Ψυχοφελή μηνύματα...

[aposal]

«Υπάρχει πολλή δυστυχία στον κόσμο που την αγνοούμε. Όμως ο Θεός δεν επιτρέπει δοκιμασίες από τις οποίες δε θα βγει κάτι καλό».
Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

[toula]

Καλύτερα να τα βάλεις με τον Θεό παρά με τον πνευματικό σου. Διότι εάν τα βάλεις με τον Θεό, ο πνευματικός σου θα μεσιτεύσει για εσένα προς τον Θεό ώστε να αποκατασταθεί η σχέση μαζί Του. Εάν όμως τα βάλεις με τον πνευματικό σου δεν θα υπάρχει κανείς για να σε συνδέσει με τον Θεό, έλεγε ένας σοφός γέροντας.
------------------------------
Από τους πρώτους λογισμούς που δέχεται ένας χριστιανός που θέλει να ζήσει γνήσια την χριστιανική πνευματική ζωή είναι εναντίον του πνευματικού του πατέρα. Ο διάβολος βάζει λογισμούς εναντίον του πνευματικού για να απομακρύνει τον πιστό από την εξομολόγηση αλλά και από την ασφάλεια της πνευματικής καθοδήγησης που προσφέρει ο πνευματικός πατέρας. Γι'αυτό και είναι σημαντικό να εξομολογηθούμε αυτούς τους λογισμούς που έχουμε εναντίον του πνευματικού μας ώστε να φανερώσουμε τις μεθοδείες και τα τεχνάσματα του διαβόλου. Πολλές φορές ο πιστός συνδεόμενος με τον πνευματικό του πατέρα και γνωρίζοντάς τον καλύτερα μπορεί να "σκανδαλιστεί" από κάποια συμπεριφορά του. Δεν πρέπει να κρατά μέσα του αυτούς τους λογισμούς, αλλά με ταπείνωση, χωρίς να επιδιώκει να δικαιολογήσει τον "σκανδαλισμό" του να τον φανερώνει στον πνευματικό του κι έτσι να ειρηνεύει. Ο πνευματικός γνωρίζει καλά ότι το πνευματικό του τέκνο μπορεί να πέσει θύμα τέτοιων λογισμών και δεν μας παρεξηγεί αντιθέτως αναγνωρίζει την ανδρεία μας και την απλότητά μας, την ταπείνωση και τον πόθο μας να έχουμε καθαρή εξομολόγηση που είναι το θεμέλιο της πνευματική ζωής.
------------------------------
Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε ότι στον πνευματικό μας αγώνα δεν πολεμούμε με ανθρώπους αλλά με τα πνεύματα της πονηρίας και της διαβολής. Και το τονίζουμε αυτό διότι πολλές φορές νομίζουμε ότι αυτό που σκεφτόμαστε είναι λογικό και ισχύει ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα ψέμα που μας παρουσιάζεται ως αληθινό από τον διάβολο. Γι'αυτό και η εξομολόγησή μας θα πρέπει να είναι καθαρή, να τα λέμε όλα όπως είναι χωρίς δικαιολογίες και μισόλογα ώστε να καθαριζόμαστε πλήρως από τις αμαρτίες. Έτσι ο διάβολος δεν βρίσκει τόπο μέσα μας για να πατήσει και να θεμελιώσει πλάνες και σκάνδαλα που θα μας αποπροσανατολίσουν από την πνευματική μας εργασία που στόχο έχει τον Χριστό.
Τέτοιον πόλεμο κατά του πνευματικού δέχονται κυρίως οι άνθρωποι που πήραν σοβαρά την σωτηρία τους. Διότι όταν ο διάβολος βλέπει ότι κάποιος πήρε σταθερή απόφαση να αλλάξει, να αφήσει πίσω του την αμαρτωλή ζωή και πλέον να καλλιεργεί τις αρετές τρεφόμενος μέσα στην Εκκλησία τότε ένα περισσότερο θέλει να τον ταράξει, να διασαλεύσει την εμπιστοσύνη του προς τον πνευματικό του και σιγά σιγά να του μετριάσει την πνευματική προσπάθεια και να εξαλείψει τον θείο ζήλο που έχει.
------------------------------
Το ζητούμενο βεβαίως δεν είναι να συνδεθούμε με έναν πνευματικό αλλά να αποκτήσουμε σχέση με τον Χριστό. Μία σχέση όμως που περνά μέσα από το πετραχήλι του πνευματικού, που σταθεροποιείται και αυξάνεται μέσα από την υπακοή μας στον πνευματικό μας πατέρα.
------------------------------
Λέγει ο απ. Παύλος προς τους Κορινθίους: "ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ᾿ οὐ πολλοὺς πατέρας· ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα" (Α Κορ. 4,15). Δηλαδή: Έστω και αν έχετε παρά πολλούς παιδαγωγούς και διδασκάλους κατά Χριστόν (ανθρώπους που μπορεί να μιλάτε για πνευματικά ζητήματα), δεν έχετε όμως πολλούς πατέρας. Ένας είναι ο πατέρας σας, εγώ. Διότι εγώ, με τον φωτισμόν και την δύναμιν του Χριστού, σας έχω γεννήσει πνευματικώς εις την νέαν ζωήν δια μέσου του Ευαγγελίου.
------------------------------
Βλέπουμε δηλαδή τον απόστολο Παύλο να διεκδικεί μια ξεχωριστή θέση στη πνευματική προσπάθεια των πνευματικών του τέκνων, θέλοντας να τονίσει ότι ναι μεν μπορεί με πολλούς να μιλούμε για πνευματικά ζητήματα όμως ένας είναι ο πνευματικός μας πατέρας που μας γεννά και μας αναγεννά μέσα από τον Μυστήριο της Εξομολογήσεως και μας καθοδηγεί προς την πνευματική μας ενηλικίωση φέροντας πλήρως την πνευματική ευθύνη για εμάς (δεν μπορούμε αδιακρίτως να συμβουλευόμαστε τον οποιονδήποτε για θέματα πνευματικής φύσεως και να εμπιστευόμαστε τα εσώψυχά μας σε ρασοφόρους που δεν γνωρίζουμε).
------------------------------
Μπορεί λοιπόν να συζητούμε και με κάποιους άλλους ιερείς ή μοναχούς όμως μην πέσουμε στο λάθος ν' ακολουθούμε οποιαδήποτε συμβουλή αυτών πριν το συζητήσουμε με τον πνευματικό μας ή πριν συμβουλευτούμε τον πνευματικό μας.
------------------------------
Να τονίσουμε όμως κι αυτό: εάν έχουμε εμπιστοσύνη στον πνευματικό μας πατέρα δεν χρειάζονται συμβουλές από άλλους. Το να μπαίνουμε στην διαδικασία να συμβουλευόμαστε άλλους πατέρες σημαίνει ότι αφήσαμε μέσα μας τον λογισμό ότι ίσως ο πνευματικός μας δεν ξέρει καλά το θέμα αυτό ή η απάντηση που μας έδωσε δεν μας ευχαρίστησε. Όμως το θέμα δεν είναι εάν η απάντηση του πνευματικού μας ευχαρίστησε αλλά εάν η απάντησή του σε ένα θέμα που μας απασχολεί είναι πνευματικά ωφέλιμη για εμάς. Και η αλήθεια είναι ότι τις περισσότερες φορές η απάντηση που δεχόμαστε από τον πνευματικό μας πατέρα δεν μας αρέσει γιατί ίσως μας ξεβολεύει και μας βάζει ν' αναλάβουμε την δική μας ευθύνη αλλά και να ταπεινωθούμε.
------------------------------
Παρατηρείται λοιπόν το φαινόμενο αρκετοί χριστιανοί να ρωτούν (για άκρως προσωπικά- πνευματικά ζητήματα) εκτός από τον πνευματικό τους, την συμβουλή κι άλλων πατέρων μοναχών ή ιερέων ψάχνοντας όχι μια ψυχοφέλιμη συμβουλή αλλά μια απάντηση που θα τους ευχαριστεί. Και αυτό είναι ολέθριο.
------------------------------
Γι' αυτό και πολλές φορές σε μηνύματα που δεχόμαστε που αφορούν πνευματικά ζητήματα η δική μας συμβουλή είναι "ότι σας πει ο πνευματικός σας". Πολλές φορές διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει πνευματικό πατέρας. Ευκαιρία να αποκτήσετε έναν πνευματικό που θα είναι κοντά σας και θα μπορείτε να τον βλέπεται εύκολα και συχνά ώστε να μπείτε πλέον κάτω από την δική του προστασία, μέριμνα και αγάπη εν Χριστώ.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[aposal]

«Οι άνθρωποι θα μείνουν φτωχοί, γιατί δεν θα έχουν αγάπη στα δένδρα».
Προφητεία Αγίου Κοσμά Αιτωλού

[toula]

Ας αποφεύγουμε όσους μας βλάπτουν

Φίλος ἄμυαλος καὶ ἐπιπόλαιος εἶναι πηγὴ βλάβης, ἐνῷ ἡ συναναστροφὴ μὲ συνετοὺς εἶναι πηγὴ γλυκύτητας.

Τσακίζει τὴν καρδιὰ ἡ συντροφιὰ μὲ ἀσύνετους. Καλύτερα νὰ κατοικήσεις μαζὶ μὲ θηρία, παρὰ μὲ ἀνθρώπους κακότροπους.

Κάθισε μαζὶ μὲ γύπες, παρὰ μὲ πλεονέκτη καὶ ἀχόρταγο. Γίνε φίλος μὲ φονιά, παρὰ μὲ φιλόνικο.

Μίλησε μὲ χοῖρο, παρὰ μὲ κοιλιόδουλο ἄνθρωπο, γιατὶ εἶναι καλύτερη ἡ γοῦρνα τῶν χοίρων ἀπὸ στόμα λαίμαργο καὶ ἀχόρταγο.

Κάθισε ἀνάμεσα σὲ λεπρούς, παρὰ ἀνάμεσα σὲ ὑπερήφανους.

Τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ

[toula]

Για την σωστή χριστιανική αγωγή χρειάζονται

λίγα λόγια, πολύ παράδειγμα και

περισσότερη προσευχή.

Γέροντας Επιφάνειος Θεοωδορόπουλος

[toula]

Μη λυπάσαι και μην πικραίνεσαι ο Χριστός είναι εδώ

Να γνωρίζεις ότι πολλές φορές θα αισθανθείς τον εαυτό σου να ενοχλείται και να λείπει από μέσα του αυτή η αγία ειρήνη και γλυκιά μοναξιά και αγαπητή ελευθερία, και μερικές φορές μπορεί να σηκωθεί από τις κινήσεις της καρδιάς σου μία σκόνη, που θα σε ενοχλήσει στην πορεία που πρόκειται να εκτελέσεις.

Και αυτό σου το παραχωρεί ο Θεός για μεγαλύτερο καλό σου. Θυμήσου ότι αυτός είναι ο πόλεμος από τον οποίον οι άγιοι έλαβαν τα στεφάνια των μεγάλων μισθών. Σε όλα εκείνα που σε συγχίζουν πρέπει να πείς: «Κύριέ μου, βλέπεις εδώ τον δούλο σου, ας γίνει σε μένα το θέλημά σου.

Γνωρίζω και το ομολογώ ότι η αλήθεια των λόγων σου παραμένει πάντοτε σταθερή και οι υποσχέσεις σου είναι αψευδείς και σ αυτές ελπίζω. Εγώ παραμένω μόνον για σένα». Ευτυχισμένη, βέβαια, είναι η ψυχή εκείνη που προσφέρεται με τον τρόπο αυτό στον Κύριό της, κάθε φορά που ενοχληθεί ή συγχισθεί. Και αν παραμείνει ο πόλεμος αυτός και δεν μπορέσεις έτσι γρήγορα, όπως θέλεις να ενώσεις το θέλημά σου με το θέλημα του Θεού, μην δειλιάσεις γι αυτό ούτε να λυπηθείς.

Αλλά συνέχισε να προσφέρεις τον εαυτό σου και να προσκυνάς και θα νικήσεις. Ρίξε μία ματιά και στον κήπο που ήταν ο Χριστός σου και που τον αποστρεφόταν η ανθρωπότητα λέγοντας: «Πατέρα, αν είναι δυνατό, ας παρέλθει το ποτήριο αυτό από εμένα». Αλλά αμέσως διέταξε να βάλει την ψυχή του σε μοναξιά και με ένα θέλημα απλό και ελεύθερο έλεγε με πολύ βαθειά ταπείνωση: «αλλά όχι όπως θέλω εγώ, αλλά όπως Εσύ» (Ματθ. 26,39).

Όταν βρίσκεσαι σε κάποια δυσκολία, μην υποχωρήσεις καθόλου, αν δεν υψώσεις πρώτα τα μάτια σου στο Χριστό, πάνω στο σταυρό, και θα δεις τυπωμένο εκεί με μεγάλα γράμματα ότι κι εσύ πρόκειται να οδηγηθείς στην θλίψη εκείνη και τον τύπο αυτόν αντέγραψέ τον με τα έργα στον εαυτό σου, και όταν καμμιά φορά ενοχληθείς από την αγάπη του εαυτού σου, μην δειλιάσεις, ούτε να χωρισθείς από το σταυρό, αλλά τρέξε σε προσευχή και δείξε υπομονή στην ταπείνωση, μέχρις ότου νικήσεις την θέλησή σου και θελήσεις να γίνει σε σένα το θέλημα του Θεού.

Και αφού αναχωρήσεις από την προσευχή, συγκεντρώνοντας μόνον τον καρπόν αυτόν, να σταθείς χαρούμενος. Αλλά αν δεν έφθασε σ αυτό η ψυχή σου, ακόμη παραμένει νηστική και χωρίς την τροφή της. Αγωνίζου ώστε να μην κατοικήσει στην ψυχή σου κανένα άλλο πράγμα, ούτε για λίγο χρονικό διάστημα, παρά μόνον ο Θεός.

Μή λυπάσαι και μην πικραίνεσαι για κανένα πράγα, ούτε να παρατηρείς τις πονηριές και τα κακά παραδείγματα των άλλων, αλλά ας είσαι σαν ένα μικρό παιδί, που δεν υποφέρει από καμμία από τις πικρίες αυτές, αλλά τα ξεπερνά όλα χωρίς καμμία βλάβη.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

[toula]

Τον πόνο σου δεν μπορώ να τον νιώσω όσο και να θέλω. Ο πόνος σου είναι κάτι προσωπικά δικό σου. Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να στέκομαι δίπλα σου, να προσεύχομαι για σένα, να σου κρατώ το χέρι, να σου χαμογελώ.
------------------------------------
Τον πόνο σου όμως δεν μπορώ να τον νιώσω. Αλλιώς εσύ βιώνεις μια κατάσταση αλλιώς την βιώνω εγώ. Μπορεί να καταλαβαίνω με το νου μου ότι στεναχωριέσαι για κάτι αλλά μόνο η δική σου καρδιά βιώνει με τον συγκεκριμένο τρόπο και βάθος τον πόνο αυτόν.
------------------------------------
Ξέρεις όμως κάτι; Ο πόνος σου, η θλίψη σου αγγίζει και εμένα. Μπορεί να μην την βιώνω όπως εσύ αλλά με αγγίζει. Με αγγίζει παίρνοντας άλλη μορφή· αυτήν την θλίψη που γεννιέται μέσα μου όταν σε βλέπω θλιμμένη και θλιμμένο.
------------------------------------
Μην είστε αυστηροί με αυτούς που βιώνουν μια θλίψη, έναν πόνο στην ζωή τους και την εκφράζουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο, διότι ακριβώς επειδή δεν μπορούμε να βιώσουμε αυτό που περνούνε δεν μπορούμε και να κρίνουμε τα αποτελέσματα αυτής της κατάστασής τους. Μόνο ο Χριστός ξέρει τι περνά ο άλλος, γι'αυτό και θα είναι δίκαιος μαζί του. Μόνο ο Χριστός γνωρίζει τους αγώνες του, την αγωνία του, τις κινήσεις της καρδιάς του.
------------------------------------
Τέτοιες στιγμές που ο άλλος ζει την προσωπική του Γεσθημανή και τον Γολγοθά συγχρόνως, καλούμαστε απλά να δώσουμε το "παρόν" στην ζωή του, να του δείξουμε ότι είμαστε πρόθυμοι να τον ακούσουμε. Προσευχή, σιωπή, υπομονή, κατανόηση. Εάν αγαπούμε τον άλλον αυτά πρέπει να δείξουμε τέτοιες στιγμές που ο αδελφός μας δοκιμάζεται. Εκείνες τις στιγμές ο άλλος είναι εύθραυστος. Ένας λόγος μας, ένα βλέμμα μας είτε μπορεί να τον ειρηνεύσει είτε μπορεί να τον κομματιάσει.
------------------------------------
Πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι εάν η θλίψη αυτή στοιχειώνει την δική μας καρδιά δεν θα πρέπει να την αφήσουμε για καιρό. Θα πρέπει να πάρουμε τα μέτρα μας. Συνήθως οι άνθρωποι θλίβονται όταν κάτι γίνεται στην ζωή τους που δεν περίμεναν ή δεν γίνεται κάτι που ποθούσαν.
------------------------------------
Μέχρι ενός σημείου είναι κατανοητή και αποδεχτή αυτή η θλίψη. Όμως πολλές φορές ξεπερνάει τα όρια. Και "όρια" θεωρούμε το σημείο εκείνο κατα το οποίο πλέον η θλίψη γίνει κατάθλιψη και μια συναισθηματική φόρτιση μετατρέπεται σε χρόνια κατήφεια, παραξενιά, ιδιοτροπία. Αυτό γίνεται όταν ο άνθρωπος εγκλωβίζεται σ' αυτά που ποθεί και υπεραναλύει τις καταστάσεις.
------------------------------------
Θέλει απλότητα ώστε να δεχόμαστε το κάθε τι στην ζωή μας, θέλει πίστη στον Θεό που μας αγαπά γνήσια ακόμα κι όταν εμείς τον θεωρούμε απών.
------------------------------------
Τότε που ο Θεός δεν φαίνεται καλούμαστε σαν παλικάρια να αντισταθούμε στους λογισμούς της θλίψης και να τους αντικαταστήσουμε με λογισμούς ελπίδας και με ανδρείο φρόνημα να δούμε την ζωή κατάματα. Τότε που ο Θεός δεν φαίνεται είναι που μας μιλά με χίλιους δυο τρόπους. Μας μιλά με το στόμα των οικείων μας που μας αγαπούν, μας χαμογελά με τα χείλη των φίλων μας που μας νοιάζονται, μας αγγίζει με ένα απογευματινό αεράκι να μας απαλύνει τον πόνο, μας τραγουδά με τα αηδόνια της χαραυγής, μας παρηγορεί και μας παραδειγματίζει με τους βίους των Αγίων που τόσα και τόσα έπαθαν αλλά δεν απελπίστηκαν. Εάν δεν βλέπουμε, δεν ακούμε και δεν νιώθουμε τον Θεό δεν φταίει ο Θεός, εμείς έχουμε γεμίσει την καρδιά μας με τον εγωισμό μας που τρέφει την θλίψη μας (που δεν μπορούμε να αποδεχθούμε αυτό που μας συνέβη) κι έτσι ο Θεός δεν βρίσκει ούτε μια μικρή ακρούλα για να έρθει και να μείνει.
------------------------------------
Η ζωή είναι όμορφη όταν όλα βλέπονται μέσα από το πρίσμα της αιωνιότητας. Η ζωή είναι γεμάτη φως όταν βλέπουμε παντού και πάντοτε τα δώρα του Θεού που προσφέρονται σε εμάς δωρεάν.
------------------------------------
Κι αν κάποτε η θλίψη εισβάλει στην ζωή μας ας την αντιμετωπίσουμε με ζωή. Διότι η κάθε θλίψη είναι κι ένας μικρός θάνατος. Τον θάνατο λοιπόν μόνο με την ζωή μπορείς να τον νικήσεις.
------------------------------------
Η ζωή δεν κουράζει. Αυτό που μας κουράζει είναι που πεθαίνουμε για εμάς συνεχώς χωρίς να ζούμε για χάριν κανενός.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Συνήθως οι άνθρωποι μας αγαπάνε ανάλογα με την χρονική και ψυχική φάση στην οποία βρίσκονται. Εύκολα μας πετάνε και μας αλλάζουν όταν αλλάξουν τα δεδομένα τους. Μονάχα ο Θεός είναι σταθερός εραστής της ανημπόρια μας, μονάχα εκείνος μας αγαπάει δίχως να μας χρησιμοποιεί…

π. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

να μιλάς με τον άλλον και όχι για τον άλλον...

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

για να ζήσεις την ζωή που αγαπάς πρέπει ν' αγαπήσεις την ζωή που ζεις...

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος