Να πιω
Φως
αφιλτράριστο.

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11084
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Πέμ Σεπ 12, 2019 11:17 pm

ΕΧΕΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ;
Ή αλλιώς:
Η ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ:
ΕΝΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΓΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Πολύ λίγοι ήταν αυτοί
που κατάλαβαν το Χριστό
σε όσα είπε και όσα έκανε.
Και όμως, Αυτός προχώρησε στο έργο Του
και την αποστολή Του
με ενθουσιασμό και σταθερότητα,
προσπερνώντας την γνώμη του κόσμου.
Τον περιφρόνησαν, τον συκοφάντησαν,
Τον παρεξήγησαν, Τον μίσησαν,
και όμως δεν μπόρεσαν με τίποτα
να κλέψουν την χαρά από την ψυχή Του.
Διότι ακριβώς ο Χριστός ήξερε Ποιος είναι,
ένιωθε αδιάκοπα την ενότητα με τον Πατέρα Του,
αγαπούσε καθαρά τους ανθρώπους,
δεν περίμενε «εχθρούς» και μόνιμους «αντιπάλους» να Τον «θρέψουν» ή να Του δώσουν ταυτότητα από έναν τέτοιο «αγώνα»,
και ούτε στηρίχθηκε ποτέ σε άλλους
εξαρτημένα.

Χριστέ μου,
χάρισέ μου την δύναμη να στηρίζομαι
μόνο σε Εσένα, την αγάπη Σου,
και την εσωτερική μου συγκρότηση
και πληρότητα.
Να είμαι εστιασμένος στο κέντρο της ψυχής μου, εκεί που υπάρχει
η σφραγίδα Της δικής Σου έγκρισης
και επιβεβαίωσης.
Είναι όμορφο να με αγαπούν,
να με τιμούν, να με σέβονται.
Είναι όμως βασανιστικό,
άρρωστο και τραγικό
όταν όλα αυτά τα βιώνω ως ανάγκη μου,
και όταν δεν μπορώ να σταθώ πατώντας στην πέτρα της πίστης μου,
και στην ιερή γη της καρδιάς μου.
Είναι πολύ μεγάλο μαρτύριο
να πηγαίνεις πέρα δώθε,
ανάλογα με το πώς σου φέρονται κάθε στιγμή
οι «ασταθείς άλλοι».
Σήμερα με εγκρίνεις, χαίρομαι.
Αύριο έχεις διαφορετική γνώμη,
διαλύομαι και αρρωσταίνω.
Εξάρτηση, προσκόλληση,
απουσία ταυτότητας.

Κάτι τέτοια λέει αυτό το βιντεάκι
που μάλλον θα σου αρέσει και πάλι.
Κι αν όμως δε σου αρέσει, δεν πειράζει!
Θα είμαι πάλι καλά!
Αυτό δε λέμε τόση ώρα;!.. (γέλιο)

π. Ανδρέας Κονάνος

Απάντηση

Επιστροφή στο “Διάφορες Ομιλίες”