Αν ο χρόνος γυρνούσε πίσω .........

[Andreasmas]

Να ειχα γνωση και επιγνωση των αμαρτιων μου και να εβαζα εναν και μοναδικο στη ζωη μου στοχο -ΤΟΝ ΘΕΟ

[nhfaliamethh]

ισως να μην υπαρχει λογος να γυρισει πισω..

"το παρελθον σαν γεγονος δε διαγραφεται απο τη ζωη.μπορουμε να το καλυψουμε με τη μετανοια,να το καταστησουμε ανισχυρο απεναντι στην αιωνιοτητα,αλλα ως ιστορικο γεγονος παραμενει οριστικως αμεταβλητο.Δεν ειμαι βεβαια ο πρωτος στον οποιο ελαχε να νιωσει ντροπη για το παρελθον του,για καποιο ακαιρο λογο που ειπε η εγραψε.Αλλα και σε αυτο βρισκω ηδη καποια ικανοποιηση οτι εστω και στα χρονια που ακολουθησαν μου δοθηκε η ευκαιρια να αναλογιστω τα λαθη που εκανα νωριτερα"

Γεροντας Σωφρονιος του Εσσεξ
απο το βιβλιο Αγωνας Θεογνωσιας


¨οτι περασε, περασε σωστα" Σεφερης

[ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ]

Οι αμαρτίες μου με κάνουν να ζητώ το έλεος του Θεού, με κάνουν να ταπεινώνομαι. Ίσως, αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω ούτως ώστε να διορθώσω μόνη μου τα λάθη μου, ίσως λέω, δεν θα είχα την ανάγκη από την παρουσία του Θεού στη ζωή μου και θα γινόμουν πιο αλλαζονική, πιο εγωίστρια.

[panagiotisspy]

Δεν νομίζω να άλλαζα κάτι αν γυρνούσε ο χρόνος πίσω. Αν και κάτι τέτοια είναι τελείως θεωρητικά.
Και στο κάτω κάτω ο χρόνος πολλές φορές γυρίζει πράγματι πίσω. Εννοώ ότι πολλές φορές στη ζωή, αντιμετωπίζουμε παρόμοιες καταστάσεις με το παρελθόν. Και κάνουμε πολλές φορές τα ίδια λάθη, σαν να μην αντιληφθήκαμε το χθες και σαν να μην μάθαμε τίποτα από αυτό.
Ο Θεός μας δίνει διαρκώς καινούριες ευκαιρίες, γυρίζει Αυτός τον χρόνο πίσω για μας, αλλά εμείς το βιολί μας, ξανά και ξανά τις ίδιες αμαρτίες.
Για μένα ελπίζω, σε μια φθίνουσα πορεία των αμαρτιών αυτών. Αν και δεν το βλέπω δυστυχώς.

[smarti]

Αν μου εκανες αυτη την ερωτηση καποια αλλη στιγμη..ισως απαντουσα οτι θα ηθελα να αλλαξω καποια πραγματα.....την συγκεκριμενη στιγμη νομιζω οτι θα απαντησω...οχι δεν θα αλαζα τιποτα εκτος απο ενα. Γιατι μεσα απο αυτες τις στιγμες ασχημες και καλες...μεσα απο αυτες τις στιγμες και με την βοηθεια του Θεου μπορεσα να καταλαβω τη διαφορα, πως ειναι οταν εισαι μακρια απο το Χριστο (και δεν ειναι καθολου ωραια) και πως ειναι οταν εχεις γνωρισει πια τον Χριστο. Ολα στη ζωη μας γινονται με καποιο σκοπο..στη καινη Διαθηκη λεει καπου οτι ακομα και οι τριχες τις κεφαλης μας ειναι μετρημενες νομιζω..αρα το καθετι που εγινε η θα γινει εχει ενα σκοπο..και αυτος ειναι να γνωρισουμε το Χριστό και μετά να τραβήξουμε αυτή τη μεγάλη ανηφόρα, με ολες τις δυσκολιες και τις ομορφιες, με ολους τους αγωνες, τα δακρυα, τα χαμογελα ις απογοητευσεις... αυτο που θα θελα να αλλαξω ειναι ..θα προσπαθουσα να μην στεναχωρεσω καποιους ανθρωπους που εχω στεναχωρεσει, απο τον πολύ εγωισμο μου και την υπερηφανεια μου

[giorgospet]

από filotas » Παρ Αύγ 28, 2009 2:25 pm

Δεν τολμώ να το σκεφτώ, επειδή έχω κάνει πολλά λάθη. Δεν έχει νόημα, να ψάχνω ποιο ήταν το μεγαλύτερο. Αυτό που έχει νόημα είναι να προσπαθήσω να διορθώσω τ' αποτελέσματά τους, όσα μπορούν ακόμη να διορθωθούν.

Ίσως το μεγαλύτερο ήταν, που άφησα τον κόσμο να με παρασύρει, κι απομακρύνθηκα από το Χριστό και την Εκκλησία για αρκετά χρόνια.

Επιπλέων,
Κάθε μέρα μετανιώνω για την προηγούμενη (για την αδράνεια μου, τις πράξεις ή τους λογισμούς μου. )

[kostaskou]

Να γινοταν η Ορθοδοξια και η Ορθοπραξια μερος της ζωης μου νωριτερα!

Ακριβώς αυτό ...

[calendula]

Αν γυρνουσε ο χρονος πισω....
θα φροντιζα να σιωπουσα συχνοτερα .
Πολλες φορες μετανιωσα που μιλησα πολυ.
Ποτε δεν μετανιωσα που προσευχηθηκα πολυ.