Όταν αμαρτάνω...

Πνευματικά άρθρα και Αναγνώσματα.Αποσπάσματα από διάφορα βιβλία.

Συντονιστές: ntinoula, Συντονιστές

Άβαταρ μέλους
panosgreece
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2941
Εγγραφή: Πέμ Αύγ 07, 2008 5:00 am

Re: Όταν αμαρτάνω...

Δημοσίευση από panosgreece »

cloaca έγραψε:Όταν αμαρτάνεις και μετά λυπάσαι που αμάρτησες και συχαίνεσαι τον εαυτό σου από την βρωμιά και την δυσωδία που βγάζει η ψυχή σου λόγω των παθών της, είναι εκ του πονηρού αυτή η λύπη ή είναι μετάνοια?
Ποια είναι η λύπη εκ του πονηρού?
Ευχαριστώ.

πολυ καλη παρατηρηση .........
«Άγιοι της ημέρας, πρεσβεύσατε υπέρ ημών»
nikolaos-9

Re: Όταν αμαρτάνω...

Δημοσίευση από nikolaos-9 »

panosgreece έγραψε:αστε τα βιβλια και νιωστε ο καθενας μονος του τι ειναι αμαρτια
Η ανάγνωση των πνευματικών βιβλίων, είναι βασικό στήριγμα της πίστης.

Οι Άγιοι, (που με κόπους και θυσίες έφτασαν στα μέτρα που έφτασαν, με αγάπη Χριστού και πόνο για τον άνθρωπο), έγραψαν όλα αυτά που εμείς έχουμε διαθέσιμα να διαβάσουμε και να ωφεληθούμε.

Τι να πρωτοαφήσει ο Χριστιανός; Την Καινή Διαθήκη;

Να αφήσει το Ψαλτήριο;

Να αφήσει τους βίους των Αγίων;

Όσο άσκοπο είναι, να διαβάζει κάποιος πνευματικά βιβλία και να παραμένει στη θεωρία, άλλο τόσο άστοχο είναι να φτιάχνει "δική του" πίστη έξω από την ανάγνωση και να θεωρεί τι είναι και τι δεν είναι αμαρτία, σύμφωνα με τη δική του φαντασία.
Επικίνδυνα πράγματα αυτά.
Άβαταρ μέλους
calendula
Έμπειρος Αποστολέας
Έμπειρος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 256
Εγγραφή: Δευ Μαρ 16, 2009 2:00 pm
Τοποθεσία: Όπου γης...

Re: Όταν αμαρτάνω...

Δημοσίευση από calendula »

Συμφωνω με τον Νικολα.
Κράτα με Χριστέ μου να μην σου φύγω...
Άβαταρ μέλους
xdoum
Βασικός Αποστολέας
Βασικός Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 125
Εγγραφή: Παρ Δεκ 05, 2008 7:09 am
Τοποθεσία: Αθηνα

Re: Όταν αμαρτάνω...

Δημοσίευση από xdoum »

αληθεια ο εγωισμος ειναι αμαρτια?
(Α)ΧΡΗΣΤΟΣ
petrosathonas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1460
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 29, 2008 4:55 pm

Re: Όταν αμαρτάνω...

Δημοσίευση από petrosathonas »

cloaca έγραψε:Όταν αμαρτάνεις και μετά λυπάσαι που αμάρτησες και συχαίνεσαι τον εαυτό σου από την βρωμιά και την δυσωδία που βγάζει η ψυχή σου λόγω των παθών της, είναι εκ του πονηρού αυτή η λύπη ή είναι μετάνοια?
Ποια είναι η λύπη εκ του πονηρού?
Ευχαριστώ.

Και η λύπη με μέτρο και η χαρά με μέτρο.
Η λύπη που οδηγεί στην απελπισία, τη μελαγχολία και την κατάθλιψη είναι του πονηρού.
Kostantinosve
Τακτικό Μέλος
Τακτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 61
Εγγραφή: Κυρ Ιούλ 13, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη@Κωνσταντίνος@Νεα Μηχανιώνα
Επικοινωνία:

Re: Όταν αμαρτάνω...

Δημοσίευση από Kostantinosve »

Θα πρότεινα να αλλάξουμε το τίτλο της συζήτησης απο Όταν αμαρτάνω... σε Πριν αμαρτήσω και για να μην αμαρτήσω τι πρέπει να κάνω...

παραθέτοντας ένα ωραίο απόσπασμα ,βιβλικό ,πατερικό και συχρόνως πολύ διδακτικό (μιλά βάση προσωπικής εμπειρίας) ,το απόσπασμα είναι κείμενο απ' το βιβλίο του μακαριστού πατρός Μάρκελου Καρακαλληνού με τίτλο "ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ και ΚΟΛΑΣΕΩΣ" :

Τι πρέπει να κάνουμε όταν ο διάβολος μας παρακινεί να γευθούμε το ξύλο της γνώσεως (του καλού και του κακού) , δηλαδή να τελέσουμε την σαρκικήν μας επιθυμία ή κάποια αλλη αμαρτία;

Να λέμε σπο το βάθος της καρδιάς μας αυτά τα λόγια που μας συμβουλεύει στα Πνευματικά του Γυμνάσματα, ο Άγιος Νικόδημος, αυτός ο πρακτικώτατος και γλαφυρότατος διδάσκαλος της Εκκλησίας μας , που μελέτησε όλες τις βιβλιοθήκες των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους και συνέλεξε όλα τα πνευματικά άνθη των θεοφόρων Πατέρων:

«Εγώ είμαι εξαγορασμένος με το πολύτιμον Αίμα του Θεού μου΄ εγώ είμαι σκλάβος και δούλος Ιησού Χριστού και δια τούτο ούτε μάτια ορίζω , ούτε χέρια ,ούτε πόδια , ούτε τας άλλας αισθήσεις και μέλη του σώματός μου' ούτε αυτό το σώμα μου, δια να το μεταχειρησθώ εις καμίαν αμαρτίαν, αλλ' είναι όλα εκείνου που τα εξηγόρασε και όχι δικά μου»

και ο Απόστολος Παύλος με δυο λόγια τα συμπεριλαμβάνει όλα αυτά:

«ουκ έστε εαυτών, ηγοράσθητε γαρ τιμής»(Α' Κορ. στ', 19)
Κυριε Ιησού Χριστέ ελέησον με . . .
Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς . . .
Άβαταρ μέλους
panosgreece
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2941
Εγγραφή: Πέμ Αύγ 07, 2008 5:00 am

Re: Όταν αμαρτάνω...

Δημοσίευση από panosgreece »

nikolaos-9 έγραψε:
panosgreece έγραψε:αστε τα βιβλια και νιωστε ο καθενας μονος του τι ειναι αμαρτια
Η ανάγνωση των πνευματικών βιβλίων, είναι βασικό στήριγμα της πίστης.

Οι Άγιοι, (που με κόπους και θυσίες έφτασαν στα μέτρα που έφτασαν, με αγάπη Χριστού και πόνο για τον άνθρωπο), έγραψαν όλα αυτά που εμείς έχουμε διαθέσιμα να διαβάσουμε και να ωφεληθούμε.

Τι να πρωτοαφήσει ο Χριστιανός; Την Καινή Διαθήκη;

Να αφήσει το Ψαλτήριο;

Να αφήσει τους βίους των Αγίων;

Όσο άσκοπο είναι, να διαβάζει κάποιος πνευματικά βιβλία και να παραμένει στη θεωρία, άλλο τόσο άστοχο είναι να φτιάχνει "δική του" πίστη έξω από την ανάγνωση και να θεωρεί τι είναι και τι δεν είναι αμαρτία, σύμφωνα με τη δική του φαντασία.
Επικίνδυνα πράγματα αυτά.

ρε παιδια μιλαμε ελληνικα ;

να το πω απλα τοτε βλεπω πολλους αδελφους που εχουν μπει μεσα σε πνευματικα μονοπατια

διβαζοντας και διαβαζοντας και διαβαζοντας και τιποτα αλλο νικολαε ..................

οταν λεω αφηστε τα βιβλια λεω απλα καντε πραξη πραξη αυτα που διβαζετε


πρεπει να τα κανουμε πενταλεπτα ολα

ελεος
«Άγιοι της ημέρας, πρεσβεύσατε υπέρ ημών»
nikolaos-9

Re: Όταν αμαρτάνω...

Δημοσίευση από nikolaos-9 »

panosgreece έγραψε:ρε παιδια μιλαμε ελληνικα ;

να το πω απλα τοτε βλεπω πολλους αδελφους που εχουν μπει μεσα σε πνευματικα μονοπατια

διβαζοντας και διαβαζοντας και διαβαζοντας και τιποτα αλλο νικολαε ..................

οταν λεω αφηστε τα βιβλια λεω απλα καντε πραξη πραξη αυτα που διβαζετε


πρεπει να τα κανουμε πενταλεπτα ολα

ελεος
Πολύ απλά το έγραψα κι εγώ, μη συγχίζεσαι:
nikolaos-9 έγραψε:Όσο άσκοπο είναι, να διαβάζει κάποιος πνευματικά βιβλία και να παραμένει στη θεωρία, άλλο τόσο άστοχο είναι να φτιάχνει "δική του" πίστη έξω από την ανάγνωση και να θεωρεί τι είναι και τι δεν είναι αμαρτία, σύμφωνα με τη δική του φαντασία.
Μπορεί και να μη μιλάμε Ελληνικά, ποιός ξέρει...
Άβαταρ μέλους
smarti
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5165
Εγγραφή: Κυρ Μαρ 09, 2008 6:00 am
Τοποθεσία: Σμαρώ@Κατερίνη, Σέρρες

Re: Όταν αμαρτάνω...

Δημοσίευση από smarti »

Kostantinosve έγραψε:Θα πρότεινα να αλλάξουμε το τίτλο της συζήτησης απο Όταν αμαρτάνω... σε Πριν αμαρτήσω και για να μην αμαρτήσω τι πρέπει να κάνω...

παραθέτοντας ένα ωραίο απόσπασμα ,βιβλικό ,πατερικό και συχρόνως πολύ διδακτικό (μιλά βάση προσωπικής εμπειρίας) ,το απόσπασμα είναι κείμενο απ' το βιβλίο του μακαριστού πατρός Μάρκελου Καρακαλληνού με τίτλο "ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ και ΚΟΛΑΣΕΩΣ" :

Τι πρέπει να κάνουμε όταν ο διάβολος μας παρακινεί να γευθούμε το ξύλο της γνώσεως (του καλού και του κακού) , δηλαδή να τελέσουμε την σαρκικήν μας επιθυμία ή κάποια αλλη αμαρτία;

Να λέμε σπο το βάθος της καρδιάς μας αυτά τα λόγια που μας συμβουλεύει στα Πνευματικά του Γυμνάσματα, ο Άγιος Νικόδημος, αυτός ο πρακτικώτατος και γλαφυρότατος διδάσκαλος της Εκκλησίας μας , που μελέτησε όλες τις βιβλιοθήκες των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους και συνέλεξε όλα τα πνευματικά άνθη των θεοφόρων Πατέρων:

«Εγώ είμαι εξαγορασμένος με το πολύτιμον Αίμα του Θεού μου΄ εγώ είμαι σκλάβος και δούλος Ιησού Χριστού και δια τούτο ούτε μάτια ορίζω , ούτε χέρια ,ούτε πόδια , ούτε τας άλλας αισθήσεις και μέλη του σώματός μου' ούτε αυτό το σώμα μου, δια να το μεταχειρησθώ εις καμίαν αμαρτίαν, αλλ' είναι όλα εκείνου που τα εξηγόρασε και όχι δικά μου»

και ο Απόστολος Παύλος με δυο λόγια τα συμπεριλαμβάνει όλα αυτά:

«ουκ έστε εαυτών, ηγοράσθητε γαρ τιμής»(Α' Κορ. στ', 19)
Ευχαριστούμε πάρα πολύ! :105 :105
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν Γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.
michail
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 567
Εγγραφή: Τετ Απρ 13, 2005 5:00 am

Re: Όταν αμαρτάνω...

Δημοσίευση από michail »

Όταν αμαρτάνεις...αποδυκνείεις ότι δέν είσαι έτοιμος διά να απολαύσεις τα αγαθά της "άνω πόλεως",αλλά ούτε να χειρισθείς την δύναμη που ίσως σου δίνοταν εκεί.Επιρεπής στίς υλικές απολαύσεις συνηθίζεις αυτές οι οποίες είναι και δείκτης δυστυχίας/ματαιότητας,και στο τέλος δέν θυμάσαι τι να πρωτοεξομολογηθείς,και γία τι να πρωτοσυγχωρεθείς.Με προδιαγραφές αγγέλων απορίας άξιον το ότι προτιμούμε την παρέα των σκουλικίων.
Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Αναγνώσματα”