Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ἐκεῖνος ποὺ σπλαγχνίζεται τὸν πλησίον,

θὰ βρεῖ σπλαγχνικὸ τὸν Κύριο ἀπέναντί του.

Άγιος Εφραίμ

[toula]

Ἅγιος Πορφύριος: «Σιγά- σιγά τό ζευγάρι ἑνώνεται πολύ μέ τόν σαρκικό ἔρωτα καί μέ τόν πνευματικό· προχωρεῖ πρός τόν πνευματικό καί στό τέλος μένει αὐτός, ὁ πνευματικός, καί δέν ἔχει ἀνάγκη ἀπό τόν σωματικό».

Ἕνα ζεῦγος εὐσεβές καί πολύ ἀγαπημένο καί μονοιασμένο, που ἤδη εἶχε ἔξι παιδιά, μάλιστα σέ μικρή χρονική ἀπόσταση μεταξύ τους, ἡ σύζυγος – μητέρα πρότεινε στό σύζυγο νά μείνουν στά ἔξι παιδιά ἀσκώντας ἐγκράτεια.

“Μᾶς φθάνουν”, εἶπε, “ἔξι παιδιά καί στό ἑξῆς νά ζοῦμε ἐγκρατευμένοι”. Ὁ σύζυγος μέ ἠρεμία καί ψυχραιμία ἄκουσε τή σεμνή σύζυγό του, ἀλλ’ ἐπιφυλάχθηκε νά μή συμφωνήσει ἀμέσως. Πίστευε πώς, γιά ἕνα τέτοιο θέμα, σοβαρό καί λεπτό, τόν πρῶτο λόγο εἶχε ὁ Πνευματικός τους, που εὐτυχῶς ἦταν ὁ Γέρων Πορφύριος. “Πρίν ἀπό κάθε συζήτηση καί μάλιστα ἀπόφαση γιά τό θέμα αὐτό”, εἶπε ὁ σύζυγος στή σύντροφό του, “θά πρέπει νά συμβουλευθοῦμε τό Γέροντα”.

Ἐπισκέφθηκαν λοιπόν τό Γέροντα καί τό θέμα ἔθεσε πρῶτα ἡ σύζυγος λέγοντας ἐπί λέξει:
– Ὅπως ξέρετε, Γέροντα, ἔχουμε ἔξι παιδιά καί εἴπαμε νά μείνουμε σ’ αὐτά ἀσκώντας ἀπό ἐδῶ καί πέρα ἐγκράτεια.

Τότε ζήτησε τό λόγο ὁ σύζυγος, που εἶναι καί… εὐγενής καί διακριτικός, γιά νά ἐξηγήσει ἀρχικά μόνο τή λέξη “εἴπαμε”.

– Μέ τήν εὐλογία σας, Γέροντα, νά κάμω μίαν ἐξήγηση.

Καί στρεφόμενος στή σύζυγό του εἶπε:
– Μέ συγχωρεῖς, ἄλλα εἶπες “εἴπαμε”, ἐνῶ ἔπρεπε νά εἰπεῖς “εἶπα”. Δική σου γνώμη εἶναι, ἀφοῦ ἐγώ δέν εἶπα ἀκόμη τή γνώμη μου καί πρότεινα αὐτή τή συνάντηση καί συζήτηση μέ τό Γέροντα.

Ὁ Γέροντας μειδίασε καί εἶπε στό πολύτεκνο καί ἀγαπημένο ζεῦγος:

– «Τό πρόβλημα δέν εἶναι ἡ ἐγκράτεια. Τό πρόβλημα εἶναι ὅτι θά πληγώσετε τήν ἀγάπη σας. Ὁ διάβολος θά ρίξει τόση γκρίνια μεταξύ σας, που γιά τό παραμικρό θά ἐκνευρίζεστε καί θά μαλώνετε, πράγμα που θά ἐπηρεάσει καί τά παιδιά σας. Γι’ αὐτό καλό εἶναι νά τό σκεφθεῖτε περισσότερο τό θέμα αὐτό καί νά προσευχηθεῖτε καί θά σᾶς δείξει ὁ Θεός τό θέλημά Του. Ὁ σαρκικός ἔρωτας μέσα στόν γάμο βοηθάει στόν πνευματικό. Εἶναι δύσκολο νά σού τό ἐξηγήσω. Ἀλλά μέσα στόν γάμο ὁ σαρκικός ἔρωτας γίνεται πνευματικός, μεταβάλλεται. Δέν μπορῶ νά σού τό διατυπώσω. Σιγά- σιγά τό ζευγάρι ἑνώνεται πολύ μέ τόν σαρκικό ἔρωτα καί μέ τόν πνευματικό· προχωρεῖ πρός τόν πνευματικό καί στό τέλος μένει αὐτός, ὁ πνευματικός, καί δέν ἔχει ἀνάγκη ἀπό τόν σωματικό.
Γιά νά γίνει ὅμως αὐτό, πρέπει νά προχωρήσει πολύ στόν πνευματικό. Ὁ σαρκικός ἔρωτας δέν εἶναι μόνο γιά τήν τεκνογονία. Βοηθάει στόν πνευματικό ἔρωτα. Ἀλλά μέσα στόν γάμο, μέ τήν εὐλογία καί τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἔξω ἀπό τόν γάμο σχέση ἀλλάζει σέ λίγο καί γίνεται βάσανο. Μπερδεύει καί βασανίζει τούς ἀνθρώπους.[…] Καθώς φτιάνουν ὁ καθένας τήν προσωπικότητά του, προχωροῦν, ἐργάζονται, δημιουργοῦν καί ἑνώνονται. Καί τρελαίνεται ὁ ἕνας γιά τόν ἄλλον χωρίς νά μιλοῦν. Κάπως ἔτσι, ἄς ποῦμε, γίνεται καί μέ τόν Θεό. Ἀλλά πολύ λίγο μοιάζει.»

Πηγή: ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: Αννας Κωστάκου Μαρίνη, «Συνομιλώντας μέ τόν γέροντα Πορφύριο» (σέλ. 118- 119)
https://romioitispolis.gr/

[toula]

Να προσέχεις…

Να προσέχεις τα χέρια σου. Να τα απλώνεις μόνο για να αγκαλιάσεις, να δείξεις την αγάπη σου και για να σηκώσεις τον πονεμένο αδερφό. Μόνο για αυτούς τους δύο λόγους.

Να προσέχεις τα πόδια σου. Χωρίς να το καταλάβεις μπορεί να βρεθείς σε μέρη βρώμικα. Σε μέρη μολυσμένα.

Να προσέχεις τα μάτια σου. Τα μάτια λένε είναι ο καθρέφτης της ψυχής. Να τα κρατάς καθάρια. Ανέγγιχτα. Μην τα βρομίζεις με εικόνες που κάμουνε κακό.

Να προσέχεις το στόμα σου. Τη γλώσσα σου. Τα όσα βγαίνουν από κει μέσα… Τα λόγια ξέρεις, μπορούν είτε να πληγώσουνε πολύ, είτε να γειάνουνε πληγές. Πρόσεχε τι θα ξεστομίζεις.

Να προσέχεις το νου σου. Να τον φυλάς. Να μην γυρνάει από εδώ και από κει σαν τον αλήτη. Καμιά φορά, οι σκέψεις οι αχαλίνωτες, γίνονται αιτία πολλών κακών.

Μα πάνω από όλα να προσέχεις την καρδιά σου. Ναι, την καρδιά. Αυτήν να την προσέχεις από όλα πιο πολύ. Γιατί όλη μας η ζωή, όλη μας η προσπάθεια, είναι να κρατήσουμε την καρδιά μας για τον Χριστό καθάρια…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.
https://e-psyxologos.gr/na-prosecheis/

[aposal]

«Όποιος δεν έχει μέσα του την αγάπη, από όλα έχει ξεκόψει και έχει αποξενωθεί από ότι είναι ανώτερο και πνευματικό».
Μέγας Φώτιος

[toula]

Ω Μακαρία Απλότητα…

Ω μακαρία απλότητα! Πόσα μυστικά κρύβεις! Αν θεωρείσαι είδηση για τους πλούσιους και διάσημους, θεωρείσαι, όμως, αναμενόμενη από τους «κοινούς θνητούς»! Και ναι! Είναι σπουδαίο να παραμένει απλός κάποιος διάσημος και πλούσιος! Να μην επιδεικνύει διαρκώς το πόσο του χαμογέλασε η τύχη! Αναρωτηθήκαμε, όμως, ποτέ πόσα μυστικά κρύβει και πόσο θάρρος απαιτεί η αρετή της απλότητος; Ειδικά από τους γεμάτους ανασφάλειες «καθημερινούς ανθρώπους»;

Χρειάζεται να είναι κανείς «εὐθύς τῇ καρδίᾳ»για να είναι απλός. Δηλαδή; Δηλαδή να έχει το θάρρος να είναι ο εαυτός του και όχι «δήθεν». Και για να το πετύχει αυτό θα πρέπει -για να πάμε λίγο βαθύτερα- να έχει γνήσια ταπεινοφροσύνη και ευχαριστιακή-δοξολογητική διάθεση για τη Ζωή. Θα πρέπει, επομένως, να έχει το θάρρος, όχι να κρύβει κάτω από ένα «χαρωπό» όσο και υπερήφανο πρόσωπο τις όποιες δυσκολίες και τα όποια ελαττώματα αντιμετωπίζει, μα να αντικρίσει τον κόσμο κατάματα με καθάριο πρόσωπο.

Πόση αυτογνωσία έχει ανάγκη η ευλογημένη απλότητα για να μπορέσει να υπάρξει! Για να διώξει μακριά την ανασφάλεια και να στολίσει ένα ανθρώπινο πρόσωπο! Αξεπέραστο πρότυπο απλότητος ο ίδιος ο Θεάνθρωπος Χριστός που έζησε με απλότητα, που μίλησε με απλότητα, που κήρυξε την απλότητα. /> Άλλο παράδειγμα-πρότυπο-απλότητος αποτελεί η Υπεραγία Θεοτόκος που υπηρέτησε τον Κύριο, ως Μητέρα Του, με ταπείνωση και απλότητα. Υψώθηκε ως υψηλοτέρα των ουρανών, κι όμως με την ταπείνωση και την απλότητά της παρέμεινε «καθαροτέρα λαμπηδόνων ηλιακών».

Αλλά, αν χρειαζόμαστε κι ένα απτό παράδειγμα, απλό και καθημερινό, ας κοιτάξουμε ευθεία μέσα στα μάτια τα μικρά παιδιά. Κι ας θυμηθούμε το λόγο του Κυρίου: «Να γίνετε σαν τα παιδιά, αν θέλετε Παράδεισο!».

Μούρτη Χριστίνα

www.orthmad.gr

[toula]

Συγγνώμη! Σε συγχωρώ! Τα κλειδιά...

Η Συγγνώμη είναι κάτι βαθύτερο από αυτό που πιστεύουμε ότι είναι. Τις περισσότερες φορές λέμε συγγνώμη απλά για κοινωνιολογικούς λόγους, να αποκαταστήσουμε μια κατάσταση εξωτερικά, για να πούμε ότι απλά το κάναμε. Πολλές φορές λένε συγγνώμη τα χείλη αλλά όχι η καρδιά. Εκεί είναι το πρόβλημα, σημαίνει ότι έγινε ένα βήμα αλλά σκοντάφτουμε.

Συγγνώμη σημαίνει να σου έχουν σκοτώσει τον αδερφό και ενώ «έπρεπε» να κάνεις κομμάτια τον δολοφόνο, να τον αγκαλιάζεις και να τον κάνεις άνθρωπο του Θεού (Βίος Αγίου Διονυσίου).

Συγγνώμη δεν είναι απλά να χωρέσεις τον άλλον μέσα στην καρδιά σου. Αλλά να κατέβεις από τον θρόνο για να κάτσει ο άλλος. Να είσαι βασιλιάς και να βάζεις στην θέση σου τον δούλο και να γίνεις εσύ δούλος για εκείνον. Να χάσεις τα πάντα. Να χαθείς. Να διαλυθείς.

Πολλές συγγνώμες είναι επιφανειακές, συναισθηματικές γιατί έχουν ως πηγή κάποια εσωτερική ικανοποίηση ή βαθύτερη επιδίωξη σε ατομικό η κοινωνικό επίπεδο. Η Συγχώρεση που έδωσε ο Άγιος Διονύσιος στον δολοφόνο του αδερφού του είχε ως πηγή τον Χριστό.

“Αφού με συγχωρεί ο Χριστός, πώς μπορώ εγώ να κρατήσω κακία, εκδίκηση ή μίσος.” Κάτι τέτοιες συγγνώμες στα ποδάρια του Κυρίου στα εξομολογητήρια αναβλύζουν αγιότητα.

Συγχώρεση: “Ένα κομμάτι του παζλ από το κατ’εικόνα στο καθ’ομοίωση”

π. Σπυρίδων Σκουτής - Ιερά Μητρόπολη Λήμνου
euxh.gr

[toula]

Ν’ άποκτήσετε ίσχυρή πίστη!
Μή σκέφτεστε γιά τό μέλλον. Είναι όλα στά χέρια τού Θεού!
Ό Θεός μέ ένα χάδι διορθώνει τά πάντα!

+ Γέρων Άμβρόσιος Λάζαρης

[toula]

Χρειάζεται πολλή μετάνοια καί αύτομεμψία...!

Παιδί μου, ο καρπός της ησυχίας που επιδιώκεις είναι να επιδιώκεις να βλέπεις τους άλλους ως αγίους, ως αγγέλους!
Όταν βλέπεις στους άλλους ελαττώματα και ιδίως στον Γέροντά σου, να ξέρεις ότι έπεσε η πνευματική σου ζωή, υποβιβάστηκε, και χρειάζεται πολλή μετάνοια και αυτομεμψία!

Όταν βλέπω και κρίνω μέσα μου τους αδελφούς μου, να ξέρω ότι δεν πάω καλά...
Πρέπει να πιστέψω καλά μέσα μου, ότι ο κάθε αδελφός είναι καλός και άγιος και μόνο εγώ είμαι ο πιο αχρείος!

Σε κάθε παρεξήγηση να βάζω εγώ μετάνοια, είτε φταίω είτε όχι, για να είμαι πάντα ειρηνικός με τους άλλους και να είναι μαζί μου η Χάρις του Θεού!

Ποτέ να μην κοινωνήσω τα θεία Μυστήρια αν έχω πικράνει κάποιον αδελφό και δεν έχω συνδιαλλαγεί μαζί του!

Όσιος Έφραίμ ό Κατουνακιώτης

[toula]

Η Φάτνη της καρδιάς μας…

«Σήμερον γεννᾶται ἐκ Παρθένου, ὁ δρακί τήν πᾶσαν ἔχων κτίσιν….». Σήμερα γεννιέται από την Παρθένο, Εκείνος που στη χούφτα Του έχει όλη την κτίση! Πριν 2000 τόσα χρόνια ιστορικά γεννήθηκε Εκείνος που μας έπλασε. Και από τότε, εορτάζουμε και βιώνουμε το μοναδικό θαύμα της Γέννησης κάθε χρόνο στις 25 του Δεκέμβρη- αλλά και στην Πρόθεση κάθε Θείας Λειτουργίας!

Γεννιέται φτωχός. Γεννιέται γυμνός. Γεννιέται ταξιδιώτης. Μη δε γνωρίζει τάχα τι Τον περιμένει; Αυτός, Θεός, να μένει στην αφάνεια. Αυτός, Θεός, να μένει στη φτώχεια. Αυτός, Θεός, να αντιμετωπίζει καθημερινά την αχαριστία των ανθρώπων φτάνοντας ως την ίδια τη Σταύρωση και τη Θυσία.

Μάλιστα, ο Βυζαντινός αγιογράφος της εικόνας της του Χριστού Γεννήσεως ντύνει το Θείο Βρέφος όχι με βρεφικά σπάργανα, μα με σάββανα νεκρικά. Δεν Το τοποθετεί σε λίκνο, μα σε τάφο, να φωτίζει ως Φως εκ Φωτός τα σκοτάδια της αγνωσίας, της πλάνης, της αμαρτίας.

Γιατί όλα αυτά; Γιατί γεννήθηκε ο Παντογνώστης και Παντοδύναμος Θεός; Γιατί ήρθε στη γη ως αδύναμο Βρέφος; Γιατί άφησε να Τον οδηγήσουν σαν αδύναμο άνθρωπο στο Σταυρό; Όπως πολύ όμορφα το θέτει η Βυζαντινή υμνογραφία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας: « Έπί γῆς κατῆλθες ἵνα σώσῃς Ἀδάμ, καί ἐν γῇ μή εὑρισκώς τοῦτον Δέσποτα, μέχρις Ἄδου κατελήλυθας ζητῶν».

Ο Χριστός προσλαμβάνει την ανθρώπινη αδυναμία, τα ανθρώπινα προβλήματα, το ανθρώπινο σώμα, τα πάντα πλην της αμαρτίας. Γιατί; «Τόν Ἀδάμ και Εὔαν ἐλευθερῶσαι…». Για να μας λυτρώσει από τα βάσανα και να μας αναδείξει Νικητές! Σήμερα, 2020 χρόνια μετά, αυτές οι αλήθειες έχουν ξεχαστεί. Και αφού συνηθίσαμε να γιορτάζουμε Χριστούγεννα χωρίς Χριστό, αφού πάψαμε επί χρόνια να στολίζουμε τη φάτνη της καρδιάς μας, φέτος η φάτνη έγινε…. δυσεύρετη.

Αντίθετα, στην Αμαζονία, μια περιοχή που δεν θεωρείται τόσο «αναπτυγμένη»,στολίζουν τις φάτνες τους με τα τρέχοντα κάθε φορά προβλήματά τους. Τα αναθέτουν, συμβολικά έστω, στο Χριστό και στην Παναγία Μητέρα Του. Δίνουν με τον τρόπο αυτό ηχηρά μηνύματα και περιμένουν τη λύτρωση.

Φέτος, οι μορφές της φάτνης τους είναι μαύρες-ένα ηχηρό μήνυμα εναντίον του ρατσισμού. Κάθονται οι μορφές αυτές σε καμμένα κούτσουρα-άλλο ένα ηχηρό μήνυμα εναντίον των καταστροφών των δασικών τους περιοχών.

Άραγε, εμείς στην Ελλάδα πώς θα στολίζαμε τη φάτνη; Πώς θα στολίσουμε φέτος τη φάτνη της καρδιάς μας; Σε ποια γωνιά της καρδιάς μας θα τη στήσουμε φέτος; Προσκυνούμεν Σου την Γένναν, Χριστέ…..

Μούρτη Χριστίνα

www.orthmad.gr

[toula]

Πρόσεχε, ἀδελφέ, τὸ πονηρὸ πνεῦμα, ποὺ φέρνει τὴ λύπη στὸν ἄνθρωπο. Γιατὶ εἶναι φοβερὴ ἡ καταδίωξη ποὺ σοῦ κάνει, μέχρι νὰ σὲ ρίξει κάτω.

Ἡ κατὰ Θεὸν λύπη, ἀντίθετα, εἶναι χαρὰ γιὰ σένα, γιατὶ βλέπεις τὸν ἑαυτό σου νὰ στέκεται στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

ἀββᾶς Ἡσαΐας