Ψυχοφελή μηνύματα...

[aposal]

«Η πολυλογία είναι μητέρα της αδιαφορίας, υπόθεση αγνωσίας και μωρίας, πόρτα της κατακρίσεως, υπηρέτης των ψεμάτων και ψυχρότητα της ευλαβούς θερμότητας».
Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

[toula]

..Μόλις αποχωρήσει η χάρις του Θεού, η ψυχή του ανθρώπου συμμαζώνεται και ο φόβος για τα μέλλοντα τον πλησιάζει... Επισφαλής κάθε ανθρώπινη προσπάθεια, χωρίς την χάρη του Θεού...

Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου.

[aposal]

«Μην απλώνεσαι σε μακρές συνομιλίες με εκείνον που σε ακούει με κακή όρεξη, για να μην τον αηδιάσεις και τον κάνεις να σε σιχαθεί, διότι έχει γραφεί: «Ο πλεονάζων λόγων, βδελυχθήσεται».(Σειράχ,κεφ.7)
Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

[toula]

«Χάριτί εστε σεσωσμένοι»

Ποιός μπορεί να κατανοήσει και να αναγνωρίσει ότι η χάρις μας σώζει -ότι δηλαδή σωζόμεθα με τη χάρη του Θεού και όχι με τα δικά μας έργα και αρετές; Ποιος μπορεί να το κατανοήσει και να το αναγνωρίσει; Μόνον όποιος κατανόησε και είδε την απύθμενη άβυσσο του θανάτου και της φθοράς, στην οποία ο άνθρωπος βουλιάζει, δια της αμαρτίας˙ και όποιος επίσης κατανόησε και είδε το ύψος της τιμής και δόξας στην οποία αίρεται ο άνθρωπος στην Ουράνια Βασιλεία, στη χώρα της αφθαρσίας, στον Οίκο του Ζώντος Θεού -μόνον ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να κατανοήσει και να αναγνωρίσει ότι όντως είμαστε χάριτι σεσωσμένοι!

Ένα παιδί ταξίδευε τη νύχτα. Σκόνταψε κι έπεσε σε μια τρύπα και ύστερα σε μια άλλη, και κατρακυλώντας από χάσμα σε χάσμα, κατακρημνίστηκε σε μια πολύ βαθιά άβυσσο, από την οποία δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να βγει με τις δικές του δυνάμεις.
Όταν το παιδί πια παραδόθηκε στην τύχη του και πίστεψε ότι το τέλος είχε έρθει, αίφνης κάποιος, ο οποίος στεκόταν επάνω από την άβυσσο, του έριξε ένα σκοινί και του φώναξε να το αρπάξει και να κρατηθεί γερά απ’ αυτό. Αυτός ήταν ο υιός του βασιλέως ο οποίος, μετά τη διάσωση του παιδιού, το πήρε στο σπίτι του και το έλουσε, το έντυσε και το έφερε στο παλάτι, όπου το έβαλε να καθίσει δίπλα του. Μήπως το παιδί σώθηκε με τις δικές του δυνάμεις; Όχι, με κανέναν τρόπο! Το μόνο που έκανε το παιδί ήταν να αρπάξει την άκρη του σκοινιού και να κρατηθεί απ’ αυτό.

Τότε, με τι σώθηκε το παιδί; Με το έλεος του υιού του βασιλέως! Στη σχέση του Θεού με τους ανθρώπους, το έλεος αυτό ονομάζεται Χάρις. Χάριτί εστε σεσωσμένοι. Ο απόστολος Παύλος επαναλαμβάνει αυτή τη φράση λίγο παρακάτω (βλ. ο.π. 2,8), ώστε οι πιστοί χριστιανοί να κατανοήσουν και να θυμούνται αυτά τα λόγια.

Ω αδελφοί μου, ας καταλάβουμε και ας θυμόμαστε ότι σωζόμεθα δια της χάριτος, από τον Κύριο Ιησού Χριστό. Ήμασταν εγκλωβισμένοι στα σαγόνια του θανάτου, αλλά μας δόθηκε χάρις και ζωή στις αυλές του Κυρίου και Θεού ημών.

Ω Κύριε Ιησού Χριστέ Σωτήρα μας, δια Σου σωζόμεθα!

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

http://agiameteora.net/

[toula]

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος ζητά, όχι μόνο να μην κατακρίνουμε τους άλλους αλλά και να σκεπάζουμε τα αμαρτήματα αυτών. «Γίνε κοινωνός στα παθήματα όλων, αλλά στάσου με το σώμα σου μακριά από όλους. Κανένα να μη ελέγχεις και κανένα να μη κατηγορείς για τη συμπεριφορά του, ούτε και τον πιο κακό. Άπλωσε τον χιτώνα σου πάνω σ' αυτόν που έφταιξε, και σκέπασε τον. Κι ΑΝ δεν μπορείς να φορτωθείς επάνω σου το φταίξιμό του και να δεχτείς για λόγου του την τιμωρία και την ντροπή, τουλάχιστον δείξε υπομονή και μη τον περιφρονήσεις». Σκέπασε αυτόν που φταίει, όταν βέβαια δεν πρόκειται να σε ζημιώσει. Με τον τρόπο αυτό του δίνεις θάρρος, αλλά και συ κρατάς το έλεος του Θεού». Πολλές φορές βλέπουμε ένα αμάρτημα και εύκολα το κατακρίνουμε αλλά η θέση διαφόρων ασκητών είναι διαφορετική και φερόντουσαν με αγάπη. «Κάποιοι από τους πατέρες ρώτησαν τον αββά Ποιμένα: αν δούμε ένα αδελφό να αμαρτάνει, θέλεις να του κάνουμε παρατηρήσεις; και ο γέροντας απάντησε: Εγώ μέχρι τώρα, αν κάποιος λόγος με αναγκάζει να περάσω από κείνο το μέρος και δω τον αδελφό να αμαρτάνει, τον προσπερνώ και δεν τον ελέγχω». Το γεροντικό αναφέρει ότι: «Ένας από τους πατέρες, βλέποντας κάποιον να αμαρτάνει, έκλαψε πικρά και είπε: Αυτός σήμερα, εγώ αύριο».

[aposal]

«Κάθε άνθρωπος είναι ο ζωγράφος και ο γλύπτης της ζωής του».
Γρηγόριος ο Θεολόγος

[aposal]

«Η σοφία δεν στολίζεται με ωραία λόγια, αλλά αποδεικνύεται από τα έργα».
Γρηγόριος ο Θεολόγος

[aposal]

«Τίποτε δεν τυφλώνει τόσο, όσο ο φθόνος».
Γρηγόριος ο Θεολόγος

[aposal]

«Ο Χριστός πείνασε σαν άνθρωπος, αλλά έθρεψε τα πλήθη σαν Θεός».
Γρηγόριος ο Θεολόγος

[aposal]

«Η υπομονή είναι αποτέλεσμα καλοσύνης. Όταν χάνεις την μία, χάνεις και την άλλη».
Μέγας Βασίλειος