Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ο Άγιος Παίσιος έλεγε πως η γκρίνια είναι κατάρα στην ζωή μας. Αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια. Πολλοί μου λένε, «πάτερ η καθημερινότητα μου είναι κόλαση». Και τους απαντώ «μα πως να μην είναι, όταν από το πρωί που ξυπνάς δεν σκέφτεσαι και δεν λες τίποτα όμορφο, φωτεινό, αισιόδοξο, ελπιδοφόρο;».

Οι περισσότεροι από εμάς ξεκινάμε την μέρα μας, με γρίνια, «ουφ, πως θα περάσει και η σημερινή μέρα….ωχχ ποιος πάει τώρα στην δουλειά…πως θα δω τα μούτρα του τάδε στο γραφείο, θα με πεθάνει η ζέστη, θα με διαλύσει το κρύο, θα έχει κίνηση και θα νευριάσω, έχω τόσα θέματα να αντιμετωπίσω, κ.α πολλά. …..». Όμως ο τρόπος που ξυπνάμε το πρωί σε μεγάλο ποσοστό καθορίζει το υπόλοιπο της ημέρας μας.
Θα πρότεινα λοιπόν, να δοκιμάσουμε, να κοιμόμαστε όσο πιο νωρίς μπορούμε, ώστε να δώσουμε στο εαυτό μας, την δυνατότητα να ξυπνήσει νωρίτερα πριν πάει ή αρχίσει την δουλειές του. Και αφού σηκωθούμε να δοξάσουμε τον Θεό που μας χάρισε ακόμη μια μέρα με τις χαρές και δυσκολίες της. Έπειτα να δώσουμε μια κίνηση στο σώμα μας, ακόμη κι αν είναι ένα απλό τέντωμα, αλλά κάτι πρέπει να κάνουμε με ένα σώμα που όλη νύχτα έμεινε σε ακινησία.

Μην ξεχνάμε ότι ο άνθρωπος είναι ένα Ον εν κινήσει προς την Βασιλεία του Θεού, δεν φτιάχτηκε για την ακινησία αλλά για την εξέλιξη, για αυτό και αρρωσταίνει σε νοητικές, ψυχικές και σωματικές στατικότητες, μη δηλαδή εξελίξιμες καταστάσεις.
Έπειτα να πιούμε ένα ρόφημα που θα μας βοηθήσει να ξυπνήσουμε λιγάκι. Αυτό το πρότεινε ο Γέροντας Ιωσή ο Ησυχαστής. Εκεί το άκουσα και εγώ. Και μετά μπορούμε να αρχίσουμε να λέμε για λίγα λεπτά την «Ευχή του Ιησού» μαζί με δοξολογία και ευχαριστία.
Νομίζω ότι με αυτό τον πρωινό πρόγραμμα η ζωή μας θα κατακλειστεί από την θετική-αγιαστική παρουσία του Παρακλήτου Πνεύματος που μόνο ομορφιά και φως μπορεί να χαρίσει στην ζωή μας.

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

[toula]

Μὴ δειλιάσης· οὔτε νὰ ταραχθῇς...

Ὅταν βρίσκεσαι πληγωμένος, ἐπειδὴ ἔπεσες σὲ κάποιο ἁμάρτημα λόγῳ ἀδυναμίας σου ἢ καμιὰ φορὰ μὲ τὴν θέλησί σου γιὰ κακό σου, μὴ δειλιάσης· οὔτε νὰ ταραχθῇς γι᾿ αὐτό, ἀλλὰ ἀφοῦ ἐπιστρέψης ἀμέσως στὸ Θεό, μίλησε ἔτσι: «Βλέπε, Κύριέ μου· ἔκανα τέτοια πράγματα σὰν τέτοιος ποὺ εἶμαι· οὔτε ἦταν δυνατὸ νὰ περίμενες καὶ τίποτα ἄλλο ἀπὸ ἐμένα τὸν τόσο κακοπροαίρετο καὶ ἀδύνατο, παρὰ ξεπεσμὸ καὶ γκρέμισμα».

Καὶ ἐδῶ, ξευτελίσου στὰ μάτια σου ἀρκετὴ ὥρα καὶ λυπήσου μὲ πόνο καρδιᾶς γιὰ τὴν λύπη ποὺ προξένησες στὸν Θεὸ καὶ χωρὶς νὰ συγχυσθῇς, ἀγανάκτησε κατὰ τῶν αἰσχρῶν σου παθῶν, ἰδιαιτέρως δὲ καὶ μάλιστα, ἐναντίον ἐκείνου τοῦ πάθους ποὺ ἔγινε αἰτία νὰ πέσῃς· ἔπειτα πὲς πάλι· «Οὔτε μέχρι ἐδῶ θὰ στεκόμουνα, Κύριέ μου, καὶ θὰ ἁμάρτανᾳ χειρότερα, ἐὰν ἐσὺ δὲν μὲ κρατοῦσες μὲ τὴν πολὺ μεγάλη σου ἀγαθότητα».

Καὶ εὐχαρίστησέ τον καὶ ἀγάπησέ τον περισσότερο παρὰ ποτὲ θαυμάζοντας τὴν τόση μεγάλη εὐσπλαγχνία του, ὅτι καὶ παρόλο ποὺ λυπήθηκε ἀπὸ σένα, πάλι σοῦ δίνει τὸ δεξί του χέρι καὶ σὲ βοηθάει, γιὰ νὰ μὴ ξαναπέσῃς στὴν ἁμαρτία· τελευταία πὲς μὲ μεγάλο θάρρος στὴ μεγάλη εὐσπλαγχνία του· «Ἐσύ, Κύριέ μου, κάνε σὰν ἐκεῖνος ποὺ εἶσαι καὶ συγχώρεσέ με καὶ μὴν ἐπιτρέψης στὸ ἑξῆς νὰ ζῶ χωρισμένος ἀπὸ σένα, οὔτε νὰ ἀπομακρυνθῶ ποτέ, οὔτε νὰ σὲ λυπήσω πλέον».

Καὶ κάνοντας ἔτσι, μὴ σκεφθῇς ἂν σὲ συγχώρεσε, διότι αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο, παρὰ ὑπερηφάνεια, ἐνόχλησις τοῦ νοῦ, χάσιμο τοῦ καιροῦ καὶ ἀπάτη τοῦ διαβόλου, χρωματισμένη μὲ διαφόρες καλὲς προφάσεις. Γι᾿ αὐτό, ἀφήνοντας τὸν ἑαυτό σου ἐλεύθερα στὰ ἐλεήμονα χέρια τοῦ Θεοῦ, ἀκολούθησε τὴν ἄσκησί σου, σὰν νὰ μὴν εἶχες πέσει. Καὶ ἂν συμβῇ ἐξαιτίας τῆς ἀδυναμίας σου νὰ ἁμαρτήσῃς πολλὲς φορὲς τὴν ἡμέρα καὶ νὰ μείνης πληγωμένος, κάνε αὐτὸ ποὺ σοῦ εἶπα ὅλες τὶς φορές, ὄχι μὲ μικρότερη ἐλπίδα στὸ Θεό. Καὶ κατηγορώντας περισσότερο τὸν ἑαυτό σου καὶ μισώντας τὴν ἁμαρτία περισσότερο, ἀγωνίσου νὰ ζῇς μὲ περισσότερη προφύλαξι.

Αὐτὴ ἡ ἐκγύνασις δὲν ἀρέσει στὸ διάβολο· γιατὶ βλέπει πὼς ἀρέσει πολὺ στὸ Θεό, ἐπειδὴ καὶ μένει ντροπιασμένος ὁ ἀντίπαλος, βλέποντας ὅτι νικήθηκε ἀπὸ ἐκεῖνον, ποὺ αὐτὸς εἶχε πρὶν νικήσει. Γι᾿ αὐτὸ καὶ διαφορετικοὺς ἀπατηλοὺς τρόπους χρησιμοποιεῖ γιὰ νὰ μᾶς ἐμποδίσῃ νὰ μὴ τὸ κάνουμε. Καὶ πολλὲς φορὲς πετυχαίνει τὸν σκοπό του ἐξαιτίας τῆς ἀμέλειάς μας καὶ τῆς λίγης φροντίδας ποὺ ἔχουμε στὸν ἑαυτό μας.

Γι᾿ αὐτό, ὅσο ἐσὺ βρεῖς δυσκολία σὲ αὐτὸ ἀπὸ τὸν ἐχθρό, τόσο περισσότερο πρέπει νὰ ἀγωνισθῇς νὰ τὸ κάνῃς πολλὲς φορές, ἀκόμη καὶ ἂν μία μόνο φορὰ ἔπεσες· μάλιστα πρέπει αὐτὸ νὰ κάνῃς, ἄν, ἀφοῦ ἁμαρτήσῃς, αἰσθάνεσαι ὅτι ἐνοχλεῖσαι καὶ συγχύζεσαι καὶ σὲ πιάνῃ ἀπελπισία γιὰ νὰ μπορέσῃς ἔτσι μὲ αὐτὸ νὰ ἀποκτήσῃς εἰρήνη καὶ γαλήνη στὴν καρδιά σου καὶ θάρρος μαζί· καὶ ἀφοῦ ὁπλισθῇς μὲ αὐτὰ τὰ ὅπλα, νὰ στραφῇς στὸ Θεό. Γιατὶ, αὐτὴ ἡ παρόμοια ἐνόχλησις καὶ ταραχὴ ποὺ ἔχει κάποιος γιὰ τὴν ἁμαρτία, δὲν γίνεται ἐπειδὴ μὲ αὐτὸ ποὺ ἔκανε λύπησε τὸν Θεό, ἀλλὰ γίνεται γιὰ τὸν φόβο τῆς δικῆς του καταδίκης· καὶ αὐτὸ σημαίνει ὅτι, αὐτὴ προέρχεται ἀπὸ τὴν φιλαυτία, ὅπως πολλὲς φορὲς εἴπαμε.

Ὁ τρόπος λοιπόν, γιὰ νὰ ἀποκτήσῃς τὴν εἰρήνη, εἶναι ὁ ἑξῆς· νὰ ξεχάσης τελειωτικὰ τὴν πτῶσι καὶ τὴν ἁμαρτία σου καὶ νὰ παραδοθῇς στὴν σκέψι τῆς μεγάλης καὶ ἄφατης ἀγαθότητας τοῦ Θεοῦ· καὶ ὅτι, αὐτὸς μένει πολὺ πρόθυμος καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ συγχωρέσῃ κάθε ἁμαρτία, ὅσο καὶ ἂν εἶναι βαρειά, προσκαλώντας τὸν ἁμαρτωλὸ μὲ διάφορους τρόπους καὶ μέσα ἀπὸ διάφορους δρόμους, γιὰ νὰ ἔλθη σὲ συναίσθησι καὶ νὰ ἑνωθῆ μαζί του σὲ αὐτὴ τὴν ζωὴ μὲ τὴν χάρι του· στὴν δὲ ἄλλη, νὰ τὸν ἁγιάση μὲ τὴ δόξα του καὶ νὰ τὸν κάνῃ αἰώνια μακάριο.

Καὶ ἀφοῦ μὲ αὐτὲς καὶ παρόμοιες σκέψεις καὶ στοχασμούς, γαληνέψης τὸ νοῦ σου, τότε θὰ ἐπιστρέψης στὴν πτῶσι σου, κάνοντας ὅπως εἶπα πιὸ πάνω· κατόπιν, ὅταν ἔρθη ἡ ὥρα τῆς ἐξομολογήσεως (τὴν ὁποία σὲ προτρέπω νὰ κάνῃς πολὺ συχνά), θυμήσου ὅλες σου τὶς ἁμαρτίες, καὶ μὲ νέο πόνο καὶ λύπη, γιὰ τὴν λύπη τοῦ Θεοῦ, καὶ μὲ πρόθεσι καὶ ἀπόφασι νὰ μὴ τὸν λυπήσῃς πλέον, φανέρωσέ τες ὅλες στὸν Πνευματικό σου καὶ κάνε μὲ προθυμία τὸν κανόνα ποὺ θὰ σοῦ ὁρίσῃ.

Από το βιβλίο: «ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ» – Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου
Ἱερομόναχος Βενέδικτος

http://www.in-agiounikolaoutouneou.gr/

[toula]

Πνευματικές προτροπές και σοφά λόγια Αγίων

Οι άνθρωποι που σε παρεξήγησαν και σε πλήγωσαν δεν γνωρίζουν ούτε εκείνο τον παλιό μύθο, για τον άνεμο και τον ήλιο, που μάλωναν, ποιος είναι ο δυνατότερος κι έβαλαν στοίχημα, ότι όποιος βγάλει την κάπα του βοσκού, που εκείνη την ώρα ανηφόριζε το βουνό, θα είναι ο πιο δυνατός. Φύσηξε, ξαναφύσηξε ο άνεμος, αλλά ο βοσκός κρύωσε και τυλίχθηκε πιο σφιχτά στην κάπα του. Βγήκε τότε ο ήλιος απ’ τα σύννεφα, σκόρπισε γύρω καλοσύνη και θερμότητα, ζεστάθηκε ο βοσκός κι έβγαλε την κάπα του. Τότε ο ήλιος φώναξε στον άνεμο: «Είδες, ποιος απ’ τους δυο μας είναι ο δυνατότερος;» Δεν κερδίζεις τον άνθρωπο με το άγριο, αλλά μόνο με την καλοσύνη.
Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ο σωματικός κόπος και η μελέτη των θείων Γραφών φυλάσσει την καθαρότητα του νου. Τον κόσμο πάλι, τον ενισχύει η ελπίδα και ο φόβος του Θεού. Την ελπίδα και το φόβο στηρίζουν μέσα μας η φυγή από τους κοσμικούς ανθρώπους και η αδιάλειπτη προσευχή.
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Αν στρέψουμε την προσοχή μας στον νου μας, θα παρατηρήσουμε ένα χείμαρρο αλλεπάλληλων λογισμών και ιδεών. Ο χείμαρρος αυτός είναι αδιάκοπος, τρέχει γοργά προς κάθε κατεύθυνση και κάθε στιγμή – στο σπίτι, στην εκκλησία, στην εργασία, όταν διαβάζουμε, όταν συζητούμε… Συνήθως το ονομάζουμε «σκέψη», γράφει ο Επίσκοπος Θεοφάνης ο Έγκλειστος, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια διαταραχή του νοός, ένα σκόρπισμα, μια έλλειψη συγκέντρωσης και προσοχής.
Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς

Αν θέλεις να βάλεις κάποιον στο σωστό δρόμο, να το διδάξεις και να τον συμβουλέψεις, θα πρέπει πρώτα να ταπεινωθείς και να του μιλήσεις με πολλή αγάπη. Θα δεχτεί τη συμβουλή σου, διότι θα νοιώσει ότι του τη δίνεις με αγάπη. Αν όμως θέλεις να γίνει το δικό σου πάση θυσία, δεν θα πετύχεις τίποτε. Να πως κτίζεται μέσα στο παιδί η αντιδραστικότητα. Όταν ένα παιδί είναι ανυπάκουο, η λύση δεν είναι να του «τις βρέχουμε».
Γέροντα Θαδαίου της Βιτόβνιτσα

Το κακό, ούτε φυσική ύπαρξη έχει, αλλ' ούτε και κανένας είναι εκ φύσεως κακός. Γιατί ο Θεός δεν έπλασε τίποτε κακό. Όταν κανείς επιθυμήσει το κακό, τότε το ανύπαρκτο αρχίζει και γίνεται υπαρκτό, όπως το θέλει εκείνος που το κάνει. Πρέπει λοιπόν με την επιμέλεια της μνήμης του Θεού, να αμελούμε τη συνήθεια του κακού. Γιατί είναι πιο δυνατή η φύση του καλού από τη συνήθεια του κακού. Και τούτο γιατί το καλό υπάρχει, ενώ το κακό δεν υπάρχει, παρά μόνο όταν το πράττομε.
Άγιος Διάδοχος ο Φωτικής

Τόσο μεγάλη είναι η χάρη που παρέχεται με τα άγια μυστήρια, ώστε έχει τη δύναμη να καθαρίσει και να αναγεννήσει κάθε άνθρωπο.
Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Από ανθρώπους που δεν πιστεύουν στον Θεό, πνευματική κατανόηση να μην περιμένουμε. Να ευχόμαστε να τους συγχωρέσει ο Θεός και να τους φωτίσει. Ούτε και ανθρώπους που έχουν εγωισμό και κακότητα (ας λένε ότι είναι Χριστιανοί) να κουράζεσαι να τους πείσεις να καταλάβουν την αλήθεια, γιατί μέσα τους η αλήθεια δεν χωράει.
Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Η κολακεία και η υποκρισία είναι γνωρίσματα μικρών ανθρώπων, που στις καρδιές τους ζει ο διάβολος, διδάσκοντάς τους το ψέμα και την υποκρισία για την αποπλάνησή τους.
Άγιος Τύχων, αρχιεπίσκοπος Βορονέζ και Ζαντόνσκ

Η τελειότητα της νομοθεσίας του Χριστού κρύβεται μυστικά στον Σταυρό του Χριστού, δηλαδή στην απόλυτη θυσία του ανθρώπου για την αγάπη του προς τον Χριστό και τον πλησίον.
Άγιος Μάρκος ο Ασκητής

Οι θλίψεις δεν παραχωρούνται άσκοπα στους δούλους του Θεού, αλλά σαν δοκιμασία της αληθινής αγάπης μας προς αυτόν.
Μέγας Βασίλειος

Με κάθε βήμα, με κάθε λέξη, με κάθε κίνηση, ακόμα και με κάθε ματιά μπορούμε να ευαρεστούμε τον Θεό, να βαδίζουμε στο δρόμο του θελήματός του, και επομένως να κατευθυνόμαστε προς τον τελικό σκοπό μας.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Ο νους του προσεκτικού ανθρώπου ομοιάζει με άγρυπνο φύλακα και φρουρό της εσωτερικής Ιερουσαλήμ. Από το ύψος της πνευματικής ζωής βλέπει με το καθαρό του μάτι τις γύρω και τις εντός της ψυχής του ενάντιες δυνάμεις.
Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Εκείνος που ακούει το Χριστό, φωτίζει τον εαυτό του. Και εκείνος που τον μιμείται, διορθώνει τον εαυτό του.
Εκείνος που αγαπά τον Ιησού, ασκείται σε κόπους. Η καρτερία στους κόπους διώχνει την ακηδία.
Δυναμώνει η ψυχή με τους κόπους της ασκήσεως· όταν κάνει τα πάντα με μέτρο, διώχνει την ακηδία.
Εκείνος που είναι κύριος της κοιλιάς του, μαραίνει την επιθυμία και ο νους του δε δουλώνεται σε λογισμούς πορνείας.
Ο νους του εγκρατούς είναι ναός του Αγίου Πνεύματος. Ο νους του γαστριμάργου είναι κατοικία κοράκων.
Ο κορεσμός με ποικίλα φαγητά προξενεί επιθυμία. Η λιτότητα κάνει γλυκό και το σκέτο ψωμί.
Ελευθερώνεται από το φθόνο εκείνος που συγχαίρει κρυφά με τον φθονούμενο. Και ελευθερώνει από φθόνο όποιος κρύβει εκείνον που φθονείται.
Απομάκρυνε τον εαυτό σου από εκείνον που ζει με αμέλεια, ακόμη και αν εκείνος έχει μεγάλη φήμη.
Κάνε φίλο τον φιλόπονο άνθρωπο, και θα βρεις σ' αυτόν προστασία.
Όσιος Θαλάσσιος ο Λίβυος

Εκείνος που απέβαλλε την μητέρα των παθών, την φιλαυτία, εύκολα απαλλάσσεται, με τη βοήθεια του Θεού, και από τα άλλα πάθη, την οργή, την λύπη, την μνησικακία κτλ. Εκείνος όμως που είναι υποχείριος στο πρώτο, ακόμα και αν δεν θέλει, πληγώνεται και από τα άλλα πάθη. Φιλαυτία είναι η άλογη αγάπη προς το σώμα μας.
Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Πάνω απ' ολα να κρατάς τη φύλαξη και τη νήψη του νου σου. Να έχεις καρτερία σε κάθε στενοχώρια, και κάθε αγαθό που έχεις, να το φυλάγεις ακέραιο και αμετάβλητο. Και πρόσεχε πολύ τον εαυτό σου, μην τυχόν παραδεχτείς καμιά παρείσακτη ηδονή.
Γιατί τα πάθη της ψυχής καταπραΰνονται με την ησυχία· όταν όμως ερεθίζονται και ξύνονται, αγριεύουν περισσότερο και σπρώχνουν εκείνους που τα έχουν να αμαρτάνουν περισσότερο και γίνονται δυσκολοθεράπευτα, όπως συμβαίνει με τα σωματικά τραύματα, όταν τρίβονται και ξύνονται. Ακόμη και ένας αργός λόγος μπορεί να χωρίσει το νου από τη μνήμη του Θεού, καθώς μας σπρώχνουν οι δαίμονες σ' αυτό και οι αισθήσεις πείθονται σ' αυτούς.
Αββάς Φιλήμων

Υπάρχουν πολλά φύσει καλά που κάνουν οι άνθρωποι, τα οποία δεν είναι καλά για κάποια αιτία. π.χ. η νηστεία, η αγρυπνία, η προσευχή, η ψαλμωδία, η φιλοξενία, είναι φύσει καλά έργα, αλλ’ όταν γίνονται από κενοδοξία, δεν είναι καλά. Για όλα όσα κάνομε, ο Θεός εξετάζει το σκοπό, αν τα κάνομε γι’ Αυτόν ή από άλλη αιτία.
Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής

https://imverias.blogspot.com

[aposal]

«Η Χάρη Του Παναγίου Πνεύματος κάνει τον άνθρωπο να εκπέμπει ακτίνες. Πρέπει όμως ο άλλος να έχει καλό δέκτη, για να το καταλάβει».
Αγ. Αμφιλόχιος Μακρής

[toula]

Στο όνομα της προσευχής οι Πατέρες χάραξαν την έννοια της εσωστρέφειας και ειδικά της «κατά μόνας» προς το Θεό συνομιλίας. Εκεί ο καθένας επιρρίπτει τον εαυτό του μπροστά στη Θεία ευσπλαχνία και αγαθότητα και με επίμονη εξομολόγηση, δέηση, ικεσία, παράκληση ή και ευχαριστία αναφέρει τον πόνο και τον πόθο του προς «τον δυνάμενον σώζειν» Χριστό, το Θεό μας.

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Όντως αδελφοί μου, οι συναναστροφές μας ακόμα και με πνευματικούς ανθρώπους, όσο ωφέλιμες κι αν είναι, δεν πρέπει να αντικαθιστούν την προσωπική μας αναζήτηση του Θεού μέσα από την προσευχή μας.
Χωρίς προσευχή δεν μπορεί να υπάρξει σχέση με τον Χριστό.
Χρειάζεται καθημερινά να γονατίζουμε μπροστά στον Δωρεοδότη Κύριο και να εναποθέτουμε την αγωνία μας για την σωτηρία μας.
Δεν μπορεί να νοηθεί πνευματική ζωή χωρίς προσευχής, όπως δεν μπορεί να νοηθεί σωτηρία χωρίς Χριστό.
Μην λες ότι δεν έχεις χρόνο. Έχεις χρόνο για χίλια δυο ανώφελα πράγματα, για ασχολίες και χόμπι που δεν θα σε ωφελήσουν καθόλου πνευματικά και δεν έχει χρόνο για τον Θεό και Σωτήρα σου;
Ο άνθρωπος που ποθεί την σωτηρία του, που αγαπά τον Χριστό βρίσκει τρόπους να Τον συναντήσει· στο διάλειμμα στην δουλειά του, την ώρα που μαγειρεύει, τις στιγμές που οδηγεί, μέσα στο ασανσέρ, όταν περπατά...
Το καλύτερο όμως είναι να βρεις χρόνο και χώρο που θα τον έχεις μόνο για τον Χριστό. Να μην ασχολείσαι με τίποτα άλλο παρά μόνο μαζί Του. Να βρεις χρόνο για να ζεις απόλυτα τον έρωτά σου μαζί Του, να βρεις χώρο για να μπορείς εκεί χωρίς φραγμούς να εκδηλώνεις την λαχτάρα στου γι' Αυτόν.
Φαντάσου, εάν ωφελείσαι από την συναναστροφή σου με τον πνευματικό σου πατέρα, ή με μοναχούς και μοναχές ή άλλους ανθρώπους που αγωνίζονται· πόση ωφέλεια θα έχεις όταν θα συναναστρέφεσαι τον ίδιο τον Κύριο. Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί Του.
Γι' αυτό βάλε την προσευχή μέσα στην καθημερινότητά σου και θα δεις πόσο θα αλλοιωθεί η καρδούλα σου που ποθεί τον ουρανό. Σιγά σιγά θα αποκτήσεις ειρήνη και εσωτερική ησυχία, θα γίνεις πράος και χαμογελαστός. Αρκεί βεβαίως στην προσευχή σου να παραδίνεσαι στον Χριστό. Να μην προσπαθείς να Τον νικήσεις αλλά να αφήνεσαι στην Χάρη Του, στην Θεία Του Πρόνοια.
Άσε την αγάπη Του να σε κατακτήσει.
Μην προσπαθήσεις εσύ να κατακτήσεις τον Χριστό.
Άσε τον Χριστό να σε κατακτήσει, να σε κάνει δικό Του.
Άσ' Τον να σε εισαγάγει στην ελευθερία που μόνο Αυτός μπορεί να σου προσφέρει.
Ασ' Τον να σου μιλήσει. Σιώπα για να Τον ακούσεις και να υπακούσεις στο Θείο Του θέλημα.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[Αναστάσιος]

«Όποιος ζει τον Χριστό, γίνεται ένα μαζί Του, με την Εκκλησία Του. Ζει μια τρέλα! Η ζωή αυτή είναι διαφορετική απ’ τη ζωή των ανθρώπων. Είναι χαρά, είναι φως, είναι αγαλλίαση, είναι ανάταση. Αυτή είναι η ζωή της Εκκλησίας, η ζωή του Ευαγγελίου, η Βασιλεία του Θεού. «Η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστίν» (Λουκ. 17,21). Έρχεται μέσα μας ο Χριστός κι εμείς είμαστε μέσα Του. Και συμβαίνει όπως μ’ ένα κομμάτι σίδηρο που τοποθετημένο μές στη φωτιά γίνεται φωτιά και φως· έξω απ’ τη φωτιά, πάλι σίδηρος σκοτεινός, σκοτάδι».
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

[toula]

Τι είναι πιο μεγάλο και σπουδαίο απ' όλα;
Η αγάπη.
Διότι αυτή είναι ο λόγος ύπαρξής μας.
Από αγάπη δημιουργηθήκαμε και στην αγάπη θα καταλήξουμε.
Γι' αυτό και καλούμαστε να ζήσουμε με αγάπη, διότι τίποτα άλλο δεν μπορεί να δώσει νόημα στην ζωή μας, διότι τίποτα άλλο δεν μπορεί να μας καταστήσει κοινωνούς της Αγάπης που είναι ο Θεός.
Για να φτάσεις όμως στην αγάπη χρειάζεται να έχεις άλλα ιδιώματα όπως είναι η ταπείνωση, η παρθενία, η καθαρότητα, η απλότητα, η πίστη, η ελπίδα, η εγκράτεια, η αγνεία, η σιωπή, η σωφροσύνη, η ανιδιοτέλεια, η σεμνότητα, το ακατάκριτο, η δικαιοσύνη, η πραότητα, η ελεημοσύνη, η μετάνοια...
Αυτές θα φέρουν την γνήσια αγάπη. Και αυτή με τη σειρά της θα τις αναγεννά και θα φέρει κι άλλες αρετές όπως την συγχωρετικότητα, την συγκατάβαση, την καθαρή προσευχή, την διάκριση, τη μακροθυμία, την ευχαριστία, την χαρά...

Βεβαίως όλα τα παραπάνω δεν μπορούν να νοηθούν εκτός Εκκλησίας, εκτός Μυστηριακής ζωής, εκτός Χάριτος. Τίποτα απ΄όλα δεν έχει νόημα χωρίς τον τελικό σκοπό μας που είναι ο Χριστός. Διότι ακόμα και η αγάπη χωρίς Χριστό χάνει την σημασία της και τον σκοπό της, χάνει το αρχέγονο υπόβαθρό της και το εσχατολογικό της ατέλεστο τέλος.
Όταν μιλάμε για την αγάπη πρέπει να μιλήσουμε για τον Χριστό. Διότι αγάπη χωρίς Χριστό δεν μπορεί να νοηθεί, τουλάχιστον ως βίωμα γνήσιο, ανόθευτο και αιώνιο.
Θα καταλήξουμε λοιπόν λέγοντας ότι το πιο μεγάλο και σπουδαίο απ' όλα που μπορούμε να έχουμε στην ζωή μας δεν είναι απλά η αγάπη, αλλά ο Χριστός. Διότι εάν έχεις τον Χριστό έχεις και την αγάπη μα και περισσότερα. Δεν έχεις κάτι αφηρημένο αλλά ένα πρόσωπο που συνδέεσαι μαζί του αιώνια. Και το πρόσωπο δεν αλλοιώνεται, δεν φθείρεται, δεν αλλάζει, όπως συμβαίνει με κάθε κτίσμα, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου.
Σκέψου με πόση λαχτάρα δύο αγαπημένα πρόσωπα κοιτιούνται επειδή συνδέονται μεταξύ τους συναισθηματικά. Φαντάσου να κοιτάς στα μάτια την ίδια την Αγάπη και ο άλλος να συνδέεται μαζί σου δια μέσου αυτής της Αγάπης νιώθοντας αυτήν την Θεϊκή αιώνια αποδοχή Του ως μία τριαδική σχέση, ανθρώπου, Χριστού και συνανθρώπου.

Η αγάπη μας είναι το όχημα για να βρούμε την Αγάπη που δεν είναι ιδέα ή συναίσθημα αλλά ένα πρόσωπο. Ο Ιησούς Χριστός.
Δεν έχει νόημα λοιπόν να αποκτήσουμε αγάπη αλλά να αποκτήσουμε Χριστό. Δεν έχει νόημα να μείνουμε στην αγάπη εάν αυτή δεν μας συνδέσει με τον Χριστό. Διότι αγάπη χωρίς Χριστό είναι μέλι χωρίς γλυκάδα, είναι μάτια χωρίς φως, είναι φωτιά χωρίς θερμότητα, είναι ζωή χωρίς Αλήθεια...

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[aposal]

«O Θεός είναι επινοητικός και χρησιμοποιεί ποικίλα φάρμακα για τη σωτηρία μας».
Αγ. Ιω. Χρυσόστομος

[Αναστάσιος]

«Όταν αδειάζεις από το Θεό θα σε βρουν και θα σε γεμίσουν χίλια άλλα κακά. Γέμισε τη ζωή σου με το Χριστό για να μαραθούν όλα τα κακά».
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

[toula]

Δεν πρέπει να προσεγγίζουμε τον λόγο του Θεού, της Εκκλησίας Του ως αποτρεπτικούς κανόνες που μας στερούν κάποια πράγματα.
--------------------------------------
Ο λόγος του Θεού πρέπει να προσεγγίζεται ως μία πρόταση ζωής. Μέσα από αυτό το πρίσμα πλέον προσεγγίζεται ο λόγος του Θεού με χαρά και ευκολία και όχι με μιζέρια και δυσκολία. Η μιζέρια και η δυσκολία έρχονται όταν εμείς εμμένουμε στα πάθη μας και στην αμαρτία μας.
--------------------------------------
Π.χ. Ο Θεός δεν σου απαγορεύει τον έρωτα, σου προτείνει όμως (για το δικό σου καλό) την καθαρότητα-την παρθενία και όχι την σαρκικότητα και την εμμονή στην ηδονή,
σου προτείνει την ελεημοσύνη και όχι την φιλαργυρία,
σου προτείνει την απλότητα και όχι την επιδειξιμανία,
σου προτείνει τη νηστεία και όχι την γαστριμαρτία και την λαιμαργία,
σου προτείνει στην συγχώρεση και όχι το μίσος,
σου προτείνει την ταπείνωση και όχι την υπερηφάνεια,
σου προτείνει την διάκριση και όχι την αδιακρισία,
σου προτείνει την υπομονή και όχι την λιγοψυχία,
σου προτείνει την καλοσύνη και όχι την κατάκριση,
σου προτείνει τον ουρανό και όχι την λάσπη.
--------------------------------------
Εάν εσύ βλέπεις όλες αυτές τις προτάσεις ζωής ως δυσβάστακτους κανόνες, δεν είναι επειδή ο Θεός θέλει να σε τιμωρήσει ή θέλει να υποφέρεις. Αυτό γίνεται διότι εσύ είσαι κολλημένος σε μια ζωή που έρχεται σε αντίθεση μ' αυτήν την πρόταση ζωής του Θεού.
--------------------------------------
Μην κατηγορείς λοιπόν ούτε τον Θεό, ούτε την Εκκλησία Του ότι σου έχει βάλει αυστηρούς πνευματικούς νόμους. Καλύτερα μπες στην διαδικασία να δεις πόσο κολλημένος είσαι στην πνευματική σου μοιχεία, δηλαδή στην αμετανοησία σου.
--------------------------------------
Δεν σου φταίει ο Θεός, ούτε η Εκκλησία. Δεν θέλουνε το κακό σου. Εσύ το βλέπεις έτσι διότι τα κριτήρια ζωής σου έχουν αλλοιωθεί. Βλέπεις το κακό ως απαραίτητο, και το καλό ως προαιρετικό. Βλέπεις την αμαρτία ως κάτι το φυσιολογικό και το σκοτάδι ως φως. Και γι'αυτό ζεις στην πλάνη ότι δεν έχεις κάνει κάτι κακό στην ζωή σου, ότι δεν χρειάζεται να εξομολογηθείς, ότι όπως ζεις αρκεί για να σωθείς.
Είσαι μπερδεμένος, γι'αυτό και νιώθεις έτσι. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Επειδή νιώθεις ότι δεν φταις, ότι δεν αμαρτάνεις δεν σημαίνει ότι είναι έτσι.
--------------------------------------
Το βάθος της αμαρτίας σου θα το καταλάβεις όταν μπεις στην διαδικασία να αποκοπείς απ' αυτήν. Αποδεχόμενος την πρόταση ζωής της Εκκλησίας ίσως στην αρχή σου έρθει δύσκολη διότι η αμαρτία και τα πάθη θα σε καλούν πίσω. Είναι τότε που καλείσαι να δείξεις ανδρεία και εμπιστοσύνη στον Θεό και στον λόγο Του που έχει εκφραστεί από τους Θεοφόρους Πατέρες μας. Εάν δείξεις ανδρεία και υπακοή θα προοδεύεις στην αρετή και έτσι καταλάβεις και το βάθος της αμαρτίας σου. Μόνο όταν ζεις μια καθαρή ζωή θα καταλάβεις την βρωμιά μέσα στην οποία πριν ζούσες, μόνο όταν ζεις στο φως θα καταλάβεις το σκοτάδι του παρελθόντος.
--------------------------------------
Ο Θεός μας προτείνει μια ζωή μαζί Του. Και πίστεψέ με, είναι μια ζωή όμορφη και ευχάριστη, μια ζωή γεμάτη χαρές και ειρήνη κι ας έχουμε προβλήματα, κι ας έχουμε δοκιμασίες και πειρασμούς. Έχουμε όμως όπως είπα χαρά και ειρήνη σ'αυτή την ζωή, διότι όλα αυτά δεν τα περνάμε μόνο μας αλλά με τον Χριστό· αλλά και κάτι ακόμα, όλα αυτά δεν τα περνάμε ως γεγονότα που τερματίζονται μέσα στην περατότητα της φθοράς· αλλά κάθε γεγονός, κάθε πράξη μας, κάθε θυσία μας έχει αντίκτυπο στην διαμόρφωση της αιωνιότητάς μας.

Καλόν αγώνα...

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος