[quote="stathis73"][quote="vasilisalt"]Μαρία αν επιτρέπετε, που ήσουν στο εξωτερικό;
California gal μεγάλωσα κοντά στο Hollywood σε μια ιδιωτική πόλη με όλα τα κομφόρ που λένε. Και αργότερα έκανα και στο Μιζούρι κάτι χρόνια. Εκεί ήταν ο σύζυγός μου καθηγητής σε Πανεπιστήμιο. Εγώ όργωνα την Πολιτεία σαν να λέμε Αθήνα Ρόδο Κρήτη Πελοπόννησο Επτάνησα... και έκανα δουλειά για τη Σχολή τυφλών σε παιδιά που δεν μπορούσαν να πάνε στο St. Louis και χρειάζονταν κάποιον να τα δεί στις επαρχίες τους. Μέχρι που ο σύζυγός μου με απείλησε να με χωρήσει αν δεν συμμαζευτώ στο σπίτι γιατί έλειπα 5 μέρες την εβδομάδα 
Την είχα καταβρεί γιατί έμενα σε ωραία ξενοδοχεία... Κι έτσι μαζεύτηκα στο καβούκι μου και στην ταπείνωσή μου που λέω εγώ... Κάπως αλλιώς βρήκα πάλι δουλειά πιό μαζεμένη πάλι μακριά έτρεχα αλλά πάντα γύριζα στη βάση μου σπίτι και άνοιξα και μια μικρή επιχείρηση και έκανα μερικά απο τα βιβλία του πανεπιστημίου μιας παλιάς μαθήτριας και έβγαζα το μηνιάτικό μου που λένε. Στην Ελλάδα είμαι σχεδόν άνεργη... βλέπω κανά δυό μαθητές αραιά και που. Μια κοπελιά της Παντείου και έναν μικρούλη που μπορεί να τον έχετε δει και στην τηλεόραση αν βλέπετε τον Παπαδόπουλο καμμιά φορά.
Αυτά που έγραψες για τις μεθόδους των τυφλών είναι ενδιαφέροντα και συγκινητικά.
Braille είναι η γραφή των τυφλών ανάγλυφες κουκίδες σε διάφορους συνδιασμούς που ανοίκουν σε ένα όρθιο παραλληλόγραμμο των συνολικά 6 κουκίδων δύο σε κάθε σειρά αλλά είναι πολύ κοντά οι κουκίδες ώστε η απουσία μιας δυό κλπ να κάνει και άλλο γράμμα ή σημείο στίξεως κλπ...
Αν μπορέσεις κάποια στιγμή καλό θα ήταν να μας τα αναλύσεις λίγο.
Και πάλι καλώς ήρθες.
Σε ευχαριστώ. Καλώς σας βρήκα όλους! Μπορώ να πω και περισσότερα αν θέλετε άλλη φορά.
Καλώς ήρθες και από μένα Μαρία,
Σας ευχαριστώ Στάθη (στον πληθυντικό σε σας Ευστάθιε 
)αν θέλεις και δεν σε πειράζει θα ήταν πολύ ωραίο να μας πεις κάποια πράγματα για αυτήν την μέθοδο για τα άτομα που στερούνται το φως τους.
Οι τεχνικές του λευκού μπαστουνιού είναι για να μπορούν να προσανατολιστούν σε διάφορες καταστάσεις και να έχουν τα μάτια τους στο extention του χεριού τους όσο γίνεται στο άμεσο περιβάλλον που αντιμετωπίζουν... στην Ελλάδα όλα είναι architectural hazards στον δρόμο και για να κυκλοφορήσει άτομο μη βλέπων έχει άγγελο στο πλάι του
Βέβαια εκείνο που έχει σημασία είναι να δούμε Το πρόσωπο Του Θεού και αυτός πρέπει να είναι ο στόχος όλων μας.
Έχω δουλέψει με ηλικίες από βρέφη μέχρι 83 ετών... Οταν ήμουν πιο μικρή και ένα νηπιαγωγάκι μου με ψεύτικα ματάκια (prostheses) εκ γενετής με όγκο στα μάτια με είχε ρωτήσει πότε θα δει εκείνη της είχα πει ότι όταν γεράσει πάρα μα πάρα πάρα πολύ---- μην κάνει καμμιά τρέλα-- καταλαβαίνεις--- τότε ο Θεός μας θα την έχει να βλέπει τα πάντα
Και μια που πιάσαμε αυτό το θέμα θα πώ και εγω μια Ιστορία που διαδραματίστηκε στο Άγιο Όρος και συγκεκριμένα στο κελί του πατρός Παϊσίου.
Πήγε ένας πατέρας με το τυφλό του παιδί και μόλις πήγαν και τους υποδέχτηκε ο Άγιος Παππούλης, πήρε το μικρό παιδάκι μέσα στο κελί του και το ρώτησε , " τι θέλεις παιδί μου από Τον Θεό;"...............και εκείνο είπε (οχι αυτό που μας έρχεται σε όλων το μυαλό, δηλαδή το φώς του) αλλά είπε στον γέροντα το εξής: ...." θέλω γέροντα να είμαι καλό παιδί να υπακούω στους γονείς μου και στις εντολές Του Θεού!!!!!!!!!"
Και λέει ο γέροντας " προτού καν τελειώσω την προσευχή μου το παιδί έβλεπε!!!!"
Δεν είναι υπέροχο Στάθη! Μέγας ο Κύριός μας. Αντε πάλι Μακεδόνα με έκανες και δάκρυσα...
Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών και πώς μας απαντά, όταν Του ζητάμε τα σωστά πράγματα.
+Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το Άγιον, Τριάς Αγία, δόξα σοι.
Σε ευχαριστώ για τον ψαλμό. Μια ωραία και ευλογημένη μέρα αρχίζει έτσι ακριβώς... 