Πνευματικά μηνύματα αλλά με αισιοδοξία

[lovethink]

Αλήθεια γιατί συμβαίνει το εξής ?
Δεν βλέπω μηνύματα που μου ξυπνάνε συγκίνηση για τον βίο Αγίων και αποσπάσματα από την ΖΩΗ Του Χριστού και των αμέτρητων Αγίων μας αλλά αναλωνόμαστε στο να βάζουμε συνέχεια θέματα που θα μπορούσαν όλα να καλυφτούν με ένα τίτλο "ο σατανάς παντού"
Μήπως τελικά ασχολούμαστε αρκετά μαζί του ?
Μήπως μας είναι πιο εύκολο να μιλήσουμε για το διάβολο παρά για Το Θεό ?
Γιατί δεν μπορούμε να μιλήσουμε για αγάπη μια φορά χωρίς να αναφέρουμε το διάβολο ? γιατί δεν μπορούμε να γράψουμε ένα ωραίο κείμενο χωρίς να υπάρχει μέσα ένα "αν δεν το κάνεις αυτό σε τρώει ο διάβολος"
Κάπως έτσι μεταφράζονται σχεδόν τα πιο πολλά κείμενα
Γιατί να μην διαβάζουμε για ΑΓΑΠΗ και να μένουμε στην Αγάπη ? περιφρονώντας τον διάβολο ?
Το μόνο που προσκόμισα εγώ από τα κείμενα που βλέπω πολλές φορές είναι η αίσθηση αυτή του Αγίου Αντωνίου που ρώτησε Τον Χριστό " και τότε ποιός θα σωθεί " ? όταν είδε όλο αυτό το πλήθος των δαιμόνων.
Δεν ξεκουράζετε η ψυχή στη θεματολογία αυτή αλλά φεύγει με πιο πολύ κούραση και άγχος
Γιατί να μη μοιάζει η αγκαλιά Του Θεού με πατρικό σπίτι ? γιατί να μη μιλάμε για αυτό το πατρικό ζεστό σπίτι χωρίς να αναφέρουμε ταυτόχρονα και τον διάβολο που θα μας φάει ζωντανούς και θα μας βράσει στα καζάνια έτσι και δεν πάμε στο ζεστό πατρικό σπίτι ?
Ποιός άνθρωπος δεν θέλει ένα ζεστό σπίτι με αγάπη ?
Ακόμα και αυτός που μοιάζει να το πολεμά είναι γιατί δεν το γνώρισε όπως πραγματικά είναι
Μια σημείωση απλή κάνω για πιο γλυκά θέματα και λιγότερο "τρομαχτικά"
Κάποιους ανθρώπους τους κερδίζει πιο πολύ η αγάπη από το φόβο ασχέτως αν ο φόβος φυλάει τα έρημα
Γιατί να μη μείνουμε στο ολόγλυκο λόγο Του Αγίου Ιωάννη
"Εγώ για σένα έγινα και πατέρας και φίλος και αδερφός " ?
Από την άλλη όμως ...... μήπως ενέχει ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο η "υπερβολική αγαπολογία" περιφρονώντας τους κινδύνους ?
Διότι να περιφρονούμε τα έργα του διαβόλου και όχι τον κίνδυνους που έχουμε να πέσουμε στα χέρια του.
Δεν ξέρω ..... και εγώ μπλεγμένος είμαι και αγχωμένος

[Yunan]

Εξαιρετική η ιδέα σου lovethink. Απόρησα που έμεινε αναπάντητο για τόσες ώρες. Ας είναι...
Ισως το κείμενο που ακολουθεί να μην είναι το καταλληλότερο για το θέμα, αλλά λόγω διαφόρων απόψεων που διάβασα τις τελευταίες ημέρες σκέφτηκα να το δημοσιεύσω.

Αν ξέρω να μιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του.
Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμή της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.
Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χωρτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς και αν παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.
Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν καυχιέται, δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες. δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. 'Ολα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.
Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει. Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες, θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν, αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών και αυτά θα σταματήσουν, αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία, όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί.
'Οταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. 'Οταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο.
Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. 'Ωστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η ΑΓΑΠΗ.

(Α' Κορινθίους κεφ. ιγ' στίχοι 1-13)

[lovethink]

Εξαιρετική η ιδέα σου lovethink. Απόρησα που έμεινε αναπάντητο για τόσες ώρες. )

Yunan ΥΠΕΡΟΧΟ το κείμενο που παρέθεσες
ΟΛΗ ΜΑΣ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΟΛΗ Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΠΟΙΗΜΑ !!!!!!

Υπάρχει άλλη μία ενότητα με πνευματικά μηνύματα οπότε ίσως είναι άσκοπο και λάθος που άνοιξα αυτό το "θέμα"

[NIKOSZ]

18 ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ!
ΑΝ ΔΕΝ:
ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ,ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΟΥΜΕ,ΝΗΣΤΕΥΣΟΥΜΕ,
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΛΑΒΟΥΜΕ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ;
ΠΩΣ ΘΑ ΝΟΙΩΣΟΥΜΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ;
ΠΑΛΙ ΘΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΥΤΗ ΜΕΡΑ Σ'ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΕΘΙΜΟ ;
ΑΔΕΛΦΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΑΣ ΑΣΠΑΣΘΟΥΜΕ
ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ ΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

[nkope]

Αλήθεια γιατί συμβαίνει το εξής ?
Δεν βλέπω μηνύματα που μου ξυπνάνε συγκίνηση για τον βίο Αγίων και αποσπάσματα από την ΖΩΗ Του Χριστού και των αμέτρητων Αγίων μας αλλά αναλωνόμαστε στο να βάζουμε συνέχεια θέματα που θα μπορούσαν όλα να καλυφτούν με ένα τίτλο "ο σατανάς παντού"
Μήπως τελικά ασχολούμαστε αρκετά μαζί του ?
Μήπως μας είναι πιο εύκολο να μιλήσουμε για το διάβολο παρά για Το Θεό ?
Γιατί δεν μπορούμε να μιλήσουμε για αγάπη μια φορά χωρίς να αναφέρουμε το διάβολο ? γιατί δεν μπορούμε να γράψουμε ένα ωραίο κείμενο χωρίς να υπάρχει μέσα ένα "αν δεν το κάνεις αυτό σε τρώει ο διάβολος"
Κάπως έτσι μεταφράζονται σχεδόν τα πιο πολλά κείμενα
Γιατί να μην διαβάζουμε για ΑΓΑΠΗ και να μένουμε στην Αγάπη ? περιφρονώντας τον διάβολο ?
Το μόνο που προσκόμισα εγώ από τα κείμενα που βλέπω πολλές φορές είναι η αίσθηση αυτή του Αγίου Αντωνίου που ρώτησε Τον Χριστό " και τότε ποιός θα σωθεί " ? όταν είδε όλο αυτό το πλήθος των δαιμόνων.
Δεν ξεκουράζετε η ψυχή στη θεματολογία αυτή αλλά φεύγει με πιο πολύ κούραση και άγχος
Γιατί να μη μοιάζει η αγκαλιά Του Θεού με πατρικό σπίτι ? γιατί να μη μιλάμε για αυτό το πατρικό ζεστό σπίτι χωρίς να αναφέρουμε ταυτόχρονα και τον διάβολο που θα μας φάει ζωντανούς και θα μας βράσει στα καζάνια έτσι και δεν πάμε στο ζεστό πατρικό σπίτι ?
Ποιός άνθρωπος δεν θέλει ένα ζεστό σπίτι με αγάπη ?
Ακόμα και αυτός που μοιάζει να το πολεμά είναι γιατί δεν το γνώρισε όπως πραγματικά είναι
Μια σημείωση απλή κάνω για πιο γλυκά θέματα και λιγότερο "τρομαχτικά"
Κάποιους ανθρώπους τους κερδίζει πιο πολύ η αγάπη από το φόβο ασχέτως αν ο φόβος φυλάει τα έρημα
Γιατί να μη μείνουμε στο ολόγλυκο λόγο Του Αγίου Ιωάννη
"Εγώ για σένα έγινα και πατέρας και φίλος και αδερφός " ?
Από την άλλη όμως ...... μήπως ενέχει ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο η "υπερβολική αγαπολογία" περιφρονώντας τους κινδύνους ?
Διότι να περιφρονούμε τα έργα του διαβόλου και όχι τον κίνδυνους που έχουμε να πέσουμε στα χέρια του.
Δεν ξέρω ..... και εγώ μπλεγμένος είμαι και αγχωμένος

Θες ένα αισιιόδοξο μήνυμα; Νά,το!!!!!!

Ο Κύριος με το σταυρικό θάνατο και την Ανάστασή του κατήργησε τον θάνατο και καταπάτησε τον διάβολο. Κατα συνέπεια όποιος μπορεί να ζήσει αναστάσιμη ζωή δεν φοβάται ούτε το διάβολο ούτε το θάνατο.

Η Γέννηση του Κυρίου που γιορτάζουμε σε μερικές μέρες συμβολίζει την αναγέννηση δια της μετάνοιας. Εμπρός, λοιπόν όποιος θέλει ας ξεκινήσει απ' τη μετάνοια, την αναγέννηση, για να καταλήξη στην Ανάσταση.

[lovethink]

Θες ένα αισιιόδοξο μήνυμα; Νά,το!!!!!!

Ο Κύριος με το σταυρικό θάνατο και την Ανάστασή του κατήργησε τον θάνατο και καταπάτησε τον διάβολο. Κατα συνέπεια όποιος μπορεί να ζήσει αναστάσιμη ζωή δεν φοβάται ούτε το διάβολο ούτε το θάνατο.

Η Γέννηση του Κυρίου που γιορτάζουμε σε μερικές μέρες συμβολίζει την αναγέννηση δια της μετάνοιας. Εμπρός, λοιπόν όποιος θέλει ας ξεκινήσει απ' τη μετάνοια, την αναγέννηση, για να καταλήξη στην Ανάσταση.

....γιατί αλλιώς νάτος πάλι ο διάβολος

[Byzantine_Spirit]

Κοντά στο δικό σου πάράπονο (αν μπορούμε να το πούμε έτσι),
θα εκφράσω κι εγώ ένα παραπονάκι.
Πολλά θέματα, παραπέμπουν στην προσέγγιση - πλησίασμα του Θεού,
μόνο διά μέσου θλίψεων, ασθενειών και ταλαιπωρίας.
Και δε το αμφισβητεί κανείς οπωσδήποτε.
Αλλά τον Θεό τον προσεγγίζουμε και δια μέσου ευχαριστίας.
Υπάρχουν πολλά καλά που συμβαίνουν στις ζωές μας, που μας γεμίζουν χαρά
και που προέρχονται απο τον Θεό.
Θεία δώρα εν ολίγοις, δοσμένα με πολλή αγάπη.
Γιατί να μην τα αναφέρουμε και αυτά συχνότερα;