dionysisgr έγραψε:
Εγω δεν εχω ακουσει αλλον να μιλαει οπως ο Πειραιως. Και να δρα. Οι υπολοιποι που ειναι;
Mιλαει επισης ο Γορτυνος, ο Αιτωλιας, ο Θεσσαλονικης, και πεντε εξι ακομα Ιεραρχες.
Οι αλλοι 80 και πλεον που ειναι; Μετα φταιει το ποιμνιο που κοιμαται με τα τσαρουχια;
Προτου αλεκτωρ λαλησει τρις, τοποθετηθηκε και ο αγιος Γορτυνος κ.κ.Ιερεμιας,
αυτη η αυθεντια της Παλαιας Διαθηκης, ο επιστημονας και δασκαλος, ο δυναμικος Ιεραρχης,
η παρηγορια της Εκκλησιας μας, και η φωνη της καρδιας μας.
Ας εχουμε την ευχη του, και την ευχη του αγιου ανδρος της Φλωρινης, μακαριστου Καντιωτου,
αυτου του τολμω να πω συγχρονου Πατερα της Εκκλησιας μας, που ευχεται απο το ουρανιο θυσιαστηριο για ολους μας.
Λοιπον, εναν Αυγουστινο Καντιωτη να ειχαμε, θα ειμαστε αν οχι πολυ καλυτερα, τουλαχιστον πιο ξυπνιοι..
Υπνος βαθυς εχει παρει μεγαλο μερος της Ιεραρχιας, και ακομα μεγαλυτερο μερος του ποιμνιου.
Γενικως. Οχι μονο ομολογιακα. Σε πολλα ζητηματα, επικρατει μια νηφαλια αυτοναρκωση,
οχι η αλλη η νηφαλια μεθη η πνευματικη, που ειναι επιθυμητη.
Απο εκει και περα.
Διακρινω, κατα την ταπεινη μου κριση και αποψη,
μια λανθασμενη και αδιανοητη, νοοτροπια,
και παραεξω, αλλα και στο φορουμ την οποια θα ηθελα να σχολιασουμε.
Ποια ειναι αυτη; Ειναι η εκτιμηση-θεση, οτι κατα καποιο τροπο,
η εκαστοτε ομολογια επι ζητηματων της Πιστεως, που θα δωσουμε εναντιον ζητηματων οπως:
o οικουμενισμος, οι βλασφημιες, η καρτα πολιτη-νεα ταυτοτητα, η αλλα φλεγοντα θεματα,
που απτονται της πνευματικης μας ζωης, και της ορθοδοξης αυτοσυνειδησιας μας,
αποβαινει εις βαρος των αλλων πνευματικων μας "καθηκοντων",
οπως μετανοια, προσευχη, ελεημοσυνη, λειτουργικη ζωη κλπ κλπ.
Δηλαδη με πιο απλα λογια, εαν εγω κατεβω στο πεζοδρομιο,
και φωναξω σε αυτον που επιθυμει για τους οποιους λογους του,
να με τσιπαρει σαν το κατσικι,
η να μου βριζει χυδαια τον Χριστο και Λυτρωτη μου,
η να θελει να με κανει ισωμα, με τις χιλιαδες αιρεσεις των πεντηκοστιανων
η το παπικο παραμαγαζο,
ταχα θα μου χαλασει το ασκητικο-πνευματικο-αυτοειδωλο,
το οποιο εχω κατασκευασει και βαυκαλιζομαι ναρκισσιστικα επ'αυτου,
εαν δεν επαιρομαι ηδη και εσωτερικα μεχρι πτωσεως εωσφορικης..
Δεν το καταλαβαινω αυτο. Τι σοϊ λογισμοι ειναι αυτοι.
Οταν ο π.Παϊσιος κατεβηκε το 87, στη Θεσσαλονικη στον δρομο,
και το ειπα παραπανω παλι, να φωναξει εξω απο το σινεμα,
που παιζοταν το βλασφημο εργο, μηπως του χαλασε η ασκηση και η πνευματικοτητα;
Μηπως δεν ειχε αγαπη, για τον πλησιον ο π.Παϊσιος;
Μηπως ειχε τρεις θανατηφορες ασθενειες, ταυτοχρονα ο π.Παϊσιος
καρκινο, μισο πνευμονα, βαρια κηλη, και δεν ξερω τι αλλο,
και καθοταν επι ωρες να ακουει, και να αναπαυει τον καθε μπερδεμενο ανθρωπισκο;
Oι αλλοι Αγιορειτες που φωναζουν και κατεβηκαν στο δρομο, και θα ξανακατεβουν;
Αυτοι δεν εχουν προσφορα και διακονημα προς τον πλησιον, και τους κοπηκε, η τους μειωθηκε;
Μηπως το κανουμε, η θα το καναμε εμεις ποτε αυτο, που ντρεπομαστε να παμε να φωναξουμε για τον Χριστο;
Ποια λογικη λεει, και δη πνευματικη λογικη, οτι εαν εγω ως Διονυσης, ως Χ, ως Ψ,
φωναξω και ομολογησω, και διαμαρτυρηθω, και κατεβω στο δρομο,
θα με αποστερησει αυτο απο το να δωσω βοηθεια στον πλησιον μου,
απο το να προσευχηθω, απο το να μελετησω, απο το να εκκλησιαζομαι;
Αυτο δεν ειναι λογικη.
Ειναι προφαση για φυγη,
καλυμμα δειλιας,
αυτοϋπνωτισμος,
και να μην πω αφορμη και μητρα προδοσιας.
Nομιζω οτι ο καθενας που θεωρει οτι εχει ορθοδοξη αυτοσυνειδησια, και εχει παρει στα σοβαρα τον Χριστο,
και δεν γραφει απλα στα φορουμ η οπου αλλου, για να περνα η ωρα του, και επειδη ειναι της μοδας,
πρεπει να εχει καταλαβει, οτι η Πιστη μας η Ορθοδοξη, υποκειται σε εναν ολοενα και πιο απροκαλυπτο διωγμο,
οπου γης.
Στην αρχη με νομους, επειτα με βλασφημιες, με προπαγανδα, με εκτοπιση προς το περιθωριο, με λοιδωρια,
με αντιχριστιανικα συστηματα που πανε να επιβληθουν, και αργοτερα Κυριος οιδε, ισως και με σωματικους διωγμους.
Απεναντι σε ολα αυτα, δεν καλειται ο καθε Χριστιανος, (αμαρτωλος και αγιος, τι σημασια εχει), να δωσει μαρτυρια;
Εαν δεν πηγαινουμε στο ενα, αγνοουμε το αλλο, απαξιουμε το τριτο,
και δεν προπονουμαστε αγωνιστικα με φρονημα και πιστη, για τα χειροτερα που ερχονται,
με μαθηματικη ακριβεια, οπως ερχοντουσαν παντοτε μεσα στην ιστορια της μαρτυρικης μας Εκκλησιας,
θα παμε ως δια μαγειας ξαφνικα νομιζετε να μαρτυρησουμε εαν το απαιτησουν οι καιροι;
Ας μην γελιομαστε. Θα προσκυνησουμε τον μαμμωνα, και θα βαραμε και παλαμακια..
Τυχαια νομιζετε ειναι, οι Αγιες Τραπεζες μας, χτισμενες επανω στα λειψανα αγιων Μαρτυρων;
Ουτε καν οσιων, ουτε μεγαλων αγιων εν ειρηνη τελειωθεντων. Αλλα Μαρτυρων!
Πανω στα αιματα, ειναι στερεωμενη η Εκκλησια μας. Οχι στα λογια, οχι στα ευκολα εργα, οχι στην υπεκφυγη.
Και εαν και εγω που τα γραφω αυτα ως Διονυσης, αστοχησω, η κανω κοκοκο και παπαπα, στην δυσκολη ωρα,
που θα παιζεται το κεφαλακι μου, θα κριθω αναλογα, η αληθεια ομως δεν αλλαζει.
Η αληθεια ειναι δεδομενη. Εισαι Χριστιανος; Θα ανεβεις στον Σταυρο. Τελος.
Εαν δεν μπορεις να ανεβεις εσυ, τουλαχιστον μην λοιδωρεις, απαξιωνεις,
και μην κατακρινεις αυτους που ξεκινησαν ηδη να ανεβαινουν εστω και στραβα,
εστω και κουτσα, χωρις στυλ, και "υψηλο επιπεδο πνευματικοτητος".
Ετσι ισως κριθεις και πιο επιεικως..
Οποιος θελει, σχολιαζει περαιτερω.