Ο δρόμος προς τη Βηθλεέμ...

[Teri]

Μπορεί να μην είναι ανηφορικός ο δρόμος προς τη Βηθλεέμ. Δεν έχει Γολγοθά, δεν έχει συντριβή. Μα έχει χαρά, υπέρτατη χαρά κι ΕΛΠΙΔΑ. Ναι, ελπίδα, την ελπίδα της Ανάστασης! Ίσως γι αυτό και να φαίνεται ομαλός δρόμος, βατός: μάλλον φταίει η ψυχή που 'χει φτερά!
Μήπως όμως μπερδευόμαστε; Μήπως τα τόσα φωτάκια μας αποπροσανατολίζουν; Μήπως όλη αυτή η χαρά έχει χάσει το στόχο της; Είναι χαρά για τη Γέννηση του Θεού; Είναι χαρά κι ευγνωμοσύνη γιατί ο Θεός έγινε άνθρωπος μόνο και μόνο για να ταπεινωθεί, να υποφέρει και να πονέσει για τις ΔΙΚΕΣ μας αμαρτίες;
Ο δρόμος προς τη Βηθλεέμ είναι ένας δρόμος γεμάτος πολύχρωμα φωτάκια ή είναι ένας δρόμος που φωτίζεται από το άστρο το λαμπρό. Αλήθεια μπορούμε ακόμα να το δούμε;;;

Αγαπημένοι μου εν Χριστώ αδελφοί και συμφορουμίστες, ας γράψουμε εδώ τι είναι για μας, για τον καθένα από μας, τα Χριστούγεννα. Όχι μόνο τι θα θέλαμε να είναι. Τι είναι στ' αλήθεια. Τι σημαίνουν για μας Χριστούγεννα; Τα φετινά Χριστούγεννα. Ίσως μπορέσουμε να φτιάξουμε όλοι μαζί ένα χάρτη, να χαράξουμε τη δική μας πορεία προς τη Βηθλεέμ....

[vasilisalt]

Σ ευχαριστώ Κατερίνα μου για το θέμα..

Ο πιο αληθινός και όμορφος ΄΄μύθος΄΄ είναι αυτός που ο άγγελος (μετέπειτα σατανάς) αμφισβητεί το Θεό και δεν καταλαβαίνει γιατί να μην είναι ο ίδιος θεός.
Πείθει τον άνθρωπο πως δεν έχουν καμία ανάγκη τον Θεό και μπορούν να ζήσουν πολύ καλύτερα χωρίς αυτόν.
Αλήθεια αδέρφια μου, υπάρχει πιο αληθινός ΄΄μύθος΄΄;
Ο άνθρωπος ζει πλέον με ένα στόχο. Να αποδείξει πως δεν χρειάζεται το Θεό.
Ακούμε πως είναι θέμα χρόνου η επιστήμη να βρει λύσεις για τα πάντα. Ακούμε πως ο άνθρωπος χρησιμοποιεί το 3% του εγκεφάλου του. Για φανταστείτε - μας λένε - τι θα γίνει αν χρησιμοποιήσει το υπόλοιπο 97%.

Όμως αυτός ο υπεράνθρωπος είναι όλο και πιο δυστυχής. Αυτός ο γίγαντας παρανοεί από μια ερωτική απογοήτευση, καταρρέει μπροστά στην ασθένεια, διαλύεται μπροστά στο θάνατο, νιώθει αδύναμος μπροστά στις φυσικές καταστροφές.
Αυτός ο πλούσιος, ο όμορφος, ο πολυμαθής, προσπαθεί να κατακτήσει τα πάντα. Νομίζει πάντα πως βρίσκεται κοντά στο στόχο του.
Αλίμονο όμως. ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΤΥΧΗΣ. ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;

Η ψυχή του, η καρδιά του, η φύση του εν τέλει, μέσα από τη φυλακή φωνάζει.
Φωνάζει με όλους τους τρόπους και σ όλους τους τόνους.
Πάντα φωνάζει και για πάντα θα φωνάζει, λέγοντας:
<<Ξύπνα, για σένα σήμερα γεννήθηκε ο Χριστός μας. Για σένα, μόνο για σένα... Ξύπνα, μόνο, ξύπνα!!!>>

[smarti]

Tι ωραίο θέμα Κατερίνα!!
Τα Χριστούγεννα .......χμ.....νομίζω ότι τα Χριστούγεννα για μένα ,δεν είναι όλα αυτά τα στολίσματα , τα γλυκά, τα φαγητά και τα δώρα. Δεν λέω ότι είναι άσχημα, σίγουρα βοηθούν στο να είναι η ατμόσφαιρα ωραία και ζεστή για όλη την οικογένεια..το κυριότερο όμως κατά τη γνώμη μου είναι , όπως γεννήθηκε ο Χριστούλης μας μέσα σε μία φάτνη ταπεινή...έτσι και εμείς να προσπαθήσουμε με πολύ ταπείνωση( που είναι και πολύ δύσκολο) να ετοιμάσουμε τις καρδιές μας, την ψυχούλα μας την μέρα που γεννήθηκε ο καλός Χριστούλης μας, να έρθει και να κατοικήσει και στην δική μας καρδιά, στην οικογένεια μας, στους φίλους μας, στους εχθρούς μας, σε όλο το κόσμο..Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ψάλλουν όλα τα παιδιά...και ευχομαι από καρδιάς κάποια μέρα να κατοικήσει σε όλη μου την καρδιά ο καλός Χριστούλης, να την μαλακώσει, να την ελεήσει και να με , να μας βοηθήσει όλους τους ανθρώπους να γίνουμε άξιοι στρατιώτες γεμάτο πίστη και αγάπη για την αγάπη του Χριστού μας , της Παναγίας μας που τόσο ταπεινά έζησε πάνω στη γη........αυτές είναι οι σκέψεις μου Κατερίνα για τα Χριστούγεννα....
Teri έγραψε

είναι ένας δρόμος που φωτίζεται από το άστρο το λαμπρό.

.... και εμείς με τα μάτια μας και την καρδιά μας στραμμένα προς τα εκεί να ακολουθήσουμε αυτό το δρόμο...είτε ανηφορικός , είτε κατηφορικός..είτε με εμπόδια, είτε με χαρά, είτε με δάκρυα...ένας είναι ο δρόμος...

[angieholi]

Τα Χριστούγεννα για μένα είναι άλλη μια ευκαρία να δω ξανά το πρόσωπο του Χριστού....
Και όπως Εκείνος γεννιέται και είναι ένα μικρό βρέφος που θα μεγαλώσει,
-έτσι να γεννηθεί και πάλι και να μεγαλώσει η αγάπη μου για Εκείνον...,
-έτσι να γεννηθεί και πάλι η αρχή της μετανοίας μου (που κάθε φορά την χάνω...),
-έτσι να γεννηθεί και πάλι και να μεγαλώσει ο αγώνας μου για την πνευματική ζωή,
-έτσι να "αναγεννηθεί" η πίστη μου......
Είναι μια ευκαιρία για μένα να έρθω και πάλι πιο κοντά σε Εκείνον, δίνοντας την υπόσχεση (που κάθε φορά αθετώ....) ότι αυτή ήταν η τελευταία φορά, που ήμουν μακρυά Του.......

Teri με αυτό το θέμα δεν μας "συντόνισες" απλώς....., μας "άλλαξες" τα φώτα.......
(με την καλή έννοια, φυσικά, έτσι;;;; )

[grigoria-ka]

χριστουγεννα...γεννιεται ο Χριστος για εμας,για να παρει πανω του ολες τις αμαρτιες μας κ εμεις τι κανουμε? ηρθε στη γη για εμας,για τον καθενα ξεχωριστα,εχουμε αναλογισθη ποσο μεγαλη ειναι η αγαπη του για τον καθε ενα απο μας?
χριστουγεννα...σκεφτομαστε τι θα φαμε,τι θα πιουμε,τι θα φορεσουμε,τι δωρα θα παρουμε,μονο υλικα αγαθα,πνευματικα ειναι το βασηκο.
χριστουγεννα...ελπιζω τα φωτακια που βαζουμε στα σπιτια μας,εστω κ ενα να φωτηση την ψυχη μας κ να σκεφθουμε ποση αγαπη εχει ο Χριστος για μας κ προσπαθησουμε να γινουμε καλυτεροι ανθρωποι,να εχουμε αγαπη που τοση αγαπη μας εδωσε ο Χριστος ,να δωσουμε κ εμεις.
χριστουγεννα...

[Teri]

Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε τη Γέννηση του Σωτήρα μας. Κι όμως ώρες ώρες τρομάζω μπροστά σ' αυτόν τον "εορτασμό"... Όταν όλοι γύρω είναι κατσούφηδες, όταν το μόνο που συζητάμε είναι πώς θα πληρωθούν τα τέλη, τα φροντιστήρια, τα δώρα στα βαφτιστήρια και σε συγγενείς (κι όμως κάπου άκουσα για χιλιάδες δώρα "καρδιάς" που καταλήγουν κάθε χρόνο στα σκουπίδια [!!!] επειδή οι παραλήπτες θεωρούν ότι δεν είναι αντάξιά τους), πόσο θα κοστίσει το γιορτινό τραπέζι, πού θα κάνουμε ρεβεγιόν.... Αλήθεια τι γιορτάζουμε; Τη Γέννηση του Χριστού μας ή την ενηλικίωση του υλισμού μας;
Οι παιδικές μας μνήμες -και μιλώ για τη γενιά των 40ρηδων- έχουν μυρωδιές κανελογαρύφαλλου τα Χριστούγεννα. Έχουν ήχους από κάλαντα και τριγωνάκια, γεύση από κάστανα, καρύδια και πορτοκάλια... Έχουν εκείνη την αίσθηση του ξυπνήματος μες στη νύχτα γιατί μας προσκαλούν οι καμπάνες να πάμε στην εκκλησιά αχάραγα και να μυρίσει ο παγωμένος αέρας μοσχοθυμίαμα....
Κι αναρωτιέμαι, τα παιδιά μας τι μνήμες Χριστουγέννων δημιουργούν;
Ευλογημένα τα παιδιά που με τις γιορτές των κατηχητικών σχολείων θα νιώσουν κάπως πιο βαθιά τι σημαίνει Χριστούγεννα! Ευλογημένα τα παιδιά που ξημερώματα θα σπεύσουν στις εκκλησιές και μακάρι , αλήθεια το εύχομαι, ΜΑΚΑΡΙ αν συναντήσουν στο δρόμο τους τα παιδιά (τα κάθε ηλικίας στην καρδιά παιδιά!) που θα γυρνάνε από τα ρεβεγιόν, να μπορέσουν να τα πάρουν από το χέρι και να τα οδηγήσουν στην εκκλησιά, στο "ρεβεγιόν" που όμοιό του δεν υπάρχει....
Καλά Χριστούγεννα....

[aposal]

Τα Χριστούγεννα είναι χαρά μόνον εάν αγαπάμε τον Χριστό! Μόνο εάν έχουμε κάνει τον αγώνα μας, επομένως έχουμε προσεγγίσει περαιτέρω τον λατρευτό μας Κύριο, μπορούμε να χαρούμε πραγματικά για τη γέννησή Του. Διαφορετικά θα είναι για μας όπως μια οποιαδήποτε γέννηση κάποιου αγνώστου.
Και σιγά-σιγά θα εκφυλιστούμε στην υλική (μόνο) εκδοχή του θέματος, κατά την οποία τα Χριστούγεννα σημαίνουν:
1. Αργία από τη δουλειά (= ξυπνάμε αργά)
2. Διήμερα σε ακριβά σαλέ, μέσα στα χιόνια
3. Πολύ και καλό φαγητό και πολλά γλυκά
4. Ο 14ος μισθός (που άλλοι τον ονομάζουν 13ο)
5. Πολλά δώρα και αγορές
6. Περισσότερα ξενύχτια σε μπαρ και λοιπά νυχτερινά κέντρα

[Teri]

Απόψε! Έφτασε η ώρα λοιπόν! Απόψε, λίγο πριν το χάραμα, τότε που είναι το πιο πυκνό σκοτάδι, ένα Αστέρι θα φωτίσει τον ουρανό και θα μας οδηγήσει. Ας αφήσουμε ανοιχτά τα παραθυρόφυλλα της καρδιάς μας, έστω και μια γρίλια είναι αρκετή! Απόψε!
Γεννιέται ο Χριστός! Πάμε! Ας βρούμε τη φάτνη της ψυχής μας κι ας υποδεχτούμε Εκείνον που μόνο ΑΓΑΠΗ ζητά!
Πάμε αδέλφια μου, να η Βηθλεέμ!

Συγχωρέστε με.....
Ευλογημένα Χριστούγεννα σε όλους!!!

[petrosathonas]

Ο δρόμος προς τη Βηθλεέμ είναι ένας και μοναδικός και περνάει μέσα από την καρδιά του συνανθρώπου μας.

Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα σε όλους.
Αγάπη, ειρήνη και υγεία σε όλον τον κόσμο.

Πέτρος.

[theodosis79]

Αν κοιτάξουμε καλύτερα η Γέννηση του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού έχει πάρα πολύ βαθύ νόημα!Το γεγονός ότι δεν γινόταν δεκτός σε κανένα απο τα πανδοχείατης εποχής εκείνης δείχνει πως δεν γίνεται δεκτός στις καρδιές των υψηλοφρόνων, των πλουσίων υλιστών και αυτών που είναι προσκολλημένοι και προκατελλημένοι ή σε αυτούς που κοιτάζουν μόνο την καλή και άνετη ζωή τους.Αντιθέτως γίνεται δεκτο΄ς απο τους ταπεινούς , τους ευτελής και γενικά απο αυτούς που εμείς αποκαλλούμε "παρακατιανούς". Τα Χριστούγενα είναι η γέννηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στις καρδιές μας. Οπως όταν ήρθε στον κόσμο διέλυσε το σκοτάδι και την πλάνη και δίδαξε την Αληθινή Ζωή έτσι να γίνει και με εμάς. Να μην Του πούμε σαν τους πανδοχείς της εποχής εκείνης "Λυπάμαι Χριστέ αλλά η καρδιά μου είναι γεμάτη απο άλλα πράγματα και εσύ δεν χωράς μέσα σε αυτήν". Αντίθετα να Τον αφήσουμε να γεννηθεί στην ταπεινή και ευτελή ψυχή μας όπως ήταν η φάτνη και να την απαλλάξει απο τα σκοτάδια των παθών και του εγωισμού. Συχωρήστε με για την φλυαρία. ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΓΕΝΑ!!!