Επί ξύλου κρεμάμενος

[Harrys1934]

ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ ΚΡΕΜΑΜΕΝΟΣ Λευϊ-22—23—
Δευτερονόμιο ΚΑ-22-23-
Εις τους τελευταίους στοίχους έχομεν οδηγίας ως προς τα πτώματα των
ανθρώπων, που εκρεμούντο επί ξύλου.
Ορισμένους καταδίκους μετά την θανάτωσιν των τους εκκρεμούσαν εις ξύλον
προς παραδειγματισμόν των άλλων.
Η πράξης αυτή εσήμαινε τον ύψιστον βαθμόν της απαρεσκείας του Θεού προς τον αμαρτωλόν.
Δεν έπρεπε όμως να παραμείνουν κρεμασμένοι περισσότερον από μίαν ημέραν.
Εθάπτοντο προ της δύσεως του ηλίου. Η ταφή επεβάλλετο, διά να μη
μολύνεται η χώρα και από απόψεως τυπικής έναντι του Νόμου και από απόψεως υγιεινής.
Άγρια θηρία ήτο πιθανόν να κόψουν τμήματα από το πτώμα και να τα σύρουν εις διαφόρους τόπος και έτσι θα μολύνετε η χώρα.
Ας ενθυμηθούμε εδώ ευγνωμόνως την εσχάτην ατίμωσιν που υπέστη
ο Κύριος μας όταν υψώθη εις το ξύλον του Σταυρού.

[giorgospet]

Κύριε Χάρη καλό μήνα, πάντα έχετε κάτι πολύτιμο να μας πείτε. Συνεχίσετε την αξιόλογη ενημέρωσή.