Η ανυπακοή Μοναχού & το δέσιμο από το επιτημίο μετά θάνατον

[nikoletap]

Κάποιος μοναχός ζούσε σε μια σκήτη (συνοικία μοναχών) της Αιγύπτου, και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. Απο φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα, αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε απο την καθοδήγηση του γέροντα, χωρίς εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο, με το οποίο τον κανόνισε ο γέροντας για την αθέτηση της υπακοής.

Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην Αλεξάνδρεια. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας ( η περίοδος πιθανός να έιναι ο διωγμός των χριστιανών στην Αλεξάνδρεια επι Μαξιμιανού ανάμεσα στο 308- 311 οπου μαρτύρισαν πολλοί μοναχοί), του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει, πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα, κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. Έτσι και έγινε. Αρπάξαν το μοναχό οι παριστάμενοι ειδωλολάτρες, του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν το σώμα του έξω απο την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά.

Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. Το άλειψαν με μύρα, το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε μιά λάρνακα ( πέτρινος τάφος). Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας, για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο.
Κάθε φορά όμως που γινόταν Θεία Λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το "Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε ", έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω απο το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι, έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόληση. Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό!
Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν.Το πληροφορήθηκε κι ένας απο τους διακριτικούς πατέρες, και παρακάλεσε τον Θεό να του δώση εξήγηση.

Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος.
Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει:
- Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει; Δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού, καθώς γνωρίζεις, εξουσία " του δεσμείν και λύειν"; Κι απο κείνους πάλι οι διαδόχοι τους, κ.ο.κ; Αυτόν λοιπόν τον αδελφό, που αξιώθηκε να χύσει το αίμα του για το Χριστό, και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία, μάθε πως άγγελος τον διώχνει μέχρι το νάρθηκα. Γιατί, ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου, αθέτησε την υπακοή. Κι όταν ο γέροντας του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα, εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμια. Και, σα μάρτυρας μεν, έλαβε το μαρτυρικό στεφάνι. Σα δεμένος όμως από το επιτίμιο από το γέροντα του, δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό, όταν τελείται η θεία λειτουργία. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε.

Σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής, πήρε το ραβδί του, πήγε στο γέροντα και του διηγήθηκε τα πάντα. Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην Αλεξάνδρεια. Πήγαν στο ναό, όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. Άνοιξαν τη θήκη που περιείχε το σώμα του μάρτυρα , και του έδωσαν κι οι δυό συγχώρηση. Έπειτα αφού τον ασπάστηκαν, στάθηκαν σε προσευχή δοξολογώντας το Θεό.
Απο τότε, όταν γινόταν Θεία Λειτουργία, παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του, μέσα στο άγιο βήμα. Εκεί παραμένει μέχρι σήμερα (12ος αιώνας).

ΠΗΓΗ: http://namarizathema.blogspot.com/2010/ ... t_947.html

Διαβάστε περισσότερα http://koinoniaagion.blogspot.com/2010/ ... z1CGuYLLzf

[stathis73]

Πολυ ωραιο παραδειγμα Νικολετα που ομως νομιζω μας δειχνει οχι τον τελωνισμο θα ελεγα της ψυχης, αλλα την σημασια της υπακοης και μαλιστα στον πνευματικο μας ειτε ειμαστε κοσμικοι ειτε μοναχοι.

Ευχομαι ολοι μας να εχουμε τον Αγιο μας βοηθο γιατι μονοι μας και χωρις λιγο βοηθεια το βλεπω λιγο χλωμο να τα περναμε ολα και για να μην αρχισω να λεω σε ποσα θα κολλησω εγω με την μεχρι τωρα πορεια μου, γι αυτο ευχομαι καλον αγωνα σε ολους τους ανθρωπους και να τονισω οτι ολα σε αυτη την ζωη ειναι θεμα επιλογων, τα αλλα ολα εινα πραφασεις εν αμαρτιες.

[nikoletap]

Νομίζω οτι δείχνει και τα δύο. Την υπακοή στον πνευματικό αλλά και την σημασία του να είμαστε καθαροί, να έχουν "λυθεί" όλα εδώ στη γη από τον ιερέα, για να μπορέσουμε να περάσουμε τα τελώνια!
Εννοείται οτι χωρίς βοήθεια δεν πρόκειται να περάσουμε! Η βοήθεια θα είναι τα καλά μας έργα και οι προσευχές των αδερφών μας. Αλλά το κυριότερο θεωρώ οτι είναι το ΕΛΕΟΣ του Θεού!

[stathis73]

Νομίζω οτι δείχνει και τα δύο. Την υπακοή στον πνευματικό αλλά και την σημασία του να είμαστε καθαροί, να έχουν "λυθεί" όλα εδώ στη γη από τον ιερέα, για να μπορέσουμε να περάσουμε τα τελώνια!
Εννοείται οτι χωρίς βοήθεια δεν πρόκειται να περάσουμε! Η βοήθεια θα είναι τα καλά μας έργα και οι προσευχές των αδερφών μας. Αλλά το κυριότερο θεωρώ οτι είναι το ΕΛΕΟΣ του Θεού!

Δεν ειναι ακριβως το ιδιο γιατι μιλας για εναν μαρτυρα που εχει σωσει την ψυχη του και σαν επιτημιο την ωρα της θειας λειτουργειας ο Θεός δεν τον ηθελε εκεινη την συγκεκριμενη στιγμη κοντα Του.

Οταν ομως μια ψυχη που η καταταξη της δεν εχει γινει κα περναει τελωνια τοτε ειναι μια διαφορετικη κατασταση.

Το μονο σιγουρο ομως ειναι οπως πολυ σωστα ειπες και εσυ οτι πρεπει να μην αφησουμε τιποτα "δεμενο" επι της γης για να μην το βρουμε μπροστα μας και στον ουρανο.

Και η υπακοη ειναι ενα μεγαλο οπλο του ανθρωπου απεναντι στον εχθρο μας τον διαβολο.

[marinam]

υπάρχει μια εικόνα

που την κοιτούσα πολύ ωρα.
δεν χωρα ο νους και δεν κατανοεί πολλα. απλά είναι τρομερό.

[stathis73]

υπάρχει μια εικόνα

που την κοιτούσα πολύ ωρα.
δεν χωρα ο νους και δεν κατανοεί πολλα. απλά είναι τρομερό.

Η Εικονα Μαρινα ειναι απο την κλιμακα των αρετων του Αγιου Ιωαννου της κλιμακος

[angieholi]

Νομίζω ότι θα συμφωνήσω με τον Στάθη.

Είναι πράγματι μια πολύ ωραία ιστορία και ένα πολύ ωραίο παράδειγμα,
όμως περισσότερο έχει να κάνει με την ανυπακοή του Μοναχού παρά με τα τελώνια.
Εξάλλου η λέξη "τελώνια" ούτε καν αναφέρεται στο κείμενο.

(Γι αυτό το λόγο θα "αλλάξω" τον τίτλο )

[aposal]

Το αποφασίσαμεν και επράξαμεν αναλόγως!