Ώσπερ δε αετός ή άλλο τι υψιπετές από τής γής μετά πολλής βίας ίπταται, επάν δε εις ύψος γένηται εν πολλή γαλήνη και αναπαύσει και αμεριμνία εστίν, ούτω και η ψυχή λαβούσα τα πτερά του πνεύματος πρώτον πολεμεί τοίς εχθροίς αυτής και βιάζεται βοηθουμένη υπό των άνω πτερύγων. Όταν δε εις ύψος ή μέγεθος και πλούτον της χάριτος γένηται, άμερίμνως κα αφόβως εν τω αέρι της θεότητος αναπαύεται. Επάν δε πάλιν εις γήν καταπέση το όρνεον, πιέζεται υπό πάντων είτε θηρίων είτε ανθρώπων· φύσις γάρ πτερών επί γής αεργής τυγχάνει, ούτε και η ψυχή η τώ πνεύματι τώ αγίω ερρωμένη, εάν εις τον άνω αέρα του πνεύματος διακινή, άφοβος και αμέριμνός εστιν· εάν δέ εις τα γήϊνα καί εις περισπασμούς καί δεσμούς ασχοληθή, ευχερώς κατέχεται υπό του πνεύματος τους σκότους και των θηρίων, τών εναντίων δυνάμεων. Η γάρ φύσις του πνεύματος του αγίου ούχ ήδεται μεταδιώκειν γήϊνα και υλικά πράγματα.
Μακάριος ο Μέγας
Όπως ο αετός βρίσκεται σε γαλήνη, ανάπαυση και αμεριμνία όταν πετάει ψηλά στον ουρανό έτσι και η ψυχή η ερρωμένη το Πνεύμα το Άγιον όταν ανέλθει σε ύψη πνευματικά άφοβα και αμέριμνα στον αέρα της θεότητος αναπαύεται. Όταν όμως ασχοληθεί με τα γήϊνα τότε εύκολα σκοτίζεται απ τα πάθη. Επειδή δεν είναι στην φύση του Αγίου Πνεύματος να ασχολείται με τα γήϊνα και τα υλικά πράγματα.
Η ψυχή ως αετός
Συντονιστής: Συντονιστές
Η ψυχή ως αετός
...«σύ ούν κακοπάθησον ως καλός στρατιώτης του Χριστού.»
Διαβάζω μόνον τις παραθέσεις που επιλέγω να διαβάσω και αγνοώ τις υπόλοιπες
Μην θεωρείς λοιπόν ως δεδομένο πως ότι γράφεις εσύ το διαβάζω και εγώ..