Η δική μου Κιβωτός

[Harrys1934]

Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΙΒΩΤΟΣ
Η λέξις Κιβωτός είναι γνωστή από τα χρόνια της Παλαιάς Διαθήκης. Η πρώτη κιβωτό-Διαθήκη ήταν η κιβωτό που χρησιμοποίησε ο Μωϋσής με υπόδειξη του Θεού. Σε αυτή την κιβωτό μέσα ήταν δύο πλάκες με τις δέκα εντολές και άλλα ιερά αντικείμενα της Ιουδαϊκής λατρείας της εποχής εκείνης. Ο βασιλιάς Δαβίδ την μετέφερε στα Ιεροσόλυμα και την τοποθέτησε στο ναό του Σολομώντος.

Το 587 π.Χ. καταστράφηκε η πόλη και μαζί καταστράφηκε και η Κιβωτό;;; Δευτέρα κιβωτό έχουμε την κιβωτό του Νώε που κατ’ εντολή του Θεού κατασκεύασε μια μεγάλη κιβωτό (πλοίο) που χρειάστηκε 100 χρόνια για να γίνει. Χώρεσε μέσα τις οικογένειες του Νώε και από δύο ζευγάρια όλων των ειδών των ζώων.

Αλλά από κείνα που ήσαν για θυσια τα καθαρά και για τροφή ήταν, ανά έξι. Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη οι άνθρωποι της εποχής εκείνης είχαν ξεχάσει το Θεό και είχαν βουτηχθεί στην ακολασία και στην αμαρτία. Τότε ο Θεός είπε στο δίκαιο Νώε να κάνει την κιβωτό να μπουν οι δικοί του μέσα με τα ζώα και τότε θα γινόταν κατακλυσμός και θα κατέστρεφε όλα τα ζωντανά όντα που ήταν επί γης.

Αφού μπήκαν μέσα έγινε ο κατακλυσμός ο οποίος κράτησε -40-ημέρες. Ότι είχε μείνει έξω από την κιβωτό καταστράφηκε και νεκρώθηκε. Τα νερά υποχώρησαν εως τον δέκατο μήνα φάνηκαν οι κορυφές του όρους Αραράτ.
Μία Τρίτη Κιβωτό αυτή σχετίζεται με την περίοδο της Καινής Διαθήκης. Αυτή δεν είναι υλικό κατασκεύασμα αλλά πνευματικό. Όλα τα παραπάνω έγιναν πολλά χρόνια προ Χριστού και σήμερα οι άνθρωποι τα βλέπουν σαν ιστορία ¨η σαν παραμύθια. Σήμερα οι άνθρωποι κάνουν κιβωτό που την βλέπουμε, την αγγίζουμε την ακούμε.
Στις 27/09/08 ημέρα Σάββατο απόγευμα είδα στην τηλεόραση της ΕΡΤ να παρουσιάζει έναν νεαρό ιερέα και να μιλάει για μια κιβωτό του κόσμου. Ο ιερέας λέγεται πάτερ Αντώνιος Παπανικολάου. Αυτός ο πάτερ Αντώνιος από μικρός άφησε την κοσμική ζωή φόρεσε το ράσο και έβαλε σαν στόχο της ζωής του να υπηρετήσει με ευλάβεια και αγάπη τον άνθρωπο.

¨Έγινε παπάς σταυροφόρος και όχι μισθοφόρος. Άρχισε από την κιβωτό του κόσμου που βρίσκεται στον Κολωνό Ακαδημίας και Πλάτωνος. ΤΚ 104 44 τηλέφωνο 210,514,1953. Άρχισε τη διακονία πολύ μικρός, πήρε το σταυρό στους ώμους του και με πίστη, τόλμη και με πολύ κόπο και ιδρώτα ανεβαίνει το Γολγοθά του μαρτυρίου για να φθάσει στη γη της Γεσθημανής στο όρος των Ελαιών στη Γη της Εδέμ.

Με τη βοήθεια του Θεού και με τη φιλανθρωπία και συμπαράσταση του κόσμου όπως λέει ο ίδιος έκτισε ένα τριώροφο σπίτι σε μια μεγάλη έκταση της (1500 τμ) και μέσα σε αυτό έκανε οικοτροφείο, γραφεία, σχολεία, νήπια, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, γυμναστήριο, πισίνες εστιατόρια και όλα τα σύγχρονα μέσα της καθημερινότητας.
Αφού τα ετοίμασε όλα αυτά ο ταπεινός στην ψυχή και στο πνεύμα πάτερ Αντώνιος, βγήκε στους σκοτεινούς δρόμους της Αθήνας και όλης της Ελλάδας και άρχισε να μαζεύει εγκαταλελειμμένα και ξεχασμένα παιδιά που οι γονείς τους για διάφορους λόγους τα εγκατέλειψαν. Αυτός ο Γιάννης Αϊ –Γιάννης τα μαζεύει και τα βάζει μέσα στην κιβωτό του κόσμου.

Σήμερα μέσα στην Κιβωτό βρίσκονται -180- παιδιά από -12—διαφορετικές χώρες, ανεξαρτήτως έθνους, χρώμα και θρησκεία. Αγκαλιάζει αυτά τα παιδιά με στοργή και αγάπη, και τους δίνει το όνειρο για να ζήσουν. Να μεγαλώσουν, να σπουδάσουν, να γίνουν καλοί άνθρωποι στη ζωή και στην κοινωνία με οδηγό το όνειρο και την ελπίδα.

Είδα αυτόν τον ταπεινό ιερέα να μιλά στην ΕΡΤ με πολύ σεμνότητα και αγαθότητα που είχε στο πρόσωπο του, που πείθει τους πάντες ότι αυτός ετάχθη να γίνει πραγματικός πνευματικός, στοργικός πατέρας και ποιμένας των εγκαταλελειμμένων παιδιών.

Αυτή η κιβωτός είναι το αποκορύφωμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που κλείνει μέσα την ανθρωπιά, την ζωή, την αγάπη, την πίστη, τη δύναμη, το θάρρος, την καλοσύνη, και την Ελπίδα, που είναι μια αστείρευτη πηγή της ζωής. Αυτός ο φωτισμένος ιερέας μαζεύει παιδιά απο 3 χρόνων και πάνω, τους δίνει όνομα, στέγη, φαγητό, γράμματα, γνώση, στοργή αγάπη καλοσύνη.

[Harrys1934]

Ο πάτερ Αντώνιος και οι συνεργάτες-εθελοντές και ευεργέτες είναι άξιοι προς μίμηση και παράδειγμα για όλους τους Σαμαρείτες και φιλάνθρωπους του κόσμου. Εδώ στο Σύδνεϋ υπάρχει μια καλή Κιβωτός που πιστεύω ότι τη γνωρίζει όλη η παροικία. Είναι αυτή του Αγίου Κων/νου και Ελένης στο King st… Newtown. Αυτή την κατασκεύασε και την διευθύνει ακόμη και σήμερα ο ακούραστος Αρχιμανδρίτης κ. Νεκτάριος Ζορμπαλάς πριν από 20-χρόνια.

Μαζί με τις επώνυμες και ανώνυμες γυναίκες και άνδρες εθελοντές, την εκκλησία και με την συμπαράσταση των ανθρώπων της παροικίας μαγειρεύουν και σερβίρουν φαγητό για πάνω από -120- άτομα την ημέρα από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή. Τελείως δωρεάν.

Τις Κυριακές υπάρχει πολύ φαγητό από τα μνημόσυνα που πάντα είναι αρκετά να θρέψει όλους τους απόμαχους. Ο πατήρ Αντώνιος μαζεύει τα εγκαταλειμμένα παιδιά από τριών χρονών και πάνω. Ο Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος μαζεύει από τους δρόμους του Σύδνεϋ τους απόμαχους της κοινωνίας. Μαζεύει αυτούς που η μοίρα και η τύχη τους έφερε έτσι ώστε να γυρίζουν στους δρόμους χωρίς στέγη, χωρίς ένα κομμάτι ψωμί η ένα ποτήρι νερό.

Μαζεύει και συντηρεί αυτούς που έχασαν το δρόμο της ζωής για το σήμερα και το αύριο. Μαζεύει από όλες τις φυλές, έθνος και γλώσσας γιατί οι πεινασμένοι μόνο μια γλώσσα ξέρουν, τη γλώσσα της πείνας.
Εκτός από το φαγητό που τους δίνει ο πατήρ Νεκτάριος κάθε πρωί στέλνει κάποιον από αυτούς στην τράπεζα και του φέρνει μονά δολάρια και διπλοδόλλαρα και το μεσημέρι λίγο πριν το φαγητό πολλοί πηγαίνουν, χαιρετούν τον πάτερ, τους δίνει το φιλοδώρημα και φεύγουν. Κιβωτό σαν τον πάτερ Αντώνιο και Νεκτάριο θα μπορούσε να κάνει κάθε άνθρωπος.

Δεν χρειάζεται η Κιβωτό να είναι μεγάλη. Μεγάλη πρέπει να είναι η θέληση μας, η σκέψη μας, η συνείδηση μας. Θα μπορούσα να είχα και εγώ μία Κιβωτό. Αλλά δεν έχω. Είμαι πολύ πλούσιος, πολύ πιο πλούσιος από αυτούς τους κατατρεγμένους από τη μοίραώστ3 να έχω παραπάνω από ένα πιάτο φαγητό και ένα ποτήρι νερό.
Γεννήθηκα το 1934- και μέχρι το 1950-δεν είχα δει το χρώμα του χρήματος. Άρχισα σχολείο σε ηλικία 12 χρονών
Σήμερα ζω στο Σύδνεϋ, είμαι και συνταξιούχος Η γυναίκα μου έχει αφήσει αυτόν τον κόσμο, αλλά εγώ που ζούσαμε για 45 χρόνια πάντα πλαϊ ο ένας στον άλλον και ξέρω την Χριστιανική της ζωής, και πιστεύοντας στο έλεος του Θεού, έχω την πεποίθηση ότι είναι σε καλό μέρος στις ιερές μονές που έφτιαξε ο Κύριος για τους δικούς του..Θυμάμαι μια πολλή σοφή κουβέντα κάποιου φίλου μία μέρα όταν μιλάγαμε για πλούσιους και φτωχούς με καθήλωσε. Αν κρίνεις τον εαυτόν σου με τον Ωνάση είσαι φτωχός.

Αλλά αν κρίνεις τον εαυτόν σου με έναν από αυτούς τους πεινασμένους τότε εσύ είσαι ο πλούσιος Λοιπόν ναι είμαι πλούσιος
¨Έχω σπίτι αρκετά μεγάλο, έχω αυτοκίνητο ράδια τηλεοράσεις σε κάθε δωμάτιο, αύριο θα τις δώσω και θα κρατήσω την μία. 15-παντελόνια, 10-σακάκια, 20-πουκάμισα, παπούτσια εσώρουχα και αν με ρωτήσετε για την υπόλοιπο οικογένεια σας λέω ότι εγώ έχω τα λιγότερα.

Πιστεύω ότι πιο κάτω από μένα στα πλούτη είναι πολλά εκατομμύρια συνάνθρωποι μου . Αυτά που είπε ο Χριστός «αυτός που έχει δύο χιτώνες δίνει τον έναν στον φτωχό και τον άλλο που από το περίσσευμα μάνα δίνουμε στους φτωχούς, αυτό λίγο πολύ το ξέρουμε όλοι αλλά αντί να προσφέρουμε λέμε ότι αυτό ο Χριστός το είπε για άλλους και όχι για μας.

Κατηγορώ τον εαυτόν μου που δεν έχω κάνει κι εγώ μια κιβωτό. Εσύ φίλε συμπάροικε έχεις;;; Εάν δεν έχεις σε κατηγορώ κι εσένα διότι όλα αυτά τα χρόνια που ζούμε είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε κιβωτό που μέσα από αυτή να σώζαμε κάποιες ψυχές.

Μπορείς να σκεφτείς ότι εσύ κι εγώ, πριν και τώρα, θα μπορούσαμε μαζί και χωριστά να κάνουμε μια κιβωτό;;; Πως άνθρωπε του 20ου αιώνα δηλαδή εσύ κι εγώ βλέπουμε εκατομμύρια συνανθρώπους μας σε όλο τον κόσμο να πάνε να μαζεύουν σκουπίδια για να φάνε κάτι για να μην πεθάνουν ενώ εσύ κι εγώ τους κοιτάζουμε στην τηλεόραση, κάνουμε ότι λυπούμεθα,

αλλά δεν κουνάμε το δακτυλάκι μας ¨η την μαύρη ψυχή μας, να σηκωθούμε από την καρέκλα μας να κάνουμε μια μεγάλη κιβωτό που να χωρέσει όλους τους πεινασμένους της γης;;;;
Ξέχασες ότι από κει περάσαμε και το ζήσαμε κι εμείς έμπρακτα;;; Προσωπικά λυπάμαι που δεν έπιασα ακόμα το νόημα της ζωής, της ανθρωπιάς, της αγάπης, της αλληλεγγύης, της συγνώμης και της συγχώρεσης.

Ενώ γνώρισα για πολλά χρόνια την πείνα, την φτώχεια, την ορφάνια, την δυστυχία, σήμερα που είμαι πλούσιος ξέχασα ποιος είμαι και που πάω. Αν είχα κάνει εγώ και εσύ από καιρό την κιβωτό σήμερα ίσως να ήταν λιγότεροι πεινασμένοι, λιγότερο φτωχοί, απελπισμένοι και εγκαταλειμμένοι. Θα μπορούσαμε να προλάβουμε τη μάνα που πετάει το παιδί της στα σκουπίδια γιατί δεν μπορεί να το συντηρήσει. Αν και εσύ είσαι σαν και εμένα, λυπάμαι πολύ.
Χάσαμε το νόημα της ζωής.
Στους φίλους μου με αγάπη