Γιατί κρίνουμε ;

[eleimon]

Το γιατί κρίνουμε ; Ποιός μπορεί να δώσει μια απάντηση ; Απαντάμε όλοι το γιατί δε πρέπει να κρίνουμε - γιατι συμβαίνει όμως;
......................

[fosterer]

Εγώ πάλι πιστεύω ότι αν κρίνουμε δίκαια δεν έχουμε αμαρτία.

[ψυχουλα]

Κρίνουμε γιατί ξεχνούμε τα δικά μας. Κρίνουμε γιατί πέφτουμε σε υπερηφάνεια. Κρίνουμε και από υπερβάλλοντα ζήλο γιατί νομίζουμε ότι κάποιος μας έχρισε...."ιππότες της Εκκλησίας και θεματοφύλακες της Ιεράς Παράδοσης!"

Πιστεύω ότι πολλές φορές αυτό που κρίνουμε και κατακρίνουμε στους άλλους είναι αυτό που ζηλεύουμε και θα θέλαμε κατά βάθος να τολμούσαμε να κάνουμε εμείς. Αντί λοιπόν να ομολογήσουμε ότι φθονούμε, θυμόμαστε ξαφνικά το θέλημα του Κυρίου και λεμε να αυτός κανει έτσι ενώ ο Κύριος ζητησε έτσι, και βάζουμε τον Κύριο σαν ασπιδα μπρος στη βρωμιά μας.

Αλλες φορές πάλι αυτό που κατακρίνουμε είναι κάποια αμαρτία που έχουμε και εμείς αλλά την κάνουμε κρυφά και ενώ τη μισούμε δε μπορούμε να την σταματήσουμε. Όταν λοιπόν τη βλέπουμε να την κανει καποιος άλλος μας βγαίνει όλο το μίσος για αυτή την αμαρτία που μας βασανίζει τόσο αλλά με λαθος τρόπο επάνω στον αδελφό μας!

Πολύ συχνά συγχεουμε την αποστροφή που πρεπει να έχουμε για την αμαρτία με αποστροφή προς τον αμαρτάνοντα.

τέλος, δε μπαίνουμε ποτέ στα παπούτσια του άλλου για να δούμε τί θα κάναμε εμείς στη θέση του. Δε δεχόμαστε ποτέ ότι υπάρχουν και πιο αδύναμοι άνθρωποι και έχουμε τρελές απαιτήσεις από τους άλλους σε πεδία που για εμάς είναι εύκολα! Δηλαδή εχουμε δεκα δυσκολες αμαρτιες να μας τυραννουν και αλλες δεκα που για μας ειναι παιχνιδακι και δεν αποτελουν προβλημα. Πεφτουμε σε περηφανεια για τις δεκα που νικουμε ευκολα και ξεχναμε οτι μας βρωμιζουν οι αλλες δεκα. Μολις δουμε τις πρωτες να τις κανει καποιος αμεσως ειρωνευομαστε, φωναζουμε κτλ εκ του ασφαλους.

Αρα το συμπερασμα που βγαζω σα ψυχουλα απο τους παραπανω συλλογισμους ειναι οτι ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΥΠΟΚΡΙΝΟΜΑΣΤΕ. ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΕΥΚΟΛΑ ΤΟ ΚΑΚΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΕΜΕΙΣ!

[aposal]

Όποτε κρίνουμε ανθρώπους είναι σαν να γινόμαστε Θεοί κι αυτό αποτελεί μεγάλη αμαρτία.

[panagiotisspy]

Κρίνουμε γιατί: Είμαστε εγωιστές και επομένως πιστεύουμε ότι είμαστε καλύτεροι από όλους τους άλλους. Αν αυτοί κάνουν κάτι που δεν μας φαίνεται σωστό, τους κρίνουμε αμέσως. Ενώ αν το ίδιο πράγμα το κάνουμε εμείς, βρίσκουμε πάντα δικαιολογίες και ελαφρυντικά για τον εαυτό μας, ενώ για τους άλλους ποτέ.
Επίσης, ό,τι δεν μας μοιάζει, δεν το καταλαβαίνουμε και ούτε καν θέλουμε να το καταλάβουμε.
Γι' αυτό, κρίνουμε εξ' ιδίων τα αλλότρια (ξένα), σαν να ήταν δικά μας. Αν όμως ήταν όντως δικά μας, τότε θα ήμασταν πολύ επιεεικείς με εμάς, λέγοντας σε όσους θα προσπαθούσαν να μας πουν κάτι, "μην κρίνετε ίνα μη κριθείτε".
Κανείς λοιπόν να μην μας κρίνει, ενώ αντίθετα εμείς να κρίνουμε τους πάντες.

Οπως είπε και ο Απόστολος, κατά κάποιο τρόπο παίρνουμε τη θέση του Θεού.

Ισως κατά βάθος να πιστεύουμε, ότι δεν θα κριθούμε ποτέ..

[ψυχουλα]

Καλο ειναι βεβαια να μη κρινουμε κι εμεις με τη σειρα μας οσους κρινουνε!
Και να σκεφτομαστε αν με τον τροπο μας και τη συμπεριφορα μας γιναμε αιτια να πεσουν οι αδελφοι μας στην αμαρτια της κατακρισης!

[terzagelos]

LOCKHEART εργαψες μια προσωπικη σου εμπειρια.
Ακουσες τα σχολεια, απο την πωλητρια και ενοχληθικες.
Οταν βγηκες εξω,σκεφθηκες μηπως προκαλεσες?
Δεν εινε κριση το να πω,(οτι αυτος ο νεος εχει μακρια μαλλια
φοραει σκουλαρικη ,και αυτο ειναι λαθος.)
Οι ανθρωποι εχουμε την ικανοτητα να ξεχωριζουμε,
την κριση απο την διακριση.
οι πιστοι που εχουν.. επιγνωση.. του Λογου της Αγιας Γραφης,
δεν κρινουν ποτε.
Γνωριζουν το 'μη κρινης για να μη κριθης',και 'συγχωριτε και θελει
σας συγχωριθη'
καλο εινε, αν προσπαθουμε να γινουμε σωστοι,πρεπη ναπροσεχουμε
το πως θα περπαταμε.
Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ειναι εσωστρεφης,προσπαθη να κανει
σωστο, πρωτα τον εαυτοτου.
Αγγελος.

[johnge]

Γεια σας κι από μένα.

Η κρίση δυστυχώς είναι σχεδόν για όλους αναπόσπαστο κομμάτι της αμαρτωλής φύσης μας. Όλοι μας έχουμε κρίνει και όλοι μας έχουμε κριθεί. Άλλοτε δίκαια, άλλοτε άδικα.

Στη θέση του κριτού πολλές φορές δεν αναλογιζόμαστε ότι κάνουμε κάποιο αμάρτημα. Έστω κι αν η κρίση μας είναι δίκαιη και σωστή. Τι γίνεται όμως όταν αυτός ο άνθρωπος που κρίναμε μετανοήσει, δει το λάθος του και εν τέλει εξομολογηθεί? Θα μας μείνει η λογοκρισία σίγουρα και ούτε θα έχουμε πάρει χαμπάρι. Σάμπως τα δικά μας λάθη είναι μικρότερα και συγχωρούνται πιο εύκολα από τα λάθη των άλλων? Σίγουρα όχι.

Αλλά και στη θέση του κρινόμενου οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι. Σε ευνοϊκές κρίσεις φουσκώνουμε από περηφάνια. Σε αρνητικές ψάχνουμε να βρούμε το γιατί. Ιδιαίτερα αν είναι άδικες κρίσεις. Αν είναι δίκαιες ψάχνουμε πολλές φορές να βγούμε κι από πάνω.

Πριν λίγο καιρό με αφορμή τις πράξεις ενός συγγενικού μου προσώπου που λογοκρίθηκε από το περιβάλλον του, κατάλαβα το εξής (η αλήθεια είναι άργησα λίγο): κάθε άνθρωπος συμπληρώνει τον άλλον. Η δική μου έλλειψη ελεημοσύνης προς τους συνανθρώπους μου, μπορεί να αναπληρώνεται από την προσευχή μου γι' αυτούς, που η προσευχή αυτή μπορεί να είναι έλλειψη κάποιου που προσφέρει ελεημοσύνες σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη αλλά παραλείπει να προσεύχεται. Σε καθένα μας ξεχωριστά δεν μπορούν να συγκεντρωθούν όλα τα προσόντα. Μην βλέπουμε λοιπόν τα ελαττώματα αλλά τα προτερήματα του καθενός.

Ο απόστολος Παύλος στις επιστολές του προς Κορινθίους λέει περίπου το ίδιο: Σε άλλους έδωσε ο Θεός την ικανότητα να προφητεύουν, σε άλλου την ικανότητα να γιατρεύουν, σε άλλους την δυνατότητα να κάνουν θαύματα κ.α. Δεν έδωσε σε έναν μόνο, όλα αυτά τα προσόντα που φέρει το Άγιο Πνεύμα αλλά τα διασκόρπισε.

[aposal]

Καλώς ήρθες βρε Γιάννη στην παρέα μας!

[angieholi]

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 1ο:
Ήταν καλοκαίρι μπαίνω σε κάποιο βιβλιοπωλείο για να αγοράσω ένα βιβλίο για το ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ η εμφάνιση μου ήταν η εξής : Σκουλαρίκι στο αυτί το οποίο έχω χρόνια , αμάνικο λόγο ζέστης και λόγω της γυμναστικής που κάνω χρόνια όταν πήγα στο ταμείο με κοίταγε η κυρία με μισό μάτι. Μου λέει τι το θες εσυ το βιβλιο αυτό ; είσαι σίγουρος; ασχολείσαι εσυ με τον χριστιανισμό; ποιο πολύ για μπράβος σε μαγαζί κανεις παρα να ασχολείσαι με πνευματικά θέματα μάλλον κάποιο παιδί courier είσαι αλλιώς για άνθρωπος του Θεού δεν μοιάζεις καθόλου ! ! !! (Συγνώμη αλλα δεν ήξερα οτι οι άνθρωποι του ΘΕΟΥ πρέπει να έχουν και εμφάνιση συγκεκριμένη )! ελεος!

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 2ο:
Ήταν άχτι του πατέρα μου να πάρει ο ίδιος καλό αμάξι του είπα οτι ειναι λάθος να δώσει κάποια λεφτά για 4 ρόδες αλλα δεν το κατάλαβε οπότε την έκανε την κίνηση. Τις περισσότερες φορές το χρησιμοποιώ μόνο και μόνο επειδή ειναι πετρέλαιο και καίει λιγότερο οπότε σε μεγάλες μετακινήσεις με διευκολύνει οικονομικά. Όσοι λοιπόν με βλέπουν γνωστοί κλπ με λένε άπληστο και δυστυχώς κάθε φορά αναγκάζομαι να αιτιολογούμε για όλη αυτή την κατάσταση.
ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ότι λόγο εμφάνισης του αυτοκινήτου (είναι ένα τζίπ μαύρο) ΕΔΩ (στο νησί) ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΒΑΡΩΝΟ! ! ! ΕΛΕΟΣ ΕΛΕΟΣ ! !

Και όλα αυτά και πολλά άλλα απο άνθρώπους κυρίως χριστιανούς και ιδιαίτερα φανατικούς διότι οι άλλοι σου λένε κάνε οτι γουστάρεις δεν σε κρίνουνε πχ οι άθεοι σε κρίνουν ποιο πολύ για την πίστη στα άλλα σου λένε μια ζωη την έχεις κανε οτι θελεις οποτε δεν μπαίνουν στο τριπάκι της κρίσης.

ΡΩΤΩ : ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ; ΝΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΜΕ ΟΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ; ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ; ΔΗΛΑΔΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΝΑ ΧΕΙΡΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΙΖΟΥΜΕ ΟΠΟΙΟΝ ΔΕΝ ΤΗΡΕΙ ΤΑΣ ΕΝΤΟΛΑΣ ; ΕΜΕΙΣ ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ; ΜΙΚΡΑ ΤΙΠΟΤΕΝΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΙΑ ! ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΜΑΣ ΕΧΡΗΣΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΔΙΚΑΣΤΕ ΚΑΝΕΝΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΩ ;

ΑΠΛΑ ΜΕ ΘΛΙΒΕΙ ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ...

Σπύρο, μήπως όμως, με αυτό το σκεπτικό, και εμείς κρίνουμε;
Δηλαδή, κάποιοι κρίνουν κάποιους άλλους εξωτερικά, λόγω εμφάνισης και κάποιοι άλλοι, κρίνουν εσωτερικά λόγω της συμπεριφοράς και για τον τρόπο που σκέφτονται, οι άλλοι που κρίνουν εξωτερικά.
Υπάρχουν δηλαδή οι άνθρωποι που κρίνουν, επειδή κάποιος κάνει κάτι, ή φοράει κάτι, ή που έχει κάτι και βγάζουν συμπεράσματα, αλλά από την άλλη μεριά, υπάρχουν αυτοί που κρίνουν αυτούς που τα λένε αυτά! Οι πρώτοι δηλαδή κρίνουν εξωτερικές συμπεριφορές, οι δεύτεροι εσωτερικές. Και οι δυο όμως ΚΡΙΝΟΥΝ!

Αυτά βέβαια μην τα πάρεις ότι τα γράφω προσωπικά για σένα, διότι κατά τη γνώμη μου, σχεδόν όλοι σκεφτόμαστε έτσι!!!!
Είμαστε έτοιμοι δηλαδή να δούμε τα λάθη και να κρίνουμε τις συμπεριφορές των άλλων, χωρίς να σκεφτούμε ότι και εμείς εκείνη τη στιγμή κάνουμε αυτό "κοροϊδεύουμε" ...

Θυμήθηκα τώρα ένα άλλο θέμα που είχε αναρτηθεί, με έναν πιτσιρικά (όχι από το φόρουμ) που άρχισε και έλεγε και είχε ένα κατεβατό από "κατηγορώ" για τους ανθρώπους της Εκκλησίας και αυτά που κάνουν. Τα είχε βάλει με τις γιαγιάδες, με τα μίνι, με τους καντηλανάφτες και πάει λέγοντας....
Για όλες τις συμπεριφορές που έβλεπε και δεν ήταν σωστές είχε κάτι να πει, για τον ευατό του όμως και την κριτική που έκανε και για το ύφος το βαρύ, "το εγώ είμαι και άλλος κανείς και ούξου εσείς που κάνετε λάθη και εγώ σας βλέπω και δεν τα κάνω και είμαι ο πολύ σωστός" δεν έλεγε κάτι!

Βέβαια ποιός το έχει αποφύγει αυτό; Νομίζω ότι μέσα στη πορεία της ζωής μας, ΟΥΔΕΙΣ!!!!