Όταν αμαρτάνω...

[efthumhs]

Όταν αμαρτάνω, δυο δρόμοι ανοίγονται μπροστά μου : η οδός της απόγνωσης και η οδός της αυτογνωσίας .

Η οδός της απογνώσεως είναι ο δρόμος που ακολουθεί ο Ιούδας, μετά από την προδοσία. Χρειάζεται προσοχή για να μην πάρουμε αυτό τον δρόμο. Είναι αδιέξοδος- οδός θανάτου.

Η οδός της αυτογνωσίας είναι ο δρόμος που πήρε ο απ. Πέτρος, μετά την τριπλή άρνηση Του Χριστού. Αν πάρουμε το δρόμο αυτό, θα οδηγηθούμε σε μια νέα περιοχή, την περιοχή της ταπεινώσεως και της αυτογνωσίας, όπου βασιλεύει η χάρη και η λυτρωτική δύναμη του Χριστού «δεινόν ἡ ῥαθυμία, μεγάλη ἡ μετάνοια ».

http://agiabarbarapatras.blogspot.com/2 ... t_174.html

[Dimitra79]

Πρίν ξεκινήσω να αμαρτάνω, καλά θα ήταν να σκεφτώ και της μετέπειτα συνέπειες. Διότι, ευκολα αμαρτάνω δύσκολα μετανωώ...

[calendula]

Εγω αμαρτανω εις βαθος και μετανοω επιφανειακα.Και μετα ξανα τα ιδια...

[xdoum]

πρεπει να ξερουμε ολοι μας οτι ενιοτε τις αμαρτιες τις επιτρεπει ο θεος για το καλο μας.
διοτι εαν δεν υπηρχε η αμαρτια ολοι μας θα ειμασταν το λιγοτερο υπερηφανοι νομιζοντας οτι αγγιζουμε την αγιοτητα.

[nikolaos-9]

Ο δρόμος της απόγνωσης είναι πολύ επικίνδυνος. Είναι ο δρόμος που ο πονηρός παγιδεύει τους ανθρώπους και τους στερεί την ελπίδα του Ουρανού.
Τους απομακρύνει από την προσευχή και τον πνευματικό αγώνα, "υπενθυμίζοντάς" τους την αμαρτωλότητά τους με τρόπο τέτοιο, που να μη βλέπουν καμμία διαφυγή, καμμία διέξοδο. "Νεκρώνονται" έτσι πνευματικά, ζώντας μέσα στις τύψεις και την κατάθλιψη, αποδεχόμενοι την κατάσταση αυτή.

Ο δρόμος της αυτογνωσίας, η συναίσθηση της αμαρτωλότητας είναι το πρώτο βήμα προς τη μετάνοια. Από εκεί και πέρα, όταν ο Κύριος βλέπει μιά καρδιά που να αποζητά τη μετάνοια, τότε με τη χάρη Του, την ωθεί προς την ειλικρινή μετάνοια.

Είμαστε ελεύθεροι να πράττουμε σύμφωνα με τη δική μας βούληση, αλλά όταν αποζητάμε τη σωτηρία, δεν είμαστε μόνοι.

[panosgreece]

Απο την μερα που γενιομαστε ειμαστε σε αμαρτια εως την μερα που θα φυγουμε


ειμαστε σε μονιμη κατασταση αμαρτιας ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,η μετανοια δεν μας γλιτωνει

απλα βγαζει την ρετσινια απο επανω μας η βρωμα μενει

ο νους ειναι δυσκολο να ξεγελαστει θελει προπονηση καθημερινη

εμεις στον κοσμο αδυνατο να τον ξεγελασουμε τον νου

το πιο γρηγορο πραγμα στον κοσμο ειναι ο νους ..........................

ετσι μην την πατατε ευκολα αμαρτια και νους μαζι

[nikolaos-9]

Μην απελπίζεσαι για τον αγώνα σου

Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι, όταν πέσει ένας άνθρωπος στην αμαρτία, σε οποιαδήποτε αμαρτία, δεν πρέπει να ξεχάσει την αγάπη του ουράνιου Πατέρα του. Εάν συμβεί λοιπόν, να πέσει σε ποικίλα παραπτώματα, ας μην αμελήσει το καλό και ας μη σταματήσει στο δρόμο του.
Αντίθετα και αν νικηθεί, πάλι να σηκωθεί και να αγωνισθεί κατά των εχθρών του και ας βάζει κάθε μέρα θεμέλια στην καταστραφείσα οικοδομή του και ας έχει μέχρι να φύγει από τούτο τον κόσμο, στο στόμα του το λόγο του προφήτη: "Ας μη χαρεί ο εχθρός μου που έπεσα, γιατί πάλι σηκώνομαι. Και αν καθίσω στο σκοτάδι, ο Κύριος θα μου στείλει το δικό του φως" (Μιχ. 7,8).

Σε καμμιά περίπτωση λοιπόν να μη σταματήσει τον πόλεμο και να μην προδώσει, με οριστική ήττα, την ψυχή του, όσο είναι ζωντανός και αναπνέει. Και αν ακόμη συντρίβεται το σκάφος της ψυχής του κάθε μέρα και χάνει τα πνευματικά του εμπορεύματα, να μην παύσει να το περιποιείται και να το φροντίζει και ας δανείζεται και ας δουλέψει ταξιδεύοντας σε άλλα καράβια, ζώντας με την ελπίδα.


Και ο Κύριος τότε, που θα δεί τον αγώνα του, θα τον σπλαχνισθεί για το πάθημά του και θα του στείλει το έλεός Του και θα του δώσει δύναμη και θα κάνει υπομονή και να ανταπαντήσει στα καυστικά βέλη του εχθρού. Αυτή είναι η σιφία που δίνει ο Θεός και αυτός είναι ο σοφός άρρωστος, αυτός που δεν έχασε την ελπίδα του. Είναι καλύτερα να κατακριθούμε μόνο για μερικά στραβά που κάναμε, αν δεν τα διορθώσουμε, παρά για την πλήρη εγκατάλειψη του αγώνα μας.

Απόσπασμα από το Λόγο περί αμαρτίας. Από το 'Ανθολόγιο από την ασκητική εμπειρία" του Αγίου Ισαάκ του Σύρου

[panagiotis2008]

Με την βοήθεια της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος ο άνθρωπος με την τραυματισμένη από την αμαρτία και τα πάθη του ψυχή θεραπεύεται από τα πάθη του και ανασηκώνει την ξεπεσμένη από την αμαρτία φύση του.
Αυτή διδάσκει τον άνθρωπο την συνεχή μετάνοια, την αδιάλλειπτη προσευχή και την διαρκή μνήμη του Θεού,έτσι ο νους του ανθρώπου ελευθερώνεται από τα γήινα και φθαρτά νοήματα και ανάγεται στα Ουράνια και νοητά νοήματα τα οποία είναι τα κατα φύσιν νοήματα του νου.
Με την βοήθεια της Χάριτος του Θεού τα πάθη μέσα στην καρδιά του ανθρώπου καταστρέφονται για να βασιλεύσει μέσα σε αυτήν ο Δεσπότης των απάντων Χριστός.
Έτσι η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου μεταποιείται σε κατά χάριν θεούμενη κι ως εκ τούτου θεϊκή φύση,φύση αγιαζόμενη από την άκτιστη Χάρη του Αγίου Πνεύματος.
Η Χάρη του Αγίου Πνεύματος προσελκύεται από αυτούς που συναισθανόμενη την αμαρτωλότητά τους,έχουν συναίσθηση του ξεπεσμού και των αμαρτιών τους,λυπούνται για το κατάντημα τους και συλλογιζόμενη την ενοχή τους απέναντι στην αγαθότητα του Θεού παίρνουν την σταθερή και αμετάκλητη απόφαση να αλλάξουν ζωή και να μετανοήσουν μέσα πάντα στην ταμειούχο της Χάριτος του Θεού Ορθόδοξη Εκκλησία.
Αφού εξομολογηθούν ειλικρινά τις αμαρτίες τους αποφασίζουν να ζήσουν πνευματικά ως εξής και με συνεχή μνήμη Θεού,αδιάλλειπτη προσευχή και διαρκή προσπάθεια εφαρμογής του θελήματος του Θεού στην ζωή τους πάντα μέσα στην μόνη αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία υπό την καθοδήγηση Πνευματικού Πατέρα της επιλογής τους.
Αυτοί μετά όταν μετανοούν και ζουν με καθημερινή προσευχή και ταπείνωση έχοντας συναίσθηση οτί είναι αμαρτωλοί και πολύ φταίξανε στον Θεό,τότε ο Χριστός τους βάζει μες στην αγκαλιά Του και στέλνοντας τους την Χάρη Του τους μεταβάλλει σε τέκνα φωτός.
Μετά από Αυτό ο Χριστός ζει μέσα τους στην καρδιά τους και κυβερνά όλο τους το είναι.

[calendula]

και συλλογιζόμενοι την ενοχή τους απέναντι στην αγαθότητα του Θεού παίρνουν την σταθερή και αμετάκλητη απόφαση να αλλάξουν ζωή και να μετανοήσουν

Σταθερη...και αμετακλητη...εδω εχω ενα θεματακι μου φαινεται...
Γινεται να εχεις σταθερη και αμετακλητη αποφαση οτι δεν θα ξανασκονιστεις ? Ναι...προφανως.Αυτο στο εμπνεει ο Θεος.
Να μην ξανασκονιστεις γινεται? Δυσκολα ( αυτο στο εμπνεει ο παλιος ''καλος'' εαυτος σου).
Μιλαμε για τρελη διαμαχη και το χειροτερο ειναι οτι αυτη γινεται μεσα στο....
κεφαλι μου .

[xdoum]

Ολοι οι ανθρωποι γεννιομαστε αγιοι.Καποιος αλλος μας ριχνει στο βουρκο και το κακο ειναι οτι στους περισσοτερους αρεσει...