Χριστούγεννα παγκοσμιοποιημένα ἤ ἑλληνορθόδοξα;

Γενικά Πνευματικά Θέματα

Συντονιστές: konstantinoupolitis, Συντονιστές

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
xristianos.net
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 439
Εγγραφή: Πέμ Σεπ 08, 2011 10:54 pm
Επικοινωνία:

Χριστούγεννα παγκοσμιοποιημένα ἤ ἑλληνορθόδοξα;

Δημοσίευση από xristianos.net » Τρί Δεκ 13, 2011 10:06 am

Γραφει ὁ Γεώργιος Ἔξαρχος, ἐκπαιδευτικός

Πολλὲς φορὲς κατὰ τὸ πάρελθον ἐπεχειρήθη νὰ καταργηθῇ ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγεννων διὰ τῆς βίας ἀπὸ τὸ χριστιανικὸ πλήρωμα τῆς ἐκκλησίας. Τὸ 1644 στὴν Βρεττανία, ὁ Ὄλιβερ Κρόμγουελ καὶ τὸ κόμμα τῶν πουριτανῶν, ἐθέλησαν νὰ καταργήσουν μὲ νόμο τὰ Χριστούγεννα. Ἔτσι ἡ ἥμερα ἀπηγορεύθη νὰ εἶναι ἀργία, ἡ δὲ βουλὴ συνεδρίαζε κάθε χρόνο τὴν ἥμερα τῶν Χριστουγέννων γιά περισσότερο ἀπὸ μία δεκαετία. Τὸν περασμένο αἰῶνα στὴν κομμουνιστικὴ Ῥωσσία εἶχαν ἀπαγορευθῇ τὰ Χριστούγεννα ἀπὸ τὸ 1917 ὡς τὸ 1990 ὁπὀτε καὶ κατέρρευσε τὸ καθεστώς. Ἐπὶ κυβερνήσεως δὲ Στάλιν εἶχαν ἀντικατασταθῇ ἀπὸ τὰ σταλινούγεννα!
Ἡ χειρότερη ὅμως πολεμικὴ τῶν Σιωνιστῶν εἲναι αὐτὴ τῆς ἐκκοσμικεύσεως τῶν Χριστουγέννων, ἡ ὁποία μεταβάλῃ τὸ ὑπερκόσμιο γεγονὸς σὲ ἐγκόσμιο καὶ ὑλιστικό. Ἐφθάσαμε σήμερα, νὰ προβάλουμε μία ἐντελῶς εἰδωλολατρικὴ ἀτμόσφαιρα στὰ σπίτια μας καὶ ὡς ἐκ τούτου καὶ στὴν κοινωνία μας, ἀφοῦ ἔτσι μᾶς προτιμᾷ ἡ παγκοσμιοποίηση καὶ ἡ κίνηση τῆς Νέας Ἐποχῆς.
Στὶς ΗΠΑ οἱ λεγόμενοι «πολιτικὰ ὀρθοὶ Ἀμερικανοί», ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς μὴ προσβολῆς τάχα τῶν ἀλλοθρήσκων (βλέπε καὶ τοὺς ἐν Ἑλλάδι διαννοουμένους) ἔχουν ἐπιδοθῇ σὲ ἔναν ἀγῶνα ἀπαλείψεως κάθε ἀναφορᾶς στὰ Χριστούγεννα.
Ὅμως καὶ στὴν ὀρθοδόξη(;) πατρίδα μας εἶναι δυσεύρετες πλέον οἱ εὐχετήριες κάρτες ποὺ ἀναγράφουν «καλὰ Χριστούγεννα», ἀφοῦ βεβαίως ὁ νεοέλληνας μόνον ὡς ἀπλὲς γιορτὲς ἤ διακοπὲς ἐκλαμβάνει τὰ Χριστούγεννα.

Ἀκόμη καὶ ἡ «ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ» συγχρονισμένη σὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα καὶ ὄχι στὸ ἑλληνορθόδοξο (ρωμαίικο) γράφει ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα τοῦ 2004 σὲ ὅλες τὶς φωτεινὲς ἐπιγραφὲς της «καλὲς γιορτὲς».



Ἐπιπροσθέτως κατάφερε δυστυχῶς ἡ παγκοσμιοποίηση νὰ πιστέψουμε πὼς Χριστούγεννα χωρὶς δένδρο δὲν ὑφίστανται!!! Τὸ δένδρο κατέληξε νὰ εἶναι τὸ παγκόσμιο σύμβολο τῶν Χριστουγέννων καὶ ταυτοχρόνως κατέληξε νὰ βρίσκεται στὸ ἐπίκεντρό τῆς ἑορτῆς, μετατοπίζοντας τὴν προσοχή μας καὶ ἀπὸ Αὐτὸ τὸ Θεῖο Βρέφος. Τὸ ἔθιμο αὐτὸ δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὶς ἑλληνορθόδοξες παραδόσεις μας, πρὶν ἀπὸ δύο αἰῶνες ἦταν τελείως ἄγνωστο σὲ ὅλο τὸν κόσμο πλὴν τῆς Γερμανίας καὶ ἔχει παντελῶς παγανιστικὲς ρίζες. Γράφει ὁ π. Θ. Ζήσης, καθηγητὴς πανεπιστημίου στὴν θεολογικὴ σχολή: «Ἀπὸ τὶς πληροφορίες τῶν πηγῶν, τῆς βιβλιογραφίας καὶ τῆς ζωντανῆς ἐμπειρίας καὶ πραδόσεως δὲν ἀπομένει ἴχνος ἀμφιβολίας περὶ τοῦ ὅτι τὸ χριστουγεννιάτικο δένδρο εἶναι ξενόφερτο ἔθιμο. Ἀποτέλει αὐτὸ κατασταλλαγμένη καὶ ἀμάχητη γνώση.»1
Ὅπως ἔγραψε καὶ ὁ καθηγητὴς λαογραφίας Δ. Λουκάτος ἐμφανίστηκε γιὰ πρώτη φόρα τὸ 1833 στὸ Ναυπλιο ἐπὶ Ὀθωνος. Ἀπὸ τότε ἐπεκτάθηκε στὶς λίγες ἀριστοκρατικὲς οἰκογένειες τῶν Ἀθηνῶν. Ἕναν αἰῶνα μετά, κατὰ τὴν γερμανικὴ κατοχή, ἐπεκτάθηκε καὶ στὰ εὐρύτερα λαϊκὰ στρωματά. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση καὶ μάλιστα μετὰ τὸ 1950 διεδόθηκε περισσότερο ἀπὸ τοὺς Ἀγγλους καὶ τοὺς Ἀμερικανοὺς ποὺ παρέμειναν στὴν Ἑλλάδα.


Κι ἂν δὲν νοοῦνται Χριστούγεννα χωρὶς δένδρο, ὁμοίως δὲν νοοῦνται Χριστούγεννα χωρὶς «Ἀη Βασίλη»! Ἀκόμη καὶ ὡς πρὸς τὸ ὄνομά του ἡ παγκοσμιοποιημένη ἐκδοχὴ τοῦ ἄη Βασίλη προκαλεῖ σύγχυση. «Σάντα Κλάους» τὸν λένε οἱ Δυτικοί, ὄνομα ποῦ παραπέμπει στὸν Ἅγιο Νικόλαο. Ὑπάρχει ὅμως σύγκριση; Ἀπὸ τὴν Ἑσπερία (Σκανδιναυία) ὁ ἕνας, ἀπὸ τὴν Ρωμανία (Βυζάντιο) ὁ ἕτερος. Λίαν στρουμπουλὸς ὁ ἕνας, μᾶλλον ἀσκητικὸς καὶ ὀλιγαρκὴς ὁ δεύτερος. Γέρος μὲ λευκὴ γενειάδα ὁ φράγκος, νέος μὲ μαῦρα μακριὰ γένεια ὁ δικός μας.
Ὅταν κάποιοι μιμοῦνται τὴν ζωὴ ἑνὸς Ἅγιου κατὰ τὴν προτροπὴ τῆς ἐκκλησίας μας «ἑορτὴ Ἅγιου, μίμησις Ἅγιου», κάποιοι ἄλλοι ντύνονται μὲ τὴν στολὴ τοῦ «χονδροβασίλη» καὶ κυκλοφοροῦν στοὺς δρόμους ὡσὰν καρνάβαλοι, διότι δὲν ὑπάρχει κάτι ἀνώτερο νὰ τοὺς ἐμπνεύσει!
Ὁ «Ἀη Βασίλης» ὅμως συνεπάγεται καὶ πολλὰ δῶρα! Στὶς ΗΠΑ ὑπολογίζεται ὅτι τὰ δῶρα ὑπερβαίνουν τὸ 0,5% τοῦ ΑΕΠ. Στὴν Ν. Ὑορκη, μάλιστα, ἡ τελετὴ τῆς ἁφῆς τοῦ χριστουγεννιάτικου δένδρου, ἐγκαινιάζει ἐπισημως μία περίοδο ξέφρενων ἀγορῶν ποὺ τελειώνουν μὲ τὶς ἐκπτώσεις στὶς ἀρχὲς τοῦ χρόνου! Ἡ ὑπερκατανάλωση, δηλαδή, σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο!
Τὸ χειρότερο ὅμως εἶναι ὅτι ἡ παραδοσιακὴ Θεία Λειτουργία τῶν Χριστουγέννων ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὰ ξενύχτια , τὰ «ρεβεγιὸν» καὶ τὴν χαρτοπαιξία. Τόσο ὅμως ὁ 43ος κανόνας τῶν Ἀποστόλων, ὅσο καὶ ὁ 50ος τῆς ΣΤ Οἰκουμενικῆς Σύνοδου καταδικάζουν μὲ ἀφορισμὸ τοὺς πιστοὺς ποὺ παίζουν μὲ χρήματα! Συνεπῶς, στὴν «ὅλη μαγεία τῶν Χριστουγέννων» εἶναι ἐντεταγμένα καὶ τὰ παιχνίδια τῆς τύχης, τὰ ὁποία μαζὶ μὲ ὅλα τὰ παραπάνω, θὰ μᾶς κάνουν νὰ νοιώσουμε ὡραία καὶ κάπως διαφορετικὰ ἀπὸ τὶς ἄλλες μέρες! Πραγματικά, μὲ πόσο κατώτερα ἀλλὰ καὶ πόσο ἐπιβλαβῆ πράγματα ἐπιχειρεῖται νὰ ὑποκατασταθῆ ἡ Πίστη τοῦ Χριστοῦ!
Ἡ παγκοσμιοποίηση, ὅμως, καὶ ἡ Νέα Ἐποχὴ δὲν θὰ παύσουν νὰ παραγάγουν ἑορτὲς δῆθεν Χριστιανικὲς (ὅπως τοῦ ἀνυπάρκτου Ἁγίου Βαλεντίνου) ἡ καὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ καταργοῦν μὲ τὸν τρόπο τους τὶς Χριστιανικὲς (ὅπως αὐτὴ τῶν γενέθλιων μὲ τὴν ὁποία ἐπιχειρεῖται ἡ κατάργηση τῆς ὀνομαστικῆς ἑορτῆς).
Ἐξάλλου ὅταν ἀποδίδουμε στὰ Χριστούγεννα τὸ πραγματικό τους νόημα καὶ ὅταν τὰ ἑορτάζουμε πνευματικά, τότε ἐπιτυγχάνεται καὶ ὁ μέγας σκοπὸς τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ λεγόμενο χριστουγεννιατικο κλίμα, δεν ἐχουμε ἀνάγκη τὰ ξενόφερτα-φράγκικα ἔθιμα.


Ἀντὶ τοῦ στολισμοῦ ἑνὸς δένδρου ἂς καταφύγουμε στὸν στολισμὸ ἑνὸς καραβιοῦ, ὅπως ἐκαναν καὶ οἱ πρόγονοί μας, τὸ ὁποῖο συμβόλιζε τὴν ἐκκλησία. Ἂς ψαλλουμε τὰ κάλαντα, μιμούμενοι τὰ κάλαντα τῶν ἀγγέλων, ποὺ ἐκεῖνο τὸ βράδυ στὴν Βηθλεὲμ ἀνήγγειλαν τὸ χαρμόσυνο γεγονὸς τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἂς κόψουμε τὴν βασιλόπιττα τιμῶντας ἔτσι τὸν Μέγα Βασίλειο. Μὰ πάνω ἀπὸ ὅλα ἂς προσευχηθοῦμε νὰ γεννηθῇ καὶ φέτος ὁ Χριστὸς στὴν καρδιὰ μας…


Ἂς προσπαθήσουμε ἀπὸ τοῦδε καὶ στὸ ἑξῆς νὰ ζήσουμε τὰ Χριστούγεννα πιό… ρωμέῃκα!

1.βλέπε π. Θ. Ζήση: «Τὸ χριστουγεννιάτικο δένδρο. Ξενόφερτο καὶ ἀντιχριστιανικό»

Πηγή: Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"
Τα πάντα δώσε για τον Χριστό, Τον Χριστό μη δώσεις για τίποτε. Άγ. Ιουστίνος Πόποβιτς

Άβαταρ μέλους
xristianos.net
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 439
Εγγραφή: Πέμ Σεπ 08, 2011 10:54 pm
Επικοινωνία:

Re: Χριστούγεννα παγκοσμιοποιημένα ἤ ἑλληνορθόδοξα;

Δημοσίευση από xristianos.net » Πέμ Δεκ 15, 2011 9:36 am

"Χάνεται η ελληνικότητα των εορτών μας" του μητροπολίτη Σπάρτης Ευστάθιου


(...)Επαναφέροντας στην μνήμη μου αυτές τις επισημάνσεις και βλέποντας γύρω μου την σύγχρονη πραγματικότητα, κυριεύομαι από αγωνία, γιατί δεν μπορούμε σήμερα να κάνουμε λόγο για απειλή, αλλά για εισβολή.
Δεν μπορούμε σήμερα να μετράμε επισημάνσεις, αλλά να καταγράφουμε τρομακτικές διαπιστώσεις, που είναι αυτόχρημα καταστροφικές για την υπόστασή μας.

Η προστασία της ελληνικότητας δεν είναι σωβινισμός, γιατί δεν έχει επιθετική διάθεση.
Είναι νόμιμη ανθρωπολογική άμυνα, γιατί απειλείται ο ελληνικός τύπος ανθρώπου από την αντιανθρώπινη στρατηγική της εποχής μας.
Είναι ανάγκη να γίνουμε όσο μπορούμε περισσότερο Έλληνες και να μείνουμε Έλληνες.

Ο λαός μας ευρίσκεται στην Ευρωπαϊκή οικογένεια, αλλά δεν πρέπει να ξεχάσει αυτή από την οποία προέρχεται. Δεν πρέπει να εξευρωπαϊσθεί σε βαθμό επικίνδυνο, ώστε να χάσει την ιδιαιτερότητα και την ταυτότητά του , την ιδιοπροσωπία του.
Ευρισκόμενη η Ελλάδα στην Ευρώπη να μη «βγει» από την Ελλάδα.
Ο εξευρωπαϊσμός να μη γίνει αφελληνισμός. Αυτό θα είναι η συμφορά μας.




Για να επιβεβαιωθεί η διαπίστωση, ότι η εισβολή έχει δημιουργήσει προβλήματα ολοφάνερα, ας δούμε τις ημέρες αυτές τα ελληνορθόδοξα ήθη και έθιμά μας, που υπέστησαν τρομακτική και ανησυχητική αλλοίωση.
Δύσκολα τώρα αναζητάς την ελληνικότητα στην εορτή των Χριστουγέννων που σημαίνει ορθόδοξη πνευματικότητα.


Στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση, στις εφημερίδες και τα περιοδικά, στα σπίτια και στις διάφορες αίθουσες θα συναντήσει κανείς και θα ζήσει ατμόσφαιρα περισσότερο ευρωπαϊκή παρά ελληνική.
Και τα δελτάρια, ακόμη, και τα καρτ-ποστάλ που θα ανταλλάξουμε για τα χρόνια πολλά δεν θα έχουν βυζαντινές εικόνες και δεν θα γράφουν, όπως άλλοτε «καλά Χριστούγεννα», αλλά μία γενική ακαθόριστη ευχή «καλές γιορτές» η το χειρότερο «καλές διακοπές».


Στις εφημερίδες, μάταια θα αναζητήσεις, ακόμη και την ίδια ημέρα των Χριστουγέννων, το ζεστό ελληνοχριστιανικό χρώμα, με τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη και τις περιγραφές των ελληνορθοδόξων παραδόσεων.
Αντίθετα
διαβάζεις πολλές στοχαστικές ευρωπαίων διανοητών μελέτες, λες και εξέλιπαν οι πνευματικοί άνθρωποι στον τόπο μας, και δοκίμια αιρετικά και αντιθρησκευτικά τα οποία κάνουν λόγο, όχι για το ανεπανάληπτο γεγονός της ενανθρωπήσεως του Θεού, που χώρισε την ιστορία σε προ Χριστού και μετά Χριστό περίοδο, που έφερε κοντά μας τον Θεό μας, που στερηθήκαμε χρόνια πολλά, που έφερε τον Σωτήρα μας, τον οποίο είχαμε απόλυτα ανάγκη, αλλά γράφουν για τον «θρύλο» των Χριστουγέννων.


Στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση θα ιδεί κανείς και θα ακούσει πολλά ευρωπαϊκής θρησκευτικής ποιήσεως και μουσικής έργα και ελάχιστα ελληνικά και ορθόδοξα έργα από τον ανυπέρβλητο λειμώνα της εκκλησιαστικής υμνολογίας η και της εθνικής και δημοτικής λαογραφίας με τα τόσο ωραία και ασύγκριτα κάλαντα και άλλα επίκαιρα.



Άλλοτε τα σπίτια ήταν καθαρά, με ασβεστωμένες τις αυλές τους και γεμάτα από τα παιδιά που επέστρεφαν από μακριά όπου σπούδαζαν η εργάζονταν, από τους συγγενείς που έκαναν το ταξίδι τους, για να περάσουν όλοι μαζί την μεγάλη γιορτή.
Έρχονταν και τα νιόπαντρα ζευγάρια, για να κάνουν Χριστούγεννα μαζί με τους γονείς τους και με τους γονείς των γονιών τους, οι οποίοι περίμεναν και αυτοί την μεγάλη γιορτή.
Ήταν το σπίτι στις δόξες του, ντυμένο στα γιορτινά του και το τραπέζι το μεσημέρι πλούσια στρωμένο με το καλομαγειρεμένο φαγητό, και με τα απαραίτητα σπιτικά γλυκά. Και η χαρά στα πρόσωπα όλων ήταν η ανταύγεια της άλλης χαράς που είχαν στην καρδιά τους, ύστερα από την συμμετοχή όλης της οικογένειας στο μυστήριο της ζωής, την θεία κοινωνία.


Τώρα φεύγουν. Αδειάζουν τα σπίτια και γεμίζουν τα πολυώνυμα τουριστικά ξενοδοχεία.
Αδειάζουν οι Ναοί και γεμίζουν τα λογής-λογής νυχτερινά κέντρα, όπου διοργανώνονται οι χριστουγεννιάτικες ρεβεγιόν που διαφημίζονται πολύ ενωρίτερα, για να εξασφαλίσουν ένα τραπέζι οι «σύγχρονοι» ευρωπαίοι νεοέλληνες.
Και πάρα πολλοί περνούν την άγια νύχτα που «προσμένουν με χαρά οι χριστιανοί» εκεί στους «ναούς» των προ Χριστού ψευδοθεών του Βάκχου και της Αφροδίτης, των ειδώλων, δηλαδή, που συνέτριψε ο αληθινός Θεός μας με την Γέννησή του.



Επομένως, η εισβολή έγινε.
Ο εχθρός όχι προ των πυλών, αλλά εντός των σπιτιών μας.
Τρέμω μήπως μπει και μέσα στις καρδιές μας, οπότε θα έχει συντελεσθεί η καταστροφή.
Γιατί, αποκόπτοντας σιγά-σιγά τον σύγχρονο έλληνα και ορθόδοξο από τις αιώνιες ρίζες του, την ιδιοπροσωπία του, τον κάνεις αιχμάλωτο αυτής της γης χωρίς πνευματικές αναζητήσεις, χωρίς ενδιαφέροντα, όχι μόνο για την μετά θάνατον ζωή, αλλά και για την πρόσκαιρη επίγεια.

Έτσι μεταβάλλεται η όμορφη χώρα μας σ΄ ένα μέτριο ευρωπαϊκό χωριό χωρίς θελκτικά ψυχικά ενδιαφέροντα, ώστε ο διψασμένος για λίγη πνευματικότητα ξένος ερχόμενος να σκέπτεται τον άδικο κόπο του και τα χρήματα που ξόδεψε.
Είναι καιρός, ακόμη, έστω στο παρά πέντε, να μετρήσουμε το χρέος μας ως έλληνες και ορθόδοξοι έναντι της ένδοξης ιστορίας μας, έναντι όλων εκείνων οι οποίοι έδωσαν αίμα και δάκρυ για αυτό τον τόπο.

Είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε πως δεν έχουμε δικαίωμα να κατασπαταλήσουμε τον πολύτιμο πατροπαράδοτο θησαυρό μας, ούτε να αποξενωθούμε από την πατρογονική μας κληρονομιά.
Έχουμε χρέος να παραδώσουμε αμείωτη και ανόθευτη την αιώνια ελληνορθόδοξη παράδοσή μας στα παιδιά μας και στις ερχόμενες γενεές, πριν τα αίματα και τα δάκρυα των γενναίων υπερασπιστών αυτών των τιμαλφών του Γένους μας γίνουν ποτάμι και μας κατακλύσουν.

Πηγή

(Λόγος του 2009, μα επίκαιρος)
Τα πάντα δώσε για τον Χριστό, Τον Χριστό μη δώσεις για τίποτε. Άγ. Ιουστίνος Πόποβιτς

Άβαταρ μέλους
xristianos.net
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 439
Εγγραφή: Πέμ Σεπ 08, 2011 10:54 pm
Επικοινωνία:

Re: Χριστούγεννα παγκοσμιοποιημένα ἤ ἑλληνορθόδοξα;

Δημοσίευση από xristianos.net » Τρί Δεκ 20, 2011 1:23 pm

ΤΟ SUPER DEAL ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια τα Χριστούγεννα μας θυμίζουν ένα μεγάλο παζάρι, συμφωνία, ανταλλαγή. Ανταλλάσσουμε το Χριστό με εικόνες, αγαθά, δώρα, ρεβεγιόν, διακοπές, ξεκούραση, ταξίδια, βόλτες, ταινίες, τραγούδια και ό,τι άλλο το καταναλωτικό μυαλό μας σκέφτεται. Η Εκκλησία μπορεί να φωνάζει ότι Χριστούγεννα χωρίς Χριστό δεν έχουν νόημα, ωστόσο περισσότερο βλέπουμε το Χριστό της φάτνης ή τραγουδάμε το Χριστό της Άγιας Νύχτας και ελάχιστα ζούμε το Χριστό της πίστης, το Χριστό ως Σωτήρα μας.

Αναρωτιέμαι τι σημαίνει Χριστός – Σωτήρας. Δεν ξέρω αν είμαστε πολλοί αυτοί που το ψάχνουμε. Για να υπάρξει Σωτήρας, χρειάζεται να θέλουμε να σωθούμε από κάτι και να διαλέξουμε Κάποιον που να μας σώσει. Η Εκκλησία λέει ότι έχουμε ανάγκη να σωθούμε από το θάνατο, το κακό, την αμαρτία. Τίποτε από αυτά δεν βλέπω να αγγίζει τη ζωή μας.

Ο θάνατος για μας τους νέους είναι πολύ μακριά ή έτσι θέλουμε να πιστεύουμε. Άλλωστε, έχουμε όνειρα, θέλουμε να χαρούμε τη ζωή μας, μας φτάνουν τα βάσανα του σχολείου, του Πανεπιστημίου, των σχέσεων που έχουμε και μας ταλαιπωρούν διότι δε μας δίνουν και κανένα ουσιαστικό νόημα ή αυτών που θα θέλαμε να έχουμε, αλλά κανείς δε μας δίνει σημασία.

Το κακό είναι σχετικό. Ξέρουμε ότι το έχουν οι μεγάλοι, όταν καταστρέφουν το περιβάλλον, όταν κάνουν πολέμους, όταν λένε ψέματα, όταν δε ρωτάνε τη γνώμη μας, όταν είναι υποκριτές. Εμείς, άλλωστε, ικανοποιούμε τις επιθυμίες μας και όλοι όσοι μιλούν για μας, η τηλεόραση, η διαφήμιση, οι φίλοι μας, θεωρούν ότι είναι δικαίωμά μας και καλά κάνουμε. Όσο για τους γονείς μας, αυτοί μας δίνουν χρήματα για να μη μας λείψει τίποτα και μας αγοράζουν ό,τι η καταναλωτική μας κοινωνία προσφέρει, για να μη αισθανόμαστε μειονεκτικά.

Η αμαρτία είναι παλιομοδίτικη αντίληψη περί ηθικής. Άλλωστε, το βλέπουμε στην τηλεόραση και το ακούμε από κάποιους καθηγητές μας ότι αυτοί που μιλούν για ηθική, δηλαδή οι παπάδες, είναι χειρότεροι υποκριτές από όλους. Ας αφήσουν τα πλούσια άμφιά τους και ας δώσουν χρήματα στους φτωχούς πρώτα και μετά ας έρθουν να μας μιλήσουν για αμαρτία. Άλλωστε, «ουδείς αναμάρτητος» και έχουμε χρόνο γι’ αυτά, αν έχουν κάποια αξία.

Από τι να σωθούμε λοιπόν, που δεν μας λείπει τίποτα;

Σωτήρες υπάρχουν σήμερα πολλοί. Είναι οι ωραίες ιδέες, είναι οι ήρωες των περιπετειών στον κινηματογράφο, είναι ο φίλος που θα με βοηθήσει να αντιγράψω στο μάθημα που δεν ξέρω, είναι εκείνος που θα μ’ ακούσει στο καρδιοχτύπι μου ή όταν γευτώ το πούλημα από τον «δικό» μου ή τον «κολλητό» μου, αυτός που θα δώσει κέφι στη ζωή μου με το τραγούδι του, την ομορφιά του, που θα με κάνει μέλος στο fan club του, είναι ο πρόεδρος που θα κάνει τη μεγάλη μεταγραφή και η ομαδάρα θα πατήσει τους εχθρούς.

Άρα, γιατί να επιλέξω να με σώσει ο Χριστός;

Μ’ αρέσουν τα χριστουγεννιάτικα έθιμα, όπως και οι γιορτές γενικά. Με κάνουν να αισθάνομαι πιο πολλή αγάπη, να θέλω να βοηθήσω ένα φτωχό, με φέρνουν πιο κοντά στους γονείς, τ’ αδέρφια, τους φίλους μου, μοιράζομαι δώρα, καταναλώνω. Ξεχνώ το μέσα μου κενό. Ξεχνώ όλα εκείνα τα μικρά ή μεγάλα που με κάνουν να μελαγχολώ ή να φοβάμαι. Έστω και για λίγο. Μπορώ να επιδείξω τα ρούχα μου, τα αρώματά μου, την διάθεσή μου, τη μάσκα που κρύβει το αληθινό μου πρόσωπο. Γι’ αυτό και λυπάμαι όταν ξαναγυρίζω στο πρόγραμμα, στη ρουτίνα, όταν το δέντρο ξεστολίζεται κι όταν οι μάσκες ξαναμπαίνουν στο κουτί μαζί με τα φώτα και τα στολίδια.

Τελικά, μάλλον κάτι μου λείπει.

Άμα το ψάξεις, θα δεις ότι από το Super Deal των Χριστουγέννων λείπει η πραγματική αγάπη. Λείπει το νόημα που θα με κάνει να νιώθω ότι αξίζει η ζωή μου κάτι παραπάνω από μια επιθυμία, ένα αγαθό, ένα δώρο. Λείπει η δύναμη που χρειάζεται για να δω τον εαυτό μου όπως στ’ αλήθεια είναι και όχι σε σύγκριση με τους άλλους. Λείπει η χαρά που θα κρατήσει παραπάνω από μια γιορτή. Λείπει εκείνη η σχέση που δεν θα είναι για μια νύχτα ή ένα μήνα, αλλά θα με ανεχτεί για μια ζωή, θα μ’ αγαπήσει και θα μου απλώσει το χέρι ώστε να μην πέσουν τίτλοι τέλους. Λείπει εκείνη η παρέα που δεν θα την ενώνει το πρόσκαιρο του σχολείου, του Πανεπιστημίου, του έρωτα, της διασκέδασης, αλλά θα μένει ζωντανή όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Η Εκκλησία μου λέει ότι ο Χριστός είναι Εκείνος που μου τα δίνει όλα αυτά. Ο Χριστός που κοινωνώ στη λειτουργία των Χριστουγέννων αλλά και κάθε Κυριακή. Ο Χριστός που με συγχωρεί για όλες τις αμαρτίες μου, για όλα τα ελαττώματά μου, για όλες μου τις αποτυχίες. Ο Χριστός που μου μαθαίνει να συγχωρώ φίλους κι εχθρούς. Ο Χριστός που με συναντά στη λύπη και τη χαρά. Ο Χριστός που με σώζει από το να υπάρχω μόνο για να καταναλώνω και με κάνει να υπάρχω για να αγαπώ.

Ο Χριστός φανερώνει το αληθινό μου πρόσωπο. Είναι το Φως που φωτίζει το μέσα μου. Είναι το νόημα που ομορφαίνει τη ζωή μου. Είναι η πίστη που με βοηθά να συνεχίσω.

Είναι το Παιδί που με κρατά παιδί. Είναι Αυτός που γεννήθηκε για μένα.

Το Χριστό της Εκκλησίας θα ΄θελα να συναντήσω. Όχι όμως μόνος μου. Γιατί ξέρω ότι λίγο πολύ, όλοι θα θέλαμε να Τον βρούμε. Ας Τον ψάξουμε λοιπόν στη ζωή της Εκκλησίας. Ας τολμήσουμε να Τον γνωρίσουμε. Κι ας είναι η Γέννα Του μια καινούρια αρχή στη ζωή μας. Μαζί και μαζί Του!

Το κείμενο είναι από πρόταση για Χριστουγεννιάτικη Σχολική γιορτή,
αλλά μήπως όλοι μας δεν κρύβουμε ένα παιδί, κάπου μέσα μας;;;;


Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα σε όλους!
Τα πάντα δώσε για τον Χριστό, Τον Χριστό μη δώσεις για τίποτε. Άγ. Ιουστίνος Πόποβιτς

Άβαταρ μέλους
xristianos.net
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 439
Εγγραφή: Πέμ Σεπ 08, 2011 10:54 pm
Επικοινωνία:

Re: Χριστούγεννα παγκοσμιοποιημένα ἤ ἑλληνορθόδοξα;

Δημοσίευση από xristianos.net » Παρ Δεκ 23, 2011 10:55 am

Χάσαμε τὸν Χριστὸ ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα!

Τὰ φετινὰ Χριστούγεννα γιὰ τοὺς περισσότερους ἀνθρώπους θὰ ἐξελιχθοῦν ὅπως σχεδὸν κάθε χρόνο, σὲ δυὸ μέρες ἀργίας καὶ μία βδομάδα βόλτας καὶ περιεργείας... Πότε στὰ Sprider, πότε στὰ Jumbo, στὰ Praktiker, στὰ Ἄλφα Βήτα, στά Careffour, ἄντε καὶ μία βόλτα στὸ στολισμένο κέντρο τῶν πόλεων ἢ στὸ χιονισμένο χωριό… Χριστούγεννα ἐδῶ, Χριστούγεννα ἐκεῖ, ἄντε Χριστούγεννα καὶ παραπέρα... Χριστούγεννα τῶν πολυεθνικῶν, τῶν διαφημίσεων, τῶν οὐϊσκυ καὶ τῶν ποτῶν, τῆς Vodafon, τῆς Cosmote, τῶν κινητῶν, καὶ τῶν ἀγορῶν... Ἀναρωτιέμαι ὅμως! Χριστούγεννα Ἑλληνικὰ καὶ γνήσια τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν θὰ δοῦμε πουθενὰ ἄραγε;
Κάποτε βρὲ ἀδερφέ, ἀκούγαμε καὶ κανένα «Καλὰ Χριστούγεννα» νὰ λέει ὁ κόσμος, ἢ βλέπαμε καὶ ἕνα ξενόγλωσσο ἔστω «Merry Christmas» στὶς βιτρίνες. Τώρα, τίποτα ! Ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή, γνόφος καὶ ἄχνα σὲ ὅλα Νὰ φταίει ἡ Κρίση; Νὰ φταίει ἡ ἀνέχεια; Ζήσαμε καὶ μέρες Γερμανικῆς Κατοχῆς, ξέρουμε ἂπ΄ αὐτὲς τὶς ἀναποδιὲς τῆς ζωῆς καὶ τῆς Ἱστορίας, καὶ δὲν θὰ τόλεγα… Αὐτὸ ποῦ συμβαίνει τὰ τελευταία χρόνια κι΄ ἔχει σχέσει μὲ τὶς ἄχρωμες καὶ ψόφιες μεγάλες γιορτὲς μᾶς ἔχει μέσα του καὶ κάποιο θεολογικὸ παράδοξο! Κανένας λοιπὸν δὲν θέλει νὰ πεῖ «καλὰ Χριστούγεννα» λὲς καὶ μᾶς κάνει τζίζ… ἡ λέξη « Χριστούγεννα», ἀλλὰ μόνο «ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ» ἀκοῦμε, καὶ κάτι ἄχρωμα καὶ ἄτονα «Χρόνια Πολλὰ» ποῦ βλέπουμε, βασανισμένα κι΄ αὐτά, νὰ παραμένουνε σὲ κάποιες βιτρίνες. Ἄκου τώρα...νὰ λέμε « ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ», μᾶς ἔλεγε ὁ φίλος ὁ Θανάσης, καλή του ὥρα κι΄ αὐτουνοῦ ὅπου κι΄ ἂν βρίσκεται!
Φιλόσοφος λαϊκὸς καὶ «περιωπῆς» στοὺς ἀντίστοιχους κύκλους ὁ φίλος ὁ Θανάσης καὶ μὲ τὰ ὅλα του μάλιστα πάνω καὶ στὰ θεολογικά, καὶ χωρὶς νὰ μασάει τὰ λόγια του διατύπωνε εὐθαρσὼς τὶς σκέψεις του ὅτι «…τὸ φαινόμενο αὐτὸ δὲν ἐξηγεῖται ἀλλιῶς μία καὶ τὰ τελευταία χρόνια ἔχει μπερδικλώσει ἔτσι τὰ πράγματα ὁ διάβολος, μὴ θέλοντας ν΄ ἀκούγεται πουθενὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ κι ἔχει ἐφεύρει τὰ λεγόμενα «Χρόνια Πολλὰ» καὶ τὶς «Καλὲς γιορτὲς» ποὺ σὰν ψιτακοὶ καὶ παπαγάλοι κι΄ ἐμεῖς οἱ περισσότεροι σήμερα παπαγαλίζουμε…
Δηλαδὴ Θανάση μου, νὰ μὴ λέμε Χρόνια πολλὰ ; τὸν ρώτησα μία μέρα λίγο φοβισμένος.
«Ἄκου νὰ δεῖς, μοῦ εἶπε. Εὐχόμαστε ὁ ἕνας στὸν ἄλλο νὰ ζήσουμε Χρόνια Πολλά; Καὶ τί δουλειὰ ἔχουν ὅλες αὐτὲς οἳ εὐχὲς μέσα στὶς μεγάλες γιορτές; Ἐπιτέλους πές μου, τὸν Χριστὸ γιορτάζουμε ἢ τοὺς ἑαυτούς μας κι΄ ἔχουμε διαγράψει ἐντελῶς τὸ ὄνομά του ! Καὶ εἶναι αὐτὰ Χριστουγεννιάτικες εὐχές; Ἄντε ἂπ΄ ἐδῶ τώρα..»
«Καὶ θὰ σοὺ πῶ καὶ κάτι ἄλλα ἀκόμη», συμπλήρωσε ὁ φίλος ὁ Θανάσης.
«…Πράγματι λοιπόν, τὸ τί δουλειὰ ἔχουν τὰ «Χρόνια Πολλά» , μὲ τὶς γιορτὲς τῶν Χριστουγέννων καὶ τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, δὲν βρῆκα ἄνθρωπο μέχρι σήμερα σωστὰ νὰ μοῦ ἐξηγήσει! Ἄλλο ζητούμενο καὶ περίεργο αὐτό!
Κατέληξα λοιπὸν σὲ κάποιες ἄλλες προσωπικὲς σκέψεις…

Μήπως λοιπὸν ἐπειδὴ διώξαμε καὶ «δραπετεύσαμε» τὸν Χριστὸ πρῶτα πρῶτα μέσα ἀπὸ τὶς καρδιές μας, ἔφυγε ἀκολούθως (καὶ μᾶλλον τὸν διώξαμε ἐμεῖς) καὶ ἀπὸ τὶς γιορτές μας; Καὶ τί σόϊ Χριστούγεννα κάνουμε ἀφοῦ ἐκεῖνο ποῦ μᾶς ἐνδιαφέρει περισσότερο εἶναι τὸ πῶς νὰ βροῦμε ἕνα καλὸ γαλί, ἕνα χοιρινὸ τροφαντό, ἄντε ἴσως καὶ κανένα κοκόρι! Καὶ εἶναι ὅλα αὐτὰ Χριστούγεννα; Τὸ σῶμα θὰ τὸ ταΐσουμε, θὰ τὸ γλεντήσουμε, θὰ τὸ εὐχαριστήσουμε… Τὴν ψυχὴ ὅμως τί θὰ τὴν ταΐσουμε; Πῶς θὰ γιορτάσουμε λοιπὸν τὰ Χριστούγεννα ἐνθυμούμενοι τὴν μέρα ποῦ ὁ Χριστὸς γεννήθηκε γιὰ νὰ μᾶς σώσει ἀπὸ τὶς προαιώνιες ἁμαρτίες μας; Θὰ τὸν γιορτάσουμε τρώγοντας καὶ πίνοντας καὶ αὐτὸ εἶναι ὅλο; Μήπως χθὲς καὶ προχθὲς πάλι φαϊ καὶ μάσσα δὲν εἴχαμε;

Θὰ ἔλεγα λοιπόν, κατέληξε ὁ Θανάσης, ὅτι ἐπειδὴ μέχρι σήμερα, ζούσαμε κάθε χρόνο τὰ κοσμικὰ Χριστούγεννα, τὰ Χριστούγεννα τῆς Παγκοσμιοποίησης, τὰ Χριστούγεννα τῶν ἀγορῶν, ὅτι ἐφέτος, ἂς ἀκολουθήσουμε αὐτὴ τὴν μιὰ καὶ μοναδικὴ εὐκαιρία ποῦ ἔστω καὶ μέσα στὶς ἐλλείψεις τῆς μᾶς ταλαιπωρεῖ, ὥστε νὰ αἰσθανθοῦμε τὰ πραγματικὰ Ὀρθόδοξα Χριστούγεννα !
Μιὰ καὶ γιὰ τοὺς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς, μ΄ ἕναν μυστηριώδη καὶ ἀκατάληπτο τρόπο ὁ Χριστὸς γεννιέται μέσα στὶς ψυχὲς αὐτῶν ποὺ τὸν ἀγαπᾶνε… Γεννιέται καὶ φέρνει χαρά, φέρνει εὐτυχία, φέρνει ἐλπίδα καὶ εὐλογία, ἀνεξάρτητα ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἀνθρώπινη κρίση… Κι ἀκόμη, γιὰ ὅσους τιμοῦν καὶ σέβονται αὐτὴ τὴν Μεγάλη ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων, γιὰ ὅσους προσέρχονται ὄχι ὡς ἐγωϊστὲς «καβάλλα πᾶν στὴν Ἐκκλησιά, καβάλα προσκυνᾶνε…», ἀλλὰ ὡς μετανοημένοι ἁμαρτωλοὶ καὶ εἰλικρινὰ Ἐξομολογημένοι καὶ πᾶνε νὰ κοινωνήσουν Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ, τότε γὶ΄ αὐτοὺς «βρέχει χάρη» καὶ εὐλογία ὁ Θεὸς ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς πάνω στὶς ἁπλὲς ψυχές τους… Καὶ γίνεται αὐτὸ ἐπάνω τους ἀντιληπτό … ὅπως μᾶς ἔλεγαν καὶ οἳ παλαιοὶ ποῦ ξέρανε καὶ ζούσανε αὐτὰ τὰ μυστηριώδη γιὰ τὸν πολὺ κόσμο θέματα…
Αὐτὴ λοιπὸν τὴν ἐπιπρόσθετή της οἰκονομικῆς κρίσης εὐκαιρία, ἂς τὴν δοῦμε μὲ ἄλλα μάτι ὥστε νὰ περάσουμε κάπως σὰν τὰ «Χριστούγεννα στὴν σπηλιὰ» τοῦ Φώτη Κόντογλου, ἢ καὶ τοῦ κὺρ Ἀλέξανδρου τοῦ Παπαδιαμάντη τὰ ἀνάλογα πεζογραφήματα…

Καὶ ἂς ζήσουμε τὰ φετινὰ Χριστούγεννα ἁπλά, πνευματικά, εὐλογημένα καὶ ταπεινὰ ὅπως ποτὲ ἄλλοτε ἴσως δὲν τὰ ζήσαμε…» εἶπε τελειώνοντας. Μ΄ ἔβαλε σὲ σκέψεις εἶναι ἀλήθεια, αὐτὴ ἡ σοβαροφανὴς κατὰ τὰ ἄλλα θεωρία τοῦ Θανάση, ὅποτε καὶ δικαίως ἀναρωττήθηκα: «Ρὲ μπᾶς καὶ ἔχει δίκιο ὁ Θάνος;»
Πάτρα μπλογκ

Αναδημοσίευση από:
Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικὸ
Τα πάντα δώσε για τον Χριστό, Τον Χριστό μη δώσεις για τίποτε. Άγ. Ιουστίνος Πόποβιτς

Άβαταρ μέλους
panagiotisspy
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5678
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 7:57 am
Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Re: Χριστούγεννα παγκοσμιοποιημένα ἤ ἑλληνορθόδοξα;

Δημοσίευση από panagiotisspy » Παρ Δεκ 23, 2011 12:58 pm

Πολύ όμορφες τοποθετήσεις αδελφέ μου, νάσαι καλά..

Θα το πω κάπως πεζά και χαζά, και ίσως με κάποια λάθη, όπως μούρχεται..
Τα Χριστούγεννα είναι εκείνη η νύχτα πριν 2011 χρόνια στη Βηθλεέμ..
Μέσα στη σιωπή, στην απλότητα, στην παγωνιά, στο σκοτάδι, γεννήθηκε η Αγάπη (η Οποία προϋπήρχε βέβαια, αλλά έγινε πιό ανθρωπίνως "χειροπιαστή και αντιληπτή"), ενανθρωπίστηκε ο Λόγος του Θεού..
Και έτσι ο Πατέρας μας, έγινε και Αδελφός και Γιός του καθενός μας..
Και έτσι μας είπε:
"ορίστε,
για να Με αγαπήσετε,
αγαπηθείτε εσείς,
για να μην μπερδεύεστε,
να η Αγάπη μου,
να ο Λόγος,
να εσείς,
να τα πάντα,
δείτε τα,
νιώστε τα,
σωθείτε.."

Αν καταφέρουμε έστω και για μιά στιγμή, αυτό το απίστευτα Σοφά και ανατριχιαστικά ακατάληπτο να το αντιληφθούμε και να το βιώσουμε με Αγάπη, τότε,
ΝΑΙ,
ΚΑΝΑΜΕ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ....

Σ' ευχαριστούμε αδελφέ μας, καλές γιορτές.. :8 :8
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.

Άβαταρ μέλους
xristianos.net
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 439
Εγγραφή: Πέμ Σεπ 08, 2011 10:54 pm
Επικοινωνία:

Re: Χριστούγεννα παγκοσμιοποιημένα ἤ ἑλληνορθόδοξα;

Δημοσίευση από xristianos.net » Δευ Δεκ 10, 2012 12:09 pm

Ποιον Θεό θα διαλέξουμε

Νινέττα Βολουδάκη

Αὐτή τή χρονιά, περισσότερο ἀπό ποτέ ἄλλοτε, τό χάος ἀνάμεσα στά Χριστούγεννα καί στή Γέννηση τοῦ Χριστοῦ ἔχει μεγαλώσει. Ἡ ἀνθρωπότητα προτιμάει νά λέει ὅτι γιορτάζει τό χειμερινό ἡλιοστάσιο, παρά τή Γέννηση τοῦ Χριστοῦ. Μ’ ἄλλα λόγια, ξαναγυρίσαμε στή λατρεία τοῦ θεοῦ–ἥλιου, πού ἦταν τόσο “τῆς μόδας” στά χρόνια τῆς παρακμῆς τῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας. Δηλαδή, προτιμᾶμε νά γιορτάζουμε τήν τροχιά ἑνός ἀστεριοῦ πού δέν εἶναι τίποτα περισσότερο ἀπό μιά διαστημική σκόνη, χαμένη στό χάος τοῦ οὐρανοῦ, παρά νά εὐχαριστήσουμε τόν Θεό Λόγο –Αὐτόν πού ἔφερε στήν ὕπαρξη τά πάντα– γιατί καταδέχτηκε νά γεννηθεῖ σάν ἄνθρωπος. Καί, κατά τά ἄλλα, θεωροῦμε ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα ἔχει κάνει πολλά βήματα μπροστά, ἀπό τότε πού λάτρευε τά στοιχεῖα τῆς φύσης καί τά ὀνόμαζε θεούς, γιατί τά φοβόταν!

Φέτος, ὅπως διάβασα, εἰδικοί “ἄθεοι φιλόσοφοι” –μέ πρῶτο τόν περίφημο συγγραφέα πού εἶχε τήν ἀλαζονεία νά ἰσχυρίζεται ὅτι τό βιβλίο του θά καταργήσει ὅλες τίς θρησκεῖες– ἀνέλαβαν ἐκστρατεία “διαφώτισης” τῶν “ἀφελῶν” πού ἐξακολουθοῦν νά πιστεύουν στό “παραμύθι” τῆς Γέννησης. Γι’ αὐτό καί, εἰδικά αὐτόν τόν μῆνα, ὀργανώνουν περιοδεῖες σάν νέοι “ἀπόστολοι” καί δίνουν διαλέξεις ἀθεΐας, ὥστε νά πετύχουν νά διώξουν καί τούς τελευταίους πιστούς ἀπό τίς ἐκκλησίες ὅλων τῶν δογμάτων.

Ἕνα ἀπό τά πιό ἰσχυρά –κατά τή γνώμη τους– ἐπιχειρήματα τῆς “ἀποτυχίας” τοῦ Χριστοῦ εἶναι: ποῦ εἶναι ἡ “ἐπί γῆς εἰρήνη” πού ὑποτίθεται ὅτι θά ἔφερνε; Ὑπάρχει πουθενά εἰρήνη στή γῆ σήμερα;

Κι ἐγώ ἀναρωτιέμαι: Ὑπῆρχε πουθενά εἰρήνη στόν Παράδεισο; Ὁ Ἀδάμ εἶχε πόλεμο μέ τήν Εὔα. Ἡ Εὔα εἶχε πόλεμο μέ τό φίδι. Καί τό φίδι εἶχε πόλεμο μέ τόν Θεό. Ἄρα, ἡ ἴδια παράδοση συνεχίζεται ἀνά τούς αἰῶνες, μέ κάποια μικρά καί σπάνια διαλείμματα, ὅταν ἡ ἀνθρωπότητα ἀποπειράθηκε νά βρεῖ τή ζωή τῆς “ποθεινῆς πατρίδας” ἔτσι ὅπως μᾶς τήν εἶχε ἑτοιμάσει ὁ Θεός.

Ὁ κόσμος μας, ὅμως, δέν ἔχει οὔτε κἄν πόθο –ἔστω καί σάν ὄνειρο– τῆς μακρινῆς “πατρίδος” μας. Ὁ κόσμος μας εἶναι γεμάτος Ἀδάμ καί Εὔες καί φίδια πού συμφωνοῦν ὅλοι σέ ἕνα πρᾶγμα: ὁ Θεός φταίει! Γιά τά πάντα! Γιά τήν ψευτιά μου, γιά τήν ἀδικία μου, γιά τούς φόνους μου, γιά τήν ἁρπαχτικότητά μου, γιά τίς δολοπλοκίες μου. Ὁ Θεός φταίει! Ὁ Θεός, βέβαια, δέν ὑπάρχει. Ὡστόσο ὅμως φταίει!

Φταίει γιά τά χάλια τῆς πατρίδας μας, γιά τήν αἰσχρότητα καί τήν ἀνεντιμότητά μας. Φταίει γιά τίς σφαγές στό Κονγκό, στή Σομαλία, τή Νιγηρία καί λίγο–πολύ σ’ ὅλη τήν Ἀφρική. Φταίει γιά τούς πολέμους στό Ἀφγανιστάν, στό Ἰράκ, στό Ἰράν, στή Συρία, στήν Αἴγυπτο, στή Γάζα… Φταίει γιατί ἡ Ἀμερική θέλει νά πουλήσει ὅπλα κι ἡ Εὐρώπη νά λύση τό οἰκονομικό της πρόβλημα ἀπομυζῶντας τό αἷμα λαῶν. Φταίει, γιατί τό πανέμορφο μόριο διαστημικῆς σκόνης πού μᾶς δίνει ζωή τόσα χρόνια, πεθαίνει…

Τόν βρήκαμε τόν φταίχτη. Τήν αἰτία ὅλων τῶν κακῶν μας. Εἶναι ὁ Θεός!…

Τό παράξενο εἶναι ὅτι ὁ Θεός –πού γεννήθηκε σάν ἄνθρωπος καί μᾶς ἄφησε νά Τόν δοῦμε καί νά Τόν ψηλαφίσουμε γιά νά μήν ἀμφιβάλλουμε ὅτι ὑπάρχει– δέν μᾶς εἶπε καί δέν μᾶς λέει: ἐσεῖς φταῖτε. Θά μποροῦσε καί νά τό πεῖ καί νά τό ἀποδείξει, ἀλλά δέν τό λέει. Δέν μᾶς κηρύσσει τόν ἴδιο πόλεμο πού Τοῦ ἔχουμε ἐμεῖς κηρύξει. Ἦρθε εἰρηνικός, γιά νά βροῦν τήν εἰρηνική πατρίδα τους οἱ ἄνθρωποι τῆς εἰρήνης. Ἦρθε ὁ μόνος ἀθῶος, σάν ἄλλος μονόκερως, γιά νά ἀναγνωρίσουν οἱ ἐλάχιστοι μονόκεροι, πού δέν μποροῦν νά βροῦν τόν ρόλο τους στήν ἀνθρώπινη κωμωδία, τόν “πρό Ἑωσφόρου” Πατριάρχη καί Βασιλέα τους.

Δέν ρώτησε ποιός φταίει. Περιμένει αὐτούς πού θά Τοῦ ποῦν: ἐγώ φταίω, κι ἄς εἶναι αὐτοί -ὅπως Ἐκεῖνος- οἱ μόνοι ἀθῶοι. Αὐτούς περιμένει –τούς ἐλάχιστους– καί σ’ αὐτούς ἀνήκει ἡ «ἐπί γῆς εἰρήνη». Γιατί αὐτοί μετατρέπουν τό δικό τους μικρό κομμάτι γῆς –ἐκεῖ πού πατοῦν, ἐκεῖ πού ζοῦν– σέ κομμάτι τῆς χαμένης «ποθεινῆς» πατρίδας, κι ὄχι κομμάτι τοῦ ἐλεεινοῦ κόσμου μας.

Καλό θά ἦταν, ὅλοι μας, σ’ ὅποιο στάδιο τῆς ζωῆς κι ἄν βρισκόμαστε, νά στήσουμε τόν ἑαυτό μας κι ὄχι τόν Θεό ἀπέναντί μας. Καί νά ποῦμε στόν ἑαυτό μας, ὄχι στόν Θεό, «ἐσύ φταῖς»! Γιατί ἐμεῖς φταῖμε! Γιά ὅλα! Ἀκόμα καί γιά τούς μακρινούς πολέμους πού, μπορεῖ νά τούς ξεκινοῦν ἄλλοι, ἐρήμην μας, ἀλλά πού θά τούς ξεκινούσαμε ἐμεῖς ἄν εἴμαστε στή θέση τους.

Καλό θά ἦταν νά στήσουμε τόν ἑαυτό μας καί νά τόν ἀναγκάσουμε νά διαλέξει ποιόν θεό προτιμάει, τόν θεό-ἥλιο, ἤ τόν Θεό-Λόγο; Νά διαλέξει τί θέλει νά γιορτάσει: τή Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ἤ τό χειμερινό ἡλιοστάσιο; Κι ἀφοῦ διαλέξουμε, νά ἀρχίσουμε νά παίρνουμε τή ζωή μας λιγάκι στά σοβαρά…

Νινέττα Βολουδάκη

ninetta1.blogspot.com

«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» Δεκεμβρίου 2012

Τεῦχος 124

Αναδημοσίευση από:
Απανθίσματα
Τα πάντα δώσε για τον Χριστό, Τον Χριστό μη δώσεις για τίποτε. Άγ. Ιουστίνος Πόποβιτς

Άβαταρ μέλους
pr28
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 355
Εγγραφή: Σάβ Σεπ 29, 2007 8:00 am

Re: Χριστούγεννα παγκοσμιοποιημένα ἤ ἑλληνορθόδοξα;

Δημοσίευση από pr28 » Τρί Δεκ 11, 2012 4:27 am

Απλα Χριστουγεννα, με πολύ φιλότιμο.
Καταναλώνοντας οσό λιγότερο μπορούμε.
Να συμφιλιωθουμε με όλους . Στο τραπεζι των Χριστουγέννων να καλέσουμε όλους και κυρίως τους μοναχικούς ανθρώπους που αυτές τις μερες δεν εχουν καποον να τους θυμηθεί.
Να μην πεταχθει φαγητο στα σκουπίδια την ωρα που υπαρχουν ανθρωποι που πεινανε. Ας μαγειρεψουμε λιγότερα -΄η-να βρουμε καπου να δοσουμε το περισσσευμα μας.
Λιγότερα φωτάκια , καλύτερα ενα καντήλι στο εικονοστασι μας αναμέννο.

Όσο για τους ψευδοφιλόσοφους και τους καθε λογής αθεους που θελουν να σπειρουν αμφιβολιες στο νου και την καρδια μας ας τους αφησουμε στην σιωπη σβήνοντας την τηλεόραση, μπορουν να τα λενε και να τα ακουνε αναμεταξύ τους.

Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Θέματα”