Βασιλεύ ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας,
ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών,
ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός,
ελθέ και σκήνωσον εν ημίν,
και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος,
και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών. Αμήν.
όχι μόνο για να την μάθουν και τα παιδιά αλλά και ουσιαστικά ζητώντας την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Βέβαια αφού την πει ο κατηχητής την πρώτη φορά και πάντα υπάρχει γραμμένη με μεγάλα γράμματα για να διαβάζεται από όλους.Το ίδιο και με το απολυτικίο του άγιου (αγίας) ή της εορτής που έχει ο ναός που γίνεται η συνάντηση (έτσι κλείνουμε την συνάντηση μαζί με το "πάτερ ήμων"). Υπάρχει και ένα απόσπασμα απο ποιήμα του Γ. Βερίτη (Μαζί θα περπατήσουμε) που είναι κατάλληλο για μεγαλύτερα παιδιά όμως (γυμνασίου λυκείου):
Κύριε, που βρίσκεσαι μαζι με δυο και τρείς,
που στο ονομά Σου είναι αθροισμένοι,
στείλε την άρρητη δροσιά της ευλογία Σου
στην διψασμένη μας ψυχή που περιμένει.
Δώσε στους δούλους σου το πνεύμα Σου
καθώς στους μαθητές σου τόχες στείλει,
κι ας οδηγεί τα βηματά μας στο δικό Σου θέλημα
η πύρινη του φωτισμού Σου στήλη.
Χάλκεψε την ενοτητά μας ακατάλυτη,
με αγάπη και ταπεινωσύνη,
και ας είναι πάντα στις ψυχές άσβηστη
δική Σου ειρήνη και πνευματική ευφροσύνη.
Και αφού με έπιασε η πολυλογία, μη φοβάσαι

