«ΓΕΝΙΑ ΜΗΔΕΝ» Οσο λιγότερα έχεις τόσο καλύτερα

[Evi_J]

Προσωπικά βρίσκω την παρακάτω είδηση πολύ ενδιαφέρουσα. Ο κόσμος αρχίζει να ελευθερώνεται. Δεν θα πέσουν όλοι στην παγίδα της όποιας κάρτας για "τις ανάγκες" τους, αν μπορέσουν να βγουν από την μανία του καταναλωτισμού.

[color=#4040BF]ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ «Oλα μου τα υπάρχοντα χωρούν σε μια βαλίτσα». Σε αυτή τη φράση συμπυκνώνεται το δόγμα μιας νέας τάσης η οποία κερδίζει δυναμικά έδαφος από τη Νέα Υόρκη ως το Λονδίνο. Οι ακόλουθοι αυτής της νέας μορφής μινιμαλισμού, κυρίως νεαροί και λάτρεις της υψηλής τεχνολογίας, δεν το κάνουν από ανάγκη αλλά από πεποίθηση: αυτοαποκαλούνται μάλιστα «γενιά μηδέν»- όσα και τα αντικείμενα που φιλοδοξούν κάποια στιγμή στη ζωή τους να φτάσουν να... μην κατέχουν.

Στόχος τους λοιπόν είναι να αφαιρέσουν από τη ζωή τους κάθε περιττό ρούχο, βιβλίο, CD, και γενικά καθετί «επιπλέον», καθώς πιστεύουν ότι το μυστικό της ευτυχίας βρίσκεται στην απομάκρυνση των υλικών πραγμάτων. « Πιστεύω ότι αυτή η νέα τάση αποτελεί απόρροια της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης. Η κρίση μάς οδηγεί να σκεφτούμε ξανά τον τρόπο ζωής μας και να αναθεωρήσουμε σε τι επενδύουμε χρόνο και χρήμα » εξηγεί η Τζέσικα Ντανγκ, η οποία μάλιστα διατηρεί ένα ιστολόγιο σχετικά με το φαινόμενο.

Η 19χρονη Βρετανίδα με καταγωγή από το Βιετνάμ εξομολογείται ότι στην ντουλάπα της υπάρχουν μόνο « τρεις μπλούζες, τρία παντελόνια, τρία μπουφάν και τρία ζευγάρια παπούτσια », ενώ « όσον αφορά τα υπόλοιπα πράγματα που έχω ανάγκη, όπως ταινίες, φωτογραφίες, επιστολές, υπενθυμίσεις, όλα βρίσκονται στο iΡod, στο iΡhone ή στον φορητό μου υπολογιστή ».

Το ζήτημα δεν εντοπίζεται απλώς στην ασκητική ζωή ή στην κατοχή ελαχίστων πραγμάτων, όπως διδάσκουν για παράδειγμα εδώ και αιώνες οι βουδιστές. Η καινοτομία έγκειται στο γεγονός ότι αυτό το νέο ρεύμα συσπειρώνει και «κερδίζει» άτομα με τελείως διαφορε τικές πολιτικές πεποιθήσεις και από διαφορετικές κοινωνικές ή οικονομικές τάξεις.

Η χρήση φορητού υπολογιστή και «έξυπνων» τηλεφώνων βοηθούν στο να αποχωριστεί κάποιος βιβλία, σημειωματάρια, CD και DVD, κρατώντας παράλληλα τα πάντα σε ψηφιακή μορφή. Τι γίνεται όμως με τη συναισθηματική αξία των πραγμάτων; « Αντί για 100 μπορεί κάποιος να κρατήσει μόνο τα πέντε πιο αγαπημένα, που να αντιπροσωπεύουν τα αισθήματα, τις αναμνήσεις, την ίδια του την ταυτότητα » λέει ο 22χρονος αμερικανός σχεδιαστής Αλεκ Φάρμερ.

Η κατοχή ελαχίστων αντικειμένων παρέχει τη δυνατότητα άμεσης και εύκολης μετακίνησης σε άλλο σπίτι, σε άλλη δουλειά, ακόμη και σε άλλη χώρα, και μαζί μια έντονη και πολυπόθητη αίσθηση ελευθερίας. « Το γραφείο μου είναι ο φορητός υπολογιστής μου. Συνδέομαι στο Διαδίκτυο από το ασύρματο δίκτυο μιας καφετέριας ή ακόμα και ενός πάρκου » λέει η αμερικανίδα επιχειρηματίας Ερμιόνη Γουέι.[/color]

Από το Βήμα.

[angieholi]

Ο κόσμος αρχίζει να ελευθερώνεται. Δεν θα πέσουν όλοι στην παγίδα της όποιας κάρτας για "τις ανάγκες" τους, αν μπορέσουν να βγουν από την μανία του καταναλωτισμού.

Μμμμμμμ..... αν και εκ πρώτης όψεως φαίνεται η απελευθέρωση του κόσμου.... νομίζω ότι τελικά γίνεται μια άλλα μορφή υποδούλωσης....
Πως μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία όταν ουσιαστικά δεν ελευθερωνόμαστε ποτέ από την τεχνολογία, αλλά συνεχίζουμε να είμαστε υποχείριό της;
Μπορεί να μην έχουμε 100 βιβλία, αλλά θα έχουμε ένα υπολογιστή που θα χωράει 100 και άλλα τόσα, μέσα.
Με λίγα λόγια θα κάνουμε τον υπολογιστή αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας και δεν θα μπορούμε να κάνουμε ρούπι χωρίς αυτό.

Επομένως κατά τη γνώμη μου,όσο είναι ελευθερία η κατοχή λίγων πραγμάτων,
άλλο τόσο υποδούλωση, είναι η εξάρτηση από ένα και μόνο αντικείμενο, που καταντάει πάθος!

Και τέλος αυτή η είδηση ξεκινάει πάλι από την Αμερική ( τι πρωτότυπο) αλλά πάντα πάνω σε λάθος θεμέλια:

Το ζήτημα δεν εντοπίζεται απλώς στην ασκητική ζωή ή στην κατοχή ελαχίστων πραγμάτων, όπως διδάσκουν για παράδειγμα εδώ και αιώνες οι βουδιστές.

Επομένως θεωρώ ότι είναι μια είδηση που τουλάχιστον εμάς τους Ορθοδόξους μας κάνει να λέμε: "Χμ!!!!!"

[Evi_J]

νομίζω ότι τελικά γίνεται μια άλλα μορφή υποδούλωσης.... Πως μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία όταν ουσιαστικά δεν ελευθερωνόμαστε ποτέ από την τεχνολογία, αλλά συνεχίζουμε να είμαστε υποχείριό της;

Το βλέπω μόνο ως αρχή. Ας φύγουμε από τα πολλά, ας ξεκολλήσουμε, και μετά είναι ποιο εύκολο να καταργήσουμε το ένα. Όπως είπα: είναι μόνο η αρχή

Επομένως κατά τη γνώμη μου,όσο είναι ελευθερία η κατοχή λίγων πραγμάτων,
άλλο τόσο υποδούλωση, είναι η εξάρτηση από ένα και μόνο αντικείμενο, που καταντάει πάθος!

Α, ναι όντως. Δεν διαφέρει το ένα από το άλλο...

Και τέλος αυτή η είδηση ξεκινάει πάλι από την Αμερική ( τι πρωτότυπο) αλλά πάντα πάνω σε λάθος θεμέλια:[/b][/color]

Από την Αμερική ξεκινάνε όλα. Δεν μου έκανε εντύπωση όταν το διάβασα. Μόνο όταν το είπες εσύ έγειρε περισσότερο η ζυγαριά. (Λέω "περισσότερο" γιατί είχα κάποιες αμφιβολίες όχι λόγο Αμερικής αλλά λόγο Μαρκ Ζούκερμπεργκ (ο mr. facebook guy). Σκέφτηκα "μασσώνος γαρ ο τύπος, ποιος ξέρει τι θέλουν πάλι να περάσουν"...)

Το ζήτημα δεν εντοπίζεται απλώς στην ασκητική ζωή ή στην κατοχή ελαχίστων πραγμάτων, όπως διδάσκουν για παράδειγμα εδώ και αιώνες οι βουδιστές.

Μπορεί οι βουδιστές και οι ορθόδοξοι να είναι γνωστοί για την ασκητική τους ζωή αλλά πίστεψε με βρήκα απόλυτα λογικό να στηρίξουν τους δικούς τους. ( Για την ορθοδοξία θα έλεγαν; )

Επομένως θεωρώ ότι είναι μια είδηση που τουλάχιστον εμάς τους Ορθοδόξους μας κάνει να λέμε: "Χμ!!!!!"

Όπου εγκατασταθεί κανείς. Αν μιλάμε για το "πρώτο βήμα" που ανέφερα στην αρχή τότε είναι θετικό. Αν μιλάμε για τυχόν σκοπιμότητες όπως λες εσύ τότε πρέπει να προσέχουμε. Έχεις δίκιο. Βλέποντας όμως το θέμα της Δόμνας "Mην το πετάς, χάρισε το!!!" βλέπω κάποιες κινήσεις ελπίδας. Μερικοί αρχίζουν να ξεφορτώνουν τα άσχετα (όπως λέει το άρθρο), άλλοι να τα χαρίζουν (όπως λέει το θέμα της Δόμνας), και άλλοι να τα αντάλλάσουν (πελίας*). Με δυο λόγια αναπτύσουμε ένα αίσθημα ελευθερίας μέσα μας. Ελπίζω να αναπτυχθεί αυτό το αίσθημα με την ιδέα ότι εν καιρό θα καταλάβουμε τις βλακείες μας και θα μετανοήσουμε. Ελπίζω δηλαδή...

* = Πελίας = Άλλη ομάδα ανθρώπων τύπου "Χάρισε το" που δρα στην θεσσαλονίκη. Αντί για σελίδα στο internet έχουν πάγκους στην αγορά που κάνουν ανταλλαγές προϊόντων και ειδικοτήτων. (Π.χ, θέλω 1 κιλό μήλα. δεν έχω άλλο αντίστοιχο προϊόν, ξέρω όμως π.χ πιάνο. Έλα για μάθημα) Επίσης γνωστό από τα "Αληθινά σενάρια".

[Captain Yiannis]

Γενιά Μηδέν , ε .... Χμμμμμ