Επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου στο Φανάρι

Προβληματισμοί και ανταλλαγή ιδεών από την Επικαιρότητα.

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση

Πιστεύεται ότι η επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου στην Κωνσταντινούπολη θα έχει θετικά αποτελέσματα γιά την χώρα μας?

α) Ναί το μέλλον διαγράφεται λαμπρό για τις σχέσις των δύο Εκκλησιών
1
3%
β) Όχι δέν πρέπει να έχεις εμπιστωσύνη στον Πάπα σε καμία περίπτωση είναι εχθρός της Ορθοδοξού Εκκλησίας και θέλει την διάληση της
11
32%
γ) Πρέπει να υπάρξει μια απλή συνεργασία μεταξύ των δύο Εκκλησιών και τίποτα περαιτέρω
5
15%
δ) Πρέπει να γίνεται διάλογος μεταξύ των δύο Εκκλησιών στο κάτω-κάτω αδέρφια είμαστε
17
50%
 
Σύνολο ψήφων: 34

sotirio
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 476
Εγγραφή: Κυρ Ιαν 22, 2006 6:00 am
Τοποθεσία: Χανιά

Δημοσίευση από sotirio »

stratos έγραψε:Ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ – ΟΥΜΑΝΙΣΜΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ
Αρχιμανδρίτου Ιουστίνου Πόποβιτς (1979)


Ο σύγχρονος «διάλογος της αγάπης», ό οποίος τελείται υπό τη μορφή γυμνού συναισθηματισμού, είναι στην πραγματικότητα ολιγόπιστη άρνηση του σωτηριώδους αγιασμού του Πνεύματος και της πίστεως της Αλήθειας (Β' Θεσ. 2, 13), δηλαδή της μοναδικής σωτηριώδους «αγάπης της αληθείας» (Β' Θεσ.2,10). Ή ουσία της αγάπης είναι ή αλήθεια ή αγάπη ζει και υπάρχει αληθεύουσα. Ή αλήθεια είναι ή καρδιά κάθε θεανθρώπινης αρετής, επομένως και της αγάπης. Και κάθε μία από αυτές κηρύττει και ευαγγελίζεται τον Θεάνθρωπο Κύριο Ιησού ως τον μόνο ό όποιος είναι ή σάρκωση και ή εικόνα της Θείας Αλήθειας, δηλαδή της Παναλήθειας. Εάν τυχόν υπήρχε περίπτωση να είναι ή αλήθεια οτιδήποτε άλλο και όχι ό Θεάνθρωπος Χριστός, τότε αυτή θα ήταν μικρή, ανεπαρκής, πεπερασμένη, θνητή. Τέτοια θα ήταν ή αλήθεια, εάν ήταν νόημα, Ιδέα, θεωρία, νους, επιστήμη, φιλοσοφία, κουλτούρα, ό άνθρωπος, ή ανθρωπότητα, ό κόσμος ή όλοι οί κόσμοι, ή οποιοσδήποτε ή οτιδήποτε ή όλα αυτά μαζί. Ή αλήθεια όμως είναι Πρόσωπο και μάλιστα το πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού, του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος, και ως εκ τούτου είναι αθάνατη και μη πεπερασμένη, αιώνια. Διότι στον Κύριο Ιησού ή Αλήθεια και ή Ζωή είναι ομοούσιες: ή Αλήθεια ή αιώνια και ή Ζωή ή αιώνια (πρβλ. Ίω. 14, 6' 1,4' 17,3). Εκείνος ό όποιος πιστεύει στον Κύριο Ιησού αυξάνει ακαταπαύστως δια της Αλήθειας Του στις θείες της απεραντοσύνες. Αυξάνει με όλο το είναι του, με όλη τη διάνοια του, με όλη την καρδιά και την ψυχή του. Εν Χριστώ οί άνθρωποι ζούμε «αληθεύοντες εν αγάπη», διότι μόνον έτσι μπορούμε να «αυξήσωμεν εις Αυτόν τα πάντα, ός εστίν ή κεφαλή, ό Χριστός» (Εφ. 4, 15), πάντοτε μέσα στην Εκκλησία και δια της Εκκλησίας, διότι αλλιώς δεν μπορεί ό άνθρωπος να αυξάνει σ' Εκείνον, «ος εστίν ή κεφαλή» του σώματος της Εκκλησίας, δηλαδή στον Χριστό. Ας μην απατούμε τον εαυτό μας. Υπάρχει και ό «διάλογος του ψεύδους», όταν οί διαλεγόμενοι συνειδητά ή ασυνείδητα ψεύδονται ό ένας στον άλλο. Τέτοιος διάλογος είναι οικείος στον «πατέρα του ψεύδους», τον Διάβολο, «ότι ψεύστης εστί και ό πατήρ αυτού» (Ιω. 8,44). Οικείος είναι και σ' όλους τους εκούσιους ή ακούσιους συνεργάτες του, όταν αυτοί θελήσουν να πραγματοποιήσουν το «καλό» τους δια του κακού, να φθάσουν στην «αλήθεια» τους με τη βοήθεια του ψεύδους. Δεν υπάρχει «διάλογος της αγάπης» χωρίς τον διάλογο της αλήθειας. Διαφορετικά τέτοιος διάλογος είναι αφύσικος και ψευδής. Γι' αυτό και ή εντολή του Αποστόλου ζητεί να είναι «ή αγάπη ανυπόκριτος» (Ρωμ. 12,9).
Ό αιρετικό-ουμανιστικός χωρισμός και ή διαίρεση της αγάπης και της αλήθειας είναι σημάδι ελλείψεως της θεανθρώπινης πίστεως και της απολεσθείσης πνευματικής θεανθρώπινης ισορροπίας και ορθοφροσύνης. Εν πάση περιπτώσει τούτο δεν ήταν ποτέ ούτε είναι ή οδός των Πατέρων. Μόνο οί Ορθόδοξοι, ριζωμένοι και θεμελιωμένοι «συν πάσι τοις άγίοις» στην αλήθεια και στην αγάπη, έχουν και αναγγέλλουν, από την εποχή των Αποστόλων μέχρι σήμερα, αυτή τη θεανθρώπινη σωτηριώδη αγάπη προς τον κόσμο και προς όλα τα κτίσματα του Θεού. Ό γυμνός ηθικιστικός μινιμαλισμός [=μειωμένη χριστιανική ηθική] και ό ανθρωπιστικός ειρηνισμός του σύγχρονου Οικουμενισμού πράττουν μόνο ένα πράγμα: φέρνουν στο φως τις φυματικές ουμανιστικές ρίζες τους, δηλαδή την αρρωστημένη φιλοσοφία τους και την ανθρώπινη, «κατά την παράδοσιν των ανθρώπων» (Κολ. 2,8),ανίσχυρη ηθική τους. Φανερώνουν επιπλέον την κρίση της ανθρωπιστικής πίστεως τους στην αλήθεια και την δοκητιστική [=μή πραγματική αντίληψη] αναισθησία τους για την Ιστορία της Εκκλησίας, δηλαδή για την αποστολική και καθολική συνέχεια της στην αλήθεια και στη χάρη. Ενώ ό αποστολικός αγιοπατερικός θεονούς και ή ορθοφροσύνη ευαγγελίζονται με το στόμα του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού την έξης αλήθεια της πίστεως: «Ή πίστη είναι ή βάση των αρετών πού ακολουθούν, εννοώ της ελπίδας και της αγάπης, θέτοντας έτσι σαν βάση την αλήθεια με τρόπο ασφαλή» (Ρ.G. 90, 1189Α).
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το αγιοπατερικό μέτρο της αγάπης προς τους ανθρώπους και της σχέσεως προς τους αιρετικούς, πού κληρονομήθηκε από τους Αποστόλους, έχει όλοτελώς Θεανθρώπινο χαρακτήρα. Τούτο εκφράζουν Θεόπνευστος οι εξής λόγοι του ίδιου Αγίου: «Και δεν τα γράφω αυτά, μη γένοιτο, επειδή θέλω να θλίβονται οί αιρετικοί, ούτε νοιώθοντας χαρά για την κακοποίηση τους, αλλά περισσότερο γιατί χαίρομαι και αγάλλομαι μαζί τους για την επιστροφή τους. Γιατί τι είναι πιο ευχάριστο για τους πιστούς από το να βλέπουν τα διασκορπισμένα παιδιά του Θεού να μαζεύονται όλα μαζί; Ούτε τα γράφω αυτά παρακινώντας σας να δείξετε τη σκληρότητα του Φιλάνθρωπου. Όχι τέτοια μανία! Αλλά τα γράφω αυτά για να σας παρακαλέσω να εκτελείτε και να εφαρμόζετε, με προσοχή και μετά από εξέταση, τα καλά σε όλους τους ανθρώπους και να γίνεσθε τα πάντα σε όλους, ανάλογα με το τι χρειάζεται καθένας τους από εσάς. Και θέλω και εύχομαι να είστε απόλυτα σκληροί και αμείλικτοι μόνο στο να μη συμπράξετε με τους αιρετικούς στη σύσταση και συγκρότηση της φρενοβλαβούς (αιρετικής) δοξασίας τους. Και τούτο διότι εγώ ορίζω ως μισανθρωπία και ως χωρισμό από τη θεία αγάπη την προσπάθεια ενισχύσεως της πλάνης (της αιρέσεως), πού έχει ως συνέπεια την ακόμη μεγαλύτερη φθορά εκείνων πού έχουν ήδη πέσει σ' αυτήν ( Ρ.G. 91,4650).
Δοξα το Θεω! Η αγαααααααπη και τα ζαχαρώματα των οικουμενιστων βρήκαν τον δάσκαλο τους !

Χαίρε Αρχιμανδρίτα Ιουστίνε Πόποβιτς . Οπως τα λες τα παραλαβαμε !Αυτή ειναι η Πίστη μας !Η Ορθοδοξη Πιστη μας !

Χαίρε και συ strato
:D Πάντα τέτοια ... ο Θεος να σε εχει καλά
Misha έγραψε:
Κάνει θαύματα ο π. Σεραφείμ στην Αμερική, όπως κάνει και ο επίσης αντι-οικουμενιστής άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς (γνωρίζω προσωπικά και φοβερό θαύμα του στην Ελλάδα, μαζί με εμφάνεια του αγίου).
ο μεγας ανθενωτικος αγιος Ιωαννης Μαξιμοβιτς που το Αγιο Λειψανο του ειναι αφθορο...και μερικοι καινοτομοι λατινοφρονες τον κατηγορουσαν..αλλα τωρα τα απύλωτα στοματα τους εφράγησαν μετά την σωρεια θαυματων που επιτελει ο άγιος σε ολη την οικουμενη....


ας μας δειξουν κι οι οικουμενιστες εναν αγιο που δεχοταν το intercommunio και τον οικουμενισμο βρε παιδια....

ξερετε γιατι δε δειχνουν;;;ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΑΓΙΟΣ....

οι αγαπολογιες εκτος Αληθείας ειναι καθρεφτακια για ιθαγενεις ....


κοροιδια για να μας βαλει στο μαντρι του ο Παπας και να μας φαει (πνευματικα εννοω αν και εχει προβει και σε φυσικες εξοντωσεις πολλακις)εναν εναν με την ησυχια του ,οπως έκανε με ΟΛΟΥΣ τους ορθοδοξους πληθυσμους που τον αποδεχτηκαν σαν επίσκοπο(βλ.Κατω Ιταλια -Σικελια)
Ναι Μisha κοροιδια για να μας βαλει στο μαντρι του ο Παπας και να μας φαει (πνευματικα εννοω αν και εχει προβει και σε φυσικες εξοντωσεις πολλακις)εναν εναν με την ησυχια του ,οπως έκανε με ΟΛΟΥΣ τους ορθοδοξους πληθυσμους που τον αποδεχτηκαν σαν επίσκοπο

Μα μας εβαλε Misha .
Τον αποδεχτηκαν σαν προεδρο και ποιμεναρχη . Του τα δωσανε ολα .Γη και υδωρ , ψωμι και αλατι ....
Και Σταυρό και Ευαγελιο και τις Αγιες Εικονες .
Βαλανε στην Ωραια πυλη τον Θρονο του , Σκυψανε και τον προσκυνισανε ....
Και πηρανε το δισκοποτηρο του .
Ειναι κοροιδια να κοινονισω απο το δισκοποτιρο του σατανα ...

Αναξιος Μisha o Πατριαρχης και η συνοδία του
Αναξιος ο Παπικος !

Τι ειναι οι "ποιμενες " μας ?

10. Οι δε φύλακες αυτού είναι τυφλοί· πάντες χωρίς νοήσεως· πάντες κύνες άλαλοι, μη δυνάμενοι να υλακτήσωσι· κοιμώμενοι, κοιτόμενοι, αγαπώντες νυσταγμόν·
11. ναι, κύνες αδηφάγοι, οίτινες δεν γνωρίζουσι χορτασμόν και ποιμένες, οίτινες δεν γνωρίζουσι σύνεσιν· πάντες είναι εστραμμένοι προς την οδόν αυτών, έκαστος εις το μέρος αυτού, διά το κέρδος αυτών.

Αναξιος Μisha o Πατριαρχης και η συνοδία του γιατι ειναι τυφλοί· πάντες χωρίς νοήσεως· πάντες κύνες άλαλοι, μη δυνάμενοι να υλακτήσωσι· κοιμώμενοι, κοιτόμενοι, αγαπώντες νυσταγμόν· κύνες αδηφάγοι, οίτινες δεν γνωρίζουσι χορτασμόν και ποιμένες, οίτιν
ες δεν γνωρίζουσι σύνεσιν· πάντες είναι εστραμμένοι προς την οδόν αυτών, έκαστος εις το μέρος αυτού, διά το κέρδος αυτών.

Αναξιος ο Παπικος και η συνοδια του !


Και μη ξεχνάω :
Αποκάλυψις 22

11. Όστις αδικεί ας αδικήση έτι, και όστις είναι μεμολυσμένος ας μολυνθή έτι, και ο δίκαιος ας γείνη έτι δίκαιος, και ο άγιος ας γείνη έτι άγιος.
12. Και ιδού, έρχομαι ταχέως, και ο μισθός μου είναι μετ' εμού, διά να αποδώσω εις έκαστον ως θέλει είσθαι το έργον αυτού.
13. Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, ο πρώτος και ο έσχατος.
14. Μακάριοι οι πράττοντες τας εντολάς αυτού, διά να έχωσιν εξουσίαν επί το δένδρον της ζωής και να εισέλθωσι διά των πυλώνων εις την πόλιν.
15. Έξω δε είναι οι κύνες και οι μάγοι και οι πόρνοι και οι φονείς και οι ειδωλολάτραι και πας ο αγαπών και πράττων το ψεύδος ......
PATIENT
Έμπειρος Αποστολέας
Έμπειρος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 244
Εγγραφή: Δευ Φεβ 20, 2006 6:00 am
Επικοινωνία:

Δημοσίευση από PATIENT »

Eπειδή σε δυο μέρες (5 Δεκ) για σας με το νεο ημερολόγιο ειναι η γιορτή των Αγιορειτών μαρτύρων επί λατινόφρονος πατριάρχου Βέκκου είναι ενδιαφέρουσα η παρακάτω επιστολή στον Ο.Τ. απο το 2004.
Να απαντήση η «Άποστ. Διακονία»

Υπό μοναχού του Άγιου Όρους ελάβομεν έπιστολήν, με την οποίαν πληροφορεί τον «Ο.Τ.» ότι:

«Εις τις 5 Δεκεμβρίου εις το Συναξάρι της ημέρας είναι και το μαρτύριον του Όσιομάρτυρος Κοσμά και τών συν αυτώ μαρτυρησάντων έπί Λατινόφρονος Ιωάννου Βέκκου εις τας Καρυάς του Αγίου Όρους, οι οποίοι, ως γνωστόν ήλλαγξαν τον Πατριαρχην Ίωάννην Βέκκον και ήρνήθησαν να συλλειτουργήσουν με τους Λατινόφρονας. Το Μηναίον, έκδοσις «Αποστολικής Διακονίας» μηνός Δεκεμβρίου δεν αναφέρει απολύτως τίποτε. Τουναντίον το Παλαιόν Μηναίον, έκδοσης Βενετίας, αναφέρει δια το Μαρτύριον. Εις τι άραγε να οφείλεται αυτή ή αποσιώπησις, και ή μη αναγραφή στό Μηναίον του Δεκεμβρίου; Πρόκειται ασφαλώς, δια να κάμνουν αυτό πού θέλουν. Δηλαδή να μας φραγκέψουν και να ξεχάσουμε τα εγκλήματα, τα όποια διέπραξαν εις το παρελθόν».

Ό «Ο.Τ.» απευθύνεται εις την Αποστολικήν Διακονίαν και την καλεί να απαντήση.

Ὀρθόδοξος Τύπος, 1578, 24/12/04, σ. 8.
Οποιος μπορεί ας ελέγξει αν στην έκδοση της Αποστολικής Διακονίας όντως και σήμερα δεν γίνεται αναφορά σε αυτούς τους ΑΓΙΟΥΣ.
Στις εκδόσεις ΦΩΣ πάντως δεν υπάρχει πρόβλημα.
Για ψάξτε το.
Ο Οικουμενισμός έχει πολλά ποδάρια όπως ο πατέρας του.
Απάντηση

Επιστροφή στο “Επικαιρότητα”