Το παράπονο ενός εμβρύου

[Teri]

Σύλλογος για την προστασία του αγέννητου παιδιού.

www.unborn.gr

[Teri]

Μας απασχολεί η ενημέρωση της ελληνικής κοινωνίας στο θέμα των αμβλώσεων . Δυστυχώς οι νεαρές γυναίκες συμβουλεύονται να κάνουν έκτρωση χωρίς να έχουν πλήρη επίγνωση τι σημαίνει έκτρωση καθώς και τις ψυχολογικές και σωματικές επιπτώσεις που θα έχουν μετά .

On line σεμινάριο για τις εκτρώσεις : http://ektrosi.com/

[Teri]

και εδω http://www.athos.edo.gr/modules.php?nam ... pic&t=2754

Εγώ;

Ροδίζει ο ήλιος το πρωί και κρύβονται τ' αστέρια·
στον ουρανό λαμποκοπούν κάτασπρα περιστέρια.
Μοσχοβολάει γιασεμί, βασιλικός και δυόσμος
μες τη δροσιά του πρωινού. Όμορφος πού' ναι ο κόσμος!

Στο ποταμάκι το ρηχό δυο πάπιες κολυμπάνε
και πίσω τα παπάκια τους ακολουθούν και πάνε.
Παιδιά τα βλέπουν και γελούν, και παίζουν και πηδάνε·
ψωμί με τα χεράκια τους, τους ρίχνουνε να φάνε.

Μα εγώ το φως του πρωινού ποτέ μου δεν το είδα·
πουλιά δεν είδα να πετούν σαν έσβηναν τ' αστέρια.
Δε μύρισα το γιασεμί, δεν ξέρω τον αέρα,
κι ούτε λουλούδι έκοψαν τα παιδικά μου χέρια.

Ποτέ μες το ρηχό νερό δεν είδα τη μορφή μου,
δε γέλασα, δεν έπαιξα μες τη μικρή ζωή μου.
Κούνια ποτέ δεν έκανα στου δέντρου τη δροσιά,
κρυφτό δεν έπαιξα ποτέ με τ' άλλα τα παιδιά.

Στης μάνας του την αγκαλιά ναζιάρικα γκρινιάζει
ένα μωρό· και με στοργή, εκείνη το θηλάζει.
Τα δάχτυλά του μπλέκουνε στα μαύρα της μαλλιά,
κι ένα τραγούδι τρυφερό αυτή του τραγουδά.

Μα εγώ, ποτέ δε θήλασα σε κάποια αγκαλιά·
ποτέ δε με χαϊδέψανε της μάνας τα μαλλιά·
ποτέ τραγούδι τρυφερό δε χάιδεψε τ' αυτιά μου,
χέρι ποτέ δε μ' άγγιξε ν' ακούσει την καρδιά μου.

Στην αγκαλιά την πατρική δεν έτρεξα ποτέ
τα χέρια του τα δυνατά, ασφάλεια να μου δώσουν·
ούτε κι όταν θελήσανε μια μέρα οι δυνατοί
τη διψασμένη για ζωή, ψυχή μου να σκοτώσουν.

Ποτέ δε με ρωτήσανε αν ήθελα να ζήσω,
αν ήθελα την ομορφιά του κόσμου ν' αντικρίσω!
Ποτέ τους δε θελήσανε ν' ακούσουν τη φωνή μου·
φορτίο ήμουνα γι' αυτούς, και κόψαν τη ζωή μου.

Της μάνας μου το παιδικό τραγούδι, ήταν βρισιά·
τα λόγια της τα τρυφερά, για μένα ήταν στριγκλιά.
Της μάνας μου η παρηγοριά ήταν για μένα τρόμος
και των γονιών μου το άγγιγμα, για την ψυχή μου φόνος.

Αντί για μια θερμή αγκαλιά, χώμα ψυχρό με ζώνει
και το μικρό κορμάκι μου σκοτάδι το στοιχειώνει.
Αντί για γάλα μητρικό, σκουλήκια έχει η κοιλιά μου,
κι αντί σκιρτήματα χαράς, σίγησε η καρδιά μου.

Στην αγκαλιά του Πλάστη μου γέρνω να ξαποστάσω.
Αυτός τραγούδια θα μου πει ώσπου να τα χορτάσω.
Μάνα, πατέρας κι αδελφός, και φίλος και ζωή,
ό,τι θελήσω και ποθώ, είσαι για μένα Εσύ.

Μόνο Εσύ με νοιάστηκες, μόνο Εσύ με ξέρεις,
τη θλίψη μου μοιράζεσαι, στον πόνο μου υποφέρεις.
Το Πνεύμα Του με ακουμπά, κι εγώ παρηγοριέμαι·
στην αγκαλιά του Πλάστη μου γέρνω κι αποκοιμιέμαι.

Ν. Μ.

[Teri]

Μια ευκαιρία στη ΖΩΗ!

[Teri]

Οταν εξαναγκαζεσαι να κανεις εκτρωση?....οταν δε το θελει ο πατερας?οταν απειλησαι να το ριξεις και συ το θελεις τοσο πολυ?....οταν ενα παιδι ερχεται απο βιασμο?....μεσα στο μυαλο μου τριγυρνανε αυτες οι αναπαντητες ερωτησεις...που σε οδηγουν στο νυστερι καταναγκαστικα...ποια η κριση του Θεου σαυτες τις περιπτωσεις,ενω ξερει τις αγαθες προθεσεις μας?

Δεκαετία του '60. Εκείνος τη χώρισε μόλις διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε προίκα. "Τι θα κάνω τώρα;" τον ρώτησε. Η απάντηση ήταν "Ρίξ' το" . Δεν τον ξαναείδε από τότε ούτε κι ήθελε να ξανακούσει τίποτε για λόγου του. Πώς να γυρίσει πίσω στους γονείς; Τι να τους πει; Τι θα πει ο κόσμος; Πού θα κρύψει την ντροπή της; 20 χρονών κορίτσι...

Το παραπάνω είναι αφήγηση μιας ιστορίας. Μιας αληθινής ιστορίας. Θέλετε και τη συνέχεια;
Δεν υπήρξε δίλημμα. Μόνο προσευχή στο Θεό. Δεν μπορώ να το σκοτώσω. Βοήθησέ με.
Ο Θεός λοιπόν δεν την άφησε. Όπως δεν αφήνει κανέναν που ζητά τη βοήθειά του.

[theodora]

http://www.helping.gr/858E3E4A.el.aspx

Τικ-τακ, μαμά,

τικ-τακ, καρδιά,

τικ-τακ, εδώ,

μέσα σου, ΖΩ !

[ntinoula]

Σύλλογος Πατρών για την προστασία του αγέννητου παιδιού

[Domna]

Οποιος αντέχει ας διαβάσει το παρακάτω κείμενο :
http://www.impantokratoros.gr/8CA9D643.el.aspx

[pepiixthis]

viewtopic.php?f=76&t=9634&hilit=%CE%95% ... 2%E2%80%A6

[eleimon]

Η αίσθηση πόνου του εμβρύου

Πονούν τα έμβρυα;


Πονούν και μάλιστα από την 8η εβδομάδα

Από την 8η εβδομάδα; Αποδείξτε το!

Σ'; αυτήν την ηλικία οι νευροανατομικές δομές είναι κιόλας παρούσες. Για να γίνει αισθητός ο πόνος είναι αναγκαία: 1ον ένα αισθητήριο νεύρο να συλλάβει τον πόνο και να στείλει το μήνυμα 2ον ο θάλαμος, που είναι ένα μέρος της βάσεως του εγκεφάλου, και 3ον κινητικά νεύρα τα οποία θα φέρουν το μήνυμα σε αυτήν την περιοχή. Και τα τρία αυτά είναι παρόντα από την 8η εβδομάδα. Η αίσθηση του πόνου μεταφέρεται στον θάλαμο. Εκείνος στέλνει σήμα στα κινητικά νεύρα για άμεση απομάκρυνση από την πηγή του πόνου.

Δώστε ένα παράδειγμα.
Αν τσιμπήσετε ένα βρέφος με μια βελόνα, ξέρετε τι θα συμβεί. Ανοίγει το στόμα του για να κλάψει και ταυτόχρονα τραβιέται από κοντά σας.

Αν τσιμπήσετε ένα ανθρώπινο έμβρυο 8 εβδομάδων στην παλάμη του, ανοίγει το στόμα του και απομακρύνει το χέρι του.

Μία πιο επιστημονική περιγραφή θα προσέθετε ότι αλλαγές του ρυθμού λειτουργίας της καρδιάς και κινητικότητα του εμβρύου υποδεικνύουν ότι οι ενδομήτριοι χειρισμοί είναι οδυνηροί για το έμ­βρυο. Volman & Pearson, "What the Fetus Feels," British Med. Journal, Jan. 26, 1980, pp. 233-234.

Εντάξει, παρατηρείται μία κινητικότητα, υπάρ­χει όμως άλλη απόδειξη ότι το έμβρυο νοιώθει πόνο; Το έμβρυο έτσι κι αλλιώς δεν είναι σε θέση να μας πει ότι πονάει.

Ο πόνος μπορεί να ανιχνευτεί όταν οι υποδοχείς βλαπτικών παραγόντων (υποδοχείς του πόνου) στέλνουν ηλεκτρικούς παλμούς στην σπονδυλική στήλη και στον εγκέφαλο. Αυτοί με την σειρά τους στέλνουν παλμούς προς τα έξω, διατάζοντας τους μυς και το σώμα γενικότερα να αντιδράσουν. Αυτοί μπορούν να μετρηθούν. Mountcastle, Medical Physiology, St. Louis: C.V. Mosby, pp. 391-427 «Από το τέλος της 7ης εβδομάδας είναι δυνατόν να προκληθεί αντίδραση των χειλιών σε απτικά ερεθίσματα. Από την 11η εβδομάδα το πρόσωπο και όλα τα μέρη των άνω και κάτω άκρων παρουσιάζουν ευαισθησία στο άγγιγμα. Από τα μέσα της 13ης και μέχρι την 14η, ολόκληρη η δερματική επιφάνεια, εκτός της κορυφής και του πίσω μέρους της κεφαλής του εμβρύου είναι ευαίσθητη στον πόνο.»

Συνεχιζεται εδω http://orthodox-world.pblogs.gr/2008/03 ... trwsh.html