θα τους ξαναδώ?

[evagelia]

GLYKIA MOY EYXARISTW NA SOY PW KATI KAI EINAI ALH8EIA!!OSOI MOY EIPAN EYXES AYTES TIS MERES KAMIA DEN ME SYGHNHSE OSO OI DIKES SAS EDW!!NOMIZA PWS SA KSERW KAI SAS EIXA GYRW MOY OLOUS NA EISASTE KALA KAI O THEOS MAZI SAS

[Harrys1934]

Παναγιώτη φίλε σε έχω χάσει τελευταία δεν σε βλέπω και μου λείπεις.
Μόνο μωρέ φίλε μου τα έκανες θάλασσα. ¨Οτι λες ποιο πάνω όπως λες και μόνος σου η δική σου ιδέα είναι. Δλδ δεν στηρίζεις κάτι κάπου. Και τι θα κάνουμε τους τόσους φωτισμένους αγίους που έχουμε;; Να τους σχολάσουμε;; Να σε βάλω σε λίγο κόπο;;; Ερμήνευσε το εδάφιο Εβραίους ΙΑ -39-40- Μέχρι εκείνη την ώρα ας βάλω κάτω να έχουμε κι εμείς Α! θυμήθηκα Κάποιος είπε πιο πάνω ότι θα είμαστε με το ίδιο σώμα Αν με βλέπεις φίλες μου δεν θυμάμαι ποιος ήταν αυτό γράφτηκε αναλυτικά μέσω γραφής λιγότερο από μήνα Να μην τα ξανά γράφω αλλα όρχησε από το Φιλιππησίους ΄Γ -21-22-

365-Η εξωτερική, η βιολογιή και επίγειος ζωή μας τελειώνει με τον θάνατον. Αλλ’η ψυχή, συνεχίζει να ζει και μετά θ366-Αλλ’από το σημείον τούτο προβάλουν πολλά ερωτήματα.

Που και πως ζουν εκεί οι ψυχές μέχρι της Δευτέρας του Κυρίου Παρουσίας; Αφού η ψυχή εχωρίσθη από τα δεσμά του σώματος και είναι τώρα χωρίς τον σύντροφον της, πως αισθάνεται εις τον ανεκλάλητον εκείνον κόσμον; Διατηρούν εκεί συνείδησιν της ταυτότητος των; Ενθυμούνται τα όσα έζησαν κατά την διάρκειαν της επιγείου ζωής των; Ενθυμούνται τους συγγενείς και γνωστούς των, οι οποίοι ζουν ακόμη εις την γην; Εάν ναι ποίαν σχέσιν διατηρούν μαζί των;

Εν πρώτοις πρέπει να τονίσωμεν ότι τίποτε δεν εμποδίζει την ψυχήν να ζεί και να διανοείται, επειδή εχωρίσθη από το σώμα. Διότι αυτή είναι η καθ’αυτό ύπαρξης μας, το κέντρον όλων των ενεργειών και των σκέψεων μας. Αυτή κινεί και ζωοποιεί το σώμα. Μετά τον χωρισμόν της από το σώμα συνεχίζει να ζει, να υπάρχει, να έχει συνείδησιν. Η ψυχή λοιπόν συνεχίζει να έχει ιδίαν υπόστασιν και ύπαρξιν μετά τον χωρισμόν της από το σώμα.

[srev]

Από την άλλη όμως ...όπως είπατε κάποια μέλη ''ξέρει ο θεός τι κάνει''!
Και εμείς θα υπακούσουμε στο θέλημα του. Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας!
προς Πάνο
Πάνο τι να πω..σου λέω και εγώ είμαι μπερδεμένη τώρα ..για το μόνο που είμαι σίγουρη είναι ότι ο θεός μας είναι φιλεύσπλαχνος και όλα για το καλό μας γίνονται.

Σμάρω,

Μια διευκρίνηση: Ό,τι κατέθεσα δεν ήταν γνώμη μου παρά ό,τι έχω ακούσει από ομιλίες ηγουμένων, ιερωμένων θεολόγων, αναγνώσεις πατέρων κλπ. Επειδή όμως δε θυμάμαι να παραθέσω τις πηγές αναφέρω με επιφύλαξη. Γνώμη δε θα μπορούσα να έχω σε ένα τόσο δύσκολο θέμα.

Ένα σύντομο σχόλιο σε κάποιον/α που ρώτησε τί θα συμβεί αν συναντηθούμε με κάποιον συγγενή που δε θυμόμαστε. Ακριβώς, εάν δεν τον/την θυμόμαστε τότε δεν πρόκειται ποτέ να συναντηθούμε διότι οι κολασμένοι βρίσκονται αιωνίως μακριά του Θεού (αυτή είναιη Κόλαση) και άρα αιωνίως μακριά κι από τους σεσωσμένους. Βεβαίως δεν υφίσταται χωροχρόνος στην άλλη ζωή αλλά κάπως πρέπει να εκφραστεί κάποιος σχετικά.

Ευχές,

Σπύρος.

[srev]

Βρε συ smarti θα γνωριζομαστε, σιγα μην κανει ο Θεος τετοια πραγματα να ξεχασουμε τους συγγενεις μας, ας γελασω....δεν το δεχομαι με τιποτα αυτο.
Υπαρχει λογικο αδιεξοδο σε αυτο το πραγμα. Θα θυμομαστε οτι υπαρχει κολαση? εαν ναι καποιοι θα ειναι εκει αρα παλι θα στεναχωρηθουμε.
Θα πρεπει να μας μαθει ο Θεος πως βρεθηκαμε εκει στον Παραδεισο αλλα με αλλο τροπο ωστε να μην θυμηθουμε οτι υπηρχε γη, αγωνας, κολαση, διαβολος.
Το να μην θυμαμε επιλεκτικα 2,3,5 απο τους συγγενεις μου αλλα να θυμαμε τους αλλους θα σημαινει οτι πηγαν εκει δλδ στην κολαση αρα παλι στεναχωρια.
Δεν γινονται αυτα τα πραγματα....

Γειά σου Πάνο, χαίρομαι που επανήλθες. Αν θυμάμαι καλά, οι σεσωσμένοι δεν πρόκειται να έχουν μνήμη κολάσεως καθόλου γιατί τότε θα κολαζόντουσαν (είναι δυνατόν να ξέρεις ότι άνθρωποι υποφέρουν και να μην σκανδαλίζεσαι;) Θα βρίσκονται με το Δημιουργό και Θεό, οι ίδιοι θεομένοι κατά Χάρη και δε θα υπάρχει τίποτα που να τους συνδέει με τους κολασμένους, οι οποίοι ηθελημένα θα έχουν απομονωθεί.

Ευχές,

Σπύρος.

[filotas]

Κατ' αρχήν ας προσευχόμαστε και ας φροντίζουμε όλοι να ξαναβρεθούμε στη Βασιλεία των Ουρανών, γιατί όσοι δεν πάνε εκεί θα είναι οριστικά χαμένοι και δεν θα τους ξαναδούμε.

Ύστερα, ο λογισμός μου λέει, ότι στη Βασιλεία των Ουρανών θα είμαστε όλοι κατά Χάριν Θεοί, επομένως δεν μπορεί να γνωρίζουμε λιγότερα απ' ότι γνωρίζουμε τώρα, που είμαστε στη γη και το οπτικό μας πεδίο είναι περιορισμένο και τοπικά και χρονικά. Εκεί, έχω την εντύπωση, ότι θα έχουμε τη γνώση όλης της κτίσης ανεξαρτήτως τόπου και χρόνου. Όμως η παρουσία του Θεού θα είναι καθοριστική και θα σκεπάζει τα πάντα, δίδοντας ελπίδα και παρηγορία για τα δυσάρεστα.

Πως είναι δυνατόν να πρεσβεύουν οι Άγιοι υπέρ των ζώντων εάν δεν γνωρίζουν την κατάστασή τους; Κι αν γνωρίζουν την κατάστασή τους κι αυτή είναι δυσάρεστη πως είναι δυνατόν να μην συμπαρίστανται στις δυσκολίες τους; Όμως πιστεύω ότι η γνώση της Δύναμης και της Δικαιοσύνης του Θεού, δίνει τη βεβαιότητα ότι όλα όσα συμβαίνουν είναι για το καλό των ανθρώπων και είναι δίκαια. Με αυτό τον τρόπο αναιρείται ο πόνος και αντικαθίσταται από δοξολογία για το Μεγαλείο και τη Δόξα του Θεού.

Αυτά Σμαρώ μου, από μένα. Κυρίως είναι προσωπικές σκέψεις, που προέρχονται απ' όλα όσα έχω διαβάσει, αλλά κυρίως αποτελούν πίστη βασισμένη στην Ελπίδα της Βασιλείας των Ουρανών.

[panos0]

Φιλε Σπυρο, μηπως με περνας για τον αλλο Πανο??
κοιτα εγω ειμαι της αποψης οτι θα γινει αυτο που ειπα παραπανω(το ξαναβαζω και τωρα) δεν νομιζω ο Θεος να μας κανει να ξεχασουμε την κολαση θα πρεπει να με κανει να ξεχασω και πως βρεθηκα εκει, ας πουμε βρεθηκα απο χωματινος, να ειμαι "φιλος Χριστου" απο την ευσπλαχνια Του, το οτι ηρθε και με εσωσε ανθρωπος γενομενος θα πρεπει να το ξεχασω αφου απο κατι με εσωσε αυτο το κατι ειναι ο αιωνιος θανατος η κολαση. Θυμαμε μια ιστορια για εναν δημιο ο οποιος ειδε τα στεφανια να κατεβαινουν απο τον ουρανο και εναν χριστιανο να δειλιαζει και ο αγγελος να φευγει πισω με το στεφανι και γρηγορα γρηγορα ο δημιος πηρε την θεση του αλλου στο παγωμενο νερο αν δεν κανω λαθος για να κερδισει το στεφανι, να ξεχασει αυτος ο μαρτυρας το μαρτυριο του ας πουμε, ο Αγιος Ραφαηλ θα ξεχασει οτι αυτοι που τον σκοτωσαν πηγαν στην κολαση? αφου ηταν αμετανοητοι δεν ηθελαν λυπηση ειδικα τοτε που θα ξερουμε το ποσο προσπαθησε ο Χριστος να του φερει στον Παραδεισο, με την "ξεχασια" (αφου σιγουρα δεν γινεται επιλεκτικη να ειναι αφου θα θυμηθουμε τους υπολοιπους) θα πρεπει να ειμαστε ολοι ξενοι, και να μας τα πει ο Χριστος παλι απο την αρχη, αλλα αλλιως αυτην την φορα, οι αγγελοι οι βοηθοι μας θα ξεχασουν και αυτοι η θα τους πει ο Θεος να μην το μαρτυρησουν?
Τελος παντων δεν θελω να αναλυσω το θεμα αυτο να με κανει ο Θεος να ξεχασω, πως να το πω, δεν μου μοιαζει Θεικο ρε παιδι μου, ειναι ανθρωπινου στυλ....

Εγω ειμαι της αποψης οτι αφου τοτε θα βγουν ολα τα αμαρτηματα μας στην φορα και θα ξερει ο καθε ενας τι εκανε ο αλλος, και αφου εχουμε αποκτησει μια πειρα στην κριση του Θεου δλδ στο πως εκρινε, και δουμε οτι ο Χριστος ηταν δικαιος αφου ειχε εξαντλησει την αγαθη και την υπεραγαθη κριση του,και μαθουμε τους 1002 τροπους που προσπαθησε αλλα τον εδιωξαν, τοτε δεν θα στεναχωριομαστε για αυτον που πηγε στην κολαση, οπως κανουν καμια φορα γονεις που πανε οι ιδιοι στην αστυνομια τον γιο για να γλυτωσει απο τα ναρκωτικα.

[srev]

Όντως, panosgr είναι ο άλλος. Γράψε "λάθος". Δεν ξέρω, ό,τι έχω ακούσει και μάθει μεταφέρω και σε εμένα δεν υπάρχει πρόβλημα στο να το δεχτώ.

Σπύρος.

[panos0]

Οκ, ο καθε ενας εχει την αποψη του φιλε μου Σπυρο.
Μωρε ας παω εγω στον Παραδεισο, και ας γινει η "ξεχασια", αλλα δεν το κοβω να γινεται ουτε το ενα ουτε το αλλο.

[srev]

Σωστά :-) Τί να πω, αφού ετέθη το ερώτημα, και μάλιστα με αγωνία από τη Σμάρω, και βρέθηκα να το δω, είπα να δώσω my "one-cent worth" που λένε κι οι Δυτικοί.

Ευχές,

Σπύρος

[smarti]

Παιδιά να είστε όλοι καλά και σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις απαντήσεις που μου δώσατε....! ( Αν και λιγάκι με έχετε μπερδέψει)αλλά το νόημα σε όλα είναι το ίδιο είτε δούμε είτε δεν δούμε τους αγαπημένους μας...αυτό που πρέπει να μας απασχολεί , είναι το αν εμείς τελικά κάνουμε το καλύτερο για να μπούμε στη Βασιλεία του Κυρίου..σε αυτό νομίζω συμφωνείτε όλοι με τις απαντήσεις που ΄δώσατε!!.. Σας ευχαριστώ πολύ! Τους παππούδες μου και όσους έχουν πεθάνει, όπως και όλοι σας , σίγουρα τους έχουμε μέσα στην καρδιά μας και όλα τα αγαπημένα πρόσωπα μας...και θα τους έχουμε ώσπου κάποια μέρα παραδώσουμε και εμείς την ψυχή μας..μετά από εκεί ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ!!καλή και ευλογημένη ημέρα να έχουμε όλος ο κόσμος!! Σας ευχαριστώ!