Ο Voliotis έγραψε :
Κατάλαβα τι εννοείς και απαντώ με παράδειγμα ξανά.
Έστω ότι εγώ είμαι ένας πολύ πιστός Χριστιανός. Τηρώ τις εντολές, εκκλησιάζομαι κάθε μέρα, νηστεύω κτλ κτλ. Έρχεται όμως κάποτε ένας γκουρού που με την ινδουιστική φιλοσοφία καταφέρνει να με πλανέψει και να αλλαξοπιστήσω. Αυτό σημαίνει πως δεν ήμουν ποτέ σωστός Χριστιανός ή ότι υπό την πάροδο κάποιον γεγονότων, διαμόρφωσα άλλες αντιλήψεις;
Αδελφέ, ο πιστός Χριστιανός, αυτός δηλαδή που έχει λάβει το Χάρισμα της Πίστεως, εκ του Αγίου Πνεύματος, τον οποίον ο Θεός Πατέρας, έχει ελκύσει στον Υιόν Του Ιησούν Χριστόν,
(ουδείς έρχεται προς με εάν μη ο Πατήρ μου ελκύσει αυτόν….) βιώνει την Βασιλεία των Ουρανών, από αυτή την ζωή,
(Ιδού γαρ η Βασιλεία των Ουρανών εντός υμών εστί)
Εκείνος που τηρεί τις εντολές, δεν γράφει στα παλαιά του υποδήματα την διδασκαλία του Αγίου Πνεύματος. Έχει εντολή να μην δεχθεί τον γκουρού :
εί τις έρχεται προς υμάς και ταύτην την διδαχήν ου φέρει, μη λαμβάνετε αυτόν εις οικίαν και χαίρειν αυτώ μη λέγετε. Εννοείται οι μη έχοντες ανάγκη γάλατος (στη πνευματική ζωή) είναι :
έτοιμοι αεί προς απολογίαν παντί τω αιτούντι υμάς λόγον περί της εν υμίν ελπίδος μετά πραότητος και φόβου. Αν προσέξεις αδελφέ, τη ζωή των πραγματικών Ορθοδόξων, θα διακρίνεις ότι όλοι σε όλα τα στάδια της ζωής τους κινούνται στον κοινό χώρο των εντολών του Χριστού. Δηλαδή δεν φεύγει ο νούς και η βούλησή τους έξω από την περιοχή των ζωοποιών και θεοποιών εντολών, μέσα στις οποίες είναι μυστικά κρυμμένος ο ίδιος ο Χριστός.
Έχουν την αδιάλειπτη κατάγνωση των προημαρτημένων και τον φλογίζοντα την ψυχήν τους πόθο της προοδευτικής αλλαγής, που ποτέ δεν σβήνει, παρά τη συνειδητή πνευματική άνοδό τους στην κλίμακα της αρετής και της αγιότητος. Και η μετάνοιά τους ενεργείται με κλαυθμούς και δάκρυα, με πένθος και ταπείνωση, με νηστείες και αγρυπνίες, προσευχές και με όλες τις ευαγγελικές εντολές.
Δεν θέλω να σε κουράσω περισσότερο. Ελπίζω να κατάλαβες τι εννοώ.
