10 και η σημερινή (πρώτα ο Θεός) εναπέμειναν!
Θα πω δυό λόγια για τις πεζοπορίες που έχουμε στο πρόγραμμα. Δεν είναι βέβαια πολλές, ούτε ιδιαίτερα δύσκολες, αλλά καλό είναι νάχουν "μιά ιδέα", όσοι δεν έχουν ξαναπάει στο Ορος ή όσοι δεν έχουν ξαναπερπατήσει τις συγκεκριμένες διαδρομές.
1η μέρα:
Θα χρειαστεί να περπατήσουμε από τον αρσανά της Κωνσταμονίτου ως την μονή, 4 χιλιόμετρα ανήφορο, διάρκειας περίπου μιάς ώρας.
Είναι η δυσκολότερη πορεία ολόκληρου του προσκυνήματός μας και με δεδομένο ότι θα πραγματοποιηθεί αμέσως με την είσοδό μας, ίσως να σας φανεί ιδιαιτέρως επίπονη, λόγω του ότι άνευ οποιασδήποτε "προσαρμογής" και "εξοικείωσης" με τα Αγιορείτικα πράγματα, θα κληθούμε να την φέρουμε σε πέρας.
Η διαδρομή είναι σε χωματόδρομο, χωρίς πουθενά ίσκιο και θα γίνει με τον ήλιο πάνω από τα κεφάλια μας (θα αρχίσει περίπου στις 11.30 π.μ.).
Η ανηφόρα αρχικά είναι έντονη, με σημαντική κλίση. Μετά από μερικές εκατοντάδες μέτρα ομαλοποιείται κάπως, αλλά παραμένει ανηφορική συνεχώς.
Ενα άσχημο που παρουσιάζει αυτή η πορεία, είναι ότι δεν έχει σημεία στα οποία μπορεί να γίνει κάποια στάση (π.χ. κάποια βρύση, ένα πλάτωμα, ή έστω μιά φυλλωσιά κάποιων δέντρων). Οι όποιες στάσεις γίνουν, θα είναι εκ των πραγμάτων σύντομες και "στο όρθιο", απλά για να πάρουμε κάποιες δυνάμεις και να ξεϊδρώσουμε.
Η μονή Κωνσταμονίτου,"πνιγμένη" στο πράσινο και στη βλάστηση, γίνεται ορατή στο βλέμμα, μόλις 100 μέτρα πριν φτάσουμε, παράλληλα με την αρχή μιάς μικρής κατηφόρας επιτέλους!. Αυτό δημιουργεί όπως είναι φυσικό, ένα αίσθημα προσμονής και αδημονίας ("που είναι επιτέλους αυτή η μονή"!).
Ετσι είναι όμως αδελφοί μου! "Τα αγαθά κόποις κτώνται"!
Θέλω εδώ να επισημάνω, ότι δεν θάταν ωραίο κατά την πεζοπορία, αυτοί που έχουν περισσότερες δυνάμεις, να απομακρύνονται μπροστά, αφήνοντας μακρυά πίσω τους άλλους. Καλό είναι να παραμένουμε μιά ομάδα, δεν έχει σημασία αν θα φτάσουμε 5-10 λεπτά νωρίτερα ή αργότερα.
2η μέρα:
Η επίπονη ανηφόρα της προηγούμενης μέρας, αυτή τη φορά θα είναι ένας ευχάριστος περίπατος!
Θα κατέβουμε πολύ ξεκούραστα στον αρσανά.
50 περίπου μέτρα πριν τη θάλασσα, θα λοξοδρομήσουμε αριστερά, για να παρακάμψουμε τον βράχο του μικρού λιμανιού, με κατεύθυνση την μονή Δοχειαρίου.
Η διαδρομή είναι σχετικά επίπεδη και διαρκεί περίπου 40 λεπτά. Σε όλη τη διάρκεια σχεδόν, είναι ορατή στο βάθος η μονή Δοχειαρίου
Δεν περπατάμε σε δρόμο αλλά σε μονοπατάκι, το οποίο σε ένα σημείο που έχει διαβρωθεί το έδαφος πάνω από τη θάλασσα, στενεύει κατά πολύ.
Σχετικά κοντά στην αρχή του μονοπατιού, υπάρχει πηγάδι.
Στα τελευταία 10 λεπτά της διαδρομής, το μονοπάτι γίνεται παραθαλάσσιο εντελώς, με αποτέλεσμα ο βηματισμός να γίνεται πάνω σε άμμο θαλάσσης και σε βότσαλα και πέτρες της παραλίας. Αυτό είναι λιγάκι κουραστικό για τα πόδια, αλλά δεν διαρκεί πολύ.
Στο τέλος του δρόμου, πρέπει να ανηφορίσουμε περίπου 100 μέτρα, από τη θάλασσα στην κάπως υπερυψωμένη Δοχειαρίου.
Αφού προσκυνήσουμε, θα κατέβουμε στο λιμανάκι της μονής, για να πάρουμε το πλοίο για Δάφνη και στη συνέχεια άλλο πλοίο για Διονυσίου.
Οταν αποβιβαστούμε εκεί, θάχουμε να ανέβουμε 200 περίπου πολύ ανηφορικά μέτρα, σε διαδοχικές στροφές καλντεριμιού, ώστε να προσεγγίσουμε το μοναστήρι, που δεσπόζει επιβλητικά πάνω σε έναν μεγάλο βράχο.
3η μέρα:
Οταν βρεθούμε στις Καρυές, οι μισοί από εμάς, θάχουν να κάνουν περίπου 400 ανηφορικά μέτρα τσιμεντόδρομου προς την Σκήτη Αγίου Ανδρέου.
Οι άλλοι μισοί, θάχουν κατηφορικό περπάτημα 5 λεπτών προς τη μονή Κουτλουμουσίου.
4η μέρα:
Αυτές οι σύντομες διαδρομές της προηγούμενης μέρας, θα γίνουν αυτή τη φορά αντιστρόφως, ώστε να συναντηθούμε όλοι πάλι στις Καρυές. Από Κουτλουμούσι προς τα πάνω, είναι λιγάκι έντονη η ανηφόρα.
Αφού ανανεώσουμε τα διαμονητήρια, θα πάρουμε το δρόμο για τη μονή Ιβήρων. Θα περάσουμε πάλι από Κουτλουμούσι και όσοι την προηγούμενη μέρα δεν έμειναν σε αυτό, θάχουν την ευκαιρία να το επισκεφτούν και να προσκυνήσουν.
Εν συνεχεία θα κατηφορίσουμε την πανέμορφη και ξεκούραστη διαδρομή για Ιβήρων. 15 περίπου λεπτά από την Κουτλουμουσίου, θα επισκεφτούμε την Παναγούδα, κάνοντας μιά μικρή παράκαμψη.
Ολόκληρη η διαδρομή από Καρυές μέχρι Ιβήρων, είναι απερίγραπτου κάλλους. Εχει ένα όμορφο σημείο για στάση, μία παλιά βρύση. Υπάρχουν κάποια σημεία, που η βλάστηση και ο ίσκιος είναι τόσο πυκνά, ώστε νιώθεις να "σκοτεινιάζει" η μέρα και το μεσημέρι να γίνεται σούρουπο. Μερικές φορές δημιουργείται και η αίσθηση "κρύου" ακόμα και αν κάνει ζέστη, από τον ίσκιο και τα τρεχούμενα νερά, τα οποία δημιουργούν μιά υγρασία στην ατμόσφαιρα.
Οταν θα "εμφανιστεί" μπροστά μας η Ιβήρων, η βλάστηση θα αραιώσει σιγά σιγά.
Αργότερα θα πάρουμε ταξί, από Ιβήρων για Φιλοθέου.
Μετά το προσκύνημά μας εκεί, θα κατηφορίσουμε για την Καρακάλλου.( όλη η διαδρομή κατηφορική, εξαίσια, 5 λεπτά χωματόδρομος και άλλα 10-15 λεπτά καλντερίμι, μέσα σε πανέμορφο δάσος από καστανιές).
5η μέρα:
Δεν υπάρχουν πεζοπορίες. Μετάβαση στη Λαύρα με ταξί.
6η μέρα:
Αν ο καιρός το επιτρέπει και έρθει το ταχύπλοο, θα πάμε Βατοπαίδι διά θαλάσσης.
Θα χρειαστεί επομένως, να κατέβουμε στον αρσανά της Μέγιστης Λαύρας. (20 ξεκούραστα λεπτά).
Οταν αποβιβαστούμε στο λιμάνι του Βατοπαιδίου, θα χρειαστεί να ανηφορίσουμε καμμιά 200αριά μέτρα για τη μονή.
Αν δεν έρθει το ταχύπλοο, δεν θα κατέβουμε στον αρσανά. Θα πάρουμε ταξί για Καρυές και νέο ταξί για Βατοπαίδι, άρα δεν θάχουμε περπάτημα.
7η μέρα:
Παραμονή στο Βατοπαίδι. No more walking!
ΥΓ.
1. Με επί τόπου συνεννόηση μεταξύ μας, όλα τα προαναφερόμενα, μπορούν είτε να "εμπλουτιστούν" και με άλλες πεζοπορίες για όσους το επιθυμούν, είτε μπορούν να "καταργηθούν" εν όλω ή εν μέρει για όσους δεν θέλουν να περπατήσουν, ανάλογα και με το κατά πόσο θάναι εφικτό βέβαια (κλήση ταξί, περαστικά αυτοκίνητα, κλπ).
2. Μίλησα μόνο για το περιπατητικό κομμάτι του προσκυνήματός μας, μιάς και αυτό ήταν το σχετικό θέμα που έβαλα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι υποβαθμίζεται ο,τιδήποτε άλλο πνευματικό, που σε τελική ανάλυση αυτό το άλλο είναι που έχει και την περισσότερη αξία και που άνευ αυτού, όλα τα υπόλοιπα δεν έχουν και κανένα νόημα για όλους μας.
Να είστε όλοι καλά και καλή μας αντάμωση με τη βοήθεια της Παναγίας μας!

Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.