Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Θα ήθελα με αγάπη και πόνο να αναφερθώ στο θέμα της Αγίας Σοφίας. Ξέρω ότι πολλοί θα διαφωνήσουν και ίσως επιτεθούν αλλά να’ ναι ευλογημένο.Δυστυχώς παρερμηνεύουμε τα πράγματα σχετικά με το τι παραχωρεί και τι όχι ο Θεός στη ζωή μας. Βλέπουμε τα πράγματα όπως θέλουμε και όπως μας βολεύει και όχι όπως πραγματικά είναι. Θέλει πνευματικά κότσια να δούμε την ουσία και μάλλον δεν τα έχουμε διότι πλατσουρίζουμε απλά στην επιφάνεια των πραγμάτων.

Η Αγία Σοφία δυστυχώς δεν μας ανήκει, άσχετα αν μας πονάει αυτό ή αν είναι σε λησμονημένες πατρίδες.

Το θέμα της Αγίας Σοφίας δυστυχώς ενώ είναι παγκόσμιο, δυστυχώς κατάντησε να είναι Τουρκική υπόθεση. Δεν μπορούμε και δεν μπορέσαμε να κάνουμε τίποτα. Τώρα γιατί στην Αγία Σοφία και στην Κωνσταντινούπολη κυματίζει η ημισέληνος και όχι η γαλανόλευκη αυτό είναι τεράστιο θέμα που δεν θα μας απασχολήσει στο παρόν άρθρο.

Αυτό δυστυχώς δίνει το δικαίωμα στον κάθε Σουλτάνο σε κάτι που το νιώθεις δικό σου αλλά αυτή τη στιγμή δεν σου ανήκει, να κάνει ό,τι θέλει. Όλο αυτό γίνεται βέβαια με την παραχώρηση του Θεού. Αυτό αγαπητοί μου σας παρακαλώ να μην το ξεχνάμε αλλιώς κάτι δεν πάει καλά.

Μιλάμε για βεβήλωση... Ο Ιερός Ναός από τη στιγμή που δεν τελείται εκεί η Θεία Λειτουργία και μετατρέπεται είτε σε μουσείο, είτε σε τζαμί, είτε αποθήκη βεβηλώνεται ούτως η άλλως...

Προσωπική μου άποψη είναι πως από όπου και να το δεις καλύτερα όπως έγινε, παρά μουσείο.

Το ότι προσεύχονται κάποιοι άνθρωποι έστω και αν είναι αλλόθρησκοι και έχουν άλλη άποψη περι Θεού, αυτό δεν μεταβάλει ούτε αλλοιώνει την Αγία Τράπεζα που είναι ηλιοστολισμένη με τη χάρη του Θεού.

Πριν επιτεθείτε, σκεφτείτε ότι όλα αυτά γίνονται από παραχώρηση Θεού...Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε...

Φυσικά καμία κουρτίνα δεν μπορεί να κρύψει τον ήλιο της δικαιοσύνης και την Υπεραγία Θεοτόκο.

Τώρα δεν θα μπαίνουν γατιά μέσα στην Αγία Σοφία ούτε άνθρωποι με άσεμνη περιβολή. Τουλάχιστον η σημασία του χώρου ως χώρος προσευχής διατηρείται και ίσως είναι προετοιμασία για τη δική μας προσευχή κάποτε.

Ενώ ο Μουσουλμάνος όταν βλέπει το σημείο του Σταυρού ακόμα και σε δύο ενωμένα ξυλάκια βγάζει καντήλες , παρά ταύτα γονατίζει και λέει “Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ” σε χώρο που έχει ειπωθεί αμέτρητες φορές “Τα σα εκ των Σων”.

Και από την άλλη έχουμε μια παγκόσμια πρωτοτυπία να προσεύχονται οι μουσουλμάνοι σε τέμενος το οποίο φέρει όνομα του Αγίου Θεού Σοφίας.

Από το να καίει κάποιος έναν Ιερό Ναό καλύτερα να γονατίζει προσευχόμενος και δεν είμαι άξιος να κρίνω κανέναν ακόμα και αν είναι άλλης θρησκείας ή άλλου δόγματος.

(Δεν είμαι οικουμενιστής, έτσι για να προλάβω κάποιους ζηλωτές.)

Ο Κύριος γνωρίζει, αλλά δεν προορίζει γι’αυτό περιμένει διακαώς την μετάνοιά μας.

Όλες αυτές τις μέρες έχουμε τρελαθεί και κραυγάζουμε πως αυτό είναι απαράδεκτο , βεβήλωση κλπ κλπ.

Ωραία. Είναι... Πάμε παρακάτω...

Ρωτήσαμε τον Άγιο Θεό γιατί το επέτρεψε; Πέρασε καμία σκέψη από το μυαλό και την καρδιά μας περί αυτού;

Γιατί η Πλατυτέρα είναι κρυμμένη; Μήπως γιατί δεν είμαστε άξιοι να την αντικρύσουμε με την πνευματική παρακμή που έχουμε καθημερινά; Θα απαντήσουμε ποτέ σε αυτό το ερώτημα;

Μιλάμε για βεβήλωση του Ναού και ουρλιάζουμε, ενώ σε κάθε Τριώδιο βεβηλώνουμε το πρόσωπο του Θεού με τα καρναβάλια ντύνοντας μάλιστα τα παιδιά μας δαίμονες . Γιατί τότε δεν χτυπάμε πένθιμα τις καμπάνες για την κατρακύλα και τις αμαρτίες μας;

Μιλάμε για βεβήλωση της Αγίας Σοφίας και θέλουμε να μπούμε με τα όπλα στην Πόλη αλλά σε πολλά χωριά ο παπάς δεν έχει πρόσφορο για να κάνει Θεία Λειτουργία την Κυριακή και το αγοράζει από τον φούρνο διότι κανείς δεν ενδιαφέρεται.

Κάποιος που έβριζε για το θέμα της Αγίας Σοφίας, όταν τον ρώτησα σε ποια ενορία ανήκει, δεν ήξερε, ενώ επίσης είχε να κοινωνήσει από μικρό παιδί. Θέλει όμως να πάρουμε τα όπλα για να μπούμε μέσα στην Πόλη.

Μιλάμε για βεβήλωση της Αγίας Σοφίας αλλά βεβηλώνουμε συνεχώς τα Άγια Ιερά Μυστήρια είτε με την συμπεριφορά μας είτε με τους στολισμούς.

Πολλοί χαλάστηκαν με το χαλί στην Αγία Σοφία από αισθητικής αλλά και πνευματικής άποψης αλλά θα τους έλεγα να κοιτάξουν καλύτερα το άλμπουμ από τη Βάπτιση του παιδιού τους για να θυμηθούν πως αλλοίωσαν τον Ιερό Ναό για να γίνει το Ιερό Μυστήριο της Βαπτίσεως.

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε . . .

Μιλάμε για βεβήλωση της Αγίας Σοφίας αλλά όταν πηγαίνουμε σε Ιερούς Ναούς την ημέρα που πανηγυρίζουν το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι αν έχει χοροεσπερίδα με γουρουνοπούλες και όχι να γονατίσουμε για τα παιδιά μας και για το έθνος.

Θέλουμε να ανάψουμε κεριά στην Αγιά Σοφιά, αλλά τα μηχανάκια της AGB χτυπάνε κόκκινο από την παρακολούθηση των τούρκικων σήριαλ. Στην Ανδριανούπολη αφήνουμε ένα σωρό λεφτά ...έτσι για να μην το ξεχνάμε.

Μιλάμε για βεβήλωση της Αγίας Σοφίας αλλά οι περισσότεροι πιστοί έφτασαν στο σημείο να φοβούνται το Σώμα και το Αίμα του Χριστού διότι φοβούνται ότι θα πεθάνουν από τον Χριστό, οι ίδιοι που ουρλιάζανε γιατί δεν βγήκε ο Επιτάφιος και μετά από το άνοιγμα των Εκκλησιών αντί να πάνε στην Εκκλησία γέμισαν τα καφενεία.

Σε λίγες μέρες αρχίζουν οι παρακλήσεις για την Παναγία μας αλλά οι Εκκλησίες θα είναι άδειες διότι θα είμαστε για μπάνιο. Θα δώσουμε τα χαρτιά στον Παπά για να μνημονεύσει τα ονόματα των παιδιών μας αλλά εμείς θα απουσιάζουμε από την Παράκληση της Παναγίας. Κατά τ’ άλλα μας μάρανε η Αγία Σοφία.

Σήμερα πολλές Μητροπόλεις και ενορίες θα κάνουν Θείες Λειτουργίες, Αγρυπνίες, Παρακλήσεις, δεήσεις κλπ. Σκεφτήκαμε ποτέ για ποιόν λόγο θα γίνουν όλα αυτά;

Θα κατεβάσουμε τον Θεό γιατί ;

Για να τον παρακαλέσουμε να γίνει κανένας πόλεμος και να μπούμε με τα όπλα στην Πόλη; Για να Λειτουργήσουμε μέσα στην Αγιά Σοφιά ;

Για ποιόν λόγο θα τα κάνουμε όλα αυτά ;

Όλα αυτά είναι καλά και Άγια μόνο αν τα κάνουμε ΓΙΑ μετάνοια …..

Να παρακαλέσουμε τον Θεό να μας συγχωρέσει και να αλλάξουμε όσο είναι καιρός και να αφήσουμε τις φωνές και τις κραυγές για την Αγιά Σοφιά.

Το βλέμμα του Κυρίου και η παραχώρηση όλων αυτών των καταστάσεων μου θυμίζουν τα λεγόμενα «ΟΥΑΙ» στους Φαρισαίους. Μήπως τελικά μας ταιριάζουν ;

23 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι. 24 ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες! 25 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀδικίας. 26 Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν.

Μας ενδιαφέρουν λοιπόν εξωτερικά πράγματα και καταστάσεις και όχι η βαθιά ουσία που είναι να γίνουμε προσευχόμενοι και μετανοούντες Ορθόδοξοι Χριστιανοί διότι έχουμε καταντήσει γιαλαντζί.

Ταυτίζομαι με την άποψη του εξαιρετικού π.Ευάγγελου Παπανικολάου. Μήπως τελικά όλο αυτό είναι διόρθωση και παιδαγωγία και όχι βεβήλωση;

Είμαστε πνευματικά έτοιμοι να μπούμε στην Αγιά Σοφιά ;

Είμαστε έτοιμοι να εισέλθουμε μετά φόβου Θεού, Πίστεως, και Αγάπης και όχι υποκρισίας;. . . Ο Κύριος γνωρίζει..

Με πονάει και με θλίβει όλο αυτό σήμερα, προσπαθώ όμως να δω τα δικά μου τα χάλια...

Μόλις το είδα είπα: - Κύριε ένιωσα σήμερα να σε ακούω να λες “Καλύτερα στα δικά τους τα χέρια παρά στα δικά σας!”.Κύριε τα παραχωρείς όλα αυτά για το κακό μας το χάλι και εμείς δυστυχώς μυαλό δεν βάζουμε, συγχώρεσέ μας που βεβηλώνουμε το Άγιο Σώμα σου και το Άγιο Όνομά Σου και ας είναι αυτή η παραχώρηση σκαλοπάτι να υψωθούμε πνευματικά.-

Σαν επίλογο:

Είδα από παραχώρηση Θεού τον Σουλτάνο να γονατίζει σε Ορθόδοξη Εκκλησία. Δεν χρειάζονται σχόλια..

Δεν είναι το πρόβλημα η Τουρκία και ο Σουλτάνος αλλά η δική μου αμετανοησία...

Ζητώ συγγνώμη αν σκανδάλισα κάποιους....

Ας με συγχωρέσει και εμένα ο Θεός. . .

Καλό αγώνα σε όλους...

π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh.gr - Ιερά Μητρόπολη Λήμνου.

[toula]

Σταμάτης Σπανουδάκης: Πιστέψτε και μη φοβάστε!

Ἔρχονται δύσκολοι καιροί, ἀπ’ ὅλες τὶς μεριὲς θὰ μᾶς χτυπᾶνε. Καὶ θὰ ἀντέξουν μόνο αὐτοί, ποῦ μάθανε νωρὶς νὰ ἀγαπᾶνε. Θέτω, ἕνα δικό μου προσωπικὸ δίλημμα. Ἡ στάση μου στὴν σημερινὴ πραγματικότητα, ὡς Ἕλληνα καὶ Χριστιανοῦ ὀρθόδοξου, ποιὰ πρέπει νὰ ‘ναι;...

Ἡ προσευχὴ ἡ τὸ μαχαίρι; Μέσα μου, δυὸ πρόσωπα παλεύουν. Τὸ ἕνα, μοῦ ζητάει νὰ πολεμήσω, ὅλους αὐτοὺς ποὺ χρόνια τώρα καταστρέφουν, ὅ,τι καὶ ὅσους ἀγαπάω. Τὸ ἄλλο μου ζητάει νὰ τοὺς ἀγαπήσω, ἀκόμα κι ἂν μὲ σταυρώνουν. Ἡ εὐτυχής, «δυστυχία» τοῦ Χριστιανοῦ, εἶναι ὅτι πρέπει πάντα καὶ σὲ κάθε τοῦ δίλημμα, νὰ σκέφτεται: Τί θὰ ‘κανε ὁ Χριστὸς στὴ θέση μου;...

Λίγο ἂν Τὸν πιστεύεις καὶ ξέρεις τὰ ὅσα εἶπε καὶ κυρίως ὅσα εἶναι, τὸ δίλημμα ἀπαντιέται. Θέλει πολὺ περισσότερη δύναμη, τὸ νὰ ἀγαπᾶς, ἀπὸ τὸ νὰ μισεῖς. Τὸ νὰ ὑπομένεις τὴν ἀδικία, ἀπὸ τὸ νὰ ἐκδικεῖσαι. Τὸ νὰ συγχωρεῖς καὶ νὰ συμπονᾶς, τὸν ἐκτελεστή σου. Ἀλλὰ κυρίως θέλει ἀκλόνητη πίστη στὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἀρχαγγέλους Του, ποῦ εἶναι καθημερινὰ δίπλα μας καὶ δίνουν, τὶς δικές μας μάχες...

Πιστέψτε καὶ μὴν φοβάστε! Εἶναι πολὺ περισσότεροι καὶ δυνατότεροι οἱ φωτεινοὶ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τοὺς ἤδη ἡττημένους καὶ πανικόβλητους, ἄγγελους τοῦ σκότους καὶ τοὺς γήινους ἐκπροσώπους τους.

Τελικὰ ἀπαντάω ὡς ἑξῆς στὸ δίλημμα: Θέλω νά εἶμαι μαζί σου Χριστέ μου. Μόνο δυνάμωσε τὴν φτωχή μου πίστη καὶ δεῖξε μου γιὰ λίγο τὶς οὐράνιες δυνάμεις Σου, νὰ παρηγορηθῶ καὶ νὰ πάρω τὸ κουράγιο καὶ τὴν δύναμη ποὺ χρειάζομαι γιὰ νὰ συνεχίσω... Ἀμήν!...

https://proskynitis.blogspot.com/

[toula]

"Οι κουρτίνες του Ερντογάν"

Τι έκρυψε ο Ερντογάν πίσω τις κουρτίνες που έβαλε στην Αγιά Σοφιά; Την ενοχή του κατακτητή και το μίσος του Ισλάμ στην αξία του ανθρώπου. Αλλά ας τα δούμε ένα ένα. Οι κουρτίνες του Ερντογάν κάλυψαν με το θράσος και την ασέβεια του κατακτητή το πρόσωπο της Παναγίας. Της Μητέρας του Χριστού. Δηλαδή εκείνης που έδωσε ύλη στον άυλο, εκείνης που έδωσε σάρκα στον άσαρκο Δημιουργό. Εδώ είναι και το πρόβλημα του Ισλάμ. Ότι είναι μια απόλυτα μονοφυσιτική αίρεση εικονοκλαστικής κακοδοξίας.

Ο Ερτογάν και οι τούρκοι ισλαμιστές βάζουν κουρτίνα στο πρόσωπο της Παναγίας γιατί δε μπορούν να δεχθούν ότι ο Θεός γίνεται άνθρωπος με σκοπό ο άνθρωπος να γίνει Θεός. Δεν μπορούν να δεχθούν ότι η ύλη μπορεί κατά χάρη να θεωθεί. Το κτιστό να κοινωνήσει των ενεργειών του Ακτίστου. Για την Ορθόδοξη εκκλησία όμως αυτή είναι η πεμπτουσία της πίστεως της. Όλο το νόημα της θείας ενσαρκώσεως, αποκαλύπτεται ακριβώς εδώ: ότι η ύλη, το σώμα, ο άνθρωπος ως ψυχοσωματική ενότητα υπάρχουν με σκοπό την θέωση. Τα πάντα και οι πάντες θα ενωθούν με τον Χριστό διότι αυτός είναι το αρχέτυπο όλης της δημιουργίας.

Κι όμως αυτή την θεμελιώδη διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, δεν την αγνοούν κακοδόξως μονάχα οι Ισλαμιστές αλλά και πολλοί Χριστιανοί. Διότι κάθε φορά που ένας χριστιανός υποτιμά τις ανάγκες και την αξία του ανθρωπίνου σώματος πέφτει στην αίρεση του μονοφυσιτισμού. Κάθε φορά που θεωρεί την ψυχή ανώτερη από το σώμα, εκφράζει την αίρεση του μανιχαισμού, και κάθε φορά που αρνείται την ζωή αυτή ως δώρο Θεού, ουσιαστικά αγγίζει τα όρια της αρνησιθεΐας, διότι ο Θεός αυτόν το κόσμο δημιούργησε και μας έδωσε ως παράδεισο χαρά και κοινωνίας.

Η βασιλεία του Θεού δεν είναι εκμηδενίσει του κόσμου αλλά μεταμόρφωση του σε καινή γη και καινό ουρανό. Η ύλη και η κτίση δημιουργήθηκε από το Θεό ως σημείο συνάντησης μαζί Του.
Το σώμα μου, είναι η γη που φανερώνεται ο Θεός. Σώμα χωρίς ψυχή είναι πτώμα αλλά και ψυχή δίχως σώμα είναι φάντασμα και σαφέστατα όχι άνθρωπος. Το συναμφότερο αυτών των δυο είναι ο άνθρωπος κατα τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά.

Τέλος πέραν της θεολογικής ερμηνείας των κουρτινών του Ερντογάν, δεν πρέπει να ξεχνάμε και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό. Ότι οι κουρτίνες φανερώνουν μια τεράστια ενοχή. Την ενοχή του κατακτητή. Όταν ως Ισλαμιστής μετατρέπεις μια εκκλησία του 537μ.μ σε τζαμί, ως τι μπαίνεις μέσα εκεί; Μα μονάχα ως κατακτητής. Κάθε φορά λοιπόν που η φωνή του ιμάμη θα ακούγεται στην Αγιά Σοφιά, θα δηλώνεται ευθαρσώς σε όλη την ανθρωπότητα ότι η Τουρκία ζει επι ξένων εδαφών ως βάρβαρος κατακτητής. Αυτό ίσως δεν αποτελεί ντροπή για την πολιτισμική ευαισθησία των Τούρκων, αλλά ίσως κάποια στιγμή αποτελέσει για την Δύση, όταν επιτέλους εκ νέου αναδομήσει την Χριστιανική ταυτότητα της.

π. Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος

[aposal]

«Να προσέχεις τον εαυτό σου, για να γνωρίσεις την υγεία και την αρρώστια της ψυχής σου».
Μέγας Βασίλειος

[toula]

Μεγάλη αρετή να έχεις έλεος.
Το έλεος είναι αυτό που σβήνει πλήθος αμαρτιών.
Μπορεί στην ζωή μας να πέφτουμε σε πολλές αμαρτίες και κάποια πάθη μας να παραμένουν αξεπέραστα. Το έλεος όμως που θα δείξουμε προς τους άλλους υπερνικά όλο αυτό το σκοτάδι μας.

Έλεος είναι όχι μόνο η χρηματική ελεημοσύνη αλλά και ένας καλός λόγος, η παρηγοριά που δίνουμε σε έναν αδελφό την ώρα του πειρασμού και της δοκιμασίας, είναι η συγχώρεση που προσφέρουμε χωρίς κρατούμενα, είναι η υπομονή που δείχνουμε χωρίς να γογγύζουμε.

Δεν υπάρχει πιο Χριστομίμητη πράξη από την ελεημοσύνη. Για να την αποκτήσουμε όμως χρειάζεται να έχουμε καρδιά ταπεινή, απλότητα και αγάπη.

Ό,τι σπείρουμε, θα θερίσουμε.
Ό,τι δώσουμε, θα λάβουμε.

Όσα κι αν έχουμε διαβάσει, όσες γνώσεις κι αν έχουμε περί πνευματικών θεμάτων, εάν δεν έχουμε έλεος στην ζωή μας τίποτα δεν έχουμε κατορθώσει. Το θέμα δεν είναι μόνο να γνωρίζουμε για τον Χριστό αλλά να ζούμε όπως ο Χριστός. Δεν είναι το ζητούμενο να σπουδάσουμε ακαδημαϊκά τους τρόπους αγιασμού αλλά να ζήσουμε άγια και ταπεινά κι ας είμαστε και αγράμματοι.

Ας βάλουμε στην ζωή μας το έλεος ώστε να ελπίζουμε και εμείς με την σειρά μας στο έλεος του Θεού. Ας πάψουμε να είμαστε σκληροί με τους άλλους. Ας έχουμε επιείκεια και καλοσύνη. Εύκολα να ξεχνούμε. Ποτέ να μην μνησικακούμε.
Εύκολα να βοηθούμε, ποτέ να μην αδιαφορούμε.

Ένας τέτοιος Άγιος εορτάζει σήμερα (27/07), ένας άνθρωπος του ελέους. Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Παντελεήμων ο ιαματικός.
Ας έχουμε τις πρεσβείες του.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Το σημαντικό δεν είναι να δώσεις κάτι στο Θεό.

Το σημαντικό είναι να δοθείς στον Θεό.

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

[aposal]

«Είσαι σκεύος πλασμένο από τον Θεό. Δόξασε, λοιπόν, Εκείνον που σε έφτιαξε».
Άγ. Ιωάννης Χρυσόστομος

[toula]

Ολόκληρο το περιστατικό αυτό(Λουκάς ε΄1-11) έχει κι ένα βαθύτερο νόημα.

Το πλοίο σημαίνει το σώμα. Τα σχισμένα δίχτυα σημαίνουν το παλιό πνεύμα του ανθρώπου. Τα βάθη της θάλασσας σημαίνουν το βάθος της ψυχής του ανθρώπου. Όταν ο Κύριος κατοικεί σ’ έναν υπάκουο άνθρωπο, τότε ο άνθρωπος αυτός απομακρύνεται από την ακτή του υλικού κόσμου και πηγαίνει από τις αισθητικές σκιές στα πνευματικά βάθη. Στα βάθη αυτά ο Κύριος του αποκαλύπτει τ’ αμέτρητα πλούτη των δωρεών Του, για τις οποίες αγωνιζόταν μάταια σ’ ολόκληρη τη ζωή του. Οι δωρεές αυτές είναι τόσο μεγάλες, ώστε το παλιό πνεύμα δεν μπορεί να τις αντέξει και σχίζεται.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

[toula]

Χάνουμε κάποιον αγαπημένο και θρηνούμε. Και είναι αυτός ο θρήνος μας ευάρεστος στον Θεό. Βλέπει ο Θεός τα δάκρυά μας ως την καλοσύνη που είχε αυτός που ανεχώρησε, ως τον σύνδεσμο που είχαμε μαζί του, ως τα καλά έργα που άφησε πίσω του.

Δυστυχώς υπάρχει η άποψη ότι εμείς ως χριστιανοί δεν πρέπει να θρηνούμε, ούτε τους κεκοιμημένους μας. Κι όμως, ο Θεός αναπαύεται στον θρήνο μας, στα δάκρυά μας. Γιατί ο θρήνος μας είναι η απόδειξη ότι αγαπήσαμε και αγαπηθήκαμε.

Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σου πει να μην θρηνείς, να μην κλάψεις. Όπως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σου πει «θρήνησε και κλάψε» με ένα συγκεκριμένο τρόπο ή ένταση.

Μην νιώθεις ένοχος γι’ αυτά που νιώθεις.
Φυσικά και πιστεύουμε στο έλεος του Θεού, γι’ αυτό και ο θρήνος μας για τον άνθρωπό μας απαλύνεται, όμως δεν εξαφανίζεται.

Η απώλεια πάντα αφήνει ένα μεγάλο κενό το οποίο κανείς και τίποτα δεν μπορεί να αναπληρώσει. Μόνο ο χρόνος ίσως κάπως γιάνει την πληγή αυτού του κενού. Και πάλι όμως η απώλεια ενός προσώπου παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα που θα σημαδέψουν την ζωή μας. Δεν είναι κακό αυτό. Αντιθέτως είναι βαθιά ανθρώπινο και πνευματικό.

Ο κάθε άνθρωπος βιώνει την απώλεια ενός αγαπημένο του προσώπου διαφορετικά. Δεν υπάρχουν κανόνες εδώ. Υπάρχει μόνο η καρδιά σου που εξωτερικεύει αυτά που νιώθει, όπως τα νιώθει, όταν τα νιώθει, όσο τα νιώθει.

Ναι, υπάρχει άλλη ζωή.
Ναι, υπάρχει Χριστός και γι’ αυτό ο θάνατος δεν είναι το τέλος. Όμως πάντα παραμένει ο αιώνιος εχθρός του ανθρώπου. Όλοι είμαστε φτιαγμένοι για την ζωή και όχι τον θάνατο. Κλαίμε για τον άνθρωπο, κλαίμε για την ζωή. Γι’ αυτό και σου το ξαναλέγω, δεν είναι «κακό» να θρηνείς. Δεν είναι δείγμα «απιστίας» τα δάκρυά σου, οι λυγμοί σου, ο πόνος σου. Αντιθέτως είναι απόδειξη της καρδιάς σου, αλλά και μια καλή μαρτυρία για την ζωή του κεκοιμημένου.

Μην νιώθεις ένοχος για κάτι που θα έπρεπε να νιώθεις γνήσιος. Μην πνίγεις τα δάκρυά σου, άστα να διηγηθούν κι αυτά το κόστος της αγάπης, άστα να γίνουν κι αυτά ένα ιερό μνημόσυνο για τον άνθρωπο που πέρασε από την φθορά στην αφθαρσία.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[aposal]

«Να γίνετε αγαθοί και εύσπλαχνοι όπως και ο Πατέρας σας είναι πολυεύσπλαχνος προς όλους».
(Ματθ. ε' 48, Λουκ. στ' 36)