Αδερφέ/Αδερφή.... σκέψου καλά! Μην αυτοκτονείς!

[Domna]

ΑΔΕΡΦΕ/ΑΔΕΡΦΗ

ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΕ,
ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΣΟΥ,
ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΕΣΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ,
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ ΤΟ ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ ΕΣΥ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΠΟΥ ΣΟΥ ΧΑΡΙΣΕ Ο ΠΛΑΣΤΗΣ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΣΑΤΑΝΑ.

ΓΥΜΝΟΣ ΗΡΘΕΣ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΑΙΡΗ ΖΩΗ,
ΓΥΜΝΟΣ ΘΑ ΦΥΓΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ,
ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΦΕΡΕΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΙΣ.

ΦΟΒΑΣΕ ΜΗΝ ΣΕ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΦΥΛΑΚΗ ΕΠΕΙΔΗ ΧΡΩΣΤΑΣ?
ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΑΣ ΦΥΛΑΚΗ ΠΑΡΑ ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ.

ΠΕΙΝΑΣ?
ΔΙΨΑΣ?
ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΡΟΥΧΑ?
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΘΑ ΦΡΟΝΤΙΣΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.

ΣΚΕΨΟΥ ΚΑΛΑ...
ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΑ ΕΥΡΩ,ΓΙΑ ΚΤΙΡΙΑ,ΓΙΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΠΕΔΑ.

ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΚΡΥΒΕΙΣ ΟΤΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΣΟΥ ΕΔΩΣΕ Ο ΘΕΟΣ.
ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ.

ΞΑΝΑΣΚΕΨΟΥ ΤΟ...
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΧΑΡΤΙΑ,ΧΩΜΑΤΑ,ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΚΑΙ ΣΙΔΕΡΑ?

ΠΗΓΑΙΝΕ ΚΑΠΟΥ ΜΟΝΟΣ/ΜΟΝΗ, ΚΟΙΤΑ ΨΗΛΑ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΓΟΝΑΤΙΣΕ ΚΑΙ ΜΙΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΑ ΣΟΥ.

ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΘΕΟ.

ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΔΙΝΕΙ ΛΥΣΕΙΣ.


http://dieyxontonagion.blogspot.de/2012 ... st_22.html

[Domna]

Μήν ἀπελπίζεσαι! Μήν αὐτοκτονεῖς!


«Ἐγώ πατήρ, ἐγώ ἀδελφός, ἐγώ νυμφίος, ἐγώ οἰκία, ἐγώ τροφή, ἐγώ ἱμάτιον, ...πᾶν ὅπερ ἄν θέλῃς ἐγώ· μηδενός ἐν χρείᾳ καταστῆς...

Ἐγώ καί φίλος... μόνον οἰκείως ἔχε πρός ἐμέ.

Ἐγώ πένης διά σέ·

καί ἀλήτης διά σέ· ...

Πάντα μοι σύ καί ἀδελφός, καί συγκληρονόμος, καί φίλος, καί μέλος. Τί πλέον θέλεις;»

(ἁγ. Ἰω. Χρυσο., τ. ΙΒ΄, σελ. 35, ΕΠΕ 1979)

Τά παραπάνω θεόπνευστα λόγια βάζει ὁ ἱερός Χρυσόστομος στό στόμα τοῦ Χριστοῦ μας. Τόσο ἐπίκαιρα ὅσο ποτέ ἄλλοτε!

Γι᾿ αὐτό λοιπόν μήν ἀπελπίζεσαι! Μήν αὐτοκτονεῖς! Μήν τούς κάνεις τή χάρη! Μετασχημάτισε τήν δυσκολία σέ εὐκαιρία... Ζῆσε, γιά νά ἀγωνισθεῖς γιά τή δικαιοσύνη καί τήν Ἀλήθεια· γιά τήν οἰκογένειά σου, τόν συνάνθρωπό σου.
Καί παράλληλα μέ τούς κοσμικούς ἀγῶνες, ἀγωνίσου καί γιά τή δική σου καί τή δική τους προσωπική σωτηρία, κοντά στόν Χριστό, διά τῆς ὑπομονῆς καί τῆς δοξολογίας ἀκόμα καί στά δύσκολα.

Ἀκόμη καί ἄν δέν καρποφορήσουν οἱ ἀγῶνες σου γιά κοινωνική δικαιοσύνη, τίποτα δέν μπορεῖ νά ἐμποδίσει τήν πνευματική σου καρποφορία. Μήν ξεχνᾶς πώς ἡ πνευματική χαρά ὑπερτερεῖ, καί δέν προϋποθέτει τήν ¨ὑλική¨ χαρά.
Ὁ Ἀπ. Παῦλος κατά τή θαυματουργική ἀπελευθέρωσή του ἀπό τίς ἁλυσίδες τοῦ δεσμωτηρίου ἀπέτρεψε τόν ἔντρομο δεσμοφύλακα ἀπό τήν αὐτοχειρία, καί ἔτσι ἐκεῖνος ὄχι μόνο κέρδισε νά μείνει στήν ἐπίγεια ζωή, ἀλλά νά λάβει καί τήν ἐπουράνια, βαπτιζόμενος μαζί μέ τήν οἰκογένειά του. (Πράξ. ιστ΄, 26-33).

Σκέψου ἐπίσης πώς ἀκόμα καί ὁ προδότης Ἰούδας, ἄν εἶχε δεχθεῖ νά μετανοήσει καί νά ζητήσει συγχώρηση, θά τήν εἶχε λάβει, ἀντί τῆς αἰωνίου κολάσεως πού σύμφωνα μέ τήν Ἐκκλησία περιμένει κάθε αὐτόχειρα. Πόσο μᾶλλον αὐτό ἰσχύει καί γιά σένα πού δέν βαρύνεσαι ἀπό τά δικά του κρίματα.

Σέ καμιά περίπτωση μήν καταφύγεις στήν αὐτοχειρία. Ἀντί νά σέ ἀπαλλάξει ἀπό τά προβλήματά σου, «φορτώνει» ἐσένα μέ αἰώνια κόλαση, καί τούς δικούς σου ἀνθρώπους μέ θλίψη, τύψεις, ὀργή καί ντροπή.

Σέ κάθε περίπτωση μή διανοηθεῖς ὅτι ἡ ὕπαρξή σου ἀποτελεῖ βάρος στούς γύρω σου. Διότι ἀκόμη κι᾿ ἄν μέ θυσίες ἀναγκάζονται νά σέ ὑπηρετοῦν καί νά σέ βοηθοῦν, χάρη σέ ἐσένα κερδίζουν αἰώνια σωτηρία. Βάρος εἶσαι μόνο στούς δυνάστες τῆς Νέας Τάξης.

Μήν ἀπελπίζεσαι! Νά ἐλπίζεις, νά ἀγαπᾶς καί νά πιστεύεις: «Ἐλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός, σκέπη μου τό Πνεῦμα τό Ἅγιο». Ὁ Χριστός, ἡ Παναγία καί ὅλοι οἱ Ἅγιοι εἶναι πάντοτε κοντά μας · δέν παραβιάζουν ὅμως τήν ἐλευθερία μας· ὅταν τούς ἀναζητοῦμε, μᾶς ἀκοῦν καί μεριμνοῦν τά κάλλιστα γιά τή σωτηρία μας. Σκέψου το!


http://anavaseis.blogspot.gr/2012/07/bl ... _2722.html

[Domna]

Θα αυτοκτονήσω»: Μήνυμα προς απελπισμένους, που σκέφτονται την αυτοκτονία

Στο Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πρωτοφανές κύμα αυτοκτονιών στην πατρίδα μας, που έχει προκαλέσει φρίκη σε όλους μας. Το έχει προκαλέσει η οικονομική και κοινωνική κρίση, αλλά και η πνευματική κρίση: αφού μας έκλεψαν το Χριστό (τους αφήσαμε να το κάνουν, πέφτοντας στην παγίδα του καταναλωτισμού που μας έστησαν μια χαρά), δεν έμεινε καμιά ελπίδα στην καρδιά μας, γιατί μόνη ελπίδα, όταν χάνονται όλα, είναι ο Χριστός.

Είναι μόνη ελπίδα, γιατί η σχέση με Αυτόν προσφέρει στον άνθρωπο την αιωνιότητα, και μάλιστα ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ - και τότε, όλα τα καθημερινά και γήινα, είτε προβλήματα είτε αγαθά, φαίνονται όπως πραγματικά είναι: ασήμαντα.

Αγαπημένε μου αδελφέ, που έχεις χάσει τα πάντα και σκέφτεσαι (ή αποφάσισες) ν' αυτοκτονήσεις,

Διάβασε αυτές τις γραμμές και σκέψου λίγο, σε παρακαλώ.

Τα προβλήματά σου είναι ασήμαντα, σε σύγκριση:

με την αιώνια χαρά που σου προσφέρει ο Χριστός, αν στραφείς προς Αυτόν και ζητήσεις τη βοήθειά του,

και με την αιώνια κόλαση που "προσφέρει" ο σατανάς σε εκείνους που κλωτσάνε το Χριστό απ' τη ζωή τους και πέφτουν στην "αγκαλιά" του διαβόλου αυτοκτονώντας.

Σκέψου και τα δύο -την αιώνια χαρά και την αιώνια κόλαση- και αποφάσισε. Σκέψου όποιο από τα δυο θέλεις και ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ. Είτε πιστεύεις είτε όχι, αυτή η πραγματικότητα δεν αλλάζει, θα τη βρεις μπροστά σου, είτε εδώ είτε στον άλλο κόσμο. Μην το ξεχνάς.

Για να καταλάβεις τη θέση σου, διάβασε τη ζωή του αγίου Προκοπίου και της αγίας Μαρίνας. Μήπως η κατάστασή σου είναι "χειρότερη" από τη δική τους;

Εκείνοι άντεξαν, και γνώρισαν το αιώνιο Φως. Το ίδιο και χιλιάδες άλλοι άγιοι μάρτυρες & νεομάρτυρες, κάθε ηλικίας, φύλου και κοινωνικής τάξης. Είναι ζωντανοί, ζήτησε τη βοήθειά τους. Θα σε βοηθήσουν ν' αντέξεις.

Διάβασε, σε ικετεύω, τι πέρασαν τον 20ό αιώνα (μόλις πριν λίγα χρόνια) οι αδελφοί μας ορθόδοξοι χριστιανοί στα αθεϊστικά καθεστώτα της Ρωσίας, της Ρουμανίας, της Αλβανίας! Τι εφιάλτη ζουν ακόμη και σήμερα οι αδελφοί μας στα αθεϊστικά κράτη της Β. Κορέας και της Κίνας (& εδώ & εδώ)!

(Διάβασε και: Οι τυφλοί ψάλτες & ο άγιος μαέστρος).

Κι όμως ΔΕΝ αυτοκτόνησαν, αλλά με το νου και την καρδιά τους στραμμένα στο Χριστό, κάνοντας το σταυρό τους και την προσευχή τους ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, κοινωνώντας τη θεία Μετάληψη (το άγιο Σώμα και Αίμα του Χριστού), άντεξαν και έγιναν άγιοι!!!

Δες τι περνούν αυτή τη στιγμή οι χριστιανοί αδελφοί σου, που τους σφάζουν σαν αρνιά σε πολλές χώρες του κόσμου.

Μήπως ο ίδιος ο Χριστός λιγότερα πέρασε; Και ήταν Ο ΘΕΟΣ, που ξεντύθηκε την παντοδυναμία Του και άφησε να Του κάνουν ό,τι ήθελαν για χάρη σου- για χάρη όλων μας. Τίποτα δεν έχει να μας δείξει αυτό που έκανε; Δε μπορεί να μας δώσει κουράγιο; Ναι, μπορεί, γιατί ο Χριστός δεν έφυγε, είναι εδώ, κοντά μας, αρκεί να Του φωνάξουμε από τα βάθη της καρδιάς μας και να αγωνιστούμε για να εφαρμόσουμε την εντολή του, την εντολή για ταπεινή αγάπη και συγχώρεση προς όλους.

Αυτή η εντολή λύνει όλα τα προβλήματα - άκουσέ με, δόξα τω Θεώ. Θέλει αγώνα, βέβαια (είναι πιο εύκολο να ουρλιάζω απαιτώντας εκδίκηση παρά να είμαι υπομονετικός και να συγχωρώ). Αλλά η δίψα για εκδίκηση θα με οδηγήσει στο θάνατο, ενώ η συγχώρεση στο Αιώνιο Φως - εδώ και τώρα, όχι μόνο "άμα πεθάνω".

Δες τους σύγχρονους αγίους μας, που περπάτησαν δίπλα σου, και πολλοί περπατούν ακόμη δίπλα σου! Θέλεις να ξεφύγεις από τα προβλήματά σου; Μην πηγαίνεις στο θάνατο, μην αφήνεις τους δικούς σου μέσα στον πόνο, μην πηγαίνεις στο σατανά, πήγαινε σ' αυτούς, στους αγίους, στο Θεό, στη λύτρωση, στη λύση, στο Φως.

Έχω λύσεις να σου προτείνω, μη φεύγεις.

Η πρώτη και άμεση λύση είναι να πας στον παπά της ενορίας σου και να εξομολογηθείς. Να σε βάλει σ' ένα πρόγραμμα πνευματικής ζωής, που θα σου δώσει δυνάμεις να παλέψεις ενάντια στα προβλήματα, ενάντια σ' εκείνον που προκαλεί τα προβλήματα (το διάβολο), ενάντια στην απελπισία και υπέρ της ζωής σου και της ζωής των δικών σου. Θα εξοπλιστείς με ουράνια όπλα για να δώσεις μάχη - όχι εύκολη, αλλά σοβαρή, αξιοπρεπή και με ελπίδα νίκης!

Διάβασε, σε παρακαλώ, εδώ λίγα πράγματα για ένα τέτοιο πνευματικό πρόγραμμα, που θα σε βοηθήσουν, πρώτα ο Θεός, να καταλάβεις για τι πράγμα μιλάω. Κι αν ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ να εξομολογηθείς (σίγουρα δεν είναι προτιμότερο να αυτοκτονήσεις από το να πας για εξομολόγηση, ούτε χάνεις την αξιοπρέπειά σου, πίστεψέ με), ίσως αξίζει να διαβάσεις κι αυτό.

Θέλεις να ξεφύγεις; Πήγαινε σ' ένα μοναστήρι. Θέλεις να πεθάνεις. Να, πέθανε πριν πεθάνεις, χωρίς να πεθάνεις, για να μην πεθάνεις όταν πεθάνεις! (Δες το motto στην κορυφή του blog μας). Πώς; Γίνε μοναχός. Φύγε από τον κόσμο, ναι, φύγε από τα προβλήματά σου - αλλά όχι από τη ζωή, όχι από το Θεό, όχι από τους δικούς σου, όχι από το Φως!

Βέβαια, το να γίνω μοναχός επειδή θέλω να ξεφύγω από τα προβλήματα της επίγειας ζωής μου δεν είναι ο σωστός λόγος. Αλλά το να πας στο μοναστήρι είναι μόνο η αρχή. Θα βρεις εκεί ένα καλό πνευματικό οδηγό και θα γιατρευτεί η ψυχή σου από τους πόνους και τις θλίψεις. Και τότε, με τη χάρη του Θεού, θα δεις ένα άλλο δρόμο, μια άλλη μορφή του μοναχισμού, μια άλλη πνευματικότητα, που οδηγεί κατ' ευθείαν στο Θεό.

Δε σε πολεμάει το σύστημα ή το κράτος ή οι τράπεζες ή οι συγγενείς σου ή οι άνθρωποι εχθροί σου. Ο σατανάς σε πολεμάει. Αντιμετώπισέ τον.

Θα τον αντιμετωπίσεις με τη βοήθεια του Θεού, του Ιησού Χριστού. Και αυτή η βοήθεια δίνεται μέσα στην Εκκλησία!

οιος είναι αυτός ο νέος; Να, αυτός είναι.

Μην ακούς τι σου λένε - ότι δεν υπάρχει Θεός ή ότι δεν υπάρχει τέτοια βοήθεια ή ότι η Εκκλησία είναι μαγαζάκι των παπάδων. Αυτά τα ψέματα σε οδηγούν κατ' ευθείαν στο θάνατο. Άκουσέ με, έστω και δοκιμαστικά. Δώσε λίγη χάρη στον εαυτό σου, στην αθάνατη ψυχή σου και στους δικούς σου. Και, αν θέλεις, ζήτα και τις προσευχές των δικών σου - και των ιερέων της ενορίας σου. Θα σε βοηθήσουν.

Λεφτά δεν έχω, όπως κι εσύ, να σου προσφέρω. Μπορώ, με τη χάρη του Θεού, να σου προσφέρω μια χούφτα άρθρα, που ίσως όμως σου φανούν πιο πολύτιμα από τα λεφτά

http://trelogiannis.blogspot.de/2012/07 ... _1329.html

[Domna]

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ! ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ!

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ!


«ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον».

Ρωτήσανε τόν Γέροντα Παΐσιο, γιατί κάποιοι πού συναντοῦν δυσκολίες αὐτοκτονοῦν. Καί ὁ Γέροντας ἀπάντησε, ὅτι αἰτία εἶναι ὁ ἐγωισμός, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ στήν ἀπελπισία. Ὁ διάβολος ψιθυρίζει στό αὐτί τοῦ ἀνθρώπου «ἐν καιρῷ θλίψεως» ὅτι ὅλα τελείωσαν κι ὅτι δέν μπορεῖ νά κάνει τίποτε πιά γιά τό πρόβλημά του. Αὐτό ὅμως εἶναι ἕνα μεγάλο ψέμμα τοῦ διαβόλου, πού μᾶς πολεμᾶ μέ τό ἰσχυρότερο ὅπλο του, τήν ἀπελπισία! Κι ἄν ὁ ἄνθρωπος δέ μπορεῖ νά κάνει τίποτε, μπορεῖ ὅμως ὁ Παντοδύναμος Θεός, πού μᾶς διαβεβαίωσε ὅτι «ἄνευ ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν». Ἀρκεῖ, νά στραφοῦμε σ’ Αὐτόν καί θά μᾶς δώσει ὅ,τι ἀκριβῶς μᾶς χρειάζεται.

Μᾶς καλεῖ: «δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς»!

Αὐτή εἶναι μία ἁπλή, εὔκολη καί συγχρόνως σωτήρια κίνηση πού μᾶς σώζει καί σ’ αὐτήν καί στήν ἄλλη ζωή. Μ’ Αὐτόν μποροῦμε τά πάντα ὅπως διακήρυσσε ὁ μέγας Ἀπόστολος Παῦλος: «πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμούντι με Χριστῷ»!

Ἡ ἐπίγεια κοσμική κοινωνία τῆς λατρείας τοῦ Μαμωνᾶ στήν ὁποία ζοῦμε, ἐπιχειρεῖ συνεχῶς νά ἀπομακρύνει μέ κάθε τρόπο καί μέσο τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν Ἐπουράνιο Θεό καί νά τόν στρέφει πρός τόν ἐπίγειο ἄρχοντά της τόν διάβολο. Τόν χειραγωγεῖ, ὥστε νά γίνει αὐτάρκης-αὐτείδωλο, ὅπως ἔγινε ὁ Ἑωσφόρος ἀπό ἔπαρση, ἀποστατώντας ἀπό τόν Δημιουργό του, θεωρώντας τόν ἑαυτό του Θεό καί χάνοντας τόν Παράδεισο. Τόν στρέφει σέ πρόσκαιρα καί ὑλικά-φθαρτά πράγματα ἀπό τά ὁποῖα νομίζει ὅτι θά ἀντλήσει δύναμη καί δόξα-ἀπόλαυση-χαρά. Κατά τόν ἴδιο τρόπο ὁ διάβολος παρέσυρε τούς Πρωτόπλαστους γιά τήν ἐπιθυμία μιᾶς θέωσης χωρίς Θεό, νά χάσουν τήν Ἐδέμ, τήν ἀθανασία καί τήν μακαρία κοινωνία τους μέ τόν Θεό. Ὁ διάβολος καί ἡ δαιμονοκρατούμενη σύγχρονη κοινωνία θέλει τόν ἄνθρωπο ἀνεξάρτητο (ἀπό ὅ,τι σωτήριο καί πνευματικό), ἀλλά οὐσιαστικά ἐξαρτώμενο ἀπό μύρια δεσμά (ἀνάγκες, ἐπιθυμίες, μέριμνες, φοβίες, πάθη κλπ).

Ἡ ζωή εἶναι δῶρο θεόσδοτο καί πολύτιμο. Ὅσες δυσκολίες καί ἄν συνεπάγεται, ἐμπεριέχει ἀνεκτίμητο χρόνο μετανοίας ὁ ὁποῖος ὅταν ἀξιοποιηθεῖ σωστά ὁδηγεῖ στήν αἰώνια σωτηρία καί μακαριότητα! «Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;»;

Κι ἄν ὅλα σοῦ πηγαίνουν ἀντίθετα, τί πτοεῖσαι; Τήν ψυχή σου προφύλαξε! Αὐτήν δέν τήν χάνεις ποτέ κι ἀπό κανέναν, παρά μόνο ἄν τήν παραδώσεις μόνος σου στήν ἀπώλεια!

Ὅλα ἔχουν ἡμερομηνία λήξης καί τά δυσάρεστα καί τά εὐχάριστα. Ἡ ψυχή μονάχα εἶναι αἰώνια!

Ζοῦμε στήν κοιλάδα τοῦ κλαυθμῶνος ὅπως λέγει ἡ Ἁγία Γραφή. Διά πολλῶν θλίψεων θά περάσουμε στήν αἰώνιο ζωή. Ὁ Κύριος μᾶς δίδαξε ὅτι: «στενή ἡ πύλη καί τεθλιμμένη ἡ ὁδός ἡ ἀπάγουσα εἰς τήν ζωήν». Κι αὐτό, ὄχι γιατί ὁ Θεός εἶναι τιμωρός, ἀλλά ἀντίθετα, γιατί εἶναι Μέγας Εὐεργέτης. «Μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε» μᾶς ἀποκάλυψε. Ἡ δική μας ἁμαρτωλότητα καί χοϊκότητα εἶναι οἱ αἰτίες τῶν δυσκολιῶν μας. Τά προβλήματα πού ἀντιμετωπίζουμε ἀποτελοῦν ὑψίστης ἀγάπης παραχώρηση Θεοῦ, ὥστε:α)νά καθαρισθεῖ κάθε ρύπος τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μας καί β)νά ἀποκατασταθεῖ ὁ χιτών μας καί πάλι στήν ἀρχική ἁγνή λευκότητά του, νά γίνει κατάλληλο ἔνδυμα τοῦ γάμου μας μέ τόν Χριστό, ὥστε νά ἔχουμε πρόσωπο νά εἰσέλθουμε εἰς τόν Νυμφῶνα Του καί νά εἴμαστε γιά πάντα μαζί Του!

Ὁ χρυσός περνᾶ ἀπό καυτερό καμίνι γιά νά ἀποδειχθεῖ ἡ γνησιότητά του καί ἡ ἀξία του. Κι ὅταν βγεῖ ἀπό αὐτό, ἔχει καθαρισθεῖ κι ἀστράφτει περισσότερο ἀπό πρίν.

Τό ἴδιο καί ὁ κάθε ἄνθρωπος. Ἡ πίστη μας καί ἡ ἀγάπη μας πρός τόν Πλάστη μας, θά δοκιμασθοῦν στό καμίνι τῶν θλίψεων γιά νά ἀποδείξουν τήν γνησιότητά τους.

Μέ προσευχή, μετάνοια, ἐξομολόγηση καί τακτικό ἐκκλησιασμό, τό ἀρχικῶς δύσκολο πέρασμα ἀπό τό καμίνι τῶν θλίψεων, μετατρέπεται ἀπό «ἀδύνατον παρ’ ἀνθρώποις», σέ εὐάρεστη θυσία αἰνέσεως πρός τόν Θεό, ἀφοῦ «τά ἀδύνατα παρ’ ἀνθρώποις δυνατά παρά τῷ Θεῷἐστί».

Ὁ Κύριος θά στεφανώσει αὐτόν πού δέν γογγύζει ὄντας μέσα στά προβλήματά του ἀλλά ἀντίθετα Τόν εὐχαριστεῖ καί Τόν δοξολογεῖ. Αὐτόν θά τόν θεωρήσει ὡς μάρτυρα τῷ πνεύματι. Ἡ πρόσκαιρη δυσκολία πού ζοῦμε τώρα, δέν εἶναι παρά μία ἀμελητέα σταγόνα σέ ἕναν ἄπειρο ὠκεανό μακαριότητος πού μᾶς ἑτοίμασε ὁ Πανάγαθος Θεός μας γιά πάντα! «Τὸ γὰρ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ’ ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν».

Ἄς θυμόμαστε τόν δίκαιο Ἰώβ καί τήν ἁγία ὑπομονή του πού μακαρίζεται καί θά μακαρίζεται ὡς παράδειγμα πρός μίμησιν, σέ ὅλες τις ἐποχές. Ἄς θυμόμαστε κάθε δεινό πού ὑπέμεινε καί πῶς τελικά ἀνταμείφθηκε ἀπό τόν Θεό ἀκόμη κι ἀπό αὐτήν τή ζωή, μέ πλήρη ἀποκατάσταση ὅλων ὅσων ὑπέστη καί εἶχε χάσει!

Ὁ Ἰούδας πρόδωσε τόν Κύριο, μετεμελήθη ἀλλά δέ μετενόησε. Ἔκρινε μόνος του ἐγωιστικά τόν ἑαυτό του ὡς Θεός κι αὐτοκτόνησε χάνοντας τά πάντα! Ἕνα ταπεινό, ἐκ καρδίας «συγνώμη» πρός τόν Κύριο, θά ἀρκοῦσε νά σβήσει τήν ἀπελπισία του καί τήν ὑπερηφάνεια του, θά ἀρκοῦσε νά τοῦ δώσει κουράγιο καί νά τόν πληρώσει μέ Θεῖο Ἔλεος καί τελικῶς νά σωθεῖ κι αὐτός παραμένοντας μαζί μέ τούς ἄλλους μαθητές τοῦ Χριστοῦ.

Ἄς μή γίνουμε Ἰοῦδες κι ἐμεῖς! Πορευόμενοι ἀνάμεσα στά δίκαια καί ἄδικα πού μᾶς συμβαίνουν, στά εὔκολα καί δύσκολα, στά εὐχάριστα καί δυσάρεστα πού ὅλα ὅμως εἶναι μέσα στό σωτήριο σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά ἐμᾶς καί φροντισμένα ἀπό τά ἴδια Του τά χέρια, ἄς κράζουμε πρός Αὐτόν:

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἰλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ κι ἐλέησόν με!

Σέ εὐχαριστῶ Θεέ μου!

Δόξα Σοι ὁ Θεός πάντων ἕνεκεν! Ἀμήν!

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

http://enoriakapareliou.wordpress.com/2 ... %b9%ce%b1/