Αγαπάμε τον πλησίον μας;

[Dimitra79]

Η αγάπη για τον χριστιανό είναι η κατεξοχήν αρετή. Λέμε ότι ο Θεός είναι αγάπη. Όπως λένε οι θεολόγοι, ο Θεός δεν έχει ανάμεσα στις άλλες του ιδιότητες και αγάπη, αλλά είναι αγάπη. Η αγάπη του Θεού είναι οντολογικό γνώρισμα και δεν έχει να κάνει με συναισθήματα που αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη.

Το καθένα πρόσωπο της Αγίας Τριάδας εξαρτά την ύπαρξή του από το άλλο και γι’ αυτό υπάρχει. Ο Πατήρ είναι Πατήρ επειδή έχει Υιό και ο Υιός υφίσταται ως Υιός εφόσον έχει Πατέρα. Ομοίως και με το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το Άγιο Πνεύμα. Αν οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι κατ’ εικόνα Θεού τέτοια πρέπει να είναι και η δική μας στάση: να εξαρτώμαστε αγαπητικά από τους άλλους ανθρώπους και τον Θεό. Να υπάρχουμε γιατί αγαπάμε και μας αγαπούν. “Ο άνθρωπος έχει πληρότητα ζωής, λέει κάποιος, στο ποσοστό που έχει ικανοποιήσει τρεις κύριες ανάγκες του. Την ανάγκη να αγαπά, την ανάγκη να τον αγαπούν και την ανάγκη να αισθάνεται ότι έχει αξία” (π. Φιλόθεος Φάρος/Ο μύθος της ψυχικής νόσου, Αρμός).

Δεν πρόκειται επομένως να ασκηθούμε στην αγάπη για να κάνουμε καλό μόνο σε κάποιον άλλον πέρα από μας. Αυτός που αγαπά, αυτός που κάνει το καλό, αυτός που δίνει ελεημοσύνη, δεν βοηθά τόσο τον άλλον όσο τον ίδιο του τον εαυτό. “Από τη γέννησή μας ως τον θάνατό μας έχουμε ανάγκη να αγαπούμε και να μας αγαπούν. Σε όλη μας τη ζωή η υγεία μας και η ευτυχία μας εξαρτώνται από την ικανότητά μας να ικανοποιούμε αυτή την ανάγκη. Δεν είναι αρκετό να μας αγαπούν μόνο, έχουμε ανάγκη να αγαπούμε. Όταν δεν μπορούμε να ικανοποιήσουμε αυτή την ανάγκη μας, υποφέρουμε αναπότρεπτα και αντιδρούμε με διάφορα γνωστά συμπτώματα, από την ελαφρά δυσφορία, το άγχος, την κατάθλιψη, μέχρι την πλήρη απόσυρση από τον κόσμο γύρω μας” (ό. π.).

Η επίγνωση της δικιάς μας ασθένειας έχει προτεραιότητα όταν λέμε ότι πρέπει να καταλάβουμε το πώς λειτουργεί η καρδιά μας απέναντι στην ανάγκη να αγαπήσουμε τον συγκεκριμένο άνθρωπο και ίσως τον εχθρό, τον ξένο κ.ο.κ. Δεν λέμε να δούμε πώς θα αγαπήσουμε τον άλλον για να του λύσουμε τα προβλήματα, αλλά για να δούμε κατ’ αρχάς πόσο δυσκολευόμαστε να τον αγαπήσουμε και έτσι να διαπιστώσουμε την αρρώστια μας. Αν σκέφτεσαι αρνητικά απέναντι στον άλλον, ακόμα κι αν είναι εχθρός σου, πρέπει να ελεεινολογείς τον εαυτό σου, λέει ένας πατέρας της Εκκλησίας. Αν δεν βοηθάμε τον άλλον που έχει ανάγκη ενώ μπορούμε, το πρόβλημα και η αρρώστια είναι δική μας και όχι του άλλου, ακόμα κι αν αυτός είναι εχθρός μας. Η αρρώστια αυτή λέγεται και εγωκεντρισμός και ο άλλος άνθρωπος εν προκειμένω “είναι η καίρια δύναμη που σπάει την καθήλωση του εγώ στον εαυτό μου” (Αλαίν Φίνκελκροτ/Η σοφία της αγάπης, Αρσενίδης).

Αν ο εγωισμός είναι η καταστροφή της εικόνας του Θεού μέσα μας τότε η στροφή προς τον άλλον είναι αυτό που συντρίβει τον εγωισμό μου και με αποκαθιστά υγιή ενώπιον του Θεού. Όσο πιο κακός ή απεχθής μού φαίνεται ο άλλος τόσο με το άνοιγμά μου σ’ αυτόν θεραπεύεται η αρρώστια. “Το πρόσωπο του άλλου γίνεται διπλά σωτήριο: απαλλάσσει το εγώ από τον εαυτό του και το συνεφέρνει από την αυταρέσκεια και την αλαζονεία του” (Φίνκελκροτ, ό. π.). Μια τέτοια κίνηση του ανθρώπου απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί αφελής. Πρέπει όμως να γίνεται σύμφωνα με τα μέτρα του καθενός.

Γιωργου Μπαρλα - www.egolpio.com

[petrosathonas]

Τον εαυτούλη μας αγαπάμε και αναπαύουμε.

[Dimitra79]

Τον εαυτούλη μας αγαπάμε και αναπαύουμε.

Ετσι είναι Πέτρο. και μιλάω άκρως προσωπικά εδώ, έχω μέσα μου τόσο εγωισμό που πολλές φορές ο Θεός μου δίνει κ ταπείνωση μέσω των πλησίον μου αλλά εγώ χαμπάρι δεν παίρνω. Κοιτάω την βολεψή μου.

[petrosathonas]

Τον εαυτούλη μας αγαπάμε και αναπαύουμε.

Ετσι είναι Πέτρο. και μιλάω άκρως προσωπικά εδώ, έχω μέσα μου τόσο εγωισμό που πολλές φορές ο Θεός μου δίνει κ ταπείνωση μέσω των πλησίον μου αλλά εγώ χαμπάρι δεν παίρνω. Κοιτάω την βολεψή μου.

Ναι Δήμητρα.
Προσωπικά ήθελα να μιλήσω κι εγώ αλλά ο εγωισμός μου δε με άφηνε.
Ορίστε λοιπόν ένα χαστούκι από μένα στον εγωισμό μου.
Τον εαυτούλη μου αγαπάω και αναπάυω, όχι τον διπλανό μου.

[vasilikirimp]

Δήμητρα μας γράφεις πιο πάνω στο ωραίο κείμενο που παραθέτεις :
Η αγάπη για τον χριστιανό είναι η κατεξοχήν αρετή. Λέμε ότι ο Θεός είναι αγάπη. Όπως λένε οι θεολόγοι, ο Θεός δεν έχει ανάμεσα στις άλλες του ιδιότητες και αγάπη, αλλά είναι αγάπη. Η αγάπη του Θεού είναι οντολογικό γνώρισμα και δεν έχει να κάνει με συναισθήματα που αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη.

Εμείς μέσα μας αυτή τη πρόταση που μου έκανε φοβερή εντύπωση δηλ.
η αγάπη του Θεού είναι οντολογικό γνώρισμα και δεν έχει να κάνει με συναισθήματα που αλλάζουν απο τη μια στιγμή στην άλλη................

Είμαστε σε θέση να ξεχωρίσουμε αυτά τα δύο μέσα μας ; Τα έχουμε; Μήπως όλη μας η ζωή εμπεριέχει ΜΟΝΟ συναισθήματα;
Άραγε πως είναι να αγαπάς; Όχι θεωρητικά αλλά πρακτικά.
Τι είναι αυτό που μας εμποδίζει ; Ο εγωισμός μας ; Η υπεροψία μας ; Ο φόβος μας; Τί;
Ας ξεγυμνώσουμε πραγματικά τον εαυτό μας και αφού πετάξουμε ότι περισσεύει να κάτσουμε απέναντί του και να δούμε τι απομένει στον καθένα;
Αυτό που θα αντικρύσουμε λέγεται αγάπη;

Πόσο δύσκολο είναι να υχώνουμε τα χέρια μας στο Θεό και να του λέμε πόσο Σ'αγαπώ αλλά τον διπλανό μας να μην τον βλέπουμε - άραγε είναι πιο έυκολο να απλλώνεις τα χέρια σου ψηλά παρά δίπλα σου;

Είμαστε σε απόσταση αναπνοής ο ένας απο τον άλλο - όμως χιλιάδες χιλιόμετρα φωτός , πολλές φορές μακρυά................................................................................................

[Harrys1934]

Α=Ιωάννου -δ΄΄ 20- αφού δεν αγαπάς τον αδελφό σου που βλέπεις κάθε μέρα Πως θα πείς ότι αγαπάςτον Θεό που ποτέ δεν είδες;

[vasilikirimp]

Έλα ντε , πως γίνεται κάτι τέτοιο;

[Dimitra79]

Εγώ πιστεύω πως άν έχεις καλή προαίρεση για τους συνανθρώπους σου δεν πολυ κοιτάς να βρίσκεις άκρες μπορείς να τους αγαπήσεις. Αν κάθεσαι κάθε φορά κ ασχολίσαι κ πιάνεσαι απο την παραμικρή λέξη θα σαι συνέχεια μέσα στην οδύνη γιατί θα θεωρείς πως σε πλήγωσε. Προσωπικά προσπαθώ να αγαπώ τους ανθρώπους γιατί προσπαθώ κ με όλη μου την καρδιά να αγαπώ κ το Θεό. Ακόμη κ άν κάποιο μάς εκνευρίζουν καλλά είναι να δίνουμε κ ευκαιρίες. Να μη τους δικάζουμε γιατί πρώτα θα δικαστούμε εμείς για την πράξη μας αυτή. "Αγαπάτε αλλήλους".

[koga]

Aν δεν το κανει ο πλησιον πως να το κανεις εσυ

[larys]

Θ ρωτήσω αυτούς που πήγαν στο στρατό.

Πόσο θα μπορούσες να αγαπήσεις τον πλησίον σου εκεί μέσα;

Προσωπικά δεν θα μπορούσα να είμαι συνεπής για την αγάπη προς τον πλησίον μου όσο θα είμαι σε ένα τέτοιο περιβάλλον.