π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13256
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΠΕΡΥΣΙ, ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΡΑ,
ΖΟΥΣΑΜΕ ΕΤΣΙ & ΓΡΑΦΑΜΕ ΑΥΤΑ.

Περάσαμε από όλες τις καφετέριες,
τα τσιπουράδικα
& τα μαγαζιά της γειτονιάς του Ψυρρή.
Χαιρετίσαμε τον κόσμο που έτρωγε
κάτι τεράστια γλυκά στο Σερμπετόσπιτο,
ή πιο δίπλα θαλασσινά,
αλλά και κοκκινιστό κατσαρόλας
και παϊδάκια σχάρας.
Όπως μπορεί ο καθένας.
Στο ξενοδοχείο, στη φωτογραφία,
βγήκε όλη η οικογένεια να μας δει.
Κινέζοι έβγαζαν φωτογραφίες,
Ιταλοί ήθελαν να φιλήσουν το Σταυρό.
Άλλοι έκαναν προσευχή & σηκώνονταν όρθιοι,
άλλοι κάθονταν λες και δεν τρέχει τίποτα,
άλλοι άναβαν τσιγάρο.

Και μέσα στο κουβούκλιο του Επιταφίου,
ο Χριστός σιωπηλός, νεκρός, ήσυχος,
γεμάτος λουλούδια,
μύρα και δάκρυα.
Νύχτα αποδοχής και αγάπης,
για όλους & για όλα.
Αφού ο Κριτής σιωπά,
σιωπούμε κι εμείς ταπεινά,
προσμένοντας την Ανάσταση,
το Φως, την Ελπίδα.
Τη Φλόγα που θα κάψει
όλα τα ψέματα αυτού του κόσμου,
(& του θρησκευτικού κόσμου!),
αφήνοντας να λάμψει ο, τι αντέχει
μπροστά στα μάτια του Αναστημένου Χριστού!

Καλή Ανάσταση!! Χρόνια πολλά!
Με αγάπη & συγχώρεση!
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2019

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13256
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Λουλούδια να μοιράζεις,
λουλούδια να κρατάς,
για λουλούδια να μιλάς,
να ακουμπάς
και να μυρίζεις.

Δεν ασχολείσαι εσύ
με το σκοτάδι αυτού του κόσμου,
με τη βρωμιά
και την σαπίλα του,
αν και ξέρεις πως υπάρχουν.
Δεν είναι ότι πετάς στα σύννεφα.
Απλά,
στην θανατίλα αυτής της γης
εσύ εκπέμπεις
το «Χριστός Ανέστη»,
σε όλες τις εκδοχές του.

Καλό μήνα!

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13256
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ, ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ!

https://youtu.be/7XCbSObwEeY

Πόσα πράγματα θες εσύ για να χαρείς;
Πόσες είναι οι προϋποθέσεις της δικής σου ευτυχίας;
Μία; Δύο; Τρεις;
Θες ένα ωραίο σπίτι; Αυτοκίνητο;
Μια τέλεια σχέση; Καλή δουλειά;
Πολλά λεφτά; Έξυπνο παιδί;
Μια λαχταριστή πίτσα;
Ένα γλυκό;
Πού το κακό; Πουθενά!

Έρχεται όμως το ερώτημα:
Μπορείς να νιώσεις χαρά με το.. τίποτα;
Απλά επειδή ζεις!
Χωρίς «επειδή»!!
Μια ευτυχία, χωρίς λόγο!!
Είμαι καλά, επειδή… είμαι καλά!
Χωρίς εξωτερικές ανάγκες, χωρίς εξάρτηση.
Χωρίς προσκόλληση.
Όλα μου αρέσουν,
όλα θα τα ήθελα, δεν είναι κακό,
ούτε αμαρτία,
μα μπορώ να είμαι καλά και χωρίς αυτά.
Τα θέλω, τα προτιμώ, μα δεν απαιτώ με πείσμα τίποτα.

Ούτε υποφέρω αν δεν τα έχω!
Να μια φοβερή απόδειξη προόδου στην εσωτερική ζωή:
δεν απαιτώ κάτι για να χαρώ.

Μετά, και οι σχέσεις γίνονται πιο άνετες.
Ελεύθερες, χαλαρές, χωρίς άγχος,
πίεση και στρες.
«Μένω κοντά σου,
διότι βρήκα την ομορφιά σου,
πέρα απ’ τη μορφή σου, πέρα απ’ τα πράγματά σου,
τα πτυχία και τα λεφτά σου».
Η ζωή είναι όμορφη από μόνη της.
Η χαρά της Ύπαρξης.
Έτσι, φεύγουν: η απαίτηση, η γκρίνια,
η τοξικότητα, το δηλητήριο.
Θέμα ωριμότητας και σοφίας όλα αυτά
και βιωματικής εμπειρίας του «Χριστός Ανέστη»!!

Θα χαρώ να κάνεις εγγραφή στο κανάλι:
https://bit.ly/SubscritionAK

https://youtu.be/7XCbSObwEeY

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13256
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΟΡΙΖΩ

Υπευθυνότητα.
Ανάληψη προσωπικής ευθύνης.
Ωριμότητα.
Απελευθέρωση από το ρόλο του θύματος
& του καημένου.
Δεν σου φταίει κανείς,
μα ούτε εσύ «φταις» για τους άλλους:
φταίει η μάνα μου, ο πατέρας μου,
οι άλλοι με κατάντησαν έτσι,
είμαι θύμα καταστάσεων, περιστάσεων,
δαιμόνων, μορμόνων & άλλων κακών ατόμων.
Όχι.
Για τον εαυτό σου, το πώς νιώθεις,
τι κάνεις, πώς αντιδράς κλπ,
ευθύνεσαι μόνο εσύ!
Εσύ ορίζεις τον εαυτό σου.
Σίγουρα δεν ορίζεις όσα συμβαίνουν γύρω σου,
μα το πώς εσύ τα ερμηνεύεις & πώς αντιδράς.
Εσύ και οι επιλογές σου,
οι απόψεις σου, οι αποφάσεις σου,
η δράση σου.
Όλα τα γύρω μας είναι μόνο οι αφορμές.
Μα μπορείς να κάνεις
έξυπνες & φωτισμένες επιλογές
κι όλα να λειτουργούν
υπέρ σου!
Στον Χριστό έδωσαν Σταυρό,
μα Αυτός απάντησε
με Ανάσταση !!

Συμπέρασμα: ασχολήσου με σένα,
μόνο για σένα έχεις την κεντρική ευθύνη.
Μόνο εσένα μπορείς να σώσεις, να ζωντανέψεις, να αναστήσεις.

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13256
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΜΑΝΕΣ ΠΟΛΛΕΣ, ΚΑΛΕΣ, ΓΛΥΚΙΕΣ, ΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΤΡΕΛΕΣ.

Άλλος αγαπά τη μάνα του πολύ και θέλει να της πει χίλια ευχαριστώ σήμερα για όλα.
Άλλος είναι πολύ θυμωμένος μέσα του κρυφά γι’ αυτό το πρόσωπο, και αναρωτιέται με νεύρα «τι ήθελες και με γέννησες, αφού δεν μπορούσες να σταθείς σωστά σαν μάνα».
Άλλος, μιλάει άνετα μπροστά στη μάνα του, έχει την τέλεια σχέση εμπιστοσύνης, ακουμπάει πάνω της τα βάσανα και τα προβλήματά του, και νιώθει απίστευτη γαλήνη και ξεκούραση.
Κι είναι κι ο νέος που τρέχει στα φαρμακεία να πάρει χάπια για τη μάνα του, την τρελή, την ψυχωσική, την άρρωστη και βασανισμένη.
Μα και πάλι την αγαπά. Διότι την βλέπει να παλεύει και να προσπαθεί.
Άλλος βλέπει τη μάνα του να μπεκροπίνει, να χαρακώνεται, να τζογάρει, να χαπακώνεται, να παίρνει ναρκωτικά, να λέει ψέματα, να έχει ψύχωση με το καθάρισμα, τις σκόνες, τις σκούπες και τα σφουγγαρόπανα. Να μαγειρεύει όλη μέρα, ή να βαριέται αφόρητα και να ειδικεύεται μόνο στο τοστ και την ομελέτα, ενώ το σπίτι μοιάζει με αχούρι.

Μάνες πολλές, παιδιά πολλά. Το καθένα μεταφράζει κι αντιδρά αλλιώς στο φέρσιμο της μάνας του.
Χαρακτήρες ποικίλοι. Άπειροι.
Τόσες και οι ερμηνείες γι’ αυτό το πρόσωπο το μοναδικό. Το ιερό, μα και τραγικό πολλές φορές.
Έχω ακούσει τόσες ιστορίες για μάνες, που με προσγειώνουν θέλω δεν θέλω.
Το μόνο σίγουρο, ότι δεν σκέφτονται όλοι λουλούδια και τριαντάφυλλα και καρτούλες ευχετήριες σήμερα, στη γιορτή της.

«Η μάνα μου με πετσόκοψε, με φρέναρε σ’ όλα τα ωραία της ζωής. Δεν με άφησε να προχωρήσω, να κάνω τη δουλειά που ήθελα, να σπουδάσω, να φτάσω εκεί που ήθελα».

«Αυτή με χώρισε απ’ την αγαπημένη μου, ήμασταν τρελά ερωτευμένοι, μα μπήκε αυτή στη μέση και όλα τα χάλασε»

«Καλή κουβέντα απ’ τα χείλη της δεν άκουσα, πάντα είχε κάτι για να με πικράνει. Όλα τα δικά μου, στραβά κι ανάποδα τα έβλεπε και τα έλεγε. Καταπίεση αφόρητη σε όλα: Πώς θα ντυθώ, πώς θα χτενιστώ, πώς θα κουρευτώ, πώς θα μιλήσω, πώς θα μασήσω. Παραφυλούσε με κάθε ευκαιρία να μου βρει ένα λάθος, κάτι που έκανα στραβά, να το μεγαλώσει, να με γεμίσει ενοχές, φοβίες, απειλές. Η μάνα μου ήταν «του γιατρού», μα ήθελε όλους να μας κάνει καλά και να μας διορθώσει. Όλα τα ήξερε αυτή. Α, και έβριζε πολύ. Σπάνια έλεγε το όνομά μου»

«Χειριστική, έλεγχος σε όλα. Φωνές στο σπίτι, σαν να με ζήλευε, σαν να με αγαπούσε τόσο πολύ, μα άρρωστα, που γινόταν παράνοια όλο αυτό και χάναμε τη λογική, το μέτρο, την ισορροπία. Η αγάπη της ήταν καταστροφική, ένας σκέτος όλεθρος».

«Εγώ, δεν μπόρεσα ποτέ μπροστά της να ανοιχτώ, να εκφραστώ, να κλάψω, να γελάσω. Με έκανε άβουλη, μου νέκρωσε την ψυχή, κάτι σαν απονεύρωση. Ήθελε να ζω μέσα απ’ τη δική της ζωή μονάχα, να πιστεύω αυτά που πίστευε αυτή, να μην έχω άποψη δική μου για τίποτε. Και τώρα που παντρεύτηκα, τα βγάζω κι εγώ πολλά απ’ αυτά στον άντρα μου και στα παιδιά μου».

«Τη θυμάμαι που έψαχνε κρυφά στο κινητό μου, έβλεπε τα μηνύματα και ήθελε να με ελέγχει για όλους τους φίλους και τις φίλες. Τι έλεγα, πού πήγαινα, τι αγόραζα, τι θαύμαζα».

«Εγώ είχα μάνα θεούσα, κύριε πάτερ. Ό, τι χειρότερο για να τρελαθείς, να ζήσεις την παράνοια, και να χάσεις την πίστη σου στο Θεό και στα πάντα. Ζούσαμε όλοι σπίτι μας μια τρέλα. Μπήκε στη θρησκεία και κατάντησε ανέραστη κι ανόρεχτη για όποια χαρά της ζωής. Μάλλον, δεν κατάντησε, έτσι ήταν πάντα. Μα μπήκε στη θρησκεία και το τερμάτισε. Όλα τα έλεγε αμαρτία. Κάθε μου πράξη ήταν γι’ αυτήν δαιμονική, πειρασμική, επικίνδυνη. Χορτάσαμε όλοι σ’ αυτό το σπίτι Κόλαση. Τη φάγαμε με το κουτάλι, κάθε μέρα μας τάιζε κι από λίγο. Όσο μίλαγε για τα σκοτάδια και τις απειλές, δεν τη θυμάμαι να μίλησε για τον Χριστό, το Φως και τη χαρά. Μούτρα, ξινίλα και γκρίνια. Για όλα. Μόνο με τους παπάδες χαιρότανε, μόνο που αυτοί δεν την ξέρανε καθόλου, ποια ήτανε στ’ αλήθεια. Βιτρίνα παντού. Τον πατέρα μου τον κατάντησε χειρότερο από ασκητή, η μοναξιά του ήταν αφόρητη, δεν ένιωσε άντρας και αρσενικό κοντά της από εκείνη τη χρονιά της «στροφής» της, όπως έλεγε, που ήταν η χρονιά που της έστριψε τελικά. Της λέγαμε να πάει στο γιατρό, μας έλεγε δαιμονισμένους».

«Εμένα η μάνα μου είναι πόρνη, πάτερ μου. Μα είναι καλή, πονετική, κυρία. Όταν ερχόταν στο σχολείο για να πάρει τους βαθμούς μου, όλοι τη σέβονταν. Μεγάλη η ιστορία της, θέλουμε χρόνο να στην πω μια μέρα».

«Θυμάμαι, πάτερ μου, τη μέρα που είπα στη μάνα μου ότι είμαι λεσβία. Πώς δάκρυσε αρχικά, πώς μου είπε ότι το ήξερε, το καταλάβαινε από χρόνια. Και πώς μετά με πήρε αγκαλιά και με βεβαίωσε για την αγάπη και αποδοχή της. Και πόσο χάρηκα τότε για τη μάνα μου, πόσο περήφανη ένιωσα που είχα τέτοια μάνα. Θυμήθηκα τον φίλο μου το Μιχάλη που τόλμησε κι αυτός να πει στη μάνα του πως είναι ομοφυλόφιλος και πώς αυτόματα η «γλυκύτατη» μανούλα του τον έστειλε στο διάολο και του είπε να τσακιστεί να φύγει απ’ το σπίτι το συντομότερο. Και ήρθε και μου ‘πε με θυμό, με πίκρα, με απόγνωση, σε μια κατάσταση χαοτικού άγχους «η μάνα μου με έδιωξε, δεν θέλει να με ξέρει». Μάνα να σου πετύχει».

«Όταν η μάνα μου έπαθε εγκεφαλικό, μου άρεσε τόσο να της κρατώ γλυκά το χέρι. Τότε ήταν που της μίλησα για πρώτη φορά, εκεί που δεν καταλάβαινε τίποτα. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που της μίλησα ανοιχτά. Της είπα πόσο την αγαπούσα, παρόλο που δεν μιλούσαμε ανοιχτά. Πρώτη φορά εκεί στο κρεβάτι του νοσοκομείου έκλαψα μπροστά στη μάνα μου. Εκεί, που δεν με καταλάβαινε ούτε καν ποιος είμαι. Τα αισθήματα, τα συναισθήματα και τα βαθύτερα της ψυχής, ήταν άγνωστες καταστάσεις για το σπίτι το δικό μας».

«Η μάνα μου ζει για πάντα μέσα μου. Πέθανε πριν 8 μήνες. Μα όσα μου είπε, όσα μου έδειξε, όσα κυρίως ήταν, όλα αυτά, και τα καλά και τα άσχημα, και τα ωραία και τα δηλητήρια, όλα είναι ακόμα μέσα μου. Η μάνα μου «κατσικώθηκε» μέσα μου, ήδη απ’ τα πέντε μου χρόνια, τότε που ήμουνα παιδί. Μπορεί να ταξίδεψα στο εξωτερικό, να πήγα για σπουδές και υποτροφίες Αγγλία, Αμερική και όπου Γης. Μα πάντα, στις βασικές αποσκευές μου κουβαλούσα τη μορφή της, τα λόγια της, τις πεποιθήσεις και συμβουλές της. Ευτυχώς η δικιά μου ήταν ωραίος άνθρωπος, νορμάλ, μια κανονική γυναίκα με καρδιά και αισθήματα. Ευτυχώς!»

Μπορώ να γράφω με τις ώρες για τις μάνες που γνώρισα στα τόσα χρόνια, μέσα από σένα…
Δεν κρίνω, δεν κατακρίνω καμία, κανέναν και τίποτε.
Κάτι σαν καθρέφτης μόνο έγινα για λίγο.
Έτσι, για να κοιταχτείς αν θες, να δεις αν σου πετάει κανα τσουλούφι…
Χρόνια πολλά σε όλες τις μάνες του κόσμου.
Τις καλές, τις γλυκές, τις άγιες,
τις νορμάλ και τις… τρελές.
Μάνες όλες.

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13256
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΜΗ ΒΙΑΣΤΕΙΣ ΝΑ ΧΩΡΙΣΕΙΣ
«Δεν έχω κίνητρο να συνεχίσουμε μαζί.
Θα χωρίσουμε».
Το έχεις σκεφτεί ποτέ έτσι;
Ο γάμος θέλει διαρκή ανανέωση.
Θέλει εκτίμηση του ενός στον άλλο.
Να θαυμάζεις τη γυναίκα σου!
Να θαυμάζεις τον άντρα σου!
Εγγύτητα, ενότητα, «αυτοκόλλητοι»,
αλλά και απόσταση και ελεύθερο ζωτικό χώρο.
Τρόπο καλό. Όχι λόγια απότομα, προσβλητικά.
Το τζάκι θέλει ανανέωση, καινούργια ξύλα,
να μη σβήσει η φλόγα της φωτιάς.
Αλλιώς, θα έρθει ο πονοκέφαλος.
Ο πόνος στο στομάχι.
Συχνά, και συμπτώματα καρκίνου.
Αυπνίες. Εφιάλτες.
Πέφτουν μαλλιά. Χάνεις μυαλά.
Πρέπει να γίνει κάτι σοβαρό, να μην κυλάει έτσι η ζωή.
Δεν σου αξίζει μια τόσο απαίσια ζωή.
Δεν γεννήθηκες εσύ για αυτό.
Κάνε ό, τι καλύτερο μπορείς.
Καθρεφτίσου στην αλήθεια της σχέσης σου.
Άσε την επιθετικότητα, δεν βγάζει πουθενά.
Δες αν κάπου φταις κι εσύ. Λέω, «αν».
Πες πιο πολλά «ευχαριστώ».
Χαμογέλα περισσότερο.
Ο άλλος, δεν είναι δεδομένος.
Δεν σου χρωστάει.
Υπήρχε εποχή που εσείς οι δύο ήσασταν δυο ξένοι.
Και σμίξατε. Και χαρήκατε τρελά.
Και μετά βαρεθήκατε και σφαχτήκατε.
Ψάξε να βρεις τι στα αλήθεια φταίει.
Δούλεψε μέσα σου,
κυρίως στον τομέα αυτό
που λέγεται «αυτογνωσία».

Ίσως σε ηρεμήσει λίγο κι αυτό:
https://m.youtube.com/watch?v=7XCbSObwEeY

Κάνε εγγραφή στο κανάλι, please, εδώ:
https://www.youtube.com/channel/UConB4Z ... I3-rtJ2lgQ

https://m.youtube.com/watch?feature=you ... 5A10VvMvH0

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13256
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΚΆΠΟΥ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΟΝΤΑ, ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ.

- Δουλεύω από τα 15 μου, σερβιτόρος εδώ κι εκεί. Έχω κάνει και σε νησιά, δίπλα στη θάλασσα. Ξέρεις τι είναι να βλέπεις τη θάλασσα, να σε τρελαίνει, και να μη μπορείς να μπεις;
- Αυτό που λες, θα το πω σε κάποια ομιλία μου, μου αρέσει πολύ. Είναι συγκινητικό.
- Όχι, μην το πεις, δεν είναι τίποτα σπουδαίο, δεν πειράζει. Άλλοι έχουν δουλέψει με πιο δύσκολες συνθήκες. Μου αρκούσε που έβλεπα τον ήλιο το απόγευμα! Το ηλιοβασίλεμα στο νησί ήταν τέλειο. Και ας μην έκανα μπάνια. Πώς άλλωστε να κάνω; Δούλευα 12 ώρες συνέχεια, ήμουν πτώμα.
- Σε στήριζαν οι δικοί σου;
- Όχι, δεν μπορούσαν. Ο πατέρας μου είναι παράλυτος, τον φροντίζει η μάνα μου.
- Αυτή; Σε νιώθει;
- Ε, όχι πάντα. Είναι καλή, μα πιεστική. Όσα λεφτά έβγαζα, τα κράταγαν για το σπίτι, και μου έδιναν λίγα ευρώ για τα βασικά.
- Μιλάς ωραία, σπούδασες κάτι;
- Όχι, πώς να σπουδάσω. Είχαμε μεγάλη φτώχεια και ανάγκες. Δεν με ευνόησαν οι συνθήκες. Δεν είχα και μυαλό. Έπρεπε να μάθω γράμματα, για να διαβάζω εσένα, αυτά που γράφεις στα βιβλία σου.
- Χαχα.
- Αστειεύομαι.
- Και πού τα ξέρεις όλα αυτά, πώς μιλάς έτσι; Για την ηλικία σου, είσαι πολύ ψαγμένος.
- Διαβάζω άρθρα στο διαδίκτυο. Σοβαρά κείμενα, εννοώ. Φιλοσοφία, ψυχολογία, κοινωνικά θέματα, θρησκείες. Δεν μου αρέσει εμένα ο Φρόιντ. Διάβασα όμως τον μαθητή του, τον Κάρλ Γιούνγκ. Έμαθα και αγγλικά μόνος μου.
- Πώς;
- Από τραγούδια βασικά. Άκουγα ξένα τραγούδια που μου άρεσαν, και μάθαινα τους στίχους. Ξέρω καλά αγγλικά τώρα, συνεννοούμαι μια χαρά.
- Πρέπει να σπουδάσεις εσύ! Έστω και τώρα. Δεν είναι αργά.
- Ναι, θέλω να γίνω ψυχολόγος.
- Θα ήσουνα καλός νομίζω.
- Καταλαβαίνω τον άλλο. Και με τόσους χωρισμούς που πέρασα με διάφορες κοπέλες, έμαθα να μην πιέζω, να μη χτυπάω την πόρτα του άλλου συνέχεια. Νιώθω τι θέλει, μα σέβομαι κιόλας. Μ’ αρέσει να πετάω μαζί με κάποιον, μα όχι γαντζωμένος και δεμένος. Διότι αυτό πνίγει.
- Εγώ πάω από δω, έχω δουλειές στο κέντρο.
- Α, εγώ πάω από δω, για τρέξιμο με ένα φίλο. Κάνω 8 χιλιόμετρα τη μέρα. Ωραίο πράμα. Χάρηκα που σε γνώρισα τυχαία στο δρόμο. Ήθελα να σε δω ποιος είσαι από κοντά μια φορά. Και να, σε είδα. Με βοηθάς με αυτά που λες και γράφεις, ανοίγει το μυαλό μου και λύνεται η ψυχή μου από τα μπερδέματα.
- Κι εσύ με όσα μου είπες, άνοιξες το μυαλό μου σήμερα, να ξέρεις.
- Γεια σου. Να μείνεις αυτό που είσαι πάντα. Και συγγνώμη για τον ενικό τόση ώρα, αλλά σε νιώθω γνωστό μου. Τα βράδια, ή θα πάρω χασίς, ή θα ακούσω εσένα. Και μετά κοιμάμαι ήρεμα. Με κάνεις και ξεχνιέμαι.
- Α, και χασίς.
- Ναι, όχι πάντα, το έχω περιορίσει πολύ.
- Μπράβο, μπράβο.
- Όλα αυτά στα είπα, γιατί ήμουν σίγουρος ότι δεν θα με κρίνεις.
- Ναι, δεν κρίνω. Μόνο ακούω.
- Τότε να σου πω ότι μια φορά έκλεψα κιόλας. Ένα κιλό.
- Α, έκλεψες. Τι;
- Χασίς. Δεν με έπιασαν όμως. Είχα πολύ ανάγκη τα χρήματα εκείνο τον καιρό.
- Εντάξει.
- Μπορώ να σου κάνω μια μεγάλη αγκαλιά; Δεν είμαι άρρωστος, μη φοβάσαι.
- Κάνε.
- Σε άκουγε μια πρώην μου όταν χωρίσαμε, και παρηγοριότανε.
- Α, έτσι. Τι είναι αυτό το τατουάζ;
- Σταυρό έκανα.
- Πόναγε;
- Ναι, μα ήταν γλυκός ο πόνος, ήθελα να έχω ένα σταυρό επάνω μου. Το έκανα στα 19 μου.
- Έχεις περάσει τόσα εσύ, που τον έχεις το Σταυρό σίγουρα χαραγμένο στην ψυχή σου.
- Τα λες ωραία. Έχω κι άλλο ένα τατουάζ. Δεν κάνω άλλα. Αυτά τα δύο.
- Λοιπόν, χάρηκα πολύ με όσα μου είπες.
- Να σου γράψω καμιά φορά στο messenger αν θέλω;
- Γράψε. Πόσο χρονών είσαι;
- 26.

π. Ανδρέας Κονάνος

Άβαταρ μέλους
panagiotisspy
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 6181
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 7:57 am
Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από panagiotisspy »

Πρεπει κατι να γραψω εδω..

Κατ αρχην με αντιπροσωπευει πολυ η τελευταια αναρτηση, οπως ολους μας πιστευω σε καποιο βαθμο..

Μα αυτο που θελω να γραψω
ειναι οτι οταν το φορουμ εκανε την πρωτη του προσκυνηματικη μαζικη εκδρομη 20 ατομων στο Αγιον ορος το 2010
οταν κατεβηκαμε στον αρσανα του πρωτου μοναστηριου
στη Διονυσιου
ποιον νομιζετε οτι συναντησαμε, ποιος ηταν ο πρωτος ανθρωπος που ειδαμε στο Ορος, ο οποιος περιμενε το πλοιο για να βγει εξω;

Στον αρσανα της Διονυσιου,
ο πατηρ Ανδρεας Κονανος...
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13256
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΜΗΝ ΤΡΕΛΑΙΝΕΣΑΙ!

(Βίντεο)
Αποταυτίσου!
Ή, όπως λένε και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι: κούλαρε!
Μην φορτώνεσαι προβλήματα άλλων σε βαθμό αρρώστιας.
Όταν ζω σε εμπόλεμη ζώνη καυγάδων και έντασης, η λύση είναι: ακούω ψύχραιμα, μα από απόσταση. Δεν χάνω την επαφή με την ψυχή μου, με το κέντρο μου.
Δεν εμπλέκομαι, δεν γίνομαι μέρος του προβλήματος ούτε βουλιάζω μαζί με τους ναυαγούς που με περιβάλλουν.
Δεν κάνω το πρόβλημα του άλλου δικό μου, αλλά προστατεύω την ηρεμία και ψυχική ελευθερία μου.
Φίλε μου, σε αγαπώ πολύ, μα δεν ταυτίζομαι με τον πόνο σου, παρόλο που σε συμπονώ και νοιάζομαι για το καλό σου.
Θυμάμαι το καντήλι: λάδι και νερό. Είναι μαζί, αλλά και χώρια.
Πολλοί νέοι φορτώνονται τα προβλήματα των γονιών τους, τα κάνουν δικά τους, γεμίζουν ενοχές, νομίζουν ότι φταίνε για όλα τα στραβά του σπιτιού τους, που μόνο σπίτι δεν θυμίζει.

Και αγνοούν, ή ξεχνάνε, ότι μερικοί καυγαδίζουν επειδή αυτό είναι το καύσιμό τους, δεν μπορούν χωρίς αυτό! Η ένταση είναι η ζωή τους, τους δίνει υπόσταση και ταυτότητα.
Έχουν πάθει εθισμό. Δεν μπορούν χωρίς αυτό.
Ο νέος δεν το ξέρει αυτό και στεναχωριέται, πληγώνεται, παίρνει επάνω του το πρόβλημα της οικογένειας. Και τρελαίνεται.
Όχι φίλε μου!!! Μην κάνεις την τρέλα του άλλου – του όποιου άλλου!- δική σου!
Μιλάμε για ψυχοπάθεια που μας περιβάλλει και απειλεί να επηρεάσει και εσένα, αν δεν προσέξεις.
Όταν γύρω σου γίνεται χαμός και κάποιοι ζουν σε κλίμα φασαρίας και φωνών, εσύ να πεις: Θέλω να σε καταλάβω, να σε νιώσω, να σε αγαπήσω, αλλά θα βάλω και όρια, για να προστατευτώ κι εγώ. Δεν είναι λύση να τρελαθώ μαζί σου, δήθεν για να βοηθήσω! Διότι δεν είναι βοήθεια αυτό.
Δεν θα αρρωστήσω κι εγώ, επειδή εσύ έχεις τα ψυχολογικά σου ή όποια άλλα θέματά σου!!! Έχω εξετάσεις, ετοιμάζομαι για πανελλήνιες, έχω δικά μου θέματα υγείας, προσωπικά, συναισθηματικά, επαγγελματικά. Δεν θα διαλυθώ εξαιτίας σου.

Αποταύτιση λέγεται όλο αυτό.

Η πιο μεγάλη βοήθεια στην τρέλα γύρω μας, είναι, να είσαι εσύ καλά!! Με ηρεμία, ψυχραιμία και νηφαλιότητα.
Αντί να χαλιέσαι και να σπάνε τα νεύρα σου, γίνε ένας καθρέφτης γαλήνης, ώστε να καθρεφτίζεται ο άλλος μέσα σου – αν θέλει βέβαια!- και να βλέπει την αλήθεια του, να φτάνει σε μια αυτογνωσία.
Αντί να εμπλέκεσαι στην όποια τρέλα γύρω σου, αποταυτίσου!
Και κάνε αυτό που έκανε ο Χριστός στην δίκη του: Ο Ιησούς, εσιώπα. Διότι δεν έχει νόημα να μιλάς λογικά σε παράλογους.
Τα δικά σου όπλα και εργαλεία είναι:
Σιωπή, Φως, προσευχή, ηρεμία, αγάπη, και διακριτική απόσταση ασφάλειας και αυτοπροστασίας.
Και μην έχεις τύψεις αν διασκεδάζεις και χαίρεσαι, ενώ οι δικοί σου προτιμούν να ζουν την παράνοιά τους! Ούτε να νιώθεις ενοχές για την ηρεμία και γαλήνη σου, ενώ αυτοί θέλουν να σε βάλουν στο παιχνίδι της ταραχής τους!
Δεν είσαι ελέφαντας, δεν είσαι ο παράξενος και αναίσθητος!
Είσαι οκ!
Και το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Θεός που σε βλέπει τόσο cool, σου χαμογελά και σε εγκρίνει.

https://www.youtube.com/watch?v=QNYJfo4KjQ0

Τα σχόλια στο βίντεο κάνει ο π. Ανδρέας. ΜΗΝ ΤΡΕΛΑΙΝΕΣΑΙ! Αποταυτίσου! Ή, όπως λένε και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι: κούλαρε! Μην φορτώνεσαι προβλήματα άλλων σε...

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13256
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΜΕ ΟΡΑΜΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ! (Video)

https://youtu.be/SFXjh60QyhE

Καλό διάβασμα,
στα παιδιά που ετοιμάζονται για εξετάσεις.
Τα πολλά λόγια είναι φτώχια,
τι να πεις στους νέους σήμερα,
που τους έχουμε μαράνει τόσο τα φτερά.
Όλα να πάνε καλά!
Όσο γίνεται, ηρεμία στο σπίτι.
Χωρίς μεγάλη πίεση και ένταση απ’ τους γονείς.
Κλειστό στόμα, αν είναι να πούμε κάτι που φέρνει καυγά.
Όλοι είμαστε κουρασμένοι ψυχικά
και απογοητευμένοι από όσα ζούμε
εδώ και μήνες φέτος.
Απ’ την άλλη, εσύ είσαι νέος!
Άρα, ωραίος, ωραία! Δυνατός, δυνατή!
Δεν το βάζεις κάτω εύκολα.
Μέσα σου βράζει η ζωή η ίδια,
θες να βρεις μια χαραμάδα φωτός
μέσα στο σκοτάδι του κόσμου μας.
Ελπίζεις!
Παλεύεις!
Κάνεις την αντίστασή σου, την επανάστασή σου!
Μην τα παρατάς!
Ξέρω, είσαι πολύ ευαίσθητο πλάσμα.
Σκέφτεσαι τη χαλάρωση,
τον ύπνο, την ξεκούραση,
την αγάπη, τον έρωτα,
τα αθλήματα,
τις βόλτες, τον ήλιο και τη θάλασσα.
Τις διακοπές και το ξενύχτι κάτω απ’ το φεγγάρι.
Είσαι αλλού! Ο νους σου φεύγει.
Μα πρέπει για λίγο καιρό ακόμα
να μπεις στο καλούπι του διαβάσματος.
Ο κόσμος μας είναι αυτός που είναι.
Αρκετά τρελός.
Δεν ευνοεί ποιητές, ευαίσθητους και οράματα.
Όλα μετριούνται με χρήματα, αριθμούς,
κατανάλωση, εκμετάλλευση.
Και πολύ ψέμα, ρε παιδί.
Και πολλή υποκρισία. Με το τσουβάλι αυτά τα δυο.
Παντού. Σε όλους τους χώρους.
Και εγώ, που τώρα σου μιλάω κάπως χύμα, άνετα κι ωραία,
μπήκα πρώτα σ’ αυτό το κλίμα, του καλουπιού.
Και μέσα απ’ το καλούπι περνώντας,
ήρθε μετά η ώρα που το ‘σπασα όπου με έπνιγε,
και εκτοξεύτηκα σε πιο ανοιχτούς ορίζοντες.
Μα στην αρχή, αυτό το δρόμο όλοι κάπως βαδίζουμε.
Τα εξηγώ καλύτερα στο βιντεάκι αυτό.
Άκου το.

Ο Χριστός να σε συντροφεύει και να σε γεμίζει με σοφία και Φως.
Εύχομαι να πας πολύ καλά!
Και κυρίως, να είσαι καλά μέσα σου!!
Με ηρεμία, αγάπη, γαλήνη, και ψυχραιμία.
Ο κόσμος του αύριο, είναι δικός σου!!!
Σε ζηλεύω σ’ αυτό το σημείο!!!
Ετοιμάσου.

Χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν σήμερα!

https://youtu.be/SFXjh60QyhE

π. Ανδρέας Κονάνος

Απάντηση

Επιστροφή στο “Διάφορες Ομιλίες”